Compartir

2. เริ่ม

last update Fecha de publicación: 2026-06-08 01:05:59

ลูซิเฟอร์คลับ...ประเทศไทย เวลา 20.00 น.

ร่างสูงใหญ่ของหนุ่มหล่อเดินเข้ามาในคลับก็ทำให้สาวๆพากันมองตาเป็นมันส์เลย แต่รอบตัวเขากลับมีคนติดตามอยู่รอบๆทำให้ไม่มีสาวๆคนไหนกล้าเข้าใกล้เขาเลย จนกระทั่งเขาเดินเข้าไปยังโซนวีไอพี เขาก็ทำมือส่งสัญญาณให้ลูกน้องของเขารออยู่รอบๆ แล้วเขาก็เดินเข้าไปหาพวกเพื่อนๆของเขาที่รออยู่

“มาแล้วเหรอวะหยางอี้...พวกฉันดื่มรอแกจนจะเมาอยู่แล้วเนี่ย” ตรินที่เป็นเจ้าของคลับแห่งนี้ก็ทักทายเพื่อนของเขาไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะลุกขึ้นแล้วอ้าแขนต้อนรับเพื่อน

ด้านหยางอี้ที่ฟังภาษาไทยเข้าใจก็ยิ้มออกมา เพราะสมัยเรียนที่อังกฤษเขาอยู่หอร่วมกับชยุทและตรินจึงค่อยๆซึมซับภาษาไทยมา ทำให้เขาสามารถพูดสื่อสารภาษาไทยได้นิดหน่อย แต่เขาก็เลือกที่จะพูดภาษาอังกฤษ เพราะมันเข้าใจง่ายกว่า

“นี่พึ่งจะสองทุ่มเอง แกจะรีบเมากันไปไหนวะ...ฉันพึ่งจะมาถึงไทย พวกแกก็ให้ฉันมาหาที่นี่เลย ไม่คิดจะให้ฉันพักหน่อยหรือไงวะ” หยางอี้ตอบเพื่อนไปแบบบ่นๆ ก่อนจะเข้าไปโอบกอดเพื่อนอย่างทักทาย

“แกพักตอนอยู่บนเครื่องแล้วไงวะ จะพักอะไรนักหนาวะ มาดื่มกับพวกเพื่อนๆดีกว่า..นานๆพวกเราจะเจอกันนะโว้ย” ตรินก็ตอบเพื่อนเป็นภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็ถอนกอดออกจากเพื่อน

“อย่าว่าแต่แกถูกมันลากมาเลย ฉันก็ถูกมันตามตัวมาตั้งแต่เย็นแล้ว...ไม่รู้มันจะตื่นเต้นอะไรนักหนา...เดือนก่อนก็พึ่งจะเจอกันไปเอง...” ชยุทพูดบ่นไปก็ลุกขึ้นไปหาเพื่อนของเขา

“เดือนก่อนมันก็นานแล้วไหมวะ...อีกอย่างเราไปหามันตลอด นานๆหยางอี้มันจะมาหาเรานะโว้ย...ฉันจะตื่นเต้นหน่อยมันจะเป็นอะไรไปวะ ฉันก็อยากจะอวดคลับใหม่ของฉันไหมล่ะ ฉันอุตส่าห์ตั้งใจไปดูงานจากคลับมันที่จีนมาตั้งหลายรอบ ฉันก็อยากให้มันมาเห็นคลับของฉันบ้างไง” ตรินบอกไป

“เออ งั้นหยางอี้ แกติชมคลับมันหน่อยสิวะ...” ชยุทพูดแบบยอมๆ เพราะคลับนี้ตรินมันลงทุนลงแรงไปมากเลยทีเดียว

“ก็สวย หรู ดูดี สมกับเป็นคลับของแกนั่นแหละ คงจะลงทุนไปเยอะเลยสิท่า...สนใจรับหุ้นส่วนเพิ่มไหมล่ะ...ฉันยินดีนะโว้ย” หยางอี้ชมแล้วถามเพื่อนด้วยรอยยิ้มหยอกๆ

“แกรวยจนไม่รู้จะรวยยังไงแล้ว จะมาเป็นหุ้นส่วนฉันอีกทำไมวะ..รอให้คลับฉันใกล้เจ้งแล้วฉันค่อยให้แกมาเป็นหุ้นส่วนละกัน...ฮ่าๆ....” ตรินพูดไปแบบขำๆ

“กำลังเริ่มเปิดคลับได้ไม่นานห้ามพูดเรื่องเจ้งสิวะ....เดี๋ยวแกก็ได้เจ้งจริงๆหรอก...” ชยุทว่าเพื่อนไปแบบอดไม่ได้

“เออๆ ก็มันเผลอปากพูดไปหน่อยเดียวเอง ไม่เจ้งหรอก..ลูกค้าเยอะแบบนี้จะเจ้งได้ยังไงวะ...” ตรินบอกไป

“อย่าประมาทนะโว้ย ยิ่งลูกค้าเยอะแบบนี้แกก็ต้องยิ่งระวังพวกที่มันขี้อิจฉาเอาไว้ แกมีเส้นสายของตำรวจหรือยัง” หยางอี้ถามไปเพราะทำธุรกิจสถานบันเทิงต้องมีคนในคอยช่วยหากมีปัญหา

“เรียบร้อย...เส้นใหญ่เลยล่ะ รับรองว่าถ้าคลับฉันมีปัญหา เขาจัดการให้ฉันได้แน่นอน..แต่ฉันอาจจะต้องจ่ายเยอะหน่อย” ตรินบอกไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะยักคิ้วให้เพื่อนหนุ่มไป

“อืม...แกก็จ่ายไปเถอะ...ถ้ามันแลกมากับความปลอดภัยของคลับแกน่ะ...ธุรกิจแบบนี้มันมาคู่กับเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว....ถ้าแกอยากให้ธุรกิจนี้อยู่นานๆแกก็ต้องยอม...” หยางอี้บอกไป เพราะเขามีธุรกิจแบบนี้อยู่ทั่วเมืองใหญ่ๆในประเทศจีนเลย และทุกที่ก็ล้วนมีชื่อเสียงโด่งดัง ทำให้เขามีเส้นสายตำตรวจอยู่มากมายเช่นกัน

“เออ ฉันเข้าใจแล้วน่า....ฉันทำตามที่แกแนะนำทุกอย่างแล้ว แกไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก..ฉันว่าแกมาเลือกสาวๆมานั่งด้วยดีกว่า....ฉันคัดสาวๆในร้านมาให้แกเลือกโดยเฉพาะเลยนะโว้ย” ตรินบอกไปด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม

“ฉันไม่ต้องการ แกไม่ต้องเอามาหรอก...แค่นั่งคุยนั่งดื่มกับพวกแกสองคนก็พอแล้ว...ฉันไม่ชอบให้ใครมานั่งออดอ้อนฉัน มันน่ารำคาญ” หยางอี้บอกไปตามตรง

“จะกี่ปีกี่ชาติแกก็ยังเป็นไอ้คนเย็นชาเหมือนเดิมเลย...แกนี่ใช้ชีวิตไม่คุมเลยจริงๆ...เกิดมาทั้งทีมีของดีก็ต้องใช้งานบ้างสิวะ...จะปล่อยให้มันเหี่ยวเฉาตายเลยหรือไงวะ” ตรินพูดไปแบบประชดเพื่อนหนุ่ม เพราะเขาอุตส่าห์คัดเลือกสาวๆมาเพื่อมันเลย แต่มันกลับมาปฏิเสธซะงั้น

“ฉันก็ใช้ตอนที่ฉันอยากใช้โว้ย...ใครจะปล่อยให้มันเหี่ยวเฉาวะ...ฉันแค่ไม่ชอบให้ผู้หญิงมาวอแวตอนดื่มเท่านั้น..” หยางอี้พูดไป

“งั้นให้เด็กของฉันไปดูแลแกคืนนี้ไหมล่ะ เดี๋ยวฉันจะจัดส่งบริการให้ถึงห้องพักของแกเลย...” ตรินพูดเสนอมไปแบบไม่ยอมแพ้

“เฮ้อ...วันนี้ฉันไม่มีอารมณ์ทำเรื่องแบบนั้น แกหยุดพูดเรื่องหาผู้หญิงให้ฉันได้แล้ว...ฉันไม่ได้อยากเอาใครโว้ย...” หยางอี้บอกไปแล้วมองเพื่อนหนุ่มแบบจดจ้อง

“ฮ่าๆ...ฉันก็บอกแกแล้วว่าหยางอี้มันไม่สนใจหรอก..ทีนี้แกเชื่อฉันหรือยังล่ะ...” ชยุทว่าเพื่อนไปแล้วส่ายหน้าไปมาทันที

“เออ ผ่านมาตั้งหลายปีแล้ว ฉันก็คิดว่ามันจะเปลี่ยนแปลงตัวเองบ้างสิวะ นี่อะไร..ยังตายด้านเหมือนเดิม..เฮ้อ...แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะมีเมียกับเขาวะ” ตรินว่าเพื่อนไปแล้วทำหน้างอนๆใส่

“แกยังไม่มีแล้วจะมาหวังให้คนอย่างฉันมีเมียได้ยังไงวะ...ฉันไม่ได้อยากมีสักหน่อย..และไม่คิดที่จะมีด้วย..” หยางอี้บอกไปแล้วยิ้มมุมปากออกไป เพราะเขาไม่คิดจะมีเมียหรือมีครอบครัวเลยสักนิด

“ฮ่าๆ...ชัดเจนขนาดนี้ แกก็อย่าไปจิกจักมันเรื่องนี้เลยว่ะ...ฉันว่าเรามาดื่มกันดีกว่า..พูดเรื่องอื่นบ้างเถอะว่ะ..” ชยุทหัวเราะไปแบบขำๆ ก็ยกเหล้าให้เพื่อนทั้งสองคนที่นั่งข้างๆเขา แล้วก็ยกมาขอชนแก้วทันที

“เออ พูดเรื่องอื่นเถอะ ยิ่งพูดเรื่องนี้ฉันก็ยิ่งจะหมั่นไส้หยางอี้มันว่ะ...มา..ชนแก้ว...แก๊ะ!...” ตรินบอกไปก็ชนแก้วกับเพื่อนๆทันที

หยางอี้ก็ยิ้มออกมาแบบขำๆแล้วเขาก็ชนแก้วแล้วยกขึ้นดื่มทันที เพราะเขาก็ถือว่าเป็นคนที่ดื่มเก่งคนหนึ่งเลย จากนั้นเขาก็นั่งดื่มแล้วก็พูดคุยกับเพื่อนทั้งสองไปอย่างเพลิดเพลิน และครั้งนี้เขาตั้งใจจะมายินดีกับคลับที่เปิดใหม่ของตริน และเขาก็อยากจะมาพักผ่อนด้วย เลยตัดสินใจอยู่ที่ไทยสามวัน โดยพักที่โรงแรมของชยุทเพื่อนรักของเขา

Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App

Último capítulo

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   80. อดทนหน่อยนะ

    “ตอนนี้ผมต้องหลบซ่อนตัวไปก่อน ผมไปกับคุณไม่ได้” หยางอี้บอกเธอด้วยสีหน้าอ่อนโยน“เฮ้อ...แบบนี้มันก็เหมือนกับว่าเราแอบคบกันเลยนะคะ จะออกไปไหนมาไหนด้วยกันก็ไม่ได้” ลินดาพูดออกไปด้วยสีหน้าเซ็งๆ“อดทนหน่อยนะ ไว้ผมจัดการเรื่องพวกนี้จบผมจะพาคุณไปไหนมาไหนแบบเปิดเผยเลย แต่ช่วงนี้เราต้องระวังไว้ก่อน โดยเฉพาะตอนอยู่ข้างนอก เราจะต้องห่างเหินกันหน่อย ไม่งั้นมันจะอันตรายกับคุณเข้าใจไหมลินดา” หยางอี้บอกเธอไปด้วยเสียงอ่อน เพราะไม่อยากให้เธอน้อยใจที่เขาทำแบบนี้“ฉันเข้าใจค่ะ คุณย้ำกับฉันไม่รู้กี่รอบแล้วนะคะ ถ้าคุณกลัวขนาดนี้ก็ไม่ต้องพาฉันออกไปไหนหรอกค่ะ ฉันอยู่ในกรงทองของคุณก็ได้ค่ะ” ลินดาประชดเขาไปแบบอดไม่ได้“อย่าพูดแบบนั้นสิ ผมทำแบบนี้เพราะผมห่วงคุณนะ ผมไม่อยากให้ใครมาทำร้ายผู้หญิงที่ผมชอบ ผมให้อสระคุณเต็มที่เลย แต่ต่อหน้าคนอื่นคุณอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงของผมก็เท่านั้น” หยางอี้บอกไปแบบจริงจัง“คุณพูดแบบนี้งั้นต่อหน้าคนอื่นฉันต้องอยู่ในฐานะอะไรคะ..” ลินดาถามเขาไปแบบอยากรู้“ต่อหน้าคนอื่น ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่ในฐานะแฟนของซูหาน เพราะเวลาที่คุณไปไหนมาไหนกับผม จะได้ไม่มีใครสงสัย” หยางอี้บอกไปแบบคิดมาดีแล้ว เพ

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   79. สถานะที่ต้องยอม

    “จี้ซิน....ลูกมาตั้งแต่เมื่อไหร่” จูหลงก็ทำหน้าตกใจ แล้วมองลูกสาวแบบหนักใจเลยเพราะลูกสาวของเขาชอบหยางอี้มาก “หนูจะมาเมื่อไหร่มันไม่สำคัญหรอกค่ะ แต่พ่อกับพี่ฆ่าพี่หยางอี้ทำไมคะ พ่อก็รู้ว่าหนูชอบเขา แต่ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้คะ ทำไม...” จี้ซินเข้าไปต่อว่าพ่อและพี่ชายด้วยความเสียใจก่อนจะร้องไห้ออกมา“พ่อจำเป็นต้องทำ หยางอี้มันจะถอนตัวจากธุรกิจที่ทำด้วยกัน พ่อเลยต้องเก็บมันก่อนที่มันจะถอนตัวออกไป พ่อลูกว่าลูกชอบหยางอี้มานาน แต่ลืมมันไปซะเถอะ..” จูหลงบอกลูกสาวไปแบบปลอบใจ“จะให้หนูลืมยังไงคะ ในเมื่อพ่อเป็นคนสั่งฆ่าคนที่หนูรักน่ะ พ่อกับพี่ใจร้ายมากเลยนะคะ...หนูไม่คิดเลยว่าพ่อกับพี่จะฆ่าพี่หยางอี้ได้ลงคอ” จี้ซินพูดด้วยความเสียใจ “หยุดร้องไห้คร่ำครวญน่ารำคาญได้แล้วจี้ซิน...ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลก หยางอี้มันตายแล้วเราก็หาผู้ชายคนใหม่สิ จะไปอาลัยอาวอนมันให้ได้อะไรขึ้นมา...” เจ๋อหรานว่าใส่น้องสาวแบบอดไม่ได้“นี่พี่กล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงคะ พี่หยางอี้เขาเป็นเพื่อนกับพี่มาตั้งแต่เด็กๆเลยนะคะ” จี้ซินพูดไปแบบอดไม่ได้“แล้วไง ในเมื่อมันคิดที่จะถอนตัวจากธุรกิจของเราพี่ก็ปล่อยมันไว้ไม่ได้ เรารู้แล้วก

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   78. เด็กมันอ่อย

    “หึ...ต่อให้เราจะแต่งงานกันเพราะอะไรก็ช่าง พี่ก็จะต้องเป็นเมียของผม และผมจะไม่ให้พี่เข้าใกล้ผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้นรวมถึงไอ้ซูหานนี่ด้วย..ถ้าพี่กล้าขัดคำสั่งของผมล่ะก็ ผมจะกระแทกหอยพี่ให้พังเลย ไม่เชื่อก็คอยดู” ซ่งเฉินพูดบอกไปด้วยสีหน้าดุดัน“ไอ้เด็กบ้า กระแทกหอยบ้านนายสิ ใครจะให้นายทำกันยะ...ฝันไปเถอะ” ลู่หลิงได้ยินแบบนั้นก็หน้าแดงอย่างเอียงอาย ก่อนจะว่าเขาไป“เราจะแต่งงานกันอยู่แล้วพี่จะห้ามอะไรผมได้ ยังไงพี่ก็ต้องเป็นเมียของผมอยู่วันยังค่ำ ไม่ต้องไปถึงฝันหรอก จะเอาตอนนี้ก็ยังได้...พรึบ...ปัง...” ซ่งเฉินพูดจบก็ขึ้นไปนั่งบนรถกับเธอแล้วปิดประตูดังปัง“นายจะทำอะไรน่ะ อย่าแม้แต่จะคิดนะซ่งเฉิน ไม่งั้นฉันจะเกลียดนายจริงๆด้วย” ลู่หลิงมองด้วยความหวาดกลัว เธอก็บอกเขาไปทันที“หึ...ทีแบบนี้ล่ะทำเป็นกลัวผม ทีเมื่อกี้อยู่กับซูหานผมไม่เห็นพี่จะกลัวเลยนะ” ซ่งเฉินพูดประชุดไปแบบอดไม่ได้“ทำไมฉันต้องกลัวด้วยในเมื่อฉันคุยกับซูหานแบบปกติ ไม่ได้ทำอะไรที่ไม่ดีกันสักหน่อย แต่นายน่ะมันไม่ใช่ นายคิดลามกกับฉัน” ลู่หลิงต่อว่าซ่งเฉินไป“ก็มันน่าคิดไหมล่ะ...พี่ออกจะสวยขยี้ใจผมซะขนาดนี้น่ะ ผมเห็นแล้วจะของขึ้นมันก็

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   77. เห็นแล้วก็หวง

    “ขึ้นมาคุยกับฉันบนรถ...ฉันไม่อยากให้ใครมาได้ยินเราคุยเรื่องนี้กัน...” ลู่หลิงเดินออกมาแล้วรถของเธอก็จอดรออยู่ เธอก็บอกซูหานทันที “ครับคุณหนูใหญ่...งั้นเชิญเลยครับ” ซูหานก็ตอบรับแบบเข้าใจ แล้วเขาก็เชิญเธอขึ้นไปก่อน แล้วเขาก็ตามขึ้นไปนั่งข้างๆเพราะเป็นที่นั่งแบบวีไอพีคนล่ะเบาะกันอยู่แล้ว“นายสองคนลงไปก่อน...” ลู่หลิงก็ไล่ลูกน้องทั้งสองคนที่นั่งด้านหน้าออกไป ทั้งสองก็รีบลงจากรถทันที“ตอนนี้มีแค่ฉันกับนายแล้วซูหาน ทีนี้ก็พูดเรื่องหยางอี้และผู้หญิงคนนั้นให้ฉันฟังหน่อย ห้ามโกหก ไม่อย่างนั้นฉันจะสั่งให้พ่อนายจัดการนายซะ” ลู่หลิงพูดบอกไปด้วยสีหน้าดุๆ“ครับๆ ผมจะกล้าโกหกกับคุณหนูใหญ่ได้ยังไงล่ะครับ...อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ หลังจากที่คุณลินดาเขาช่วยเจ้านายแล้วจ้านายก็ชอบเธอมากเลย แม้กระทั่งเธอมีแฟนแล้วแต่เจ้านายก็ยังชอบและอยากได้มาเป็นผู้หญิงของตัวเอง...แต่ว่าคุณลินดาไม่ได้สนใจนายเลยครับ และเธอก็รักแฟนเธอมากเลยด้วย” ซูหานเริ่มอธิบายไป“รักแฟนมาก แล้วทำไมเลิกกับแฟนมาอยู่กับหยางอี้ได้ล่ะ แบบนี้ไม่น่าจะรักแฟนอะไรหรอก พอรู้ว่าหยางอี้รวยก็สลัดแฟนทิ้งแล้วมาจับน้องชายฉันล่ะสิไม่ว่า แล้วน้องชายฉัน

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   76. ไม่ยอมรับ

    หยางอี้ก็มองลินดาตอบพี่สาวแบบจดจ้อง เพราะเขาพึ่งรู้ว่าเธอคิดกับเขาแค่นี้ นี่เธอไม่คิดจะใจอ่อนชอบเขาบ้างเลยหรือไง ที่ผ่านมาเธอไม่หวั่นไหวกับเขาบ้างเลยเหรอ เขาทำดีกับเธอขนาดนี้ หยางอี้มองเธอแล้วคิดในใจอย่างอดไม่ได้“หึ เห็นนั่งเงียบๆฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าพูดขนาดนี้ ในเมื่อเธออยู่กับน้องชายฉันเพราะเซ็กส์แล้วไม่ได้ชอบน้องชายฉันแบบนี้ งั้นเธอก็ไปหาผู้ชายคนใหม่ซะสิ อย่ามายุ่งกับน้องชายของฉัน ” ลู่หลิงพูดออกไปด้วยสีหน้ายิ้มร้ายๆ “ไม่นะพี่...ลินดาเป็นเมียผม ห้ามไปหาผู้ชายใหม่ที่ไหนทั้งนั้น” หยางอี้พูดออกไปแบบไม่ยอม“นายไม่ได้ยินที่ผู้หญิงคนนี้พูดหรือไงหยางอี้...เขาไม่ได้ชอบนายสักหน่อย เขาอยู่กับนายเพราะเซ็กส์ นายจะไปอาลัยอาวอนผู้หญิงแบบนี้ทำไมกัน ฉันไม่ได้เลี้ยงนายให้โตมาโง่เรื่องผู้หญิงนะหยางอี้” ลู่หลิงต่อว่าน้องชายไป“ผมยอมโง่ เพราะผมชอบเขา ผมไม่อยากจะเสียเขาไป ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบผมก็ตาม แต่ผมชอบเขา ผมจะเอา..พี่หรือว่าพ่อก็ห้ามผมไม่ได้” หยางอี้พูดออกไปแบบไม่ยอมลินดาก็มองเขาแบบอึ้งๆ นี่เขาจริงจังกับเธอขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ลินดาคิดในใจก็เริ่มรู้สึกผิดกับสิ่งที่เธอพูดออกไป มันคงจะทำร้ายจ

  • มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก   75. เวลาเร่งรีบ

    ด้านลู่หลิงที่นั่งรอก็พยายามที่จะใจเย็นจนกระทั่งครบสิบห้านาทีแล้วเธอก็มองนาฬิกาแล้วจะลุกไปเรียกน้องชายอีกครั้ง แต่ประตูห้องนอนก็เปิดออกมาพร้อมกับน้องชายของเธอเดินออกมา โดยมีผู้หญิงคนนั้นตามออกมาด้วย เธอก็มองแบบจดจ้องเลย “ออกมาได้สักทีนะ ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน..” ลู่หลิงบ่นน้องชายแล้วมองแบบดุๆ“ผมปวดท้องนิครับพี่ พี่ก็อย่าบ่นไปเลยน่า...” หยางอี้บอกพี่สาวด้วยสีหน้าทะเล้น “มานั่งคุยกับฉันหน่อย ส่วนเธอหมดหน้าที่แล้วก็ไปซะ อย่ามาเสนอหน้าอยู่ที่นี่” ลู่หลิงบอกไปด้วยสีหน้าเชิดๆ เพราะเธอไม่จำเป็นต้องสนใจผู้หญิงที่นอนกับน้องชายของเธอ“อ่อ...” ลินดาได้ยินแบบนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองแบบทำตัวไม่ถูก เพราะพี่สาวหยางอี้ไล่เธอซะขนาดนี้“พรึบ...อยู่กับผมนี่แหละ..มานั่งก่อนเถอะ...” หยางอี้ก็จับมือลินดาไว้แล้วเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะจูงมือเธอเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆพี่สาว“ค่ะ..” ลินดาก็มองสบตากับเขาแล้วยิ้มมุมปากออกมาที่เขาไม่ได้ไล่เธอไปแบบที่พี่สาวของเขาต้องการ เธอก็เดินตามเขาไปนั่งที่โซฟาแบบใจชื้นขึ้นมาหน่อยลู่หลิงก็มองการกระทำและคำพูดของน้องชายก็อึ้งไปเลย เพราะก่อนหน้านี้เธอไล่แล้วแต่น้องชายอ้

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status