ตอนที่ 5 ผู้อุปถัมภ์ (1/2)

แววตาแหงนหน้ามองคอนโดหรูหราที่อยู่สูงเสียดฟ้าใจกลางกรุงเทพฯ นี่เป็นครั้งแรกเลยที่เธอได้มาเหยียบพื้นที่แห่งนี้ ห้องนอนที่หรูหราที่สุดก็เป็นห้องที่ใช้เอาไว้ขายตัวนั่นแหละที่มันดูสวยหรูกับเธอมากที่สุดที่ได้เกิดมา

“มองอะไรขนาดนั้น มองเหมือนกับไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต” ภูมิหันมาถามเมื่อหญิงสาวเอาแต่มองตึกรอบ ๆ ไปมา

“ค่ะ เพราะไม่เคยเห็นจริง ๆ เลยมอง” เธอย้อนกลับ แต่เป็นการย้อนกลับที่เป็นความจริง เพราะเธอไม่เคยเห็นเลยมองไง ถ้าเคยเห็นมาก่อนแล้วเธอจะมองเหรอ

“ฮ่า ฮ่า ยอกย้อนเก่ง” ภูมิหัวเราะและกดชั้น 61 ที่เป็นชั้นบนสุด

“เสี่ยอยู่คอนโดสูงขนาดนี้เลยเหรอคะ” แววตาถามอย่างไม่อยากเชื่อ คนเรานี่ก็แปลกสามารถสร้างตึกสูง ๆ แบบนี้ได้

“อือ ต่อไปเธอต้องอยู่ที่นี่”

“หนูเหรอ? แล้วเสี่ยเหรอคะ อยู่ไหนถ้าหนูมาอยู่นี่ หรือเราต้องอยู่ด้วยกัน”

“สาวน้อย ฉันก็ต้องอยู่บ้านของฉันสิ”

“เสี่ยนี่รวยมากเลยสิท่า ถึงได้มีบ้านหลายที่”

“รวยเหรอก็ไม่รู้สินะ คอนโดก็มีหลายที่ ส่วนมากให้เด็ก ๆ อยู่” ภูมิตอบกลับไปตามความจริง เพราะส่วนมากเขาชอบเลี้ยงเด็กและชอบเปิดห้องให้เด็กอยู่มันส่วนตัวดี และคอนโดก็เป็นของเขาเองเลิกเลี้ยงเมื่อไรก็ค่อยถีบหัวใสส่งออกไป

“เสี่ยเลี้ยงเด็กกี่คนกัน” เธอหันมาถามเสียงนิ่งในใจก็เดาว่าคงไม่ต่ำกว่า 10 คน เพราะรวยขนาดนี้จะเลี้ยงกี่สิบคนขนหน้าแข้งก็คงไม่ร่วง

“เพิ่มเธอขึ้นมาก็เป็นคนที่ 6 พอดี ทำไมเยอะไปเหรอ” ภูมิยิ้มมุมปากเมื่อเห็นหญิงสาวทำหน้าไม่อยากเชื่อ

“น้อยเกินคาดหนูคิดว่ามีเป็น 10”

“เหอะ เลี้ยงขนาดนั้นขนหน้าแข้งฉันก็ร่วงกันพอดีนะสิ”

แววตาดูรูปลักษณ์ของเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า รูปร่างของเขามันสูงใหญ่แบบคนออกกำลังกาย ใบหน้าคมสันดูภายนอกไม่เหมือนคนไทยเลยถ้าบอกเป็นชาวต่างชาติเธอเองก็เชื่อ รูปลักษณ์ของเขามันทำให้เชื่อว่าเป็นหนุ่มเจ้าสำราญไม่แคร์ใคร แรก ๆ ดูเป็นคนใจจืดใจดำเสียด้วยซ้ำ ดูเหมือนคนโรคจิตเรื่องทางเพศก้ไม่เชิง

“เสี่ยอายุเท่าไรคะ” ทันทีที่ลิฟต์เปิดออกเธอก็ถามสิ่งที่อยากรู้มานาน

“35...ทำไมดูแก่ไปเหรอ” ภูมิถามเสียงนิ่งและเอามือเสยผมของตัวเองขึ้นเมื่อมันปรกหน้าลงมา

“ไม่แก่”

“ฉันสังเกตมานานแล้ว ดูท่าเธอจะเป็นคนพูดขวานผ่าซากใช่ไหม” มือที่กำลังจะแตะคีย์การ์ดหยุดนิ่งและหันมาจ้องหญิงสาว

“ขอโทษค่ะ แววจะพยายามพูดจามีสัมมาคารวะค่ะ”

“ดี เพราะฉันชอบเด็กเรียบร้อย ว่านอนสอนง่าย เข้ามาสิ”

เมื่อเข้ามาในห้องแววตาก็ต้องตื่นตะลึงกับภาพเบื้องหน้า ตอนแรกเธอคิดว่าเป็นห้องเล็ก ๆ แต่พอมาเจอคือห้องมันใหญ่มาก ไม่น่าเชื่อดูพื้นที่สี่เหลี่ยมจะสามารถมีของตกแต่งสวยหรูได้ขนาดนี้ พื้นที่ใช้สอยก็เยอะ มันไม่ใช่ว่ามีแค่ห้องนอน แต่มันมีห้องครัว ห้องนั่งเล่น และห้องน้ำในตัวมันเหมือนบ้านเลย

“เป็นไงถูกใจใช่ไหม”

“เสี่ยยกห้องนี้ให้หนูเหรอคะ” เธอหันมาถามเสียงหวาน ภูมินิ่งไปชั่วครู่เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่หญิงสาวพูดเพราะถึงแม้ทุกครั้งจะมีพูดหางเสียงแต่เป็นหางเสียงที่ค่อนข้างหวานผ่าซากแข็งกระด้าง แต่นี่เธอพูดจาเพราะสมกับอายุเป็นครั้งแรก

“ใช่ห้องเธอ ในนี้เป็นของเธอทั้งหมด”

“ต่อให้เสี่ยเขี่ยหนูทิ้ง ห้องนี่ก็เป็นของหนูใช่ไหม”

เหอะ...และสิ่งที่แตกต่างจากผู้หญิงคนอื่น เด็กสาวคนนี้มักจะฉลาดพูดและถาม มักจะพูดดักทางเขาเอาไว้แต่เนิ่น ๆ ไม่เหมือนกับผู้หญิงคนอื่นที่ชอบเข้ามาออดอ้อนและปะเลอะ

“ฉลาดถามนะ” ภูมิยิ้มมุมปากและเดินไปหยิบไวน์มานั่งบนโซฟา

“แก้วหนูละคะ”

“นี่มันเป็นแอลกอฮอล์ เธอยังเด็กดื่มไม่ได้”

“ไม่เด็กแล้วค่ะ"

"20 เมื่อไรค่อยดื่ม”

“เสี่ยจะเลี้ยงหนูไปจนถึงอายุนั้นเลยเหรอคะ”

“ก็เลี้ยงสิ ถ้าเธอไม่ทำตัวให้ฉันรำคาญก่อนอะนะ”

“ค่ะแววตาไม่ทำเรื่องเด็ก ๆ แบบนั้นหรอกค่ะ”

“ฉันเชื่อ เธอนวดเป็นไหม” ภูมิรินไวน์และถามเสียงเนิบนาบ พอได้เข้ามานั่งแบบนี้ก็รู้สึกปวดเมื่อยตามตัวขึ้นมา

“เป็นค่ะ”

“มานวดให้หน่อย”

ร่างบางลุกขึ้นมายืนด้านหลังและเริ่มนวดบ่าอันแข็งแกร่ง เธอมุ่ยหน้านิดหนึ่งเพราะบ่ากับไหล่ของเขามันแข็งมาก ไม่รู้ว่าเขาทนไปได้ยังไงไม่ปวดเมื่อยบ้างเหรอ

“ไม่ปวดบ้างเหรอคะ ไหล่เสี่ยตึงมากเลย ต่อไปเสี่ยมาหนูจะคอยนวดให้”

“หึ เริ่มเป็นเด็กดีแล้วสินะ”

“ค่ะ จะเป็นเด็กดีแค่กับเสี่ยนี่แหละ เพราะเสี่ยบอกจะเลี้ยงหนูไปจนถึงอายุ 20”

“ฮ่า ฮ่า ฉันไม่ได้บอกว่าจะเลี้ยงไปถึงอายุ 20 เสียหน่อย ฉันจะเลี้ยงเธอไปจนกว่าเธอจะเบื่อเลยแววตา แต่อย่ามาทำให้ฉันรำคาญ อย่ามาทำนิสัยเด็ก ๆ มาใส่ก็แล้วกัน อ้อ..อีกอย่างฉันไม่ชอบให้ใครมาทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน”

“ค่ะ เรื่องนั้นเสี่ยไม่ต้องเป็นกังวลเลย เพราะหนูจะไม่โทร จะไม่ตามเสี่ยเลยค่ะ”

“เหรอ เธอจะเป็นฝ่ายรับอย่างเดียวเลยเหรอ” ภูมิยิ้มมุมปาก

“รับฝ่ายเดียวอะไรกันค่ะ เสี่ยบอกจะเอาหนูไม่ใช่รึไง”

“ฮ่า ฮ่า แสนรู้”

“ไม่ใช่หมาค่ะ”

“ฉันเป็นคนเลี้ยงเธอ เธอก็ต้องเหมือนหมาสิ”

“หนูยอมเป็นหมาของคุณก็ได้”

“ฮ่า ฮ่า แสนรู้อีกแล้ว”

*********************

เอาสิไม่ตกให้มันรู้ไปค่ะเสี่ยภูมิ