มารยายั่วรัก

มารยายั่วรัก

last updateПоследнее обновление : 2025-12-16
От :  Mamaya WriterВ процессе
Язык: Thai
goodnovel16goodnovel
Недостаточно отзывов
62Главы
1.2KКол-во прочтений
Читать
Добавить в мою библиотеку

Share:  

Report
Aннотация
Каталог
SCAN CODE TO READ ON APP

เมื่อณัฐภัทรสูญเสียคนรักก่อนวันแต่งงานจึงปักใจว่าไม่รักใครอีก ไม่ว่าเวลาผ่านมาห้าปีแล้วก็ตาม จนกระทั่งเเผนของย่าก็ทำให้ใจสั่นไหวอีกครั้ง เพราะต้องมาเจอกับ “จิรภาณินท์” เข้ามาเพื่ออ่อย ยั่ว นัว จูบ เพื่อให้ลืมคนรักที่จากไป...แล้ววันหนึ่ง หญิงสาวหน้าตาเหมือนคนรักที่จากไปปรากฏขึ้น ...?! “พี่ภัทรขอกินณินท์ได้ไหมครับ”

Узнайте больше

Chapter 1

บทนำ

I met Finn Dawson again at our class reunion seven years later.

I had just completed several operations. I was so tired that I didn't feel like changing, so I walked straight into the banquet hall.

Finn stood in the middle of the crowd with his arm around Yvonne Gray's waist and enjoyed the praise that kept coming his way.

"Finn, you're incredible! After just a few years on Wallon Street in Harbor City, you've already become the most promising trader! You're the pride of Abgate High School!"

"Exactly! I heard that the big shots on Wallon Street even treated Finn to dinner. They paid him hundreds of thousands just in consulting fees. That's more than a whole year's salary for ordinary people like us!"

"Finn, I've been dabbling in stocks too. Could you share a few inside tips and help me make some money?"

Someone in the crowd grew curious and asked, "Finn, are you and Yvonne getting engaged?"

Finn looked down at Yvonne in his arms with gentle eyes. He said, "Yeah, we're getting engaged on December 20th."

More congratulations echoed around them.

An old classmate asked, "Finn, do you still keep in touch with Sylvia? Back then, you two were crazy in love. I heard that your first song was written for her!"

The moment my name came up, I noticed Finn's smile freeze. His eyes turned guarded.

Yvonne, standing beside him, offered a polite smile and answered, "Come on. Finn and I are about to get married. Teen hobbies don't last, and neither does teen love. He let go of Sylvia long ago."

The crowd laughed and went on to compliment how well Finn and Yvonne looked together. But I knew that song was the one Finn wrote when he confessed to me.

In my previous life, Finn and I had been a couple. We fell for each other at first sight. He once looked at me with complete sincerity and said, "Sylvia, look into my eyes. I like you. The eyes never lie."

I believed him. Unfortunately, in that life, he still lied.

I kept a calm expression and walked farther into the hall. A sharp-eyed classmate from the past spotted me and said, "Sylvia! Why are you so late?"

"Why did you come in casual clothes? You should have changed into something formal."

"Did you just get off work? Where are you working now? We have plenty of successful classmates here. They can help you find a better job!"

Several people scoffed at my outfit. However, I didn't mind. I just smiled and remained polite.

From the moment I stepped inside, Finn's gaze never left me. I greeted him politely, "Long time no see."

Finn paused, his eyes unreadable. Then, he sneered. "Sylvia, you haven't changed after all these years. You're still just as unambitious."

Yvonne shot me a resentful look. She hugged Finn's arm tighter like she wanted to stake her claim. She cooed softly, "Finn, how can you talk to an old classmate like that? She's had a hard life. We shouldn't kick her when she's down. Sylvia's been through enough."

She looked me over and smirked. "But Sylvia, what are you wearing? It seems very strange. You're not that young anymore. You should take better care of yourself. Otherwise, you won't even find someone to marry.

"What man would want a woman who looks unkempt? Would you like me to lend you some makeup?"

As soon as she finished speaking, their old classmates couldn't help but burst into laughter.
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
Комментариев нет
62
บทนำ
มารยายั่วรัก เคยออกกับสนพ.มาแล้วนะคะ ตอนนี้ลงให้อ่านในฉบับปรับปรุงแก้ไขสำนวนที่ยังบกพร่องค่ะ สำหรับพล็อตและการดำเนินเรื่องไม่ได้ปรับแก้ไขแต่อย่างใด อาจมีการเปลี่ยนเนื้อหาในบางส่วนให้สมเหตุสมผลมากยิ่งขึ้นค่ะ สำหรับเรื่องนี้อาจจะไม่ดีเท่างานปัจจุบันนะคะ แต่พยายามแก้ออกมาให้ดีที่สุดค่ะขอบพระคุณมากค่ะ///บทนำแสงไฟสลัว ๆ ภายในห้องสี่เหลี่ยมขนาดกลางดูเงียบสงบไร้เสียงพูดคุยมีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออกและเสียงกำไลที่ดังขึ้นเป็นระยะจากการสลับเรียบไพ่ ใบหน้าเหี่ยวย่นของหญิงสาววัยกลางคนถูกแต้มแต่งด้วยเครื่องสำอางจับจ้องมองแม่หมอตรงหน้าที่ก้มหน้าพลิกไพ่ยิปซีแต่ละใบอย่างใจจดใจจ่อ พลางระแวงกลัวผลที่จะออกมาไม่ดีสายตาเริ่มแสดงถึงความกังวล นิ้วเรียวที่มีรอยเหี่ยวย่นจิกบนกระเป๋าหนังราคาแพง เมื่อเห็นแม่หมอส่ายหน้าด้วยความเครียดพร้อมก้มมองไพ่สิบใบที่ถูกพลิกออกมาถูกจัดเรียงตามตำราอย่างเรียบร้อย“เป็นอย่างไรบ้างคะ”เพ็ญรตีถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจ เมื่อเห็นสีหน้าของอีกฝ่าย“ผลทำนายของลูกชายคุณ”“ลูกชายของดิฉัน....”เพ็ญรตีถาม พลางมองหน้าแม่หมออย่างรอคำตอบ เธออยากรู้ว่าชะตาของลูกชายว่าเป็นอย่างไร เพราะกำลังอ
last updateПоследнее обновление : 2025-10-15
Читайте больше
บทที่ 1 หาลูกสะใภ้
แสงไฟสลัวภายในห้องนอนขนาดใหญ่ ร่างของชายหนุ่มนอนกระสับกระส่ายอยู่บนเตียง ใบหน้าคมเต็มไปด้วยเหงื่อที่ไหลซึมออกมา เปลือกตาบีบหนารัดแน่น มือเกร็งยกขึ้นเพื่อคว้าบางสิ่งที่กำลังเดินจากไป “มนต์ อย่าไปจากภัทร” ชายหนุ่มละเมอพร้อมยกมือขึ้นโดยที่ไม่รู้ตัว“มนต์ กลับมา กลับมา !” เขาสะดุ้งตื่นขึ้นพร้อมเสียงลมหายใจหอบ สายตาคมมองไปรอบ ๆ ห้องที่คุ้นเคย ยกมือขึ้นลูบใบหน้าที่เปียกเต็มไปด้วยเหงื่ออย่างเหนื่อยล้า ฝันถึงอีกแล้ว ความเจ็บปวดยังคงซ้ำเหมือนเดิมไม่มีวันหาย อีกแค่วันเดียวทำไมสวรรค์ถึงกลั่นแกล้งแบบนี้ ทำไมต้องพรากพิศชามนต์ไปด้วย งานแต่งงานถูกจัดเตรียมมาเป็นอย่างดีร่วมสามเดือนขาดแต่เพียงเจ้าสาวในวันแต่งงาน จากงานแต่งกลับกลายเป็นงานอำลา ถ้าคืนนั้นไม่เกิดขึ้น ในเวลาแบบนี้เขาคงกอดพิศชามนต์อยู่ในอ้อมกอดทุกคืน ชายหนุ่มค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากเตียง สองเท้าก้าวยาวเดินตรงไปที่ห้องน้ำ สายน้ำจากฝักบัวค่อยไหลสู่ร่างกายแกร่งผิวสองสี ยกมือลูบใบหน้าก่อนจะเอื้อมมือไปปิดฝักบัว กำปั้นแขนซ้ายยกขึ้นทุบกำแพงอย่างแรง หยดน้ำตาของลูกผู้ชายค่อย ๆ ไหลออกมา ห้าปีผ่านมาแล้ว แต่ก็ยังทำใจรับกับการจากไปของคนรักไม่ได้ ก
last updateПоследнее обновление : 2025-10-15
Читайте больше
บทที่ 2 ถูกชะตา (1)
เสียงตะโกนเรียกจากด้านล่างของผู้เป็นแม่ดังขึ้น หญิงสาวใบหน้าสวยที่หลับใหลอยู่บนเตียงขนาดกลางค่อย ๆ ปรือตาขึ้นด้วยความรำคาญจากเสียงรบกวน มือขวายกขึ้นบังแสงแดงที่ส่องผ่านม่านเข้าแยงตา ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมขยี้เส้นผมสีน้ำตาลไหม้อย่างงัวเวียเช้าอีกแล้วทำไมเวลานอนช่างสั้นแบบนี้นะ“ยัยณินท์ทานข้าวได้แล้ว” เสียงผู้เป็นแม่ตะโกนดังจากข้างล่าง“ค่า” จิรภาณินท์ตะโกนตอบ เธอขยับตัวลุกขึ้นจากเตียงพลางถอนหายใจออกมาพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปที่ห้องน้ำเวลาผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาที หญิงสาวเดินออกจากห้องน้ำ สองเท้าเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าก่อนจะเลือกหยิบชุดเดรสสีดำ ออกมาเพื่อสวมใส่ เป็นวันที่น่าเบื่อสำหรับเธออีกวัน ถึงแม้ว่าจะเป็นงานที่สุจริต ใช่ว่าเธออยากจะทำแต่เพราะได้เงินดี งานสมัยนี้หายากจะตายไป ยิ่งสำหรับเธอแล้วถึงแม้ว่าจบมาได้สองปีแต่เธอก็ยังเลือกที่จะทำงานแบบนี้ต่อ ทั้งที่งานนี้ไม่ได้เกี่ยวกับสาขาที่เธอเลือกเรียนจบมาแม้แต่น้อย เพราะเธอเคยสมัครงานไปแล้วแต่ไม่มีการเรียกตัวเธอเข้างานทำรอแล้วรออีก ให้ทางบริษัทเรียกตัวเธอแต่กลับไม่มีวี่แววถึงสามเดือน...เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบห้านาที หญิงสาวเด
last updateПоследнее обновление : 2025-10-15
Читайте больше
บทที่ 3 ถูกชะตา (2)
เสียงเพลงเปิดดังไปทั่วงาน จินดารัตน์นั่งอยู่ในงานกวาดสายตามองภายในงานอย่างไม่ค่อยชอบใจสักเท่าไหร่ มอเตอร์โชว์ที่ไม่ค่อยจะมีผู้หญิงมาดูรถยนต์ สิ่งที่เธอเห็นมีแต่เพียงผู้ชายทุกอายุ ไม่ว่าจะเป็นอายุยี่สิบต้นจนไปถึงอายุห้าสิบปลาย ๆ แต่สายตาที่มองรถนั้นแทบจะไม่มีเลย ทันทีที่แสงไฟบนเวทีใหญ่ดับลง สายตาทุกสายตาจับจ้องไปที่กลางเวทีด้วยความตื่นเต้น ไม่เว้นแม้กระทั่งลูกชายของเธอเช่นเดียวกัน ไฟกลางเวทีเปิดขึ้น ปรากฏร่างหญิงสาวใบหน้าสวย จมูกโด่งสวย รับริมฝีปากบางอิ่มสีชมพู ถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางในชุดเกาะอกกางเกงขาสั้นสีดำพร้อมเสื้อคลุมหนัง ยืนคู่กับรถสีดำรุ่นล่าสุดประจำปีด้วยท่าทางที่ยั่วยวน“สวัสดีครับ นี่คือรุ่นล่าสุดนำเข้าจากประเทศเยอรมนี” พิธีกรหนุ่มพูดลากเสียงยาว เมื่อพูดจบก็มีเสียงปรบมือดังขึ้น แต่ทว่าทุกสายตาก็ยังคงจับจ้องไปที่พริตตี้สาวไม่วางตารวมทั้งจินดารัตน์ด้วยเช่นกัน “นี่แม่เพ็ญ พริตตี้ที่ยืนเกาะรถคนนั้นใครน่ะ” จินดารัตน์ถาม มองหญิงสาวเจ้าของใบหน้าสวยอย่างชื่นชม“ไม่รู้หรอกค่ะ แต่เพ็ญว่าคุณแม่อย่าไปใส่ใจเลยดีกว่าค่ะ” เพ็ญรตีมองด้วยความไม่ชอบใจสักเท่าไหร่ เธอไม่ชอบ พริตตี้มาตั้
last updateПоследнее обновление : 2025-10-15
Читайте больше
บทที่ 4 เงินเดือนแสนแพง (1)
สายลมพัดผ่านเข้าหน้าต่างในเวลาเย็นจิรภาณินท์นั่งมองการ์ดนามบัตรอยู่ในมือด้วยความลังเลใจ งานที่เธอควรจะตัดสินใจทำดีหรือไม่ หลังจากที่ฟังจากปากของผู้หญิงอายุคราวแม่ของเธอ ย้อยกลับไปเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา จินดารัตน์ชวนเธอออกไปทานอาหารมื้อกลางวัน ก่อนจะเปิดประเด็นคุยเรื่องงานที่เรียกเธอมาพบ แต่แบบนี้เขาเรียกว่างานได้หรือเปล่านะ‘คุณแม่คะ เพ็ญขอพูดอะไรหน่อยได้ไหมคะ’ เพ็ญรตีพูดด้วยท่าทางหยิ่งแสดงออกถึงความไม่ชอบเธอสักเท่าไหร่‘มีอะไรอีกล่ะแม่เพ็ญ’‘ก็แค่ จ้างให้มาเปลี่ยนใจเจ้าภัทร แต่หล่อนไม่มีสิทธ์หลงรักลูกชายฉัน’ เพ็ญรตีพูดเสียงแข็ง ไม่แม้แต่จะมองใบหน้าของจิรภาณินท์ที่ยังนิ่งเงียบไม่ตอบโต้สิ่งใดทั้งสิ้น‘จำนวนเงินจ้างและหน้าที่ ฉันจะบอกเธออีกทีถ้าเธอตกลง’ จิรภาณินท์ยังคงนั่งมองการ์ดที่อยู่ในมือ พลางทบทวนเงื่อนไขที่จินดารัตน์เสนอให้เธออีกครั้ง... ภายในห้องรับแขกมีแต่ความนิ่งเงียบ สายตาของเพ็ญรตีแสดงถึงความไม่พอใจออกมาจนชัดเจน เมื่อทราบถึงจำนวนเงินมากมายเกินตัวกว่าจะยอมรับได้ จินดารัตน์มองพร้อมส่ายหน้ากับลูกสะใภ้ตระกูลสูงเพียบพร้อมทุกอย่าง“เพ็ญรับไม่ได้ค่ะคุณแม่ มันมากเกินไป” เพ็ญรตีคัด
last updateПоследнее обновление : 2025-10-15
Читайте больше
บทที่ 5 ค่าจ้างแสนแพง (2)
“ณินท์ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ”จินดารัตน์พยักหน้า“ทำไมคุณถึงให้ณินท์ทำงานนี้คะ”“ทำไมคุณถึงให้ณินท์ทำงานนี้คะ”“ฉันก็แค่คิดว่าเธอน่าจะทำได้สำเร็จก็เท่านั้น อีกอย่างเธอมีวุฒิการศึกษาที่สูงพอควรจะเข้าไปทำงานได้ เธอคงจะไม่ว่าฉันหรอกนะ ที่สืบดูประวัติของเธอ”หญิงสาวคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ ทำงานหมายความว่ายังไงกัน !“ไม่ค่ะ ณินท์เข้าใจว่าคุณต้องรู้ก่อนว่าณินท์เคยทำงานอะไรมาบ้าง” หญิงสาวตอบ“เข้าเรื่องกัน ฉันจะให้เธอไปเป็นผู้ช่วยหลานชายในบริษัท ฉะนั้นคุณสมบัติเธอตรงกับข้อกำหนดของบริษัทพอดี ถ้าเกิดไม่ตรงคงไม่ให้ทำงานนี้เพราะเธอต้องเข้าใกล้หลานชายทั้งวัน”“แล้วคุณไม่กลัวฉัน ...” ไม่กล้าที่จะถาม อายเสียเปล่า“หลงรักหลานชายฉันน่ะหรอ” เสียงของจินดารัตน์พูดต่ออย่างรู้ทัน พลางยิ้มหัวเราะออกมาเพราะเรื่องนั้นไม่สำคัญ อยู่ที่ว่าหลานชายของเธอรู้สึกอย่างไร ถ้าหากจะรักกันจริงเธอก็ไม่คิดที่จะห้ามของเพียงลบอดีตที่ไม่มีวันกลับมาออกไปเท่านั้นก็
last updateПоследнее обновление : 2025-10-17
Читайте больше
บทที่ 6 แผนการของคุณย่า (1)
ประตูห้องปิดลง จิรภาณินท์เดินมานั่งที่เตียงอย่างหมดแรง ทั้งที่ควรจะกลับถึงบ้านเมื่อตอนเที่ยง แต่เพราะต้องไปยกเลิกงานพริตตี้ที่ทำอยู่ไปชั่วคราว พร้อมหาเหตุผลอ้างจนผู้จัดการยอมฟังจิรภาณินท์หยิบเช็คในกระเป๋าออกมา เงินมัดจำครึ่งแรกห้าล้านเข้าไปแล้ว เรื่องนี้คงจะให้แม่รู้ไม่ได้ ปิดไว้เป็นความลับดีที่สุด“พรุ่งนี้สินะที่ต้องไปทำงานใหม่” เธอพึมพำกับตัวเอง“พ่อคะ อย่าโกรธณินท์นะคะ ณินท์แค่อยากให้แม่มีความสุข” หญิงสาวพนมมือขึ้นมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความรู้สึกผิด “แค่สามเดือนเท่านั้น เป็นกำลังให้ใจณินท์นะคะ”จิรภาณินท์ เป็นเสมือนลูกหัวแก้วหัวแหวน ตั้งแต่เล็กเธอถูกเลี้ยงดูมาอย่างดี บิดาของเธอที่ทำงานเป็นผู้จัดการในบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง มารดาของเธอไม่เคยออกไปรับทำงานตั้งแต่มีเธอ ครอบครัวของเธอดูอบอุ่นและเป็นที่อิจฉาของคนหลาย ๆ คนถึงแม้จะอยู่กันในแค่บ้านหลังเล็ก ๆ แต่เมื่อเธออายุได้สิบแปดปี บิดาเธอล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งระยะสุดท้าย มีเพียงเงินก้อนใหญ่ที่พอจะเลี้ยงดูสองแม่ลูกได้ แต่นั่นก็ไม่พอเมื่อเงินก้อนนั้นค่อยหมดลง
last updateПоследнее обновление : 2025-10-18
Читайте больше
บทที่ 7 แผนการของคุณย่า (2)
“ได้ยินแล้วก็ออกไป” ไม่ใช่คำต้อนรับแน่ แต่นี่ไล่ไป มีที่ไหนไล่กันแบบนี้ เธอไม่มีวันไปแน่นอน ดวงตากลมมองหาโต๊ะทำงานแต่ว่าไม่มี“ออกไป ?” เธอถามเขามองหน้าด้วยความสงสัยชายหนุ่มพยักหน้าแทนคำตอบ“หมายความว่ายังไงคะ” น้ำเสียงเสียงหวานเอ่ยถามเขาทั้งที่ใจเริ่มขุ่นเคืองกับการต้อนรับของเจ้านายใหม่“ผมไม่รับเข้าทำงาน พอจะเป็นคำตอบได้ใช่ไหม” เขาตอบเรียบ ๆจิรภาณินท์ขบริมฝีปากล่าง มองชายหนุ่มตรงหน้า พลางกวาดสายตาหาเก้าอี้รับแขกเพื่อนั่งรอ แต่ทำไมในห้องถึงไม่มี มีแค่เก้าอี้ทำงานเพียงอย่างเดียว และเก้าอี้อีกที่ที่อยู่ฝั่งตรงข้างเขา“คงจะไม่ได้มั่งคะ เพราะว่า ...”“นั่นมันเรื่องของคุณย่า ผมไม่อยากฟังถ้าไม่ออกไปผมจะให้ รปภ. มาลากคุณออกไป” น้ำเสียงยังคงนิ่งเรียบเช่นเดิม ทำให้คนที่ฟังถึงกับเริ่มโมโหขึ้นมาเล็กน้อย ไม่เพียงแต่ไม่สนใจเธอ แต่ยังไล่เธออีก“คุณ !” เธอมำสีหน้าไม่พอใจขณะก้าวเข้าไปหาเขา“ฟังไม่ออกหรือไง” ณัฐภัทรถาม นัยน์ตาคมมองหญิงสาวตรงหน้า คงต้องยอมรับ
last updateПоследнее обновление : 2025-10-19
Читайте больше
บทที่ 8 แผนการของคุณย่า (3)
“คุณย่าจ้างคุณมาแค่นี้หรือไง”หญิงสาวยิ้มหวานตอบก่อนจะโน้มลงไปกระซิบที่ค้างหู“หรือว่าคุณอยากให้มากกว่านี้คะ” จิรภาณินท์ยิ้มออกมาอย่างมีชัย ยังไงเขาก็ไม่กล้าอยู่แล้ว เธอยั่วขนาดนี้แล้วยังนิ่งเฉยไม่สนใจเลยสักนิด“หึ” ณัฐภัทรหัวเราะในลำคอ ก่อนใช้มือดึงหญิงสาวข้างกายเขามานั่งบนตัก พร้อมเป่าลมที่หูเพื่อสั่งสอน“คุณ !” จิรภาณินท์อุทานด้วยความตกใจเมื่อร่างกายเธอนั่งอยู่บนตักชายหนุ่ม สองมือพยายามดันและลุกออก แต่กลับแนบชิดมากขึ้นเมื่อเขายังรั้งเธอไว้ไม่ปล่อย“คุณบอกเองไม่ใช่หรอ ว่าอยากให้มากกว่านี้” น้ำเสียงนุ่มฟังดูขนลุก กระซิบอยู่ที่ข้างหูจากทางด้านข้างจิรภาณินท์หันไปพูดกับชายหนุ่มตรงหน้า ระยะห่างกับเธอและเขาใกล้กันจนเกินไปแล้ว !“เออ...ที่นี่ไม่เหมาะนะคะ คุณ ...”ชื่ออะไรล่ะ ยังไม่รู้จักเลย ตาย ๆ ยัยณินท์“ณัฐภัทร” เขาพูดเบา ๆ สายตาคมสำรวจใบหน้าสวยอย่างใกล้ชิดก่อนจะยิ้มที่มุมปากออกมา“ปล่อยมือออก ได้แล้วใช่ไหมคะ” จิรภาณินท์หลบสายตาคมที่จ้องมอง
last updateПоследнее обновление : 2025-10-20
Читайте больше
บทที่ 9 หวังสูงเกินไป
แสงอาทิตย์ยามอัสดงส่องผ่านหน้าต่าง ณัฐภัทรถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าส่วนหนึ่งเป็นงานที่ทำ แต่อีกส่วนหนึ่งเป็นเรื่องของ จิรภาณินท์ ไม่เพียงต้องเจอหน้าทุกวันหลังจากนี้ ไม่ใช่เพราะว่ากลัวแผนของย่าจะสำเร็จ แต่กลัวว่าความรักที่มีต่อคนรักจะถูกลืมเลื่อนได้ด้วยหรือไม่ชายหนุ่มหัวเราะสมเพชกับตัวเอง คนอย่างเขาจะมีความรักที่แท้จริงได้อย่างไร ในเมื่อทุกอย่างมันจบไปแล้ว“คุณย่าเป็นคนบังคับผมเอง” เขาพูดกับตัวเองพร้อมเปิดประวัติหญิงสาวหยิบที่อยู่ออกมาก่อนเก็บลง บางทีควรจะสั่งสอนบ้างซะแล้วณัฐภัทรหยิบกุญแจรถพร้อมลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องไป วันนี้แค่เผลอไปเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะเงินที่ย่าเสนอให้คงไม่ลงทุนยั่วขนาดนั้นหรอกชายหนุ่มขับรถออกจากบริษัทพลางกรุ่นคิดหาวิธีที่จะทำให้ แผนของย่าล้มเหลว เพียงแค่ไม่ถึงชั่วโมงหยุดจอดลงหน้าบ้านไม้ขนาดสองชั้น ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ เดินไปกดกริ๊งที่หน้าบ้านรัวติดกันหลายรอบจนเจ้าของบ้านต้องรีบวิ่งออกมาดูด้วยความตกใจ“มาหาใครคะ”ณัฐภัทรมองใบหน้าหญิงวัยกลางคนอย่างพินิจ ละม้ายคล้ายคลึงกับหญิงสาวที่พบเมื่
last updateПоследнее обновление : 2025-10-21
Читайте больше
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status