Share

เต็นท์หรูในราวป่า

last update publish date: 2026-09-29 00:33:00

บทที่ 86

เมล์รียารีบคว้าชุดนอนเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มสีฟ้าอ่อนมาสวมใส่อย่างรวดเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    เต็นท์หรูในราวป่า

    บทที่ 86 เมล์รียารีบคว้าชุดนอนเสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวผ้าฝ้ายเนื้อนุ่มสีฟ้าอ่อนมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว เธอเดินไปปิดไฟในห้องเพื่อส่งให้ไข่มุกได้นอนหลับสบายยิ่งขึ้น ก่อนจะค่อยๆ ย่องเปิดประตูก้าวออกจากห้องพัก ลอบมองซ้ายมองขวาด้วยความระมัดระวัง "ถ้าอาจารย์จับได้ฉันแย่แน่ๆ เลย! นี่ฉันเสี่ยงไปหรือเปล่าเนี่ย" ​หญิงสาวเดินเลี่ยงออกไปทางหลังห้องพักซึ่งค่อนข้างมืดมิด ทว่ายังมีแสงไฟดวงเล็กจากหัวสะพานข้ามน้ำตกส่องสว่างรำไร ช่วยนำทางไปยังราวป่าตรงหน้า ลมยามดึกพัดพาละอองน้ำเย็นฉ่ำและอากาศบริสุทธิ์สดชื่นปะทะผิวหน้า เสียงสายน้ำไหลตกกระทบโขดหินดังซู่ซ่าฟังแล้วสบายหู ช่วยประเล้าประโลมจิตใจที่เคยตื่นตระหนกให้สงบลงอย่างน่าประหลาด ทว่าความเงียบสงบอิงธรรมชาตินั้นก็อยู่ได้ไม่นาน เมื่อเงาร่างสูงใหญ่กำยำของฌาลัลล์ที่ยืนซุ่มรออยู่ในเงามืดข้างสะพาน เริ่มขยับก้าวตรงเข้ามาหาเธออย่างเงียบเชียบและทรงพลัง พรึบ! "อื้อ!..." อ้อมแขนแกร่งโอบรัดร่างบางจากทางด้านหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับฝ่ามือหนาที่ยื่นมาปิดปากเธอไว้แน่น เมล์รียาตระหนกตกใจจนตัวเกร็งกังวล แต่แล้วเสียงทุ้มต่ำคุ้นเคยก็กระซิบชิดใบหู "ชูว์... ฉันเ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    แอบพบหลังบังกะโล

    บทที่ 85 ร่างสูงผละอ้อมแขนออกอย่างตัดใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปปลดล็อกแล้วเปิดประตูแทรกกายออกจากห้องน้ำไปอย่างเงียบๆ ทว่าในจังหวะเดียวกันนั้นเอง ประตูห้องข้างๆ ของไข่มุกก็เปิดตามออกมาติดๆ เสียง ก๊ก! กัก!ทำให้ไข่มุกหันขวับไปมอง ทว่าประตูหน้าทางเข้าห้องน้ำใหญ่กลับปิดงับลงเสียก่อน ทำให้เธอเห็นเพียงเงาหลังไวๆ ของใครบางคนโดยไม่ทันรู้ว่าเป็นใคร "เมล์! ฉันเสร็จแล้วแก" ไข่มุกตะโกนเรียกเพื่อนพลางยืนจัดเสื้อผ้าอยู่หน้ากระจก ภายในห้องน้ำแคบๆ เมล์รียาถอนหายใจยาว ยืนจัดคอเสื้อและเส้นผมที่ยุ่งเหยิง พวงแก้มสองข้างแดงระเรื่ออย่างไม่อาจซ่อนเร้น หัวใจยังคงเต้นระทึกกับสัมผัสรุกรานอันอุกอาจของมาเฟียหนุ่มเมื่อครู่ เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ เรียกสติตัวเอง ก่อนจะค่อยๆ เปิดประตูก้าวเดินออกมา "ปะมุก... รีบกลับห้องกันเถอะ" น้ำเสียงของเธอสั่นพร่าเล็กน้อยขณะเอ่ยชวน ไข่มุกหันมามองเพื่อนสาวเต็มตา ก่อนจะทำหน้าสงสัยพลางทักขึ้นทันที "เอ๊ะ... เมล์ แกหน้าแดงจังว่ะ ร้อนเหรอ? หรือว่าห้องน้ำมันอับ?" "ปะ...เปล่า หายใจไม่ค่อยสะดวกน่ะ เรารีบกลับกันเถอะดึกมากแล้ว" เมล์รียารีบหลบสายตา กลบเกลื่อนพลางคว้าถุงของใช้บนเคาน์เตอร

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    สัมผัสที่คิดถึง

    บทที่ 84 เมล์รียาดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเล็กน้อย ก่อนจะรีบเตือนเพื่อนด้วยความหวังดี ​"งั้นแกรีบไปหยิบผ้าอนามัย แล้วซื้อยาแก้ปวดท้องประจำเดือนเผื่อไว้ด้วยเลยนะมุก เกิดกลางดึกปวดท้องขึ้นมาจะได้ไม่ต้องเดินกลับมาซื้ออีก ถึงจะรู้ว่ามีร้านสะดวกซื้ออยู่ในรีสอร์ท แต่จากห้องพักเดินมานี่ก็ไกลพอสมควรเลยนะ" ​"จริงด้วย! งั้นแกเลือกของไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันรีบไปหยิบผ้าอนามัยก่อน" ไข่มุกว่าพลางรีบกุลีกุจอเดินตรงไปยังโซนของใช้ส่วนตัวทันที แต่เธอรู้สึกไม่สบายตัวเพราะมันเปียกชื้นจนรู้สึกไม่ดี "เมล์ เราว่าเราไปใส่ผ้าอนามัยก่อนดีกว่า เธอซื้อของครบหรือยัง?" ไข่มุกกระซิบถามพลางทำสีหน้ากระวนกระวาย เมล์รียาพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยขานรับเพื่อนสาวทันที "ครบแล้ว ไปเลยปะ" สองสาวรีบนำของทั้งหมดมาวางลงบนเคาน์เตอร์ชำระเงิน เมล์รียาจัดการจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วจึงเอ่ยถามพนักงานแคชเชียร์เบาๆ ด้วยความเกรงใจ "พี่คะ ตึกนี้ห้องน้ำอยู่โซนไหนเหรอคะ?" พนักงานแคชเชียร์ส่งยิ้มหวานแล้วตอบกลับอย่างสุภาพ "เดินออกจากหน้าร้านไปเลี้ยวขวานะคะ เดินไปอีกหน่อยจะมีป้ายบอกชัดเจนเลยค่ะ" "ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ" ไข่มุ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    หลบอาจารย์

    บทที่ 83 @ห้องพักเลข 107 ไข่มุกไขกุญแจเปิดประตูห้องพักเข้าไป หญิงสาวถึงกับตาลุกวาวขึ้นมาในทันทีเมื่อเห็นสภาพด้านใน "ว้าว... เมล์! ห้องน่านอนจังเลยแก!" เมล์รียาลากกระเป๋าเดินทางตามเข้ามาในห้องพักอันกว้างขวาง ก่อนจะยิ้มหวานให้เพื่อนสาวแล้วเอ่ยตอบขึ้นทันที "ก็รีสอร์ตสี่ดาวเลยนะมุก งบประมาณมหาวิทยาลัยดังขนาดนี้ คงมีคนสนับสนุนเยอะเลยแหละ" ไข่มุกรีบหันขวับมามองเมล์รียาแล้วเอ่ยขึ้นทันทีอย่างคนรู้ลึกรู้ดี "ก็พ่อของโปรดไง! นี่เธอไม่รู้หรือไง... ตระกูลนั้นเขารวยติดอันดับมาตั้งแต่รุ่นปู่ย่าตายายแล้วนะ!" หญิงสาวเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงนอนนุ่ม ก่อนจะเปิดกระเป๋าเดินทางออกเพื่อจัดเตรียมเสื้อผ้า แล้วเอ่ยบ่นเพื่อนเบาๆ ด้วยน้ำเสียงติดรำคาญ "เลิกพูดถึงตระกูลเชอร์เรสสักทีเหอะมุก." ไข่มุกถึงกับหัวเราะขำก๊ากออกมาทันทีที่เห็นปฏิกิริยาของเพื่อนสาว "เป็นอะไรไปอีกเนี่ย? ปกติไม่ค่อยเห็นแกหงุดหงิดจนหน้าแดงขนาดนี้เลยนะ" เมล์รียาเบือนหน้าหนีสายตาจับผิดของเพื่อนสาวเล็กน้อย นัยน์ตาฉายแววไหววูบ... ในใจกำลังแอบงอนมาเฟียหนุ่มใหญ่อย่าง 'ฌาลัลล์' อยู่เต็มเปี่ยม ที่เขาเล่นหายเงียบไปเลยตั้งแต่เมื่

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    เค้กของเชอร์รี่กับบทป่วยปลอม

    บทที่ 82 เสียงตะโกนคุ้นเคยดังขึ้น ไข่มุกที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงวอร์มคล่องตัวเหมือนกัน กำลังโบกมือเหยียดแขนเรียกเธออยู่ข้างรถบัสคันที่สอง เมล์รียาบอกลาลุงแก้วแล้วลากกระเป๋าเดินตรงเข้าไปหาเพื่อนสนิททันที ความวุ่นวายของเพื่อนๆ รอบตัวช่วยดึงความสนใจของเธอออกจากเรื่องหนักอึดอัดเมื่อคืนได้ชั่วขณะ "มาเร็ว ยัดกระเป๋าใต้ท้องรถ แล้วขึ้นไปจองที่นั่งกัน ข้างบนแอร์เย็นเจี๊ยบเลย" ไข่มุกว่าพลางช่วยเมล์รียายกกระเป๋าเดินทางส่งให้สตาฟฟ์ยกขึ้นรถ "โปรดทักหาแกบ้างไหมเมื่อเช้า?" ไข่มุกกระซิบถามเบาๆ ขณะที่พา กันเดินขึ้นบันไดรถบัส "ยังเลย... น่าจะยังไม่ตื่นมั้ง เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็ดึกแล้ว" เมล์รียาตอบพร้อมยิ้มบางๆ เธอพาตัวเองไปนั่งลงตรงเบาะคู่ชิดกระจก พลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ไร้ซึ่งข้อความจากโปรด... และไร้ซึ่งการติดต่อจาก 'ฌาลัลล์' ชายหนุ่มใหญ่ที่ส่งคนไปรับเธอเมื่อคืนเช่นกัน หญิงสาวถอนหายใจยาว พิงศีรษะลงกับกระจกรถบัส นัยน์ตากลมโตมองออกไปข้างนอกด้วยความรู้สึกสับสน กิจกรรมขึ้นดอยสองคืนสามวันต่อจากนี้ เธอหวังเพียงแค่ว่าความเงียบสงบของธรรมชาติจะช่วยบำบัดหัวใจที่กำลังบอบช้ำแ

  • มาเฟียร้าย [ ขัง ] รักเมียเด็ก    ความเป็นห่วงที่เอื่อมไม่ถึง

    บทที่ 81 จังหวะนั้นเอง ประตูห้องพักฟื้นก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง พยาบาลเวรดึกเดินก้าวเข้ามาพร้อมกับแม่บ้านวัยกลางคนรูปร่างสะอาดเรียบร้อย ซึ่งเป็นคนของคฤหาสน์เชอร์เรสที่ฌาลัลล์ส่งมาดูแลเฝ้าไข้โปรดตามคำสั่ง โดยที่ตัวฌาลัลล์เองไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยว่าญานินจะอยู่หรือจะไป "ขออนุญาตวัดไข้คนไข้และตรวจเช็กอาการหน่อยนะคะ" พยาบาลสาวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพพลางส่งยิ้มบางๆ ให้ ก่อนจะแจ้งกฎของห้องพักฟื้น VIP "ห้องนี้สามารถเฝ้าได้ตลอด 24 ชั่วโมงค่ะ แต่ไม่อนุญาตให้พักเฝ้าเกินหนึ่งคนนะคะ" ญานินที่ไม่อยากลดตัวลงมานอนเฝ้าไข้ในโรงพยาบาลอยู่แล้ว รีบฉวยโอกาสนี้เอ่ยขึ้นทันที "งั้นแม่กลับก่อนนะโปรด พรุ่งนี้แม่จะมาเยี่ยมใหม่ ทำใจให้ผ่อนคลายนะลูก จะได้หายไวๆ" เธอเอ่ยลูบหัวลูกชายเบาๆ พอเป็นพิธี ก่อนจะหมุนตัวเดินก้าวฉับๆ ออกจากห้องพักฟื้นไปพร้อมกับท่วงท่าอันเชิดหงส์ โดยไม่คิดจะมองหน้าแม่บ้านที่ฌาลัลล์ส่งมาเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังของผู้เป็นมารดาจนกระทั่งประตูห้องปิดลงและลับสายตาไป เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางเอนหลังพิงหมอนด้วยสีหน้าและน้ำเสียงทุ่มเหนื่อยล้าเล็กน้อย ​"ป้าป้อม... แด๊ดดี้ให้ป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status