LOGINEP06.เซอร์ไพรส์
“คุณเคทมาที่นี่ได้ยังไงครับ” ฟินิกซ์เอ่ยถามคนตรงหน้า สายตาหลุบลงต่ำมองกล่องเค้กที่อยู่ในมือของหญิงสาว “ฉันอยากมาเซอร์ไพร์สชาร์ลน่ะ ขอโทษนะที่ไม่ได้บอกก่อน ว่าแต่ตอนนี้เขาอยู่ไหนเหรอ” คนตัวเล็กเอ่ยตอบสีหน้ายิ้มๆ ตามสไตล์ของเธอ “อยู่ด้านบนครับ เจ้านายกำลังทำงานอยู่ เดี๋ยวคุณรออยู่ตรงนี้แปปนึงนะครับ ผมขอไปเอาของให้นายก่อน” “อื้ม” คารีน่าพนักหน้าตอบกลับ เธอยืนรอฟินิกซ์อยู่ไม่นานนัก ลูกน้องคนสนิทของชาร์ลก็เดินกลับมาพร้อมกับเหล้าสีอำพันในมือ “ของชาร์ลเหรอ?” หญิงสาวร้องถาม “ครับ เดินตามผม” หลังจากบทสนทนาจบลง คารีน่าก็เดินตามลูกน้องคนสนิทของคนที่เธอรักไปเงียบๆ ก่อนที่เขาจะพาเธอเดินขึ้นมาถึงชั้นสาม ซึ่งเป็นชั้นห้องทำงานของชาร์ลโดยเฉพาะ คารีน่าเคยมาที่นี่สองสามครั้งเพราะชาร์ลพาเธอมา แต่เนื่องจากหญิงสาวไม่ชอบความเสียงดังและความวุ่นวายเธอเลยเลือกที่จะรอเขาอยู่ที่ห้องเป็นส่วนใหญ่ “ให้ผมช่วยจุดเทียนเลยไหมครับ” ฟินิกซ์วางขวดเหล้าลงบนโต๊ะบริเวณนั้นก่อนจะหันมาถามร่างบาง “โอเค รบกวนหน่อยนะ” คารีน่ายิ้มกว้างก่อนจะแกะกล่องเค้กที่ถูกริบบิ้นพันไว้อย่างสวยงามออกมา หญิงสาวบรรจงปักเทียนไปบนเค้กช็อกโกแลต ก่อนที่จะยื่นไปให้ฟินิกซ์หยิบไฟแช็คขึ้นมาจุดไฟ ในระหว่างนั้นคารีน่าก็ได้แต่ตื่นเต้น เธอจิตนาการไปถึงใบหน้าของชาร์ล เดาไปต่างๆนานาว่าหากเขาได้เห็นว่าเธอยกเค้กมาเซอร์ไพร์สถึงที่นี่! เขาจะทำหน้ายังไงนะ? จะดีใจหรือเปล่า? “เรียบร้อยครับ เดี๋ยวผมเปิดประตูให้” ฟินิกซ์ตอบก่อนที่จะเดินไปหาประตูบานใหญ่ เขาเลือกที่จะไม่เคาะห้องเหมือนทุกครั้งเพราะเขาอยากให้เซอร์ไพร์สนี้สำเร็จไปด้วยดี เเต่ดูเหมือนลูกน้องหนุ่มจะคิดผิด! ผลัก! “ฮะ…..ชาร์ล!” รอยยิ้มของเธอแปรเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงอย่างรวดเร็ว คำว่าแฮปปี้เบิร์ดเดย์ยังไม่ทันหลุดออกจากปากของเธอด้วยซ้ำ ดวงตาเฉี่ยวก็จำต้องเบิกกว้าง มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง เพียงแค่ประตูกว้างถูกผลักเข้าไป ภาพหญิงชายที่กำลังนั่งนัวเนียกันอยู่บนโซฟากลับกำลังฉายชัดอยู่ตรงหน้าเธอและผู้ชายที่กำลังนั่งอยู่ตรงนั้นก็คงจะเป็นใครหน้าไหนไปไม่ได้นอกจาก…..เขา! “ว้ายย!” “เคท!?” ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วไปหมด ผู้หญิงคนนั้นอยู่ในสภาพชุดเดรสถลกขึ้นไปถึงอกอวบอิ่มโดยที่มีร่างสูงของเจ้าของผับกำลังหยอกล้อเล่นกับอกนั่นอย่างหื่นกระหาย เมื่อมีบุคคลแปลกหน้าโผล่เข้ามาแบบไม่ทันตั้งตัว ผู้หญิงคนนั้นก็รีบผละออกจากตักแกร่งของเขาอย่างรวดเร็วพร้อมกับรีบจัดการเสื้อผ้าของตัวเองให้อยู่ในสภาพปกติ ในระหว่างที่ชาร์ลกำลังอึ้งไปเมื่อได้เห็นคู่นอนคนโปรดยืนอยู่เบื้องหน้า พร้อมกับเค้กก่อนใหญ่ที่ถูกจุดเทียนให้สว่างสไวอยู่ภายในกล่อง มือของคารีน่าสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ต้องถามว่าตอนนี้เธอกำลังรู้สึกยังไง เหมือนหัวใจของเธอถูกเหยียบย้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากผู้ชายคนนี้ ขอบตาของหญิงสาวร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างง่ายดาย หัวใจบีบรัดเจ็บปวดถึงขั้นที่แทบจะพูดอะไรไม่ออก เธอตั้งใจมาฉลองวันเกิดของเขากับเขาที่นี่! ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะได้มาเจอบาดที่บาดตาบาดใจขนาดนี้ เธอรู้ว่าเขาน่ะมันมั่วไม่เลือก! แต่ก็ไม่คิดว่าจะได้มาเห็นตำตาตัวเอง เช่นเดียวกับฟินิกซ์ที่ทำสีหน้าไม่ถูก เขาลงไปแค่เเป๊ปเดียว ไม่คิดว่าเจ้านายหนุ่มจะไปคว้าเอาผู้หญิงมานัวด้วยไวขนาดนี้ “เธอมาที่นี่ได้ยังไง?” ท่ามกลางความเงียบงัน คนที่ได้สติก่อนเอ่ยถามออกมา เขาลุกขึ้นยืน ลืมสนใจผู้หญิงที่ตัวเองกำลังเข้าด้ายเข้าเข็มไปก่อนหน้าเสียสนิท คารีน่ากลืนน้ำตาของตัวเองลงไปหมดสิ้น เธอสะกดกลั้นทุกอารมณ์ความรู้สึกเอาไว้ เพราะไม่อยากจะงี่เง่าให้เขาได้เห็น ทั้งๆที่หัวใจของเธอมันกำลังแตกสลายไปทั้งดวง “ขอโทษที่เข้ามาขัดจังหวะนะคะ เชิญคุณทำธุระต่อให้เสร็จเถอะค่ะ” เธอกัดฟันพูด ไม่สามารถฝืนยิ้มใดๆออกมาได้ ก่อนจะรีบสาวเท้าก้าวเดินออกไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับแสงไฟบนเทียนที่ค่อยๆดับลง “เคท! เดี๋ยวก่อน” ชาร์ลกำลังจะก้าวตามเธอไป เขารู้ว่าเธอโกรธ เขาไม่อยากทะเลาะกับเธอ ซึ่งอีกใจชายหนุ่มก็งุนงงเป็นอย่างมาก เขาไม่รู้ว่าเธอมาที่นี่ได้ยังไง แต่ก็พอจะเดาได้ว่าเธอคงตั้งใจมาเซอร์ไพรส์เค้กนั่นกับเขา ร่างสูงไม่รอช้าที่จะวิ่งตามคนตัวเล็กลงไป! แม้จะไม่ได้รักเธอ แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะปล่อยคนที่รักเขาไปแบบนั้นได้จริงๆ “เดี๋ยวสิคะ คุณจะไปไหน” ผู้หญิงคนนั้นคว้าแขนของชาร์ลเอาไว้ เมื่อกี้เธอยังอารมณ์ค้างจากเขาอยู่เลย “ปล่อยฉัน!” ร่างสูงหันไปตอบกลับเสียงเข้มก่อนจะเดินออกไปจากห้องทำงานแบบไม่สนใจอะไรทั้งนั้น! ตึก ตึก ตึก “โอ้ย! เสียเวลาชะมัด!” เธอเอ่ยออกมาอย่างหัวเสียก่อนจะชะงักเมื่อหันไปเห็นสายตาคมกริบของฟินิกซ์ยืนมองอยู่ “เชิญคุณลงไปชั้นล่างดีกว่านะครับ” ดวงตาเข้มของบอดี้การ์ดหนุ่มจ้องคนตรงหน้าด้วยสีหน้าราบเรียบ “นายก็หล่อดีเหมือนกันนะ” เมื่อเห็นว่าอีกคนหล่อบึกบึนไม่แพ้ชาร์ล หญิงสาวจึงเปลี่ยเป้าหมาย หันมามองร่างสูงด้วยแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความใคร่ “ขอโทษด้วยครับ ผมเลือก….” ฟินิกซ์ตอบกลับด้วยสายตาเย็นชา “นี่นาย!!” อีกด้าน….. คารีน่าเดินออกมาจากห้องทำงานของชาร์ลด้วยหัวใจที่หนึบหน่วงไปหมด ภาพของเขาที่กำลังลูบไล้ซุกไซร้เนื้อตัวของผู้หญิงคนนั้น ฉายวนเข้ามาในหัวของเธอซ้ำๆราวกับว่ามันต้องการตอกย้ำให้เธอจมดิ่งไปเรื่อยๆ หญิงสาวเดินฝ่าม่านน้ำตามาจนถึงบริเวณหน้าผับ เธอหยุดมองถังขยะที่เรียงรายกันอยู่ด้านหน้า ก่อนจะตัดสินใจวางเค้กไว้ข้างๆถังขยะสีดำด้วยหัวใจที่บอบช้ำ มันคงไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้นสำหรับเขา! “เคท!” น้ำเสียงของคนตัวโตดังไล่ตามหลังเธอ หญิงสาวไม่รอช้าที่จะสาวเท้าออกไปจากตรงนั้นอย่างไว เพราะไม่อยากเห็นหน้าของเขาในตอนนี้ ชาร์ลวิ่งลงมาจากชั้นสามด้วยท่าทางกระหืดกระหอบ เขามองเห็นหลังเธอไวๆ พยายามจะเดินตามไปแต่ทว่าในตอนนั้นเขาก็ได้มองเห็นเค้กก้อนโตที่เธอตั้งใจจะทำมาให้เขาวางอยู่ใกล้กับถังขยะ ‘HAPPY BIRTHDAY TO CHARLES’ ข้อความบนก้อนเค้กนั้นทำให้เขาสะอึกอย่างบอกไม่ถูก เหมือนมีก้อนกลมๆไหลมากองรวมกันอยู่ที่ลำคอหนา เขาพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ….. เธอไม่ควรมาเห็นภาพนั้น….. “Shit!” เขาสบถขึ้นมาอย่างหัวเสียแบบไม่ทราบสาเหตุ “เกิดอะไรขึ้นครับนาย” ไม่กี่วิหลังจากนั้น ก็มีการ์ดเกือบๆห้าคนวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาหาเขา เพราะเห็นว่าเจ้านายวิ่งลงมาจากชั้นบนราวกับกำลังเกิดเรื่องอะไรบางอย่าง “ไปเอารถมาให้กู! กูจะกลับคอนโด!” เขาตอบออกมาเสียงดังฟังชัด ก่อนจะก้มลงไปเก็บเค้กก้อนนั้นมาถือเอาไว้ เขารู้ดีว่าคนทำตั้งใจทำมันแค่ไหน…… แต่สันดานของเขามันก็ไม่ได้เปลี่ยนกันง่ายขนาดนั้น!ตอนพิเศษ 4. ลูกสาวคนเดียว ( จบ ) 20 ปีต่อมา…… @ประเทศอังกฤษ “ในที่สุด~ เราก็ทำสำเร็จสักที!” ใบหน้าสวยของ’แคลร์ เพอร์แมน’ ฉายยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เมื่อสิ่งที่เธอตั้งใจทำลงไปสัมพฤทธิ์ผลแล้ว ตึก ตึก “แม่คะ” ร่างเล็กที่หน้าตาเหมือนกับมารดาแบบไม่มีผิดเพี้ยนรีบเดินลงมาหาคารีน่าที่กำลังสาละวนอยู่กับการอบขนมทันที เพื่อหวังบอกข่าวดีกับมารดา “อ้าวแคลร์ ตื่นแล้วเหรอคะ มาช่วยแม่อบคุกกี้หน่อยสิ แม่จะอบไว้กินกับชายามบ่าย” คารีน่าหันมามองลูกสาวคนสวยแวบเดียว ก่อนที่เธอจะหันไปสนใจเตาอบต่อ “ได้ค่ะ แต่เเคลร์จะช่วยก็ต่อเมื่อแม่หยุดฟังข่าวดีของเเคลร์ก่อน” คารีน่าได้ยินแบบนั้นก็หยุดชะงัก ก่อนจะค่อยๆหันมามองหน้าลูกสาวที่เริ่มโตเป็นสาวอย่างรวดเร็วในระยะเวลาเพียงยี่สิบปี ทำไมเด็กตัวน้อยๆถึงได้โตเร็วขนาดนี้กันล่ะเนี่ย…. “ข่าวดีอะไรละคะคนสวยของแม่” “แคลร์สอบแลกเปลี่ยนได้แล้วค่ะ เทอมหน้าจะได้ไปเรียนต่อที่ประเทศไทยและฝึกงานที่นั่น” สาวน้อยบอกเล่ามารดาด้วยแววตามีความสุข แคลร์เป็นเด็กที่หลงรักประเทศไทยมาตั้งแต่เด็กๆ เรี
ตอนพิเศษ 3.ครั้งแรก NC+ คารีน่าชะงักไปอีกครั้ง เมื่อได้ยินคำถามที่ตรงแสนตรงหลุดออกมาจากปากของชาร์ล ใบหน้าสวยร้อนผ่าวเมื่อถูกเขาจ้องมองหวังจะเอาคำตอบจากเธอ ดวงตาเฉี่ยวหลุบลงต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับเขาแบบตรงๆ “อะเอ่อ…” “ว่าไง….เธอชอบฉันไหม” ชาร์ลยกยิ้มมุมปาก ถามออกไปอย่างเชื่องช้า คารีน่าได้แต่เม้มปากแน่น ครุ่นคิดคำตอบ ตบตีกับตัวเองอยู่ในสมอง…..เธอควรตอบเขาออกไปตามตรงไหมนะ ไม่รู้ว่าตัวเองปล่อยเวลาให้ผ่านไปนานแค่ไหน เพราะรู้ตัวอีกที ร่างสูงของชาร์ลก็โผล่เข้ามายืนฝั่งเดียวกันกับเธอเสียแล้ว ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆเธอ ก่อนที่มือหนาจะยื่นมาจับปรอยผมของเธอเอาไปมัดไว้ที่หูงามเบาๆ สัมผัสอ่อนโยนจากชาร์ลทำเอาคารีน่าจำต้องเงยหน้าขึ้นไปมอง ราวกับว่าโลกนี้หยุดหมุนไปชั่วขณะ กระแสเลือดกำลังไหลผ่านร่างกายของเธอ สองตาประสานกันคล้ายกับว่ากำลังหลงใหลในความรู้สึกอันแสนน่าพึงพอใจนี้ “ค่ะ ฉันชอบคุณ” ริมฝีปากสวยตอบออกไปไม่ต่างจากคนละเมอเลยแม้แต่น้อย ชาร์ลยิ้มออกมาอย่างถูกใจในคำตอบนั้น ก่อนที่เขาจะค่อยๆโน้มตัวลงมาหาเธอ ใบหน้าหล่อใช้หน้าผากของตัวเองดันมาชนกับหน้าผากสวยของคารีน่าเบาๆ ตอน
ตอนพิเศษ 2. ชอบฉันไหม หลายสัปดาห์ต่อไป…. ร่างสวยยืนมองตัวเองอยู่ในกระจกเพื่อเช็คความเรียบร้อย หลังจากที่เธอเคยทำขนมสูตรหวานน้อยไปให้ชาร์ลชิม ดูเหมือนความสัมพันธ์ของเขากับเธอจะพัฒนาไปแบบก้าวกระโดดจนร่างบางเองก็คาดไม่ถึง เธอไม่ได้ปิดใจ แต่ตรงกันข้าม เธอเปิดใจให้ผู้ชายคนนั้นได้เข้ามาทำความรู้จักกับชีวิตของตัวเองได้อย่างง่ายๆ ชาร์ลมักจะชอบทักมาหา พูดคุยกับเธออยู่เป็นประจำ เวลาที่มีเรียนกับเขา หลังเลิกเรียนเขามักจะชวนเธอไปนู่นนั่นนี่อยู่บ่อยๆ จนความรู้สึกดีๆเริ่มก่อขึ้นในใจของหญิงสาว “ชุดนี้โอเคไหมนะ” คารีน่าบ่นพึมพัมกับตัวเอง วันนี้ชาร์ลชวนเธอไปเดตกันแบบจริงจัง ซี่งเธอเองก็ยอมตกลงแบบไม่ต้องคิด เพราะความรู้สึกหลายอย่างที่ถูกเติมเต็มตั้งแต่ได้ทำความรู้จักกับเขา คารีน่าจึงตอบตกลงไปแบบไมาคิดจะไตร่ตรองอะไรเลยสักอย่าง @ร้านอาหาร “รอนานหรือเปล่า” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นมาก่อนที่ช่อดอกไม้สีแดงสดจะถูกยื่นมาจ่ออยู่ด้านหน้าของคารีน่า ใบหน้าสวยฉายยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจ เธอเพิ่งมาถึงก่อนเขาได้ไม่กี่นาทีนี่เอง ไม่คิดว่าอีกคนจะหอบดอกไม้ช่อโตขนาดนี้มาให้ด้วย “ขอบคุณนะคะ เพิ่งมาถึงเอง
ตอนพิเศษ 1.แรงดึงดูด -วันเปิดเทอมภาคเรียนใหม่- “ปีนี้เรามีอาจารย์พิเศษมาสอนวิชาการจัดการธุรกิจอย่างเป็นมืออาชีพนะคะ ปกติวิชานี้อาจารย์จะเป็นคนสอน แต่ว่าปีนี้ทางคณะผู้บริหารเห็นว่าอยากให้นักศึกษาได้เรียนกับคนที่มีความรู้และประสบการณ์ในการบริหารธุรกิจโดยตรง คาบนี้จะไม่มีสอน ทุกคนจะได้ฟังการบรรยายและแนะนำตัวอาจารย์ผู้สอนเท่านั้นค่ะ ขอเชิญ คุณ ชาร์ล เพอร์แมน ขึ้นมาด้านบนได้เลยค่ะ” ดวงตาเฉี่ยวค่อยๆหันไปมองคนที่ขึ้นมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องด้วยสีหน้าอึ้งเล็กน้อย ใบหน้าหล่อคมสไตล์อังกฤษ จมูกโด่ง ผิวสุขภาพดี ริมฝีปากสีแดงสดของเขาทำให้หญิงสาวเผลอจ้องมองค้างอยู่นานพอสมควร “เคท….มองอะไรขนาดนั้น? สนใจเหรอ” เอดิสันที่ลอบสังเกตุเพื่อนอยู่นานสะกิดถาม ก่อนจะอมยิ้มขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคารีน่าเริ่มออกอาการเลิ่กลั่ก “ปะ เปล่าซะหน่อยนี่” เมื่อถูกจับได้คารีน่าจึงเบือนหน้าหนีเพื่อนไปอีกทาง อาจารย์ผู้สอนคนใหม่ทำให้เธอรู้สึกแปลกๆตั้งแต่แรกเห็น จะว่าน่าตาของเขาดึงดูดเธอก็ไม่เชิง มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูก เพียงครั้งแรกที่ได้เห็นหน้า คารีน่าก็รู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นไม่ถูกจังหวะเอาเสียเลย หน
EP58.เเคลร์ ( จบบริบูรณ์ ) สามเดือนต่อมา….. @โรงพยาบาล เมื่อคืนนี้คารีน่าน้ำคร่ำแตกและเธอคลอดลูกน้อยออกมาได้อย่างปลอดภัยครบ 32 โดยมีคุณพ่ออย่างชาร์ลเฝ้าดูอยู่ไม่ห่าง ตอนนี้มาเฟียหนุ่มเพิ่งกลับมาจากการลงไปซื้ออาหารมาให้ภรรยาทาน หลังจากที่ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า ว่าที่คุณแม่ก็บอกว่าอยากทานอะไรร้อนๆ ร่างสูงจึงลงไปหาซื้อมาให้ แต่ในระหว่างทางขึ้นมายังห้องพักฟื้นของภรรยา ชาร์ลก็ไม่รอช้าที่จะแอบย่องเข้าไปดูลูกสาวที่อยู่ในห้องเด็กอ่อนก่อน ดวงตาคมจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยรอยยิ้ม เด็กน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนเเม่แบบไม่มีผิดเพี้ยน ปากสีแดงระเรื่อราวกับลูกเชอรี่นั่นทำให้ผู้เป็นพ่ออยากอุ้มขึ้นมากอดเสียเหลือเกิน แต่ยังไม่ถึงเวลา…… “คนไหนหลานฉัน?” เสียงคริสเตียนดังเข้ามากระทบหูก่อนที่ร่างหนาของคริสเตียนจะเดินมาหยุดอยู่ข้างๆชาร์ล “คนนี้ ผ้าห่อสีชมพูลายแมวเหมียว” ชาร์ลชี้ไปที่’แคลร์’อย่างภูมิใจ ลูกของเขาขนาดหลับอยู่ยังน่ารักขนาดนี้ “อืม หน้าเหมือนเคทเป๊ะๆ แสดงว่าเชื้อนายไม่ได้เรื่อง” คริสเตียนพูดแซวออกมา ทำเอาชาร์ลที่ได้ยินรู้สึกฉุนขึ้นมาเล็กน้อย “ถ้าไม่ติดว
EP57.ไม่ได้คิดอะไร “มานั่งนี่มา นี่เซย่าลูกค้าฉันเอง” ชาร์ลไม่รอช้าที่จะกวักมือเรียกภรรยาให้มานั่งใกล้ๆ ก่อนที่ร่างสวยอวบอิ่มจะเดินไปหาสามีพร้อมกับกล่าวทักทายแขกของเขาไปพร้อมกัน “สวัสดีค่ะ” “นี่คารีน่าภรรยาผมเอง” ชาร์ลจงใจแนะนำให้เซย่าเข้าใจอีกครั้ง ว่าเขาไม่ได้อยู่ในสถานะที่จะไปสานสัมพันธ์ใดๆกับเธอต่อได้ “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ภรรยาคุณสวยมากเลยนะคะชาร์ล สเปคของคุณเปลี่ยนไปเยอะเหมือนกันนะ” เซย่าตอบกลับแบบจงใจทำให้คารีน่าสงสัยในคำพูดของเธอ ซึ่งดูเหมือนจะได้ผล เพราะใบหน้าสวยเฉี่ยวค่อยๆหุบยิ้มลง คารีน่าเข้าใจได้ในทันทีว่าผู้หญิงคนนี้อาจจะไม่ใช่แค่แขกธรรมดาๆของสามี เขาสองคนอาจจะเป็นคนรู้จักกัน “…..คนเราก็เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลานั่นแหละเซย่า ถ้าหมดธุระแล้วผมว่าคุณควรกละ…” “อุ้ย! นั่นขนมเหรอคะ?” เซย่าไม่สนใจคำพูดของชาร์ล เธอรู้ดีว่าเขากำลังจะไล่ตัวเองกลับ หญิงสาวจึงชวนเปลี่ยนเรื่องคุยและขนมที่ถืออยู่ในมือของคารีน่าก็เป็นตัวเลือกที่ดีสำหรับเธอ “อ่อ ใช่ค่ะ พอดีว่าวันนี้เคทปิดร้านเร็ว เลยเอาขนมที่เหลือมาแจกพวกพนักงานน่ะค่ะ” คารีน่ายิ้มตอบตามเคย แม้จะรู้สึกแปลกๆอยู่บ้างแต่







![ภรรยา[ไม่]ร้ายของนักแข่ง](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)