บทที่ 6: หนุ่มเทสต์ไทบ้าน

         “หล่าสิแต่งงาน”

         “มึงคึดดีแล้วเบาะแก้ว”

         “ดีแล้วแม่”

         “มึงบ่ย่านเขาเฮ็ดบ่ดีกับมึงติ กูได้ข่าวมาว่าคุณเทพทัตเป็นนักเลงเด้”

         “บ่อยากแต่งกะบ่ต้องฝืน พ่อสิไปหาเงินมาใซ้เอง”

         หยาดน้ำใสเอ่อคลอดวงตากลมพลางสวมกอดบุพการีทั้งสอง ต้นเหตุหนี้ก้อนนี้ล้วนมาจากเธอทั้งสิ้น

         หญิงสาวเพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าพ่อกับย่าที่อยู่บ้านนอกโดนสามีเก่าหลอกโดยใช้ชื่อของเธอแอบอ้าง เขาบอกว่าเธออยากทำ [1]GIFT เพราะอยากมีลูกมากแต่ร่างกายอ่อนแอ  และยังอ้างอีกว่าค่าใช้จ่ายของเขาเยอะเกินกว่าจะสานฝันของภรรยาได้จึงโทรมาขอยืมเงินพ่อตา

         คนหน้าไม่อายยังกล้าให้คำมั่นสัญญากับพ่อของเธออีกว่า เดี๋ยวเขาก็ได้เลื่อนตำแหน่งและมีเงินเดือนเพิ่ม อีกไม่นานก็จะหาเงินมาใช้คืนบิดาจนครบแน่

         เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดบุญแก้วถึงได้เข้าใจ เธอเองก็นึกแปลกใจว่าธีภพไปรวยมาจากไหน เขามีเงินไปเลี้ยงข้าวลูกน้องอย่างโชว์พาว ไหนจะซื้อของราคาแพงอัปเกรดตัวเอง ซื้อสร้อยทองให้พ่อกับแม่ของตนใส่ ทั้งยังมีเงินไปเปิดโรงแรมหรูให้สาวนอน

         ทั้งหมดล้วนได้รับมาจากความลำบากของหญิงชายอาวุโสทั้งสองที่บุญแก้วรักสุดหัวใจ

         พรึบ!

         หญิงสาวทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นก่อนจะก้มกราบลงแทบเท้าของพ่อกับย่า

         “ขอโทษเด้อพ่อ ขอโทษเด้อแม่ ขอโทษที่หล่าเฮ็ดให้พ่อกับแม่ต้องลำบาก”

         ใบหน้ามนอาบนองไปด้วยน้ำตา มือเล็กกำแน่นด้วยความเจ็บแค้น ภายในใจท้วมท้นไปด้วยความรู้สึกผิด

         “หล่าตัดสินใจดีแล้ว หล่าสิแต่งงาน”

         “โห่ ฮี่โห่ ฮี่โห่ ฮี่โห่~”

         “ฮิ้ววววววว~”

         เสียงโห่ร้องดังขึ้นไม่ไกลจากบ้านสองชั้นกึ่งไม้กึ่งปูนบ่งบอกว่าขบวนขันหมากกำลังจะเดินทางมาถึงแล้ว

         เจ้าสาวสวมชุดผ้าไหมสีชมพูอ่อนสวยสง่าซึ่งว่าที่แม่สามีคนใหม่สั่งตัดอย่างดีมอบให้เธอ

         บุญแก้วเดินลงไปรอตรงบริเวณร้านชำที่ถูกรื้อออกชั่วคราวเพื่อเคลียร์ให้เป็นห้องโถงโล่งสำหรับดำเนินพิธีการ เจ้าตัวนั่งลงตรงหน้าพานบายศรีเพื่อรอทำพิธีสู่ขวัญ

         ฟุบ!

         ผ่านไปไม่นานก็มีร่างหนึ่งทรุดตัวนั่งลงด้านข้าง ดวงตากลมหันไปมองก่อนจะพบใบหน้าเฉยชาซึ่งจ้องหญิงสาวอยู่ก่อนแล้ว วันนี้เขาสวมเสื้อไหมอย่างดีสีเดียวกันกับเธอ

         บุญแก้วไม่อยากจะเชื่อว่าเรื่องทั้งหมดเป็นความจริง ทุกอย่างมันเหมือนความฝันเสียมากกว่า

         “ศรี ศรี มื้อนี้แม่นมื้อดี...”

         เมื่อทุกอย่างพรั่งพร้อม หมอสูตรที่นั่งรอดำเนินพิธีการอยู่ก่อนแล้วก็เริ่มกล่าวคำสู่ขวัญคู่บ่าวสาวขึ้นทันที

         สองมือยกขึ้นพนมเคียงข้าง

         ทุกก้าวย่างสองเฮาสิบ่ป๋า

         จากผู้เดียวมื้อนี้ฮักนำพา

         สองชะตาผูกมั่นบ่มีจาง

          พ้อกันแล้วบ่แม่นคนอื่นไกล

         สองดวงใจฮักมั่นบ่ลืมล้าง

         แต่มื้อนี้เฮาสองสิเคียงข้าง

         เป็นผัวเมียฮ่วมสร้างฮ่วมสู้ไปนำกัน

        

         หลังจากพิธีจบสิ้นลงบุญแก้วก็ต้องขนข้าวขนของย้ายมาอยู่บ้านสองชั้นสไตล์โมเดิร์นด้านหน้า ‘ไร่ของเทพ’

         ใครจะคิดว่ามาเฟียหนุ่มผู้กลายมาเป็นสามีจะอาศัยอยู่ในไร่ขนาดใหญ่ พื้นที่กว่า 1,000 ไร่

         “นายหญิงก็มากินด้วยกันสิครับ ลาบสุกก็มีนะครับ ฝีมือป้ารำไพคือที่สุด”

         ลูกน้องคนสนิทของเจ้าบ่าวหรือ ‘อคิน’ เอ่ยชวนนายหญิงคนใหม่ของแก๊งมังกรนิลและไร่ของเทพมาร่วมวงอาหารบนแคร่ไม้ไผ่หน้าบ้าน

         ดวงตากลมหันไปมองสามีของตนที่ไม่ได้เอ่ยชักชวนและพูดอะไร เขาทำเพียงรินน้ำสีใสออกจากขวดสุรา 40 ดีกรีลงในแก้วเป๊กก่อนจะยกขึ้นกระดกหนึ่งอึก

         “สักหน่อยมั้ย”

         ดื่มคนเดียวไม่พอ มือเรียวเต็มไปด้วยเส้นเลือดยังยื่นแก้วกับขวดมาตรงหน้าเธออีก

         แก้วไม่โอเคกับสิ่งนี้เลยค่ะ ไม่ชอบคนติดเหล้าติดแอลกอฮอล์

         “เอาเถอะค่ะ ฉันไม่ถนัดดื่มอะไรแบบนี้”

         คนตัวเล็กที่ไม่รู้จะไปอยู่ตรงไหนของบ้านเพราะยังไม่ชิน แม้จะปฏิเสธการชักชวนแต่เธอก็เดินตรงมานั่งลงด้านข้างเทพทัต

         สภาพของเขาหลังแต่งงานช่างต่างกับลุกตอนที่อยู่กรุงเทพฯคนละขั้ว อยู่กรุงเทพคือหล่อเทสต์ดี

         แต่อยู่นี่คือหล่อเทสต์ไทบ้าน

         ชายชาตรีแผ่นอกกว้างบึกบึนกำลังสวมเสื้อแถมปุ๋ยสีน้ำเงินกับกางเกงขาสั้นสีดำ มีผ้าขาวม้าคล้องอยู่คอ

         ไม่พอแค่นั้น มือแข็งแรงที่เมื่อกี้เพิ่งยกแก้วเป๊กเปลี่ยนมาปั้นข้าวเหนียวแล้วคุ้ยก้อยเนื้อวัวเข้าปาก

         ตั้งแต่ไปอยู่กรุงเทพฯบุญแก้วแทบไม่ได้เห็นหน้าตาอาหารบ้าน ๆ แบบนี้ ดวงตากลมมองเนื้อสีแดงดิบคลุกเคล้าเครื่องปรุงพวกข้าวคั่ว พริกป่น หอมซอย ด้วยความสนอกสนใจ

         “นายท่านครับ ผมถามหน่อยได้มั้ย”

         อยู่ ๆ อคินที่เริ่มเมากรึ่ม ๆ ก็เอ่ยถามหัวหน้าของตนด้วยความกล้า

         “อืม”

         “ทำไมนายท่านถึงแต่งงานกับนายหญิงเหรอครับ ปกติผมไม่เห็นนายท่านสนใจใครเลย”

         คำถามของลูกน้องทำให้ใบหน้าคมสันหันมามองหญิงสาวตัวเล็กด้านข้างซึ่งกำลังรอฟังด้วยความอยากรู้ไม่ต่างกัน

         “ไม่รู้ดิ...”

         ดวงตาวาววับดุจพญาเหยี่ยวคู่นั้นไล้มองใบหน้ามนหวานก่อนจะลากลงมาถึงเนินอกอวบซ่อนรูป แล้วค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงมาหยุดอยู่ตรง...

         บ้านอันอบอุ่นของลูกชายเขา

         “ติดใจละมั้ง”

         เมื่อเห็นสายตาจาบจ้วงของคนด้านข้าง บุญแก้วจึงมองค้อนพลางกระชับเสื้อยืดคอกลมและกางเกงขาสั้นของตนให้ปกปิดเรือนร่างอย่างมิดชิด

         แทนที่เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาจะเลิกมอง เขากลับเอาแต่จ้องค้างอยู่แบบนั้นพร้อมรอยยิ้มบางกระตุกขึ้นบนริมฝีปากเรียว

         เห็นแล้วมันน่าทุบด้วยเกิบอีแตะนัก

         คนทะลึ่ง!

         ใบหน้าขาวนวลเห่อร้อนจนแดงซ่านพลางร้องประท้วงขึ้นภายในใจ

         เขาติดใจอะไร!?

         คนบ้าที่ไหนจะมาขอสาวแต่งงานเพียงเพราะติดใจเซ็กซ์แค่คืนเดียว

         หรือเขาจะเป็นคนบ้าคนนั้น

[1] GIFT (Gamete Intrafallopian Transfer) เป็นเทคนิคช่วยการตั้งครรภ์ โดยการเจาะหน้าท้องฝ่ายหญิงเพื่อนำเอาไข่ออกมาผสมกับอสุจิข้างนอก แล้วค่อยฉีดกลับไปที่ท่อนำไข่ เพื่อให้เกิดการปฏิสนธิตามธรรมชาติ