มาเฟียปลาข่อใหญ่

มาเฟียปลาข่อใหญ่

last updateLast Updated : 2025-10-21
By:  Rainblue NightCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
38Chapters
1.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

หัวหน้าแก๊งมาเฟียผู้ไม่ยอมใคร กลับต้องจำนนอยู่ใต้ร่างผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่ง เพียงแค่เธอสั่งว่า "เดี๋ยวฉันขึ้นเองค่ะ คุณนอนอยู่ข้างล่างนั่นแหละ”

View More

Chapter 1

บทนำ: เทพทัต อนันไชยเดช

Cynthia's Point-of-View

It was then that the underboss announced, "And the one who will take on the role of the next Madre is Ella Crawford!"

Having heard that, Oliver Bryant cast a triumphant sidelong glance my way.

I met his gaze with an indifferent smile, snapping the tampered lot I had prepared earlier behind my back. I managed to appear even more relaxed and joyful than he was.

It was then that one of the members muttered under their breath, "How could it be Ms. Ella? Didn't Madre prefer Ms. Cynthia, whose witch power is leaps and bounds ahead of Ms. Ella's?"

Then, someone else chimed in, asking, "Didn't someone spot Oliver and Ella together late at night in the garden just the other day, wrapped up in each other's embrace? That means the selection was certainly settled in advance."

"Why go through the trouble of drawing lots, then?"

In that moment, discussions broke out one after another.

Oliver, who was seemingly oblivious, marched eagerly toward Ella. He then eagerly lowered his head and kissed the back of Ella's hand. His voice was brimming with unrestrained joy as he declared, "I can finally marry you, Ella!"

It was only then that I realized that Oliver, too, had been reborn. That explained why an attendant had been constantly shadowing me before the lots were drawn.

In my past life, Oliver had drawn Ella's name. I intervened and secretly replaced the lot, though, knowing that Ella was incapable of lifting the curse. I was always bound to be the one chosen in any draw under this condition.

Oliver had deliberately assigned someone to watch over me this time. It was a pointless effort since I had decided not to interfere with the draw from the very beginning.

I could still recall the scorching flames from my past life. I clenched my fists to stop my body from trembling. I had been reborn, so I resolved never to humble myself before that miserable wretch again.

Oliver was leading Ella by the hand. He stopped directly in front of me, and his tone was dripping with mockery. "You were the one to put forward the draw for the Madre selection, Cynthia. You're not planning to spout that ridiculous claim that 'only you can lift my curse,' right?"

His eyes were brimming with malice. He then leaned in close and whispered, "I suggest you be smart about this and just watch me marry Ella without a fuss, Cynthia. Otherwise, I'll see to it that you meet a terrible end without a trace or a proper burial!"

Oliver made no conscious effort to keep his voice down.

Upon hearing Oliver's proclamation, Madre immediately scowled. She rushed forward and clutched Oliver's arm, saying, "That's incredibly disrespectful, Oliver! Cynthia wields the strongest witch power here! Your marriage to her is the only way to guarantee everything goes off without a hitch!"

In my past life, Madre also staunchly protected me in the same way. She was also the one who proposed exchanging the lots, for her witch bloodline had revealed that I alone could free Oliver from the curse.

Oliver yanked his arm out of Madre's grasp. "Mamma! Ella is of witch descent as well! She should be able to lift the curse as well since she has witch blood in her! It doesn't matter if it's not Cynthia, Mamma!"

He pivoted in his argument. He scanned the faces present and raised his voice sharply. "It's clear that everyone here saw the result of the draw! We, the Bryant family, have always been true to our words! That's why you've all chosen to stand with us!"

Having said that, he deliberately raised his gaze toward Don Bryant, who occupied the seat of honor.

Ella seized the moment. Her eyes were glistening with unshed tears as she said, "In our witch lineage, the twin who is born first carries the purest witch blood. I'm capable of saving Oliver, too, Don Bryant, and Madre."

Mom and Dad quickly chimed in with their approval, saying, "That's right, Don Bryant! Ella has always been blessed with incredible luck! She's the perfect choice for the next Madre!"

I felt a sudden, agonizing stab in my chest at that moment. Mom and Dad had always been biased toward Ella—their beautiful darling—while I had always been neglected by them.

I was the one who had discovered Ella's secret and told Mom about it, only for her to severely scold me and accuse me of being malicious at such a young age. Dad, on the other hand, pinned all his hopes on Ella's witch lineage, dreaming of the day she'd become the next Madre and live in splendor.

They had never treated me like their daughter, and now, I did not see them as my parents any longer.

I maintained a smile and began to applaud, saying, "It's clear that the heir of the Bryant family never goes back on his promise. You can rest assured that Ella's witch bloodline is just as capable of lifting the curse, Oliver."

It was true that Ella had the purest witch blood—but as her twin, I was able to perceive her secret. It was not a power that would cure him but a horrifying force that was capable of thrusting Oliver into ruin.

In my past life, Ella had taken her own life because she feared that her secret would be revealed. I, however, intended to keep this secret to myself in this life and silently observe Oliver's downfall.

It was only after a brief, tense silence that Don Bryant finally stated in a grave tone, "It's settled, then. You are to return and make arrangements for your marriage to Ella, Oliver."

Oliver couldn't help but smile triumphantly as he said, "I suggest you stop entertaining any unrealistic fantasies about me, Cynthia. Otherwise—"

He was interrupted by an elegant, deep voice. The person declared, "I'll marry Cynthia since you've settled on Ella!"
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
38 Chapters
บทนำ: เทพทัต อนันไชยเดช
เสียงเสียดสีระหว่างร่างกายของชายตัวใหญ่กับพื้นปูนอันเย็นเยียบดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง “ไว้ชีวิตผมเถอะครับนายท่าน ผมผิดไปแล้ว” “ข้างไหนบ้างนะ ซ้ายเหรอ...” ปั้ก! “อ๊ากก!” “ขวาด้วยใช่มั้ยคิน” “ครับนายท่าน” ดวงตาคมหรี่ลงมองแขนซ้ายหักพับของคนหมอบศิโรราบอยู่แทบเท้า ก่อนจะเลื่อนไปมองแขนอีกข้าง “นายท่าน ผมจะไม่ทำอีกแล้ว ผมจะไม่ทำ อ๊ากก!” ปั้ก! เสียงร้องโหยหวนดังลั่นตึกร้างทรุดโทรมห่างไกลสายตาผู้คน ร่างในชุดสูทสีดำสะบักสะบอมจรดหน้าผากลงแนบพื้นเพื่อขอให้เจ้าของใบหน้านิ่งเฉยราวกับหุ่นยนต์ไว้ชีวิต แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่เคยปรานีใคร “ไว้ชีวิตงั้นเหรอ?” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเพียงสั้น ๆ แต่กลับทำเอาใจคนฟังร่วงหล่นไปอยู่ตาตุ่ม “คะ...ครับ” ร่างใหญ่วิงวอนด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกและขานตอบตะกุกตะกักอย่างหวาดกลัว หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่หลงผิดและเลือกเป็นปรปักษ์กับชายหนุ่มตรงหน้า หากย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะเลือกรักษาชีวิตของตนเอาไว้
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 1: รอยร้าวจากความไว้ใจ
แอ๊ด~ “เฮ้อ” เสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าดังขึ้นจากหญิงสาวร่างบางในสภาพอิดโรย กว่าเธอจะเดินทางกลับมาถึงบ้านต้องขึ้นเรือ ต่อรถประจำทาง แล้วต้องเดินจากหน้าปากซอยเข้าหมู่บ้านมาเองอีก ครั้นจะจ้างวินมอเตอร์ไซค์ก็เสียดายเงิน เหนื่อยจากการทำงานหนักมาทั้งวันก็แย่อยู่แล้ว ยังจะต้องมาเหนื่อยกับการเดินทางอีก พรึบ! มือเล็กหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเวลา และพบว่าตอนนี้ 19.00 น. แล้ว ทว่าสามีของเธอที่หายไปจากออฟฟิศตั้งแต่ก่อนเลิกงานยังไม่ตอบข้อความหรืออ่านสิ่งที่เธอส่งไปถามไถ่เลยสักนิด เขาคงยุ่งแหละ ออกไปติดต่อลูกค้า สงสัยได้คุยงานยาว “กว่าจะกลับมาถึงบ้าน ชักช้าจริง ๆ เลยเธอนี่! ฉันกับผัวหิวข้าวจะแย่ รีบ ๆ ทำหน่อยนะวันนี้” เพิ่งเปิดประตูเข้ามาได้ไม่ถึง 5 นาทีเสียงบ่นอันคุ้นเคยพลันดังขึ้นมาจากทางประตูรั้วหน้าบ้าน ดวงตากลมหันไปมองแม่สามี หรือหญิงอายุราว 50 ต้น ๆ รูปร่างท้วม สวมชุดนอนลายดอกไม้ แล้วพยักหน้ารับเหมือนทุกวัน “ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะคุณแม่” หญิงสาวที่ยังอยู่ในชุดเชิ้ตสีขาวและกระโปรงทรงสอบสีดำต
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 2: เรามาเริ่มกันเลยดีมั้ยคะ?
‘บุญแก้ว ทิพย์ลออ’ เป็นเด็กสาวต่างจังหวัดที่สอบได้ทุนเรียนต่อระดับปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยชื่อดังที่กรุงเทพฯ เธอเป็นทั้งเด็กเรียนดีและเป็นดาวคณะเนื่องมาจากหน้าตาอันสะสวยและความสดใสซึ่งถูกส่งผ่านรอยยิ้มพิมพ์ใจของเจ้าตัว ในระหว่างนั้นก็มีหนุ่มหน้าตาดี เจ้าของรอยยิ้มอบอุ่น คอยมาตามตื๊อตามจีบเธออยู่เป็นปี เขาชื่อ ‘ธีภพ ธนินวัตถ์’ เรียนคณะนิเทศศาสตร์ รุ่นเดียวกันกับบุญแก้ว และเพราะเขาปฏิบัติกับเธออย่างสุภาพอ่อนโยน หญิงสาวจึงเปิดใจคบกับเขา พอเรียนจบปุ๊บ แฟนหนุ่มก็ขอเธอแต่งงานทันที ‘พวกคุณทั้งสองคนถูกเสนอชื่อให้เป็นหัวหน้าทีมฝ่ายดูแลลูกค้ารายใหญ่ เก่งกันทั้งคู่เลย มิน่าถึงได้เป็นสามีภรรยา คู่สร้างคู่สมจริง ๆ’ พสิษฐ์ ผู้จัดการแผนกลูกค้าสัมพันธ์เอ่ยชมลูกน้องทั้งสอง แต่ใจจริงเขาชื่นชมเจ้าหน้าที่สาวไฟแรงมากกว่า เพราะเธอเข้ามาทำงานในบริษัทนี้ก่อนผู้เป็นสามี ทั้งยังทำงานคล่องแคล่วจนลูกค้ารายไหนก็เอ็นดู ‘ฉันให้คุณธีภพขึ้นเป็นหัวหน้าทีมเลยค่ะ ฉันทำตำแหน่งเดิมได้’ เสียงหวานเอ่ยขึ้นก่อนใบหน้ามนจะหันไปแสดงความยินดีกับผู้เป็น
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 3: ผิดห้องแต่ถูกไซซ์
ติ๊ง! Nick52 : ผมมาถึงแล้วนะครับ รออยู่ห้อง 515 เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นพร้อมกับข้อความจากผู้ชายที่บุญแก้วนัดเอาไว้ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ Kaewjaa : สักครู่นะคะ ฉันกำลังขึ้นลิฟต์ หญิงสาวในชุดเดรสเกาะอกสั้นสีดำพิมพ์ตอบกลับอีกฝ่ายก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าสะพาย เธอจำเลขห้องได้ขึ้นใจแล้ว นิ้วเรียวกดลงตรงชั้น 5 พร้อมกับหัวใจสั่นไหวอย่างรุนแรง คนที่ไม่เคยแต่งหน้าจัดจ้านและแต่งตัวเซ็กซี่จัดเต็มแอบหนีบขาแน่นพลางดึงชายกระโปรงให้ร่นลงปิดบังขาอ่อนด้วยความไม่มั่นใจ นี่ขนาดเธอยกแอลกอฮอล์ดื่มมาแล้ว 2 แก้วถ้วน ยังไม่สามารถปลดเปลื้องความอายที่หลงเหลืออยู่ให้หายไปสิ้นได้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่จิบเบามาเลย ช่างมันเถอะ เธอมาไกลขนาดนี้แล้ว จะถอยหลังกลับได้อย่างไร ติ๊ง! เสียงลิฟต์ดังขึ้นเมื่อเธอถึงชั้น 5 หญิงสาวร่างเล็กสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ แล้วก้าวออกไปเผชิญกับสิ่งที่กำลังรอตนอยู่ ก๊อกๆ! เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาดูเลขห้องอีกครั้ง เมื่อเช็กจนแน่ใจแล้วมือขาวก็เคาะลงบนประตูบานใหญ่ซึ่งมีหมายเลขสลักไว้ว่า ‘515’
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 4: ผัวรวยสิมามื้อนี้ล่ะ!
ณ สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดขอนแก่นแห่งที่ 3 ขาเล็กก้าวลงจากรถโดยสารประจำทางปรับอากาศพลางส่ายหัวให้เหล่ารถมอเตอร์ไซค์รับจ้างที่กรูกันเข้ามาถามว่าจะเดินทางไปที่ไหนต่อ 4 ปีแล้วสินะที่เธอไม่ได้กลับมาเหยียบจังหวัดภูมิลำเนาของตนเอง ปี๊ดๆ! เสียงบีบแตรดังขึ้นไม่ไกลก่อนดวงตากลมจะหันไปเห็นรถกระบะสีเขียวเข้มอันแสนคุ้นตา รถยนต์คันเก่าไร้กระจกตรงประตูทั้งสองข้างเผยให้เห็นใบหน้าของชายอายุ 48 ปี ‘บุญเกื้อ ทิพย์ลออ’ บิดาของบุญแก้ว ผู้ทำอาชีพชาวนาและรับจ้างทั่วไปเพื่อหาเงินเลี้ยงลูกตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยจนเติบโตเป็นสาววัย 27 ปี “พ่อ! หวัดดีจ้า” “ไหว้พระสาลูก มาขึ้นมา” ชายผอมบางผิวคล้ำกร้านแดดกวักมือเรียกลูกสาวให้ขึ้นไปนั่งตรงเบาะด้านข้าง หมับ! “คึดฮอดแท้” (คิดถึงจัง) “คึดฮอดอีหล่าคือกัน” (คึดถึงหนูเหมือนกัน) พ่อลูกกอดกันกลมด้วยความคิดถึง รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนริมฝีปากสีหม่น นานแค่ไหนแล้วที่บุญเกื้อไม่ได้เจอหน้าลูกสาว “ปะ เมือบ้าน แม่ใหญ่เกิดส่องทางถ่าโดนแล้ว” (ปะ กลับบ้าน ย่
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 5: แต่งงานแลกหนี้
“แก้ว!!” เสียงร้องดังขึ้นในเวลารุ่งเช้าจนเจ้าของชื่อเรียกซึ่งตั้งใจว่าจะนอนตื่นสาย ๆ ต้องดึงผ้าห่มขึ้นคลุมหัว ย่าของเธอจะแข่งขันกับไก่ไปทำไมกัน “อีแก้วว!! ตื่นถะแหมะ อย่าให้กูได้ถือแส้ขึ้นไปฟาดดากมึงเด้อ ผู้ใหญ่เอิ้นแล้วบ่ฟ้าวลงมาหนิ” (อีแก้วว ตื่นได้แล้ว อย่าให้กูได้ถือแส้ขึ้นไปฟาดตูดมึงนะ ผู้ใหญ่เรียกแล้วไม่รีบลงมาน่ะ) พรวด! “ถ่าคาวนึงแม่ เดี๋ยวหล่าย่างลงไป” (รอแป๊บนึงแม่ เดี๋ยวหนูเดินลงไป) เมื่อชื่อของเธอเริ่มมีคำนำหน้าว่า ‘อี’ คนตัวเล็กพลันลุกพรวดขึ้นจากที่นอนโดยอัตโนมัติ ทำอย่างไรได้ เธอกำลังตกงานอยู่นี่นา กลัวขัดใจย่าแล้วถูกไล่ออกจากบ้านน่ะสิ หญิงสาววิ่งปรูดลงมาจากชั้นบนของบ้านด้วยสภาพงัวเงีย ผมเผ้าฟูฟ่องเหมือนกองฟาง ขี้ตายังเกาะอยู่เต็มหัวตา และสวมชุดนอนลายหมีน้อย “หาววว~ แม่มีหยัง” (แม่มีไร) หญิงสาวหาวหวอด ๆ พลางลืมตามองไปยังโซฟาไม้ด้านในร้านชำที่ตอนนี้มีคนนั่งรอเธออยู่ 4 คนถ้วน 2 คนที่นั่งฝั่งขวาคือพ่อกับย่า ส่วนแขกอีก 2 คนคือผู้หญิงอายุน่าจะราว ๆ พ่อของเธอแต่ดูมีราศีเห
last updateLast Updated : 2025-10-19
Read more
บทที่ 6: หนุ่มเทสต์ไทบ้าน
“หล่าสิแต่งงาน” “มึงคึดดีแล้วเบาะแก้ว” “ดีแล้วแม่” “มึงบ่ย่านเขาเฮ็ดบ่ดีกับมึงติ กูได้ข่าวมาว่าคุณเทพทัตเป็นนักเลงเด้” “บ่อยากแต่งกะบ่ต้องฝืน พ่อสิไปหาเงินมาใซ้เอง” หยาดน้ำใสเอ่อคลอดวงตากลมพลางสวมกอดบุพการีทั้งสอง ต้นเหตุหนี้ก้อนนี้ล้วนมาจากเธอทั้งสิ้น หญิงสาวเพิ่งรู้ก็วันนี้ว่าพ่อกับย่าที่อยู่บ้านนอกโดนสามีเก่าหลอกโดยใช้ชื่อของเธอแอบอ้าง เขาบอกว่าเธออยากทำ [1]GIFT เพราะอยากมีลูกมากแต่ร่างกายอ่อนแอ และยังอ้างอีกว่าค่าใช้จ่ายของเขาเยอะเกินกว่าจะสานฝันของภรรยาได้จึงโทรมาขอยืมเงินพ่อตา คนหน้าไม่อายยังกล้าให้คำมั่นสัญญากับพ่อของเธออีกว่า เดี๋ยวเขาก็ได้เลื่อนตำแหน่งและมีเงินเดือนเพิ่ม อีกไม่นานก็จะหาเงินมาใช้คืนบิดาจนครบแน่ เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมดบุญแก้วถึงได้เข้าใจ เธอเองก็นึกแปลกใจว่าธีภพไปรวยมาจากไหน เขามีเงินไปเลี้ยงข้าวลูกน้องอย่างโชว์พาว ไหนจะซื้อของราคาแพงอัปเกรดตัวเอง ซื้อสร้อยทองให้พ่อกับแม่ของตนใส่ ทั้งยังมีเงินไปเปิดโรงแรมหรูให้สาวนอน ทั้งหมดล้วนได้รับมาจากความลำบากของหญิงชายอาวุโสทั้ง
last updateLast Updated : 2025-10-21
Read more
บทที่ 7: ปลาข่อใหญ่พร้อมแล้ว แหพร้อมยัง
“คุณช่วยเดินดี ๆ หน่อยได้มั้ยคะ” จากเจ้าสาวสู่ผู้ประสบภัยเมื่อสามีตัวใหญ่เล่นซัดเหล้าไม่ยั้งแล้วมาจบอยู่ในสภาพเดินเซไปเซมาเล็กน้อย กึก! “หยุดทำไมคะ เดี๋ยวก็ถึงห้องนอนแล้วเนี่ย” จู่ ๆ คนเมากลับหยุดยืนตัวตรงก่อนจะหันมามองหน้าเธอเหมือนต้องการประท้วงอะไรบางอย่าง “ไม่ใช่คุณ แต่เป็นผัว” ร่างเล็กชะงักค้างไม่ต่างกันเมื่อได้ยินเสียงทุ้มทักท้วงเรื่องคำเรียก อะไรของเขา “เอ้า ผัวก็ผัว ไปค่ะผัว เดินต่อค่ะ” พรึบ! “เฮ้ย! แล้วจะมาอุ้มฉันทำไมคะเนี่ย แค่เดินเองก็จะไม่ตรงอยู่แล้ว!” “ไม่ใช่ฉัน แต่เป็นเมีย” บุญแก้วถอนหายใจยาวเมื่อถูกคนเมาทักท้วงอีกรอบ ร่างโงนเงนอุ้มเธอขึ้นแนบอก แต่เรือนขายาวกลับยังหยุดนิ่งเหมือนรอฟังบางอย่างจากเธอ “เฮ้อ แล้วผัวจะมาอุ้มเมียทำไมคะ” “ถือให้หน่อย” เขาชูขวดเหล้ารูปรวงข้าวในมือส่งให้คนตัวเล็กถือก่อนจะก้าวเท้าออกไปด้านหน้า หญิงสาวเกาะไหล่อีกฝ่ายเอาไว้แน่นเพราะกลัวหงายหลังลงกับพื้นแข็ง ทว่าเดินไปได้สักพักกลับเห็นเจ้าของใบหน้าเรีย
last updateLast Updated : 2025-10-21
Read more
บทที่ 8: งานแรกของนายหญิง
“อื้ออ~” มือเล็กที่กำลังค้ำยันผนังห้องน้ำกระเบื้องสีเทาเริ่มสั่นระรัวเมื่อเรือนร่างเปลือยเปล่าถูกมือใหญ่ไล้สัมผัสตั้งแต่คอระหงจนเลื่อนลงมากอบกุมทรวงอกนุ่ม ใบหน้าคมซุกไซ้ซอกคอขาวพลางดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ ราวกับดอกมะลิประจำตัวหญิงสาวอย่างชอบใจ เขาติดกลิ่นของเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ดม หลังจากนั้นก็ตามหากลิ่นนี้มาตลอด สุดท้ายก็เจอ เพียะ! “โอ๊ย!” “เมียเจ็บมั้ย” คนใต้ร่างไม่ตอบแต่กลับแอ่นสะโพกกลมกลึงสู้มือให้โก่งขึ้นอีก เขารู้ว่าเธอไม่ได้ ‘เจ็บ’ แต่ร้องออกมาเพราะกำลัง ‘มัน’ เทพทัตบีบเค้นก้นขาวที่ตนเพิ่งตีลงไปเบา ๆ อย่างมันเขี้ยว ริมฝีปากอุ่นพรมจูบลงตามรอยไขสันหลังของเมียตัวเล็กเล่นเอาคนกำลังเมากรึ่ม ๆ เสียววาบไปทั้งร่าง “วันนี้ผัวขอเป็นคนขึ้นนะคนดี เดี๋ยวจะล้างให้ทุกซอกทุกมุมเลยครับ :)” “อะ อื้ออ~” ท่อนลำใหญ่ยาวถูกสอดเข้าไปตรงหว่างขาเรียวก่อนจะบดเบียดกลีบเนื้อสวยจนเสียงครางหวานหลุดรอดไรฟันที่กำลังขบแน่นออกมา เขาถูไถกลีบดอกไม้พลางใช้มือข้างหนึ่งนวดคลึงอกอวบเต็มไม้เต็มมือไป
last updateLast Updated : 2025-10-21
Read more
บทที่ 9: พาเก็บทุเรียนพันธุ์พิเศษ
เทพทัตขับรถมอเตอร์ไซค์สีน้ำเงินซีดพ่วงข้างเข้าไปจอดในสวนทุเรียนก่อนจะเดินตรงเข้าไปด้านใน “รับดี ๆ นะพี่ ฉันจะโยนลงไปแล้ว!” “นายหญิงระวังตกนะครับ” ปึ้ก! “เฮ! นายหญิง เก่งมาก!” ไม่ต้องหายากว่าเมียตัวน้อยของเขาอยู่ที่ไหน เพราะเสียงเล็กดังเจื้อยแจ้วอยู่ไม่ไกลพร้อมกับเสียงเฮลั่นจากคนงานในสวน ราวกับกองเชียร์เกาะติดขอบสนามบอลโลกถูกยกมารวมไว้ที่นี่ ชายหนุ่มย่างสามขุมเข้าไปหยุดอยู่ใต้ต้นทุเรียนสูงตระหง่านก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองร่างอันแสนคุ้นเคยที่กำลังเกาะลำต้นทุเรียนเป็นลิงเป็นค่างอยู่ด้านบน “ใครให้เมียกูขึ้นไปปีนต้นทุเรียน เดี๋ยวจับเสียบด้วยหนามทุเรียนให้หมด!” เมื่อเห็นการปรากฏตัวของเจ้าของไร่ที่ตวาดลั่นด้วยความหงุดหงิด กลุ่มกองเชียร์ด้านล่างต่างพากันแตกฮือหนีกระจัดกระจายกันไปคนละทางประหนึ่งผึ้งแตกรัง “เอามานี่!” เทพทัตแย่งกระสอบป่านมาจากคนงานที่รอรับลูกทุเรียนอยู่ด้านล่างแล้วเงยหน้าขึ้นไปจ้องเมียตัวน้อย ซึ่งกำลังก้มลงมองเขาตาปริบ ๆ จากด้านบนพร้อมกับทุเรียนลูกเท่าหัวในมือ “โยนทุเรีย
last updateLast Updated : 2025-10-21
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status