เข้าสู่ระบบEP.8 ไม่เคย NC
ตอนนี้รถของคิรันกำลังจอดอยู่หน้าซอยเข้าบ้านของเด็กสาวแล้ว เนื่องจากธิดาไม่อยากตอบคำถามของมารดาว่าใครมาส่ง เธอจึงให้เขาส่งแค่หน้าซอย “ขอบคุณที่มาส่งนะคะ” เด็กสาวกล่าวขอบคุณคิรันที่นั่งอยู่ฝั่งคนขับและเธอนั่งอยู่ฝั่งข้างคนขับ “อืม เอาเบอร์มา ฉันจะโทรหา” “ค่ะ~” เด็กสาวรับโทรศัพท์ของคิรันมาพิมพ์เบอร์และไลน์ของตัวเองให้กับเขา ก่อนจะยื่นโทรศัพท์คืนเจ้าของไป “หนูไปก่อนนะคะ” “เดี๋ยว” “อืออ~” ทันทีที่เด็กสาวหันหน้ากลับมาหาคิรัน เธอก็ถูกคิรันประกบจูบเข้าที่ริมฝีปากทันที “อึก! คนฉวยโอกาส!” “มัดจำ ก่อนเริ่มจีบ” “จีบ? จะจีบหนูเหรอ!” “ถ้าไม่จีบ จะให้ข้ามไปคบเลยหรือไง” “เอ่อ~ นะ..หนูไปก่อนดีกว่า” คำพูดของคิรันทำเอาเด็กสาวกระอักกระอ่วนจนต้องรีบขอตัวลงจากรถ “ไปนะคะ” “อืม” คิรันพยักหน้าให้กับเด็กสาวก่อนที่เธอจะรีบเดินตรงไปที่บ้านและเดินหายเข้าไปในตัวบ้าน หลังจากนั้นมาเฟียหนุ่มจึงขับรถออกไปทันที โกดังส่งของ ตอนนี้มาเฟียหนุ่มได้เดินทางมาถึงโกดังส่งของแล้ว เนื่องจากวันนี้เขามีนัดส่งของกับลูกค้ารายใหญ่โดยมีพี่ชายของตัวเองเป็นหุ้นส่วนใหญ่ “มาช้าจังวะ ไม่มาเช็กของตัวเองหรือไง” คาเลนส์ยิงคำถามทันทีที่เห็นคิรันเดินเข้ามาในโกดัง “เสือกกับกูจัง” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งก่อนจะเดินไปที่ห้องเช็กของ “สองพี่น้องแม่งด่ากูคำเดียวกันเป๊ะ!” “สมน้ำหน้ามึง ชอบไปเสือกชีวิตมัน” วิลเลียมพูดพลางลุกขึ้นและเดินออกไปสูบบุหรี่ด้านนอกแทน ทำเอาคาเลนส์ได้แต่มองเพื่อนๆด้วยสายตางุนงงว่าตัวเองทำอะไรผิดนักหนา เวลาล่วงเลยผ่านไปถึงช่วง4ทุ่ม ตอนนี้พวกเขาได้แลกเปลี่ยนสินค้ากับลูกค้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทว่ายังคงนั่งดื่มกันอยู่ในห้องรับรองแขกอยู่เช่นเดิม “ช่วงนี้ยังรับงานผ่าตัดอยู่เปล่าไอ้รัน” วิลเลียมเอ่ยถามขึ้น “อืม” คิรันตอบเพื่อนสนิทกับไปเพียงพยางค์เดียวเพราะตอนนี้เขากำลังเอาแต่จ้องมองไปที่โทรศัพท์ “ทำอะไรวะ ไม่สนใจเพื่อน” “รำคาญ!” เขาสบถด่าคาเลนส์อย่างไม่สนใจ ก่อนจะลุกขึ้นและเดินออกไปด้านนอกเพื่อสูบบุหรี่ เมื่อคิรันเดินออกมานอกห้องแล้ว เขาจึงกดไปที่เบอร์โทรของเด็กสาวที่เขาไปส่งวันนี้ เพียงไม่นานเธอก็รับสายของเขา “ฮะโหลค่ะ~” “ทำอะไร” “พึ่งอาบน้ำเสร็จค่ะ กำลังจะนอน พี่ล่ะทำอะไรอยู่” “พึ่งทำงานเสร็จ” “หืม ทำงานตอน4ทุ่มเนี่ยนะคะ” “อืม” “งานอะไรคะ” “มาหาฉันพรุ่งนี้ แล้วฉันจะบอก” “จะให้หนูโดดงานเหรอ!” “ทำงาน?” “ฝึกงานค่ะ ที่บริษัทของพ่อพี่” “ลา พรุ่งนี้ฉันจะไปรับตอน7โมงหน้าปากซอย” “เดี๋ยวหนูฝึกงานไม่ผ่านนะ!” “ลาวันเดียว ให้บีน่าลาให้บอกว่าไม่สบาย” “เรื่องที่จะคุยกัน ถึงกับต้องลาเลยเหรอ” “เธอต้องรู้เกี่ยวกับฉันอีกเยอะธิดา” “เอางั้นก็ได้ค่ะ~” เด็กสาวปลายสายนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะตอบตกลงกลับมา “อืม พรุ่งฉันจะไปรับ นอนได้แล้ว” “พี่จะกลับบ้านตอนไหนคะ” “สักพัก” “ดื่มเหรอคะ” “นิดหน่อย เดี๋ยวกลับแล้ว” “ค่ะ อย่าดื่มเยอะนะคะ” “อืม นอนได้แล้ว” “ค่ะ ฝันดีนะคะ” “ฝันดี” ตู๊ดดดดๆ เมื่อคิรันพูดจบเขาจึงวางสายของธิดาไปทันที ก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ Prat ธิดา วันใหม่ เช้านี้เด็กสาวมารอคิรันตามที่เขาได้นัดกับเธอไว้ และได้ฝากให้บีน่าลางานให้เรียบร้อยแล้ว ซึ่งบีน่าก็ตกลงที่จะลาให้และไม่ได้ถามอะไรเธอมากมาย บนรถ “เราจะไปไหนกันคะ” “สนามแข่ง” “สนามแข่งรถของพี่ใช่ไหมคะ” “อืม รู้ได้ไง” “บีน่าเคยเล่าให้ฟังค่ะ” “หวังว่าบีน่าคงจะไม่เล่าถึงฉันเสียๆหายๆนะ” “มีแต่พี่คิริวค่ะ ที่บีน่าบ่นถึงเรื่องไม่ดีให้ฟัง” “หึ ก็สมควรด่ามันอยู่แล้ว” ตลอดทางไปสนามแข่งทั้งสองพูดคุยกันตลอดราวกับคนไม่เคยได้คุยกัน จนกระทั่งรถของคิรันเข้ามาจอดในลานจอดรถ “ว้าว~ สนามใหญ่มากค่ะ” “ไปดูข้างบนชัดกว่า” “ค่ะ~” เด็กสาวเดินตามคิรันไปติดๆ โดยที่หันไปมองรอบๆตลอดทางเดินจนกระทั่งขึ้นมาถึงชั้นบน ปัง! (เสียงปิดประตู) พรึ่บ! ทันทีที่ประตูปิดลงเด็กสาวก็ถูกคิรันดันให้แผ่นหลังติดกับประตูทันที “ตะ..ตกใจหมดเลย~” “เหตุผลที่เธอไม่ควรชอบฉัน เพราะฉันไม่ใช่คนดี” “…” “ฉันไม่ใช่คนอ่อนโยน หรือใจดีกับใคร” “…” “เธอรู้ใช่ไหมว่าฉันเป็นอะระ..” “มาเฟีย” “กลัวไหม” “ตอนแรกก็กลัวค่ะ แต่พี่บอกว่าจะจีบหนูพี่คงไม่ทำอะไรหนูอยู่แล้วค่ะ~” “หึ มั่นใจจังนะ” “อื้อออ~” สิ้นสุดประโยคของมาเฟียหนุ่มเขาจึงบรรจงจูบไปที่ริมฝีปากของคนตัวเล็กทันที ซึ่งเธอนั้นไม่ได้ขัดขืนอะไร “ฉันอยากครอบครองเธอคนเดียว” เสียงทุ้มบอกเด็กสาวด้วยสายตาที่จริงจัง “อึก! นะ..หนูก็ไม่ได้จะไปชอบใครที่ไหนอยู่แล้วนะ~” “ให้ความมั่นใจกับฉันสิ” “ยะ..ยังไงคะ?” “…” คิรันไม่ตอบคำถามของเด็กสาวแต่ใช้มือของตัวเองเขี่ยไปที่ไรผมที่อยู่ตรงหน้าผากของเธอแทน ความเงียบของเขาทำให้เด็กสาวต้องตัดสินใจเองเอาว่าเธอต้องทำยังไง “หนูกลัว” “กลัวอะไร” “กลัวว่าพี่จะทิ้งหนูไป ถ้าเกิดหนูยอมมีอะไรกับพี่” “แล้วฉันควรจะยืนยันด้วยอะไร” “ไม่รู้ค่ะ~” ทันทีที่ธิดาพูดจบเธอจึงเขย่งเท้าของตัวเองขึ้นเพื่อประกบจูบที่ริมฝีปากของคิรันทันที ซึ่งคิรันนั้นก็จูบตอบเธอแทนกัน ทั้งสองจูบกันอยู่นานสองนานจนในที่สุดเด็กสาวก็ถูกอุ้มขึ้นและพาเข้ามาในห้องนอน เธอถูกวางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวลโดยที่คิรันยังจูบเธออยู่ เพียงไม่นานทั้งสองก็อยู่ในสภาพที่เปลือยยเปล่าทั้งคู่ “อึก~ จะจ้องทำไม หนูอายนะ~” คิรันยิ้มกรุ้มกริ่มก่อนจะใช้ปากของตัวเองสัมผัสไปที่ยอดปทุมถันสีชมพูของร่างบาง ทำเอาเธอสะดุ้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อถูกลิ้นสากสัมผัสเข้าที่ของสงวนที่ไม่เคยมีใครได้สัมผัสหรือเห็นมาก่อน จ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ คิรันบรรจงจูบตามร่างกายของธิดาอย่างทะนุถนอม ทำให้เธอรู้สึกดีกับการทำแบบนี้ครั้งแรกไม่น้อย ถึงแม้ในใจจะยังกล้าๆกลัวๆก็ตาม “ถ้าเจ็บ บอกฉัน” “จะเจ็บมากไหมคะ” “ก็คงมากอยู่ ถ้าเธอไม่เคย” “มะ..ไม่เคยค่ะ! หนูไม่เคย~” เธอตอบออกมาด้วยพวงแก้มที่แดงก่ำ ทำให้คิรันต้องจูบลงบนหน้าผากของเธอ เพื่อให้เธอรู้สึกดีกับสิ่งที่เขากำลังจะทำมัน “ถ้าเจ็บก็จิกมาที่แขนฉัน” “ค่ะ~” คิรันจัดแจงท่านั่งของตัวเองในท่าที่ขาของเด็กสาวพาดอยู่ที่หน้าขาของเขาทั้งสองข้าง เมื่อธิดาได้สังเกตเห็นแก่นกายของคนตัวตัว ก็ทำเอาเธอนั้นรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที “หนูจะเดินได้ไหม~” “หึ รอดู” คิรันรูดแก่นกายของตัวเองขึ้นลงก่อนจะถูไถไปที่ช่องรักของเด็กสาว จนมีน้ำสีใสไหลออกมา เมื่อปากทางเข้าชุ่มฉ่ำจนพอแล้ว คิรันจึงดันส่วนหัวเข้าไปในร่างกายของเด็กสาวทันที “อื้อ! เจ็บ!” เด็กสาวร้องท้วงขึ้นทันทีที่รู้สึกเจ็บ ทำให้คิรันนั้นต้องหยุดการกระทำและกลับมาเล้าโลมเธอแทน “ครั้งนี้จะเจ็บกว่าเดิม ถ้าเธอไม่พร้อม ฉันจะถอย” “พะ..พร้อมค่ะ หนูทนไหว~ หนูอยากให้พี่ครอบครองหนูคนเดียว” ด้วยความที่เด็กสาวนั้นไม่อยากให้คิรันเสียอารมณ์เธอจึงยอมเจ็บมากกว่าทำให้อีกฝ่ายเสียอารมณ์ ปัก! “อื้ออออ! อึก!” แรงกระแทกของคิรันทำให้แก่นกายของเขาเข้าไปได้ครึ่งลำ แต่ความเจ็บทำให้มือเล็กต้องจิกเล็บลงบนแขนแกร่งโดยไม่ได้ตั้งใจ “อ้าส์!” “อึก! เจ็บ เจ็บเหมือนตัวจะแตก~” “ฉันทำเบาที่สุดแล้ว” “ไม่เป็นไรค่ะ~ ทำยังไงก็ได้ให้หนูหายเจ็บที~” “…” คิรันนิ่งเงียบไปสักพักก่อนจะดึงแก่นกายของตัวเองออก ทำให้ร่างบางต้องตวัดแขนรั้งคอแกร่งเอาไว้ “ปะ..ไปไหน~” “หาตัวช่วยให้เธอ” เมื่อคิรันพูดจบเขาจึงลุกไปเปิดเก๊ะหัวเตียงทันที ก่อนจะหยิบถุงซิปขนาดเล็กที่มีเม็ดยาอะไรบางอย่างออกมา “อะไรคะ~” “ตัวช่วย นี่น้ำ” เด็กสาวรับมาอย่างเก้ๆกังๆก่อนจะยอมกินยาเม็ดนั้นและดื่มน้ำตามทันที “ยานอนหลับหรือเปล่าคะ?” “ไม่ใช่” จุ๊บ! ริมฝีปากหนาจุ๊บลงบนหน้าผากของเด็กสาวอีกครั้ง ก่อนจะขึ้นมานั่งข้างๆเธอบนเตียงขนาด6ฟุต ——————————————— ความอ่อนโยนของพี่รันเนี่ยน้าอบอุ่นหัวใจจ😚 อยากมีพี่รันเป็นของตัวเองไหมค๊า😝 กดใจ+คอมเมนท์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเจ้าค่ะ🫶🏻 ไม่เมนท์งอลเด้ออ 555 สติ๊กเกอร์ก็ยังดีฮ้าบบ🥰🫶🏻EP.62 เตือนครั้งสุดท้าย / ผู้บุกรุกเนื้อหาต่อจากเดิม ตอนนี้เด็กสาวทั้งสองได้ขึ้นมาอยู่บนรถของคิรันแล้ว โดยมีรถของอาร์มขับตามมาติดๆ“ที่พี่บอกเขาไปเมื่อกี้ หมายความว่าไงคะ พี่ไปหาแม่หนูมาแล้วเหรอ” ธิดาเอ่ยถามคิรันขึ้นเมื่อเธอนั้นไม่เข้าใจในสิ่งที่คิรันบอกกับอาร์มไปเมื่อสักครู่นี้“อืม ไปก่อนที่จะมารับเธอ”“ไหนว่ารอไปพร้อมกับไง!”“เลิกงานก็เลยแวะไป”“แล้วแม่ว่าไงบ้างคะ”“ก็ยังเหมือนเดิมเพราะมีอีป้าปากดีคอยยุยง!”“ป้านิดเหรอคะ”“อืม”“แล้วที่พี่บอกว่าบอกแม่เรื่องพี่อาร์มละคะ” คิรันเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้กับเด็กสาวฟังอย่างละเอียดโดยมีอัยด้านั่งฟังด้วยอยู่ที่เบาะหลัง“ด้าว่าเดี๋ยวแม่ธิก็ใจอ่อนค่ะ เขาโกรธธิมันได้ไม่นานหรอก เขารักธิจะตาย”“ถึงแม่เธอจะไม่ชอบฉัน ขอแค่ไม่กีดกันฉันจากเธอกับลูกก็พอ” สายตาของคิรันที่มองมาที่เด็กสาวเต็มไปด้วยความห่วงใยและความรักที่เขามีให้กับเธอ ทำเอาอัยด้าที่นั่งฟังอยู่พลางเขินไปด้วยเพราะคำพูดของเขา“แล้วถ้าถึงบ้าน พี่จะเข้าไปบ้านหนูอีกไหม”“แค่มาส่งให้แม่เธอเห็นเฉยๆ ว่าฉันจะไม่ยอมให้ใครมาดูแลเมียกับลูกแทนฉัน”“ขอบคุณนะคะ ที่อดทนเพื่อกัน”“ไม่ได้อดทน ฉันทำเพ
EP.61 ไปหาแม่เมียPrat คิรัน วันนี้เป็นวันที่คิรันตั้งใจจะไปหามารดาของธิดาอีกครั้ง และตอนนี้เขาก็กำลังขับรถตรงไปที่บ้านเธอหลังจากที่ทำงานของตัวเองเสร็จแล้วในช่วงเช้าติ๊ง!ในขณะเดียวกันเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของเขาก็ได้ดังขึ้นพร้อมกับปรากฏชื่อและข้อความของธิดาธิดา : วันนี้หนูเลิกเรียนบ่ายสามโมง พี่จะไปบ้านหนูกี่โมงคะมาเฟียหนุ่มทำแค่เพียงมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์เท่านั้น และไม่ได้หยิบขึ้นมาอ่านก่อนจะหันกลับมาสนใจขับรถ เนื่องจากเขามาลองคิดๆดูอีกทีแล้วว่าจะไปคุยโดยไม่มีสาวน้อยของเขาอยู่ด้วย เพราะกลัวว่าเธอจะต้องเสียน้ำตาอีกครั้งหากมารดาของเธอไล่ตะเพิดเขาออกมาหน้าบ้านธิดา“กล้าๆหน่อยดิวะไอ้รัน!” คิรันบอกตัวเองพร้อมกับหยิบเสื้อสูทสีดำมาสวมใส่ก่อนจะรีบลงจากรถและเดินไปที่ประตูเพื่อกดกริ่งกริ่ง! กริ่ง!ทันทีที่กริ่งดังขึ้นเพียงไม่ถึงสองนาทีคนด้านในก็เดินออกมา ทว่ากลับไม่ใช่แม่ของธิดาแต่เป็นป้าของเธอ“อ่าว! แกมาทำไมอีกเนี่ย!”“...” คิรันเลือกที่จะไม่ตอบเพราะเขาไม่ได้มาหาแม่ของอาร์มแต่มาหาแม่ของธิดา“เอ้า! ถามก็ไม่ตอบ ฉันถามว่าแกมาทำไมอีก!”“มีอะไรกันพี่นิด” เสียงตะโกนของนิดทำให้หน่อยมารดาข
EP.60 คิดถึงอกอุ่นๆเนื้อหาต่อจากในขณะที่เด็กสาวและมาเฟียหนุ่มกำลังนั่งทานอาหารอยู่นั้น หินก็ได้เดินเข้ามาทักทายพร้อมกับนั่งลงข้างๆอัยด้า“สวัสดีครับพี่คิรัน”“อืม”“มาเรียนกับเขาด้วยเหรออีหิน” อัยด้าเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงกวนๆพร้อมกับเบะปากมองบนใส่หิน“ไม่ให้มาเรียนจะให้กูไปไหน มึงก็ถามแปลกๆ”“อ่าวหิน” ในขณะเดียวกันเสียงของผู้หญิงก็ได้ดังขึ้น ซึ่งเธอคนนั้นคือเพื่อนร่วมคลาสเรียนของหิน“อ่าว หวาน”“กินข้าวเหรอ”“กินขี้มั้ง อีนี่ถามแปลก” อัยด้าบ่นขึ้นพึมพำเพราะเธอไม่ค่อยถูกชะตากับหวานสักเท่าไหร่“อืม หวานพึ่งมาเหรอ”“อื้ม แล้วนี่..” หญิงสาวเอ่ยถามพลางมองไปที่คิรันที่กำลังนั่งสีหน้าเรียบนิ่งอยู่“อ่อ รุ่นพี่หินเอง”“เหรอ~” หญิงสาวพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มก่อนจะหันมาส่งยิ้มให้กับคิรัน ทว่าคิรันกับหันไปหาธิดาแทนพร้อมกับพูดคุยกับเธอ“อิ่มหรือยัง”“ค่ะ อิ่มแล้ว~”“หวานมีอะไรหรือเปล่า” หินเอ่ยถามเพื่อนร่วมห้องอีกครั้ง“เปล่า ขอเบอร์รุ่นพี่หินให้หน่อยดิ” หญิงสาวพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเขินอายพร้อมกับบิดตัวไปมา“นี่แกไม่เห็นจริงๆหรือว่าตาบอดวะ! ก็เห็นอยู่ว่าเขาเป็นแฟนธิดามัน!” อัยด้าพูดขึ้นเมื่อได้ยิน
EP.59 คำสั่งแม่Prat ธิดา เช้าวันใหม่ เช้านี้เด็กสาวไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง เนื่องจากเมื่อวานอาร์มเสนอตัวกับแม่ของเธอว่าจะไปส่งน้องสาวของตัวเองที่มหาวิทยาลัยโดยอ้างว่า“เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมไปรับไปส่งน้องที่มหาวิทยาลัยก็ได้นะครับ เผื่อไอ้รันมันมารอรับเธอ”“อืม เอาสิ น้าฝากด้วยนะ”“ไม่เป็นไรครับ อย่าไปโกรธน้องเลยครับ ไอ้รันต่างหากที่ผิด”“เครียด! ทำไมลูกฉันถึงได้เป็นเด็กใจแตกขนาดนี้!”“ใจแตกจนท้อง มันน่าตีให้ตายจริงๆ!” มารดาของอาร์มพูดเสริมขึ้นพร้อมกับถอนหายใจออกมา“แล้วจะเอาไงครับ น้องท้องแล้ว ไอ้รันมันคงไม่ยอมเลิกยุ่งกับน้องแน่นอน”“ค่อยว่ากัน ยังไงช่วงนี้น้าฝากอาร์มไปรับไปส่งธิมันด้วยแล้วกัน มันคงไม่ยอมหยุดเรียนอยู่แล้ว”“ได้ครับ ไม่ต้องห่วงเลยครับน้า”ปัจจุบัน ตอนนี้เด็กสาวกำลังไปมหาวิทยาลัยโดยมีอาร์มไปส่ง และตลอดการเดินทางเธอก็ไม่ได้พูดคุยอะไรกับอาร์มเลยจนกระทั่งรถมาจอดที่หน้ามหาวิทยาลัย“เดี๋ยวเลิกเรียนพี่จะมารับ แม่เราสั่งพี่เอาไว้”“สั่งหรือพี่เสนอตัวกันแน่คะ! เมื่อไหร่จะเลิกยุ่งวุ่นวายกับหนูสักที!”“ไม่เคยจะคุยกันดีๆ”“...” ธิดามองอาร์มด้วยสายตาที่กราดเกรี้ยวก่อนจะรีบเปิดปร
EP.58 เลิกยุ่งกับลูกสาวฉันเนื้อหาต่อจากเดิม“แกท้องเหรอธิดา!”“ฮึก! ใช่จ้ะ หนูท้องจ้ะแม่~”“ธิดา! ทำไมแกเป็นเด็กแบบนี้ฮะ! นี่แกยังเรียนไม่จบเลยนะ!” หน่อยกระชากแขนของธิดาด้วยความโมโหที่ทำให้เธอผิดหวังเรื่องท้องทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบ“หนูขอโทษจ้ะแม่ ฮื้อๆ~”“นี่คุณรักลูกแบบไหนกัน นี่ลูกคุณกำลังท้องนะ แถมเด็กก็ต้องมีพ่อ!” เป็นเสียงของชาร์ลอตค์ที่พูดขึ้นอีกครั้ง เพราะสำหรับเธอมันไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรขนาดนั้น เพราะสมัยนี้ท้องแล้วกลับไปเรียนต่อเขาก็ทำกันเยอะแยะ“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้! แกนี่มันเป็นเด็กใจแตกจริงๆเลยนะธิดา! เลี้ยงให้ดีไม่ได้ดี!”“อย่าว่าน้องเลยครับ ผมผิดเอง ผมขอรับผิดชอบน้องด้วยการดูแลน้อง แต่งงานกับน้องนะครับ” คิรันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะสงสารสาวน้อยของตัวเองที่ถูกตำหนิซ้ำแล้วซ้ำเล่า“พวกคุณออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!” นิดยังคงเอ่ยไล่คิรันด้วยความโมโหร้าย“ไม่นะแม่ ฮือๆ อย่าไล่พี่เขาไปเลยนะจ๊ะ ฮื้อๆ~” เด็กสาวปล่อยน้ำตาออกมาด้วยความเสียใจพร้อมกับเข้าไปอ้อนวอนมารดาของตน ทว่ามารดาของเธอนั้นกลับเลือกที่จะไม่ฟังและเอ่ยไล่คิรันและมารดาของเขาอีกครั้ง“อย่าให้ฉันต้องแจ้
EP.57 มีคู่หมั้นอยู่แล้ว/หนูท้องเนื้อหาต่อจากเดิม หลังจากที่คิรันและธิดาทำกิจกรรมเพิ่มความสัมผัสกันที่เคาน์เตอร์ห้องครัวเสร็จแล้ว ทั้งสองจึงพากันไปอาบน้ำแต่งตัวทันทีเพื่อที่จะไปหามารดาของคิรันบนรถ ตลอดการเดินทางไปบ้านของมาเฟียหนุ่ม เด็กสาวเอาแต่นั่งนิ่งเงียบและผสานมือเข้าหากันด้วยความตื่นเต้น จนกระทั่งรถของคิรันขับเคลื่อนเข้ามาจอดในบ้านหลังใหญ่ที่เธอเองก็เคยมาแล้ว“ถึงแล้ว”“ค่ะ~” ร่างบางตอบคิรันด้วยสีหน้าที่ไม่ดีนักพร้อมกับมองออกไปนอกรถด้วยสายตาที่ดูเป็นกังวล ฉุดให้มาเฟียหนุ่มต้องจับมือของเธอเอาไว้เพื่อเพิ่มความมั่นใจให้กับเธอ“ต่อให้ใครไม่ยอมรับ หรือไม่ชอบเธอ แต่พี่จะอยู่ข้างเธอเอง”“ความรู้สึกแตกต่างจากตอนที่มาหาบีน่าที่นี่มากๆค่ะ~”“ก็ครั้งนี้เธอมาแสดงตัวว่าเป็นเมียและแม่ของลูกพี่ไง”“...”“ไปกัน เดี๋ยวผู้ใหญ่รอนานจะดูไม่ดี”“ค่ะ~” ปากสวยได้รูปเม้มเข้าหากันอีกครั้งก่อนจะก้าวขาลงจากรถด้วยความกล้าๆกลัวๆ ทำให้คิรันที่เห็นเช่นนั้นต้องเดินมาจับมือของเธอเอาไว้พร้อมกับพากันเดินเข้ามาด้านใน“สวัสดีครับมี๊”“สวัสดีค่ะคุณป้า”เพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดธิดาจึงเลือกที่จะเรียกมารดาของคิรันว่าป







