Se connecterPartager
[1] บลูเบลล์
Date de publication:
2025-03-20 15:59:26มาเฟียติดสัตว(แพทย์)
ตอนที่ 1 บลูเบลล์ “ภายในหนึ่งสัปดาห์นี้คุณแม่ช่วยงดอาหารน้องก่อนนะคะ เพราะตอนนี้ลำไส้ของน้องยังไม่แข็งแรง” “แล้วอย่างนี้ลูกฉันจะกินอะไรล่ะคะคุณหมอ” “คุณหมอแนะนำให้คุณแม่ป้อนแค่นมถั่วเหลืองนี้ก่อนนะคะ ถ้าน้องกินไม่ไหวก็ให้คุณแม่ดึงใส่ไซริงค์แล้วค่อย ๆ ป้อนนะคะ และนี่คือยาที่น้องต้องกินร่วมค่ะ ก็จะมียาฆ่าเชื้อแบบน้ำ แล้วก็น้ำเกลือค่ะ กินร่วมกับอาหารชนิดละหนึ่งไซริงค์พร้อมกับนม ถ้าน้องเริ่มอาการดีขึ้นแล้ว ไม่ถ่ายเหลวหรือมีอาการซึม คุณแม่สามารถให้น้องกินข้าวได้ตามปกติเลยค่ะ” “ขอบคุณค่ะคุณหมอ ขอบคุณมากจริง ๆ นะคะ” “ไม่เป็นไรคะคุณแม่ ยังไงหมอก็ทำตามหน้าที่ค่ะ เชิญคุณแม่ชำระเงินที่หน้าเคาน์เตอร์ทางออกเลยนะคะ” “ค่ะคุณหมอ ฉันไปแล้วนะคะ น้องอลิซลาคุณหมอสิลูก” บ๊อก! บ๊อก! บ๊อก! “บ๊ายบายน่าอลิซ อย่าป่วยมาอีกล่ะ” คุณหมอคนสวยประจำคลีนิครักษาสัตว์แห่งนี้กำลังยิ้มพร้อมกับโบกมือลาน้องหมาตัวน้อยที่เป็นคนไข้ของตนเมื่อกี้ “แหม๋ คุณหมอบลูเบลล์ ทั้งสวยทั้งเป็นมิตรกับสัตว์ทั่วโลกอีกนะคะ” “พี่เพ็ญอ่า อย่าแซวบลูสิคะ อีกอย่าบลูก็ไม่ได้เป็นมิตรกับสัตว์ทุกชนิดขนาดนั้นสักหน่อย” “ค่า ๆ ต่อไปคิวสุดท้ายของวันนี้คือน้องไซบีเรียนนะคะคุณหมอบลูเบลล์สุดสวยของคลินิกแห่งนี้ คิก ๆ ” “ฮ่า ๆ พี่เพ็ญก็ ตัวหนูลอยหมดแล้วเนี่ย ชอบยอหนูอยู่เรื่อย ๆ เลย” บลูหรือบลูเบลล์ที่ทุกคนในที่นี้ชอบเรียกว่าหมอบลูเบลล์นั่งเอง สวัสดีค่ะ ตอนนี้ก็น่าจะถึงคิวของฉันแนะนำตัวแล้วนะคะ ชื่อบลูเบลล์ค่ะแต่ชอบแทนตัวเองว่าบลูเฉย ๆ ถามว่าทำไมไม่แทนตัวเองว่าเบลล์ นั่นก็เพราะว่าชื่อนั่นคนตั้งเยอะแล้วค่ะ อีกอย่างชื่อนี้ก็ดูเก๋ดีด้วย เมื่อกี้คนที่แซวฉันไปคือพี่เพ็ญ แกเป็นพยาบาลผู้ช่วยของฉันเอง ที่มาทำงานที่นี่ก็เพราะว่าฉันมาฝึกงานค่ะ ตอนนี้เรียนอยู่ปี6แล้วคณะสัตวแพทย์ พึ่งเข้ามาทำงานได้ประมาณสามเดือน ส่วนกำหนดฝึกงานนั่นก็คือ1ปีถ้วน ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่คนหนึ่งชื่อ 'วีนัส' แต่ไม่ได้เรียนอยู่คณะเดียวกันหรอกมันเรียนบัญชี ถ้าจะถามว่าเรียนบัญชี4ปีจบไม่ใช่หรอ บอกเลยว่านั่นไม่ใช่คติประจำใจของมันหรอก คนอย่างไอ้วีนัสมันเรียนพร้อมเพื่อนจบพร้อมแพทย์อยู่แล้ว แต่ปีนี้มันน่าจะจบจริงๆนั่นแหละ และเห็นว่าตอนนี้กำลังติดแฟนได้ที่เลยแหละ ถึงขั้นที่ฉันทักไปมันยังจะไม่ค่อยตอบเลย ส่วนเรื่องประวัติส่วนตัวอื่น ๆ ขอเอาไว้คราวหน้านะคะ ตอนนี้เจ้าไซบีเรียนคนไข้คนสุดท้ายของวันน่าจะเข้ามาแล้ว ฉันขอไปทำงานก่อนนะคะ 17.00น. เลิกงาน “หนูไปก่อนนะคะพี่เพ็ญ หนูกลับแล้วนะคะทุกคน สวัสดีค่ะ” “จ้า กลับดี ๆ นะคุณหมอบลูเบลล์” พี่เพ็ญหันมาโบกมือลาฉัน ก่อนที่ฉันจะวิ่งไปไหว้ลาพี่ ๆ คนอื่นในคลินิกต่อก่อนกลับ เพราะด้วยฉันอายุน้อยสุดในนี้และไม่อยากที่จะมีเรื่องกับใครเลยเลือกที่จะนอบน้อมไว้ก่อนเสียจะดีกว่า จะได้ไม่มีปัญหาอะไรในภายภาคหน้า “เย็นนี้กินอะไรดีน๊า~” บลูเบลล์เดินแกว่งกระเป้าเป้ไปพร้อมกับมองตามร้านอาหารข้างทางไปด้วยเรื่อย ๆ ที่เธอเลือกทำงานคลินิกนี้ก็เพราะว่ามันใกล้กับคอนโดที่เธอพักอยู่นั่นเอง ใกล้ชนิดที่ว่าเดินมาไม่ถึงกิโล อีกอย่างคือเธอชอบเดินอยู่แล้วด้วยเลยไม่ต้องได้ซื้อจักรยานให้เปลืองเงิน เอาล่ะในเมื่อเลิกงานแล้วขอมาเล่าประวัติฉันต่อเลยนะคะ ฉันมาเรียนที่นี้แต่ฉันไม่ได้เป็นคนที่นี่หรอกค่ะ ฉันเป็นคนเชียงใหม่นั่นเองเจ้า แต่ที่มาเรียนที่นี่ก็เพราะว่าฉันอยากมาใช้ชีวิตแบบคนเดียวบ้าง ถึงจะไม่ใช่ลูกสาวเดียวแต่พ่อก็หวงฉันมาก ๆ กว่าจะขอมาเรียนที่นี่ได้ฉันกับพ่อก็งอนกันไปเกือบเดือนเลยทีเดียว แต่ดีที่แม่ไปช่วยพูดกับพ่อให้ เลยเป็นว่าให้ฉันมาเรียนที่นี่ได้แต่ต้องขึ้นไปหาพวกท่านในวันหยุดที่มีมากกว่าห้าวันทุกครั้ง ไม่งั้นพวกท่านก็จะย้ายลงมาอยู่ด้วยกันกับฉันเสียเลย ไม่รู้พ่อคิดอะไรอยู่ แต่ฉันก็ไม่ขัดพวกท่านหรอก แต่ถ้าวันหยุดนั้นฉันไม่ว่างจริง ๆ ก็จะบอกล่วงหน้า จะได้ไม่มีการงอนทางไกลกันเกิดขึ้น ฉันมีน้องชายหนึ่งคนด้วยแหละ ตอนนี้น่าจะอยู่ม.5แล้วล่ะมั้ง จะบอกว่าน้องฉันนะหล่อมาก หล่อแบบวัวตายความล้ม ไม่รู้ว่าพ่อแม่ฉันลำเอียงหรือเปล่าทำไมเอาความหล่อไปให้น้องแล้วเอาความสวยไปโยนทิ้งลงถังขยะแบบนั้น ไม่คิดจะส่งมาให้ฉันเลย แต่ว่าฉันก็สวยอยู่แล้วน่ะ คงสวยกว่านี้ไม่ได้อีกแล้วแหละ แค่ทุกวันนี้ก็ปวดหัวพออยู่แล้ว และไม่อยากปวดหัวไปมากกว่านี้ “ป้าค่ะ ขอกะเพราหมูกรอบพิเศษไข่ดาวสองฟองค่ะ” สุดท้ายเดินมาจนเกือบจะสุดทางก็ได้ร้านอาหารตามสั่งร้านประจำเหมือนเดิมนี่แหละ กินอะไรไปสุดท้ายมันก็อิ่มเหมือนกัน เลยเลือกที่จะกินอะไรแบบเดิมๆ ทุกวัน “จ้าคุณหมอบลูเบลล์ เดี๋ยวป้าจัดแบบล้นกล่องให้เลยลูก” คิดดูว่าฉันมาบ่อยขนาดไหนป้าแกถึงชอบหยอกล้อแบบนี้กับฉัน “จัดมาเลยค่ะป้าฮ่า ๆ ” ฉันตอบป้าแกกลับแบบทีเล่นทีจริงก่อนจะไปหาโต๊ะนั่งรอข้าวที่ด้านในร้าน 15นาทีผ่านไป “คุณหมอ ข้าวได้แล้วจ้า” “นี่ค่ะคุณป้า” ฉันยื่นแบงค์50ไปให้ป้าแกก่อนจะรีบเดินออกมาจากร้านเพราะตอนนี้ก็ใกล้มืดแล้วเลยว่าจะรีบกลับก่อนดีกว่า ถ้าช้ากว่านี้จะเกิดอันตรายได้ บลูเบลล์เดินลัดเลาะไปตามทางเท้าเรื่อย ๆ เพื่อตรงไปยังคอนโดที่ตัวเองอาศัยอยู่ ก่อนที่สายตาของเธอจะเหลือบไปเห็นก้อนอะไรบางอย่างสีดำๆขาวๆ ที่หางตา เมื่อหันไปมองอย่างเต็ม ๆ ตาบลูเบลล์ก็อ้าปากกว้างทันที พร้อมกับเปลี่ยนเส้นทางเดินอย่างรวดเร็ว “ทำไมไปอยู่ตรงนั้นได้เนี่ย มันอันตรายนะ” ตึก ตึก ตึก ตึก ตึก บลูเบลล์สับตีนแตกอย่างเร็วที่สุดเพื่อวิ่งไปหาสิ่งที่เธอเจอ จะปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้หรอก ไม่รู้ว่าเป็นหมาของใครทำไมถึงไปนั่งอยู่กลางถนนตัวเดียวแบบนั้น ดีน่ะที่ตอนนี้ยังไฟแดงอยู่ ‘ยังทันน่าบลูเบลล์ เร็วเข้าสิ อีกนิดเดียวก็ถึงแล้ว’ ปึกก!!! “ขอโทษคะ พอดีฉันรีบ” บลูเบลล์พูดขอโทษคนที่เธอวิ่งชนไปเมื่อกี้โดนที่สายตาของเธอยังไม่ได้ละออกไปจากหมาตัวนั้นเลยแม้แต่น้อย เมื่อมองดูซ้ายขวาดีแล้วว่าถนนฝั่งเธอยังไม่ปล่อยรถมา บลูเบลล์ก็วิ่งลงไปที่ถนนก่อนจะก้มตัวลงไปอุ้มเจ้าหมาตัวน้อยที่นั่งตัวสั่นอยู่กลางถนนไว้ในอ้อมกอด “เฮ้อ~ เกือบไม่รอดแล้วนะเนี่ยเจ้าหมาน้อย” “เฮ้ยยัยบ้า ระวัง!!” ปี๊นนนนนน!! ปี๊นนนนน!! ปี๊นนนน!! ‘ไม่จริงน่า ไฟเขียวแล้วหรอเนี่ย’ บลูเบลล์หันไปมองด้านหน้าของรถบรรทุกที่วิ่งมาด้วยความเร็วพร้อมกับเสียงแตรรถคันนั้นที่บีบใส่เพื่อเตือนเธอ วินาทีนั้นหูทั้งสองข้างของเธอมันอื้อไปหมดราวกับทุกอย่างถูกหยุดเวลาไว้ “กรี๊ดดดดดดด!!!!!” ปี๊นนนนนนนนน!!!!! โครมมม!!!
Dernier chapitre
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [65] ของขวัญสุดแสนพิเศษ -END-
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 65ของขวัญสุดแสนพิเศษฟอดดดดด ฟอดดดดด"อื้มมมมมม แก้มเมียเฮียเนี่ยหอมที่สุดเลย" "อื้อออออ หนวดมันทิ่มแก้มบลูอ่าาาาา ทำไมเฮียไม่โกนหนวด""ไม่มีใครโกนให้เฮียนะสิ เฮียก็รออยู่นะเนี่ย" ซาจิพูดเสียงอ่อยก่อนจะซุกใบหน้าคมคายลงที่ซอกคอขาวอย่างออดอ้อน"อื้อออ ฮ่าๆๆๆ จั๊กจี้นะคะเฮีย พอก่อน" บลูเบลล์ดันใบหน้าคมคายออกจากคอของตัวเอง ก่อนจะจับที่แก้มทั้งสองข้างของเฮียแล้วมองเข้าไปที่นัยตาที่กำลังสะท้อนภาพของเธออยู่"มองหน้าเฮียอย่างนี้อยากมีเรื่อง หรืออยากมีลูก""โอ๊ยยย มุกเชยเวอร์ค่ะ" บลูเบลล์ปล่อยมือออกจากหน้าของเฮียซีทันทีก่อนจะลุกขึ้นและจูงมือกันไปที่ห้องน้ำเพื่อโกนหนวดให้เฮียก่อนที่มันจะยาวไปมากกว่านี้"เฮียก็ก้มลงมาหน่อยสิคะ จะยืนเชิดหน้าไปไหน บลูโกนให้ไม่ได้เนี่ย"พรึ่บ"วร๊ายยยยย เฮีย! จะยกก็บอกกันหน่อยสิคะ" เธอตกใจจนหัวใจแทบจะตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม ก่อนจะเอามือกุมท้องไว้ด้วยใจที่เต้นระส่ำ"เฮียไม่ทำหนูตกหรอกนะคนดี" ซาจิพูดจบก็ยื่นหน้าพลางหลับตามาให้บลูเบลล์โกนหนวดให้ตนเอง โดยไม่ได้สังเกตท่าทีของเธอเลยแม้แต่น้อย"เฮ้อ~ ไม่เอาแบบนี้แล้วนะคะ บลูไม่อยากออกข่าวหน้าหนึ่งว
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [64] Yes, I will
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 64Yes, I will หลายสัปดาห์ผ่านไปบ่ายนักศึกษามากมายที่สวมใส่ชุดครุยสำหรับการจบการศึกษารวมตัวกันอยู่ที่จุดเดียว ก่อนจะทยอยกันออกมาจากหอประชุมเพื่อเดินไปหาบุคคลที่รอแสดงความยินดีสำหรับการประสบความสำเร็จนั้น เช่นเดียวกับหญิงสาวใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างลงตัว เดินถือใบประกาศนียบัตรตามหาคนที่เธออยากเจอมากที่สุดในตอนนี้"อยู่ไหนกันเนี่ย ไหนบอกว่ารอแถวนี้ไง" บลูเบลล์เดินตามหาเฮียซีและครอบครัวของเธอที่ทักแชทมาบอกว่ารออยู่ตรงนี้ เธอว่าเธอก็เดินมาถูกแล้วนะ ทำไมถึงไม่เห็นใครสักคนอยู่แถวนี้เลย"ยัยบลูเบลล์ ฉันปวดฉี่ว่ะ ไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ" วีนัสที่เดินออกมาจากหอประชุมพร้อมกันสะเก็ดบอกเพื่อนรักที่ยืดคอมองหาใครสักคนอยู่"อื้อๆ ไปเลยๆ" บลูเบลล์ตอบกลับวีนัสไป แต่สายตาของเธอก็ยังกวาดหาทั้งเฮียแล้วก็พ่อแม่อยู่วันนี้เป็นวันที่เธอรอคอยมานานในที่สุดเธอก็เรียนจบสักทีส่วนพ่อแม่กับน้องชายก็ขึ้นมาหาเธอตั้งแต่สองวันที่แล้วแล้ว เธออุตส่าห์อยากจะได้ยินคำแสดงความยินดีจากเฮียคนแรกแท้ๆ แต่ไม่รู้ว่าทุกคนไปอยู่ที่ไหนทำไมถึงปล่อยให้เธอยืนรออยู่แบบนี้เนี่ยบลูเบลล์ไม่ทันได
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [63] สลบคาอก NC25+++
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 63สลบคาอก NC25+++"นั่งลงมาเลยเด็กดี อึก อื้มมมม อ๊าส์ ตอดดีจริงๆ"บลูเบลล์นั่งยองๆคล่อมตัวของเฮียเอาไว้ก่อนที่ตัวเธอจะค่อยๆกดสะโพกลงมาอย่างช้าๆเพื่อให้ร่องรักครอบครองแก่นกายของเฮียเข้าไปทีละนิด และสุดท้ายมันก็สามารถกลืนกินแท่งเนื้อขนาดใหญ่เข้าไปจนหมดสุดโคนปึก"อึก อร๊ายยย อ๊า อื้ออออ เฮียอ๊า บลูจุก อ๊ะ อื้อออออ" เพียงแค่เธอนั่งลงจุดสุดความจุกก็แล่นเข้ามาเล่นงานท้องน้อยของเธอ เธอไม่เคยชอบท่าร่วมรักท่านี้เลย เป็นท่าที่ทรมานที่สุดลองมาจากท่าลิงอุ้มแตง"อื้อออ ซี๊ดดดด อ๊า รัดเฮียแน่นเกินไปแล้วเด็กดี อื้มมมมม ซี๊ดดด เฮียขยับเลยนะ เฮียทนไม่ไหวแล้ว""อึก อื้อออ ค่ะ อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ อร๊ายยยยย อ๊าๆๆๆๆๆๆ" เมื่อได้รับคำอนุญาตซาจิก็จับเข้าที่บั้นท้ายก่อนจะล็อคตัวของบลูเบลล์เอาไว้ จากนั้นเขาก็กระแทกแก่นกายเสยขึ้นไปเต็มแรงตับ ตับ ตับ ตับ ตับ ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก"อ๊ะ อ๊ะ อื่อออ เฮีย อ๊า เบาหน่อย อื้อออ จุก อ๊าส์ อะ อร๊ายยยยย" เมื่อความเสียววิ่งผ่านไปทั่วร่างกายตัวของเธอก็แทบไม่มีแรง ได้แต่นอนซบอยู่ที่แผงอกแกร่งพร้อมกับร้องครางอย่างไม่เป็นภาษา ทุกครั้งที่แท่งเนื้อของเฮียแท
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [62] งานวิวาห์
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 62งานวิวาห์1 เดือนต่อมา"หล่อที่สุดเลย~ แฟนใครเนี่ย คิกๆๆ" บลูเบลล์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนเธอที่ตอนนี้กำลังปฏิบัติหน้าที่ในการเป็นพิธีกรของงานแต่งพี่ฟิสซิสและพี่เจ้าเอยอยู่วันนี้เป็นวันแห่งความสุขของพี่ๆทั้งสอง ซึ่งเธอก็ได้มาแสดงความยินดีในฐานะแขก แถมพี่เจ้าเอยวันนี้ยังสวยสุดๆราวกับเจ้าหญิงเลยด้วย ไม่คิดเลยว่าคุณแม่ลูกสองจะสวยได้ขนาดนี้ตึก ตึก ตึก"มองอะไรขนาดนั้นครับคนดี แล้วเมื่อกี้ถ่ายภาพอะไรเฮีย ทำไมหัวเราะคิกคักไปด้วย" ซาจิเดินมาตอนไหนไม่รู้ ก่อนจะโอบเอวของบลูเบลล์เอาไว้เพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เพราะพวกผู้ชายในงานส่งสายตามาให้เมียเขาไม่หยุดไม่หย่อน จนแทบอยากจะระเบิดงานแต่งของไอ้ฟิสซิสทิ้งซะเดี๋ยวนี้"บลูถ่ายรูปแฟนของบลูสิคะ วันนี้หล่อเป็นพิเศษเลย แล้วก็บลูมองพี่เจ้าเอยอยู่ค่ะ วันนี้พี่เจ้าเอยสวยมากๆเลยราวกับเจ้าหญิงในเทพนิยาย แล้วก็ดีใจที่พี่ๆทั้งคู่ได้สมหวังกันสักที หลังจากที่เผชิญเรื่องอะไรมามากมาย""หึหึ สองคนนั้นมันขาดกันไม่ได้หรอก แถมยังมีโซ่ทองคล้องคอกันตั้งสองเส้นอีก""คิกๆ เป็นคู่ที่เหมาะสมราวกับกิ่งทองใบหยกเลยค
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [61] หวานแหววยามค่ำคืน
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 61หวานแหววยามค่ำคืนพรึ่บ"หึหึ คนน่ารักหลับสนิทไม่รู้เรื่องเลยน่า~"ซาจิเดินเข้ามาสอดตัวในผ้าห่มผืนเดียวกับบลูเบลล์หลังจากที่เขากินข้าวกับพ่อแม่และขึ้นมาอาบน้ำเสร็จแล้ววันนี้ถือเป็นวันที่เหนื่อยทั้งกายและก็ใจเขามากที่สุด แต่มันก็จะเกิดขึ้นได้แค่วันนี้วันเดียวเท่านั้นแหละ เรื่องเลวร้ายแบบนี้จะไม่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน"ฟอดดดด หลับฝันดีนะเด็กดีของเฮีย" หลังจากที่บลูเบลล์ร้องไห้จนหลับไปนั้น เธอก็หลับยาวจนถึงตอนนี้เลย อย่างน้อยก็ทำให้เขาหายกังวลได้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นไม่กระทบถึงจิตใจเธออย่างหนักจนเก็บมาละเมอฝันZzzzzz Zzzzzz Zzzzzzเสียงลมหายใจเข้าออกของทั้งสองประสานกันไปมา วันนี้ซาจิเผลอหลับไปยังไม่รู้ตัวด้วยความเหนื่อยสะสมที่เขาโหมงานหนักและวันนี้ที่เกิดเรื่องอะไรมากมาย ทำให้เขาหลับแบบไม่รู้ตัวเลย โดยที่อีกคนที่เขาคิดว่าหลับอยู่นั้น ได้ตื่นขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงอย่างงงๆ"อึก อื้ออออออ ปวดหัวจัง" บลูเบลล์ตื่นมาในสภาพงัวเงียก่อนจะมองดูที่นาฬิกาว่าตอนนี้เวลาเท่าไหร่"โอ้โห เฮียไม่ปลุกเลยหรอเนี่ย" บลูเบลล์ลุกขึ้นจากเตียงด้วยสภาพงุนงงก่อนจะเดินเข้าไ
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [60] อย่าเข้มแข็งอีกเลย ร้องไห้บ้างก็ได้
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 60อย่าเข้มแข็งอีกเลย ร้องไห้บ้างก็ได้รถตู้คันหรูวิ่งเข้ามาในบริเวณบ้าน ก่อนที่สัตว์เลี้ยงของเขาจะวิ่งออกมารับอย่างดีใจโฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง โฮ่งแฮ่ก แฮ่ก แฮ่กครืดดดดดดตึก ตึก ตึก ตึก"มันนี่~ ฮือออออ บลูคิดถึงมันนี่ที่สุดเลย" บลูเบลล์เห็นหมาน้อยที่เธอรักมากวิ่งมาเธอก็รีบเปิดประตูแล้ววิ่งมากอดมันทันที เธอนึกว่าจะไม่ได้มาเจอหน้าของมันนี่อีกแล้ว ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้มันจะฝังใจเธอไปตลอดชีวิตแผล็บ แผล็บ โฮ่ง โฮ่งบลูเบลล์ทั้งกอดทั้งหอมเจ้าหมาไซบีเรียนจอมซนอยู่หน้าบ้านจนหนำใจ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปกอดเอวแกร่งของซาจิที่ยืนรออยู่หน้าบ้าน"เฮีย~" บลูเบลล์เรียกซาจิเสียงละห้อย ก่อนจะซุกใบหน้าลงที่อกแกร่งอย่างสำนึกผิด"อะไรกัน อ้อนจะเอาอะไร หื้ม?" ซาจิลูบหัวปลอบบลูเบลล์อย่างอ่อนโยน ก่อนจะจุ๊บลงไปที่ผมหนึ่งที"งื้ออออ วันนี้บลูขอโทษที่ทำให้เรื่องมันวุ่นวาย ขอโทษที่ทำให้เฮียลำบาก"หมับ!ซาจิเห็นคนตัวเล็กพร่ำพูดคำขอโทษออกมาแบบนั้นก็จับที่ใบหน้าหวานให้มาสบตากับตนเอง ก่อนจะพูดในสิ่งที่ตนคิดออกไป"หนูฟังนะบลูเบลล์ อย่าโทษตัวเอง ถ้าจะโทษให้โทษเฮีย เฮียปล่อยหนูไปเอง แล้วอีก
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [58] อยู่ในเงื้อมมือพวกบ้า
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 58อยู่ในเงื้อมมือพวกบ้าตึก ตึก ตึก ตึก ตึกเสียงของรองเท้าส้นสูงของหญิงคนหนึ่งที่เป็นเจ้าของใบหน้าสวยและรูปร่างที่ดูดี เธอเดินเข้ามาข้างในสถานที่ที่ทรุดโทรม ก่อนจะมองหญิงสาวที่เธอเกลียดชังราวกับสิ่งใด ความรักเธอไม่สมหวังเป็นเพียงเพราะผู้หญิงตรงหน้าของเธอเพียงคนเดียว ท
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [12] ดับร้อน
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 12ดับร้อน"ฮื้มมมม!!!" เสียงขบกรามแน่นของคนตัวโตที่กำลังขับรถอยู่ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองผู้หญิงด้านข้างที่เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องลากเธอมาด้วยเหมือนกัน"อื้ออออ ร้อนอ๊า ค..คุณ ทำไมถึงร้อนอย่างนี้ เร่งแอร์ให้ฉันหน่อยได้ไหมอื้มมมม ซี๊ดดดด""ร้อนบ้าร้อนบออะไร ฉันหนาวจน
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [5] เรียกรวมพล
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 5เรียกรวมพลบรื๊นนนนนน“นายครับ ทำไมถึงกลับมาดึกขนาดนี้ล่ะครับ” แม็คที่รอนายของตนเองอยู่ เมื่อเห็นรถคันคุ้นตาวิ่งเข้ามาในตัวบ้านเขาก็รีบวิ่งออกไปหาทันที“เกิดเรื่องนิดหน่อย” ซาจิเดินลงจากรถมาพร้อมกับตอบคำถามของลูกน้องคนสนิทไปด้วย เขาเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว มันยังมาเซ้าซี้ถ
มาเฟียติดสัตว(แพทย์) [4] สุดหล่อโทรมา
มาเฟียติดสัตว(แพทย์)ตอนที่ 4สุดหล่อโทรมา“นี่ค่ะ บัตรของคุณ” ฉันเดินเอาบัตรกลับมาให้คุณคนใจดีหลังจากที่ชำระค่าใช้จ่ายต่างๆ เสร็จแล้ว“ขอบใจ” เขาเป็นคนพูดน้อยหรือไงนะ หรือแค่ขี้เกียจพูดกันแน่ บลูเบลล์ได้แต่สงสัยอยู่ภายในใจคนเดียว“คือเรื่องเงินก่อนหน้านี้อ่ะค่ะ คุณจะให้ฉันชดใช้ไหมคะ มันเยอะจริงๆ น
Vous vous intéresseriez aussi à
