ตอนที่ 4 ยอมจำนน (3/3)

ไม่นานชายหนุ่มก็เดินมาถึงห้องที่เกิดเรื่อง พอเข้ามาเขาก็ใช้สายตาอันดุดันมองมาทางหญิงสาว แววตาก้มหน้าลงเพราะคิดว่าเขาจะต้องตบเธออีกเป็นแน่

พลั่ก!

แต่ผิดคาดเพราะเขาถีบผู้ชายที่มีเรื่องกับเธอแทนจนล้มหงายหลังไปกับพื้น และร้องโอดครวญไปด้วยความเจ็บ

“เสี่ยภูมิคุณมาถีบผมทำไม คุณต้องจัดการเด็กของคุณสิ”

“เด็กของผมทุกคนมีศักดิ์ศรี เด็กทุกคนในนี้ไม่ใช่กะหรี่ และงานนี้พวกเธอก็ทำอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ถ้าอยากได้กะหรี่มากนักก็ไปคว้าเอาจากข้างทาง ไม่ใช้มาเหยียบในพื้นที่ของกู ไอ้หรั่ง!!”

“ครับเสี่ย”

“เอามันออกไป และไม่ต้องจ่ายค่ารักษาใด ๆ ทั้งสิ้น”

“ผมจะไปแจ้งตำรวจ”

“มึงก็ไปแจ้งสิ กูจะได้เอาคลิปไปยื่น ตำรวจคงชอบว่าผอ. โรงเรียนอย่างมึงแอบหนีเมียมาทำเรื่องอย่างว่ากับเด็กของกู เป็นครูเสียเปล่าแต่จะมาล่วงเกินเด็กที่ยังไม่พ้นนิติภาวะกูก็อยากรู้นักว่าใครจะอยู่ใครจะไป"

“บัดซบพวกมึงรุมหัวมาโกงกูใช่ไหม”

“กะอีแค่เศษเงินที่มึงจ่ายมากูจ่ายคืนให้ก็ได้ แต่ต้องหักครึ่งหนึ่งนะ เพราะมึงทำเด็กกูเจ็บเหมือนกัน”

“ไอ้เวรเอ๊ย”

“ออกมาไอ้ระยำเอ๊ย” หรั่งเข้ามากระชากแขกออกจากข้างนอกเมื่อเห็นสายตาดุของนายมองมาที่ตน

“ส่วนเธอตามมานี่” เสียงทรงอำนาจสั่งเด็กสาวที่ยืนตัวลีบเงียบ ๆ อยู่ข้างหลัง

แววตาเดินตามออกไปเงียบ ๆ โดยไม่ถามอะไรออกมา เพราะรอรับบทลงโทษที่เขาจะมอบให้ เขาจะลงโทษอะไรเธอก็ยอมหมดเพราะบอกแล้วเธอไม่ขายตัวเป็นอันขาด

“ขึ้นรถสิ” เสียงแข็งหันมาสั่งเมื่อหญิงสาวยังยืนนิ่งไม่ยอมขึ้นมานั่ง

“ค่ะ” เธอพยักหน้าและขึ้นมานั่งข้างฝั่งคนขับ

“ไม่อยากขายตัวมากนักใช่ไหม”

“ค่ะ” เธอตอบเสียงแข็งกลับไป

“ไม่อยากขายก็ต้องขาย เพราะฉันซื้อเธอมาแล้ว ยังไงเธอก็ต้องเอาเงินมาคืนให้ฉัน”

“เงินแค่นั้นมันก็แค่เศษเงินของเสี่ยไม่ใช่เหรอคะ แค่วันเดียวเสี่ยก็หาได้แล้ว

“ดอกมันก็ขึ้นทุกวันไหมล่ะ” เธอช่างยอกย้อนเสียจริง แบบนี้น่าเก็บเอาไว้เล่นหน่อย ชายหนุ่มคิดและยิ้มมุมปากออกมา

“ดอกอะไรกันค่ะเสี่ย เสี่ยซื้อหนูมาขาดตัวไม่ใช่รึไง”

“อยากหลุดพ้นจากวงโคจรนี้เธอก็ต้องหาเงินมาใช้คืน”

“งั้นก็ปล่อยหนูไปสิ หนูจะไปทำงานแล้วเอาเงินมาคืนให้”

“กี่ปีล่ะ เธอถึงจะหามาคืนได้ เพราะดอกเธอขึ้นทุกวัน ตอนนี้ก็เด้งมาเป็นแสนแล้วนะ” ภูมิยิ้มเหยียดและมองหญิงสาวนิ่ง

“อะไรกันจะมาเป็นแสนได้ไง”

“ฉันบอกเป็นแสนก็เป็นแสน ถ้าจะหามาคืนก็หามาให้ได้ภายในวันพรุ่งนี้”

“แล้วหนูจะไปหาที่ไหนละคะ ตั้งเป็นแสนนะไม่ใช่บาทสองบาทที่ภายในวันเดียวแล้วจะหาได้”

“หึ เมื่อกี้ยังบอกจะไปทำงานหาเงินอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ปากเก่งแต่ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง”

“หนูก็ปากเก่งแบบนี้อยู่ตลอดแหละคะเสี่ย” เธอเถียงกลับ และหันหน้าหนีมองวิวผ่านกระจกแทน

“หนู? เรียกแทนตัวเองว่าหนูก็ดีเหมือนกันนะ เหมือนเป็นเด็กขายตัวจริง ๆ เลย”

“ลืมตัวค่ะ” เธอหันมาตอบ ใช่ เธอลืมตัวจริง ๆ และอีกอย่างเห็นเขาแก่กว่าด้วย

“ต่อไปแทนตัวเองว่าหนูกับฉันแหละดีแล้ว”

“ค่ะเสี่ย” เธอตอบกลับหน้าตาย

ภูมิยิ้มขันเพราะไม่เคยเจอเด็กแบบนี้มาก่อนเลย แรก ๆ เขาก็โกรธที่เธอดื้อด้าน จับไปขังก็แล้วแต่ก็ยังไม่สลด

“แววตาถึงแม้เธอไม่อยากขายตัวแต่เธอก็ต้องทำ”

“หนูไม่ทำ”

“ไม่อยากขายให้คนอื่นก็ขายให้ฉัน นอนกับฉันหนึ่งครั้งก็ถือว่าช่วยลดหนี้ไปบางส่วนหนึ่งครั้งดีไหม”

“เสี่ยมีแต่ได้กลับได้อย่างเดียวเลย” เลว และเห็นแก่ตัวเหลือเกิน เธอก่นด่าอยู่ในใจตลอดหลายวันที่ทำตัวเข้มแข็งมาวันนี้อยากร้องไห้เหลือเกิน

“หรืออยากรับแขกหลาย ๆ คนเหมือนผู้หญิงคนอื่นล่ะ”

“ถ้าหนูนอนกับเสี่ย แล้วต้องนอนกับใครอีกไหม”

“ถ้านอนกับฉันแล้วเธอจะไปนอนกับใครไม่ได้อีก เพราะฉันไม่ทับรอยใคร ขยะแขยง” ชายหนุ่มตอบเสียงขรึม และปรับสีหน้าลงเมื่อมองหญิงสาวเพียงเล็กน้อยและตั้งใจมองทางต่อ

“ต้องนอนกี่ครั้งหนี้ถึงจะหมด”

“แล้วแต่อารมณ์ และแล้วแต่ท่าของเธอว่าจะเด็ดไหม”

แววตานิ่งเงียบและจิกเล็บกับนิ้วมือของตัวเองอย่างคิดไม่ตก อย่างไงเธอก็ต้องขายตัวอยู่แล้ว สู้ขายให้เขาเพียงคนเดียวไม่ดีกว่าเหรอ แค่ทนนอนอ้าขาให้เขาก็พอ พอเขาเบื่อเดี๋ยวก็คงปล่อยเธอไปละมั้ง

“ถ้าเกิดเสี่ยเบื่อหนูขึ้นมาจะไปส่งหนูกลับมาขายที่ผับเสี่ยอีกใช่ไหม”

“อืม ฉันให้สัญญาว่าจะไม่ส่งเธอมาขายอีก เพราะถ้าเธอเป็นคนของฉันเมื่อไรเธอจะไม่มีสิทธิ์ทำอะไรได้อีก” เสียงเข้มหันมาบอกและยิ้มมุมปากให้ ในเมื่อเธอไม่ยอมทำงานเขาก็คงต้องรับเธอมาดูแลเองเสียแล้วสิ และค่าดูแลก็คือนอนอ้าขาให้เขาเอง ให้มันคุ้มกับเงินที่เสียไปก็ไม่เลวเสียทีเดียวยังไงเธอก็ยังสดใหม่ไม่เคยผ่านมือใครมา

“ก็ได้ค่ะ ถ้าเสี่ยสัญญาว่าจะไม่เอาหนูมาขายตัวอีก”

“แน่นอน”

ภูมิขานรับ และเหยียบคันเร่งไปที่จุดหมายตัวเองต้องการด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้น และหันมามองเด็กสาวเป็นระยะ และครั้งนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เขารับเด็กอายุ 18 ปี เข้ามาดูแล คงเลี้ยงไม่ยากหรอกใช่ไหม

************************

เลี้ยงไม่ยากหรอกค่ะเสี่ย 

แต่เสี่ยภูมิเตรียมปวดหัวไว้รอเลยค่ะ 5555

เตรียมยาพาราไว้ก็ดีนะคะ ^^