تسجيل الدخولمشاركة
บทที่ 6 คนป่าเถื่อน
تاريخ النشر:
2025-10-18 18:04:58@คอนโดเซริว
"ลงไปสิ หรือต้องให้อันเชิญ" มาเฟียหนุ่มเอ่ยอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อรถเคลื่อนมาจอดลงหน้าคอนโดนานหลายนาทีแล้วแต่ร่างอรชรที่นั่งข้าง ๆ ก็ยังนั่งกอดอกไม่ยอมลงจากรถสักที "..." สิ้นเสียงกระแทกแดกดันของร่างสูงดวงตากลมโตก็ตวัดมองเขาด้วยแววตาไม่พอใจ ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถเงียบ ๆ ไม่อยากจะตอบโต้กลับให้เสียเวลา ขณะที่ร่างสูงก็เปิดประตูรถอีกฝั่งลงมา "เอากระเป๋าขึ้นไปให้เธอด้วย" ดวงตาคมกริบปรายมองร่างอรชรนิ่ง ๆ แวบหนึ่ง ก่อนหันไปออกคำสั่งกับลูกน้องจากนั้นก็เดินนำร่างอรชรเข้าไปในคอนโดขึ้นลิฟต์ตรงขึ้นไปยังชั้นบนสุดซึ่งมีเขาเป็นเจ้าของทั้งชั้น สาเหตุที่เขาซื้อคอนโดไว้ทั้งชั้นก็เพราะต้องการความเป็นส่วนตัวใครก็ไม่สามารถขึ้นมารุ่มร่ามได้นอกจากคนของเขา "นั่นห้องเธอ" เสียงทุ้มเปล่งออกจากริมฝีปากหนาอีกครั้งหลังจากออกจากลิฟต์เดินมาถึงห้องที่เขาสั่งให้แม่บ้านเตรียมไว้ให้หญิงสาวพร้อมล้วงไปหยิบคีย์การ์ดห้องในกระเป๋ากางเกงยื่นให้เธอ "พี่จะหาเรื่องหงส์ไปถึงไหน" หงส์ฟ้าโวยวายด้วยความไม่พอใจในตอนที่ยื่นมือไปรับคีย์การ์ด แต่อีกคนกลับดึงมือกลับไม่ยอมส่งคีย์การ์ดให้ราวกับจะหาเรื่องกัน "ฉันกำลังสอนเด็กไม่มีมารยาท ไม่รู้จักเด็กผู้ใหญ่แบบเธอต่างหาก" "ไม่มีมารยาทตรงไหนมิทราบ" "ผู้ใหญ่ให้ของไม่คิดจะขอบคุณหรือไง" ลมหายใจหนัก ๆ ถูกพ่นออกจากจมูกโด่งสันบ่งบอกได้ว่าเขารู้สึกหัวเสียกับร่างอรชรตรงหน้ามากแค่ไหน ให้ตายเถอะเขาไม่คิดว่าเธอจะเป็นหนักขนาดนี้ ดวงตาคมกริบจับจ้องใบหน้าหวานอย่างเอือม ๆ "ถ้าเป็นคนอื่นหงส์ขอบคุณ แต่เป็นพี่หงส์ไม่ขอบคุณ" ร่างอรชรมองสบดวงตาคมกริบอย่างไม่ยอมแพ้ เชิดหน้าขึ้นอย่างถือดีก็เห็นอยู่ว่าเขาจงใจกลั่นแกล้งไม่อย่างงั้นคงยอมให้คีย์การ์ดกับเธอดี ๆ แล้ว ไม่ต้องมีลูกมงลูกไม้หรอก สิ้นเสียงพูดเธอก็พุ่งเข้าไปหาร่างสูงทันทีหมายจะแย่งคีย์การ์ดจากมือของเขาแต่ก็ช้ากว่าร่างสูงอยู่ดี มาเฟียหนุ่มยกมือที่ถือคีย์การ์ดขึ้นเหนือศีรษะด้วยความเร็ว ก้มมองร่างอรชรที่ความสูงเพียงอกของเขาด้วยแววตาเย้ยหยัน "พูดเพราะ ๆ สิแล้วจะให้" "เอาคีย์การ์ดมานะหงส์จะเข้าห้องพักผ่อน หงส์ไม่มีอารมณ์มาเล่นไร้สาระกับพี่นะ" มีหรือที่คนอย่างหงส์ฟ้าจะยอมทำตามคำสั่งของมาเฟียหนุ่มเธอกลับกระโดดโหย่ง ๆ พยายามใช้มือคว้าคีย์การ์ดจากร่างสูงพัลวันแต่ดูเหมือนการกระทำของเธอจะเปล่าประโยชน์ "เตี้ยแล้วไม่รู้จักเจียมตัว" เธอหยุดนิ่งฉับพลันเมื่อได้ยินประโยคแสนร้ายและเสียงหัวเราะอย่างเย้ยหยันจากริมฝีปากหนา ดวงตากลมโตช้อนขึ้นมองเสี้ยวหน้าคมคายด้วยความโกรธ มือเรียวกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปนเพื่อข่มอารมณ์เอาไว้ไม่ให้ระเบิดออกมา "หงส์เตี้ยแล้วมันไปหนักบนหัวพี่เหรอ" "ถ้าอวดดีนักก็อยู่มันนอกห้องนี้แหละ" คำพูดของร่างอรชรสร้างความไม่พอใจให้มาเฟียหนุ่มเป็นอย่างมากใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มจับจ้องใบหน้าหวานด้วยแววตาดุดัน ก่อนพูดทิ้งท้ายแล้วเดินไปเปิดประตูห้องตัวเองที่อยู่ติดกับห้องหญิงสาวปล่อยให้เธอยืนรอหน้าห้องสักพักโทษฐานที่พูดจาอวดดีไม่ให้เกียรติเขา ทว่าไม่ทันที่เขาจะได้ก้าวเท้าเข้าประตูร่างอรชรก็วิ่งมาขว้างไว้เสียก่อน "หากไม่ให้คีย์การ์ดก็อย่าหวังว่าจะได้เข้าไป" ใบหน้าหวานยกยิ้มมุมปากอย่างผู้ที่เหนือกว่า มือเรียวเอื้อมไปจับขอบประตูทั้งสองข้างไว้แน่นกั้นไม่ให้เขาเข้าไปได้ "หึ" ร่างสูงเค้นหัวเราะในลำคออย่างนึกตลกกับความคิดตื้น ๆ ของหญิงสาวที่คิดว่าวิธีนี้จะห้ามไม่ให้เขาเข้าไปได้ซึ่งบอกเลยว่าโคตรโง่ "คิดว่าแค่นี้จะห้ามฉันได้เหรอ" ไม่พูดเปล่าเท้าใหญ่เดินเข้าประชิดร่างอรชรทันทีทำเอาเธอต้องถอยหลังกรูดเข้าไปในห้อง "พี่หยุดตรงนั้นละ...ว๊ายย!" เสียงหวานตะเบ็งใส่มาเฟียหนุ่มดังลั่น แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยจบเธอก็ต้องหลุดอุทานด้วยตกใจในตอนที่โดนร่างสูงเดินเข้าประชิดตัวแล้วจับเธอยกขึ้นอุ้มพาดบ่าด้วยความเร็วโดยไม่ทันได้ตั้งตัว "พี่จะทำอะไรปล่อยหงส์เดี๋ยวนี้นะ" มือเรียวทุบลงบนแผ่นหลังกว้างพัลวันพลางดีดดิ้นไปด้วยหวังให้เขารำคาญจนทนไม่ไหวแล้วยอมปล่อยลง แต่เธอกลับคิดผิดถนัดนอกจากเขาจะไม่ปล่อยเธอลงแล้วยังฟาดฝ่ามือลงบนก้นงามงอนของเธอแรง ๆ อีกสร้างความเจ็บปวดให้เธอไม่น้อย "หงส์เจ็บนะ" ตุ๊บ! "โอ๊ย!" ไม่ทันที่ความเจ็บบริเวณแก้มก้นจะจางหายไปเธอก็ต้องร้องโอดครวญออกมาอีกครั้งเมื่อถูกร่างสูงอุ้มมาทุ้มลงบนพื้นแข็ง ๆ หน้าห้องอย่างไร้ความอ่อนโยนจนก้นเธอกระแทกกับพื้นเต็มแรงความเจ็บแผ่ซ่านไปทั่วก้นงามงอนลามถึงสะโพกมน เธอเบ้หน้าด้วยความเจ็บพลางพยายามหยัดกายลุกขึ้นยืน สายตาจับจ้องร่างสูงที่ยืนมองเธอหน้าเรียบนิ่งไม่สะทกสะท้านกับการกระทำของตัวเองด้วยแววตาโกรธเคือง "ไอ้คนป่าเถื่อนชอบใช้ความรุนแรง" "..." เสียงต่อว่าของร่างอรชรไม่ได้ทำให้มาเฟียหนุ่มสะทกสะท้านสักนิดไหวไหล่ใส่เธออย่างไม่ยีระแล้วหันหลังเดินกลับเข้าห้องปิดประตูดังปังทำเอาอีกคนถึงกับสะดุ้งเฮือก "ไอ้พี่บ้าคิดว่าหงส์จะง้อหรือไงไม่อยู่ก็ได้โว้ย" ปัง ๆ! เธอตะโกนดังลั่นหวังให้คนในห้องได้ยินพร้อมเดินไปทุบประตูอย่างแรงจนเสียงดังสนั่นเพื่อระบายความคับแค้นใจ เมื่อสาแก่ใจแล้วจึงยอมหยุดหันกลับมาพูดกับลูกน้องของเขาที่ยืนอยู่ "พาฉันไปพักที่โรงแรมหน่อย" "แต่คุณเซริวจะว่าเอานะครับ" ลูกน้องของมาเฟียหนุ่มมีท่าทีกระอักกระอ่วนอย่างเห็นได้ชัดคงเป็นเพราะกลัวเจ้านายจะไม่พอใจหากพาหญิงสาวออกไปโดยไม่ได้รับคำสั่งจากเขาก่อน "มีอะไรฉันรับผิดชอบเอง" หงส์ฟ้ากลอกตามองบนถอนหายใจหนัก ๆ ออกมาอย่างนึกหงุดหงิดก่อนพูดขึ้นก็แค่ผู้ชายตัวโต ๆ คนเดียวไม่รู้จะกลัวอะไรนักหนาขนาดเธอเป็นผู้หญิงยังไม่รู้สึกกลัวเขาสักนิด "ครับ" สุดท้ายลูกน้องของมาเฟียหนุ่มก็ต้องทำตามคำสั่งหญิงสาวอย่างเลี่ยงไม่ได้ จำต้องลากกระเป๋าเดินทางสองใบโตของเธอเดินไปเข้าลิฟต์โดยมีร่างอรชรตามหลังไปติด ๆ "ทำไมฉันต้องมาเจอผู้ชายประสาทแดกแบบพี่เซริวด้วยเนี้ย" เสียงหวานดังเล็ดลอดออกจากริมฝีปากอวบอิ่มระคนหงุดหงิดเมื่อเดินเข้ามายืนในลิฟต์แล้วแทนที่จะได้พักผ่อนเธอกลับต้องมาเสียเวลาทำสงครามประสาทกับเขา แล้วยังต้องตะลอน ๆ หาโรงแรมพักอีกเธออยากจะบ้าตายเสียจริง
أحدث فصل
มาเฟียกำราบรัก The end
วันเวลาหมุนเวียนดำเนินมาจนถึงวันที่มาเฟียหนุ่มกับหงส์ฟ้าแต่งงานกัน ตอนเช้าเป็นพิธีหมั้น พิธีแต่งงานแบบจีน และจัดงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสตอนเย็นที่โรงแรมงานเลี้ยงเลี้ยงฉลองมงคลสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตที่โรงแรมชื่อดังใจกลางเมืองฮ่องกงสมกับฐานะของสองตระกูลมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ภายในงานถูกตกแต่งอย่างหรูหราด้วยฝีมือของออแกไนซ์เซอร์และเวดดิ้งแพลนเนอร์ชื่อดังระดับประเทศซึ่งทุกอย่างเป็นไปได้ด้วยดีจนงานเลี้ยงฉลองเสร็จสิ้นลง"อ่อยย!..เมื่อยขาจัง" หงส์ฟ้าในชุดแต่งงานสีขาวแบรนด์ดังสั่งตัดเย็บพิเศษราคาครึ่งล้านล้มตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงร้องโอดครวญออกมาเบา ๆ หลังจากพ่อแม่ออกไปแล้วในห้องเหลือแค่เธอกับสามีป้ายแดง"หึ" มาเฟียหนุ่มที่กำลังถอดเสื้อสูทออกหลุดยิ้มออกมาอย่างนึกเอ็นดู ก่อนฟาดสูทไว้บนพนักเก้าอี้แล้วเดินไปนั่งลงบนเตียงยกขาเรียวขึ้นมาวางบนตักถลกกระโปรงชุดแต่งงานขึ้นไปกองบนขาอ่อนใช้มือบีบนวดไปตามเรียวขาสวยเบา ๆ เพื่อให้เมียสาวรู้สึกดีขึ้น"ขอบคุณค่ะ" ใบหน้าหวานผงกขึ้นขอบคุณผู้เป็นสามีด้วยรอยยิ้มหวาน ก่อนวางศีรษะราบกับเตียงเหมือนเดิมแล้วค่อย ๆ หลับตาลงด้วยความรู้สึกผ่อนคลาย ฝีมือนวดของสามีเธอ
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 59 รักคนไม่ผิด
หลายวันต่อมา.."สวัสดีครับป๊าม๊า" มาเฟียหนุ่มกล่าวทักทายว่าที่พ่อตาแม่ยายที่นั่งอยู่ในห้องโถงอย่างนบน้อมพร้อมหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้ามทั้งสอง สรรพนามที่เขาเรียกพ่อแม่ของหญิงสาวเปลี่ยนไปเพราะทั้งสองสั่งให้เขาเรียกเหมือนบุตรสาวโดยให้เหตุผลว่าอีกไม่นานเขาก็จะเข้ามาเป็นลูกเขยของตระกูลหวงเฟยหงแล้ว"จ้ะ" พีชยิ้มรับ ส่วนหวงเฟยหงเพียงพยักหน้ารับน้อย ๆ ก่อนจะพูดขึ้น "ม๊าไปดูฤกษ์แต่งงานกับซินแสมาแล้วนะเร็วสุดคือเดือนหน้า""โอเคครับผมจะได้โทรบอกป๊ากับม๊า" มาเฟียหนุ่มพยักหน้ารับระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุขวันที่เขารอคอยใกล้จะเป็นจริงแล้ว"แล้ววันนี้จะมารับน้องไปไหนล่ะ" หวงเฟยหงพยักหน้ารับพร้อมถามต่อ"ปะ..""ไปช้อบปิ้งค่ะ" ไม่ทันที่มาเฟียหนุ่มจะได้ตอบอะไรเสียงของหงส์ฟ้าที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นสองก็ดังแทรกขึ้น มาเฟียหนุ่มขมวดคิ้วเป็นปมหันไปมองทางต้นเสียงด้วยแววตาตำหนิเพราะแฟนสาวพูดโกหกพ่อแม่ความจริงวันนี้เธอชวนเขาไปดูการแข่งรถต่างหาก"ผมกับน้องจะไปดูการแข่งรถครับ" เขาละสายตาจากแฟนสาวหันกลับมาบอกพ่อแม่ของเธอตามความจริงเพราะไม่อยากร่วมโกหกหากผู้ใหญ่ทั้งสองรู้ความจริงภายหลังคงไม่ไว้วางใจเขาแน่เผล
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 58 ผ่านการทดสอบ
2 วันต่อมา..หงส์ฟ้านั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างห้องด้วยแววตาเศร้า หลังจากกลับมาจากอิตาลีผู้เป็นพ่อก็ไม่ยอมให้เธอออกพ้นบริเวณคฤหาสน์เลยเพราะกลัวว่าเธอจะบินกลับอิตาลี แถมยังยึดโทรศัพท์ไปอีกเพื่อไม่ให้เธอติดต่อกับมาเฟียหนุ่มเวลาผ่านไปแค่สองวันแต่มันช่างแสนยาวนานสำหรับเธอ เธอรู้สึกคิดถึงและเป็นห่วงมาเฟียหนุ่มมากไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นยังไงบ้าง หรือถอดใจยอมแพ้เสียแล้วนี่ก็ผ่านมาสองวันแล้วแต่ยังไม่เห็นเขาโผล่มาสักที"เฮ้อ" เธอถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ก่อนสลัดความคิดฟุ้งซ่านออก แล้วลุกเดินออกจากห้องลงไปยังชั้นล่างเพื่อหาอะไรกินเพราะรู้สึกหิว"กล้ามากนะที่มาเหยียบถึงที่นี่" ทว่าเธอก็ต้องหน้านิ่วคิ้วขมวดเมื่อได้ยินเสียงดุดันของผู้เป็นพ่อดังแว่วมาจากด้านนอก หันไปถามแม่บ้านที่กำลังเดินผ่านไปด้วยความสงสัย "ข้างนอกมีเรื่องอะไรกันเหรอคะ""ไม่รู้ใครมาค่ะเป็นผู้ชายชื่อริว ๆ อะไรนี่แหละค่ะกำลังทะเลาะกับคุณหวงเฟยหงอยู่น.." ไม่ทันที่แม่บ้านจะได้พูดจบหงส์ฟ้าก็รีบวิ่งออกไปทันทีพอจะเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นคนที่มาก็คงเป็นมาเฟียหนุ่มนั่นเองดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อเดินออกมาเห็นภาพตรงหน้าที่ผู้เป็นพ่อยื
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 57 กีดกัน
@คฤหาสน์คาร์เตอร์"พี่จะคุยเรื่องของเรากับป๊าจริงเหรอคะ หงส์ว่าอย่าเพิ่งเลย" หงส์ฟ้าหันไปเอ่ยกับมาเฟียหนุ่มที่นั่งข้าง ๆ ด้วยสีหน้าเป็นกังวลหลังจากรถจอดลงหน้าคฤหาสน์คาร์เตอร์เพราะเขาบอกว่าเมื่อกลับมาจะบอกเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับเขาให้ผู้เป็นพ่อรับรู้ ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงก็พร้อมน้อมรับ เธอกลัวเหลือเกินกลัวว่าผู้เป็นพ่อจะผิดหวังในตัวเธอและขัดขว้างไม่ให้แต่งงานกับมาเฟียหนุ่ม"ไม่ต้องกังวล..ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นยังไงฉันก็จะยอมรับและเอาชนะอุปสรรคทุกอย่างให้ได้" มาเฟียหนุ่มยื่นมือไปกอบกุมมือเรียวแล้วบีบเบา ๆ เชิงปลอบประโลมพร้อมกับโน้มหน้ากดจูบหนัก ๆ บนหน้าผากมนด้วยความรักใคร่ "ค่ะ" หงส์ฟ้าระบายยิ้มอ่อน ๆ มองสบตาหนุ่มคนรักด้วยแววตาลึกซึ้งแม้ในใจจะรู้สึกกังวล แต่ก็เชื่อมั่นในตัวคนรักว่าเขาจะสามารถผ่านทุกอย่างไปได้ด้วยดีทั้งสองมองสบตากันอย่างลึกซึ้งเนินนานหลายนาที ก่อนมาเฟียหนุ่มจะละสายตาออกเปิดประตูลงจากโดยมีหงส์ลงตามไปติด ๆ จากนั้นก็พากันเดินเข้าไปในคฤหาสน์หงส์ฟ้าลอบกลืนน้ำลายเหนี่ยว ๆ ลงลำคออึกใหญ่ใจเต้นระรัวราวกับกล้องชุดเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อนั่งอยู่ในห้องโถงกับพ่อของมาเฟียหนุ่มด้วย
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 56 สวีท
วันต่อมา..แสงแดดยามแปดโมงเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกเข้ามากระทบร่างเปลือยเปล่าของสองหนุ่มสาวที่นอนกอดกันภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ปลุกให้ทั้งสองรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา"อื้อ" หงส์ฟ้าส่งเสียงครวญครางในลำคอเบา ๆ เพียงแค่ขยับตัวเล็กน้อยก็รู้สึกระบมกลางกายสาวเป็นอย่างมากเพราะหลังจากปรับความเข้าใจกันเรียบร้อยแล้วคนเจ้าเล่ห์ก็รังแกเธอทั้งคืนไม่ยอมหยุดไม่รู้ว่าเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนกันทำเอาน้องสาวของเธอบวมช้ำไปหมด"อ๊ะ!" ร่างอรชรสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ ร่างสูงที่นอนซ้อนหลังเลื่อนมือที่พาดบนเอวคอดขึ้นมาบีบเคล้นเต้าอวบของเธออย่างแรง"หงส์เจ็บนะ" ใบหน้าหวานเอียวไปต่อว่าคนด้านหลังที่นอนอมยิ้มอย่างอารมณ์ดีด้วยแววตาดุพลางแกะมือหนาออกจากเต้าอวบ ทว่าคนหน้ามึนหาได้สนใจเสียงดุไม่กลับฝังจมูกลงบนซอกคอระหงสูดดมกลิ่นกายหอม ๆ พร้อมบดเบียดความเป็นชายที่แข็งขืนกับบั้นท้ายกลมกลึงมือก็บีบเคล้นเต้าอวบไปด้วย"พี่เซริวหยุดนะ..เมื่อคืนพี่ก็รังแกหงส์จนไม่ได้นอนยังไม่พออีกเหรอ" เสียงหวานร้องท้วงด้วยความไม่พอใจเลื่อนมือลงไปดันสะโพกหนาที่กำลังบดเบียดก้นให้ออกห่าง"ก็เมียน่ากิน..กินยังไงก็ไม่อิ่มครับ" แรงเพียงน้อยไม่ได้
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 55 ง้อเมีย
วันต่อมา.."เรือใครกัน" หงส์ฟ้าที่นั่งดื่มด่ำกับบรรยากาศยามเช้าบนชิงช้าใต้ต้นไม้ริมชายหาดพึมพำอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเรือสปีดโบ๊ทแล่นตรงมายังชายหาดซึ่งไม่ใช่เรือของเพื่อนสาวที่เพิ่งออกไปเมื่อชั่วโมงก่อนแน่นอนเพราะเรือคนละสีกันดวงตาคมจับจ้องเรือที่ค่อย ๆ แล่นเข้ามาจอดริมชายหาดไม่วางตา ก่อนเธอจะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเห็นคนในเรือที่กำลังลุกขึ้นยืนใจดวงน้อยพานกระหน่ำเต้นไม่เป็นจังหวะ "พี่เซริว"เมื่อตั้งสติได้ก็รีบลุกขึ้นเดินกึ่งวิ่งไปที่บ้านด้วยความเร็วไม่อยากเห็นหน้ามาเฟียหนุ่มเพราะยังรู้สึกเคือง ๆ เขาอยู่ที่รวมหัวกับผู้เป็นพ่อโกหกเธอแม้จะไม่ได้รู้สึกโกรธมากเหมือนวันแรกแล้วก็ตามหมับ! ทว่าเธอก้าวเท้าเดินได้สามสี่ก้าวเท่านั้นก็ถูกมาเฟียหนุ่มพุ่งมากอดจากด้านหลังไม่รู้ว่าเขามาถึงตัวเธอตั้งแต่เมื่อไรกัน"จะหนีไปไหนอีก" มาเฟียหนุ่มกอดรัดร่างอรชรไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป ขณะที่คนถูกกอดพยายามออกแรงดีดดิ้นให้หลุดจากวงแขนแกร่งสุดแรงปากก็ร้องบอกด้วยความไม่พอใจ "ไม่ได้หนีแต่ไม่อยากเห็นหน้า""เกลียด" เธอเน้นคำว่าเกลียดเสียงดังลั่นยังคงออกแรงขัดขืนร่างสูงไม่เลิก "ปล่อยนะอย่ามายุ่งกับหง
มาเฟียกำราบรัก บทที่ 50 รอรับคำชม
2 วันต่อมา.."ตื่นขึ้นมาทะเลาะกับหงส์ได้แล้วค่ะพี่เซริว" หงส์ฟ้านั่งกุมมือร่างสูงที่นอนหลับบนเตียงหลวม ๆ จับจ้องใบหน้าซีดเผือดด้วยแววตาเศร้าหลังจากออกจากห้องผ่าตัดวันนั้นมาเฟียหนุ่มก็ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาสักทีนี่ก็ผ่านไปสองวันแล้ว ทั้งที่หมอก็บอกว่าเขาปลอดภัยไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงโชคดีที่หัวใจของ
آخر تحديث : 2026-03-31มาเฟียกำราบรัก บทที่ 49 เป็นห่วง
"นาย คุณหงส์ฟ้า" หงส์ฟ้ากับมาเฟียหนุ่มที่หลับตาปี๋ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาเมื่อได้ยินเสียงอันคุ้นเคยของจอห์นดังขึ้น"เฮ้อ" เธอถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกเมื่อเห็นคนร้ายนอนจมกองเลือดอยู่ตรงหน้า เธอก็แอบสงสัยอยู่ว่าทำไมโดนยิงแต่ไม่รู้สึกเจ็บเลยที่แท้ก็เป็นเสียงปืนที่จอห์นยิ่งคนร้ายนั่นเอง ก่อนที่มันจะได้ยิ
آخر تحديث : 2026-03-31มาเฟียกำราบรัก บทที่ 46 ความแตก
วันต่อมา..มาเฟียหนุ่มแอบเดินออกมาจากห้องของหงส์ฟ้าในช่วงตีห้าของอีกวันหลังจากเสร็จกิจกรรมรักเมื่อคืนแล้วเผลอหลับไปด้วยความเหนื่อย เขาแง้มประตูออกเล็กน้อยแล้วชะเง้อหน้าดูจนมั่นใจว่ายังไม่มีใครตื่นจึงค่อย ๆ เดินย่องกลับห้องตัวเองโดยไม่มีรู้เลยว่ามีใครบางคนยืนมองอยู่ที่มุมมืดไม่ห่างจากห้องมากนัก เ
آخر تحديث : 2026-03-29มาเฟียกำราบรัก บทที่ 44 ระบาย
หงส์ฟ้าหลบหลีกความวุ่นวายในงานเลี้ยงวันเกิดมานั่งหลบมุมดื่มไวน์ที่ริมสระน้ำด้วยความรู้สึกเซ็ง ๆเธอนั่งห้อยขาลงไปในน้ำ ทอดสายตามองท้องฟ้ายามค่ำคืนที่มีหมู่ดาวน้อยใหญ่ทอประกายระยิบระยับสวยงามพลางคิดอะไรเรื่อยเปื่อย ขณะยกไวน์ขึ้นจิบไปด้วยไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้นั่งดูดาวแบบนี้เธอระบายยิ้มออกม
آخر تحديث : 2026-03-28
قد تعجبك أيضًا
แผนรัก มังกรร้าย
dragonred2413.0K وجهات النظرพรากรักมาเฟียเถื่อน
Philipnana29.0K وجهات النظرกรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์25.3K وجهات النظرDangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ
Tiwa31.4K وجهات النظرสัมผัสร้าย (รัก) นายซาตาน (25+)
NsNsnam213 وجهات النظرรักร้ายใต้เสื้อกราวน์
Chareen3.6K وجهات النظرอ่อยรักเจ้าพ่อก่อสร้างเอวดุ Nc35+
ณิการ์184 وجهات النظرหย่ารักมาเฟียร้าย
เจ้านู๋อลิซ1.3K وجهات النظر
