เข้าสู่ระบบแชร์
3. ตามฆ่า
วันที่เผยแพร่:
2026-06-08 01:06:2622.00 น.
อาจ้าวลูกน้องของเจ๋อหรานที่ตามหยางอี้มาตั้งแต่เซี่ยงไฮ้ ก็ตรวจดูลูกน้องของหยางอี้ที่จอดรถรอรับหยางอี้อยู่นั้นก็มองอย่างพิจารณา จนพบว่ามีทั้งหมดหกคน เขาก็ส่งคนของเขาไปจัดการลูกน้องของหยางอี้ทั้งหมดแบบเงียบๆ แล้วลากตัวพวกนั้นออกไปไว้ในที่ลับสายตาคน จากนั้นก็สลับตัวคนของเขาเข้าไปแทน จากนั้นก็นั่งรอจนกว่าหยางอี้จะออกมา ด้านลู่หยางอี้ก็นั่งดื่มกับเพื่อนทั้งสองมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว เขาก็รู้สึกเริ่มจะเมานิดหน่อยแล้ว เขาก็บอกเพื่อนของเขาทันที “ฉันดื่มต่อไม่ไหวแล้วว่ะ...ฉันขอกลับไปพักที่โรงแรมก่อนนะโว้ย...ไว้พรุ่งนี้ฉันค่อยมาดื่มกับพวกแกใหม่..วันนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆว่ะ” หยางอี้บอกไปแล้วส่ายหน้ายอมแพ้ “อะไรวะ ยังไม่เมาเลยนะโว้ย แกจะกลับได้ยังไงวะ...ดื่มด้วยกันก่อนสิวะ...จะรีบกลับไปทำไมวะ...โรงแรมไอ้ชยุทมันไม่หนีหายไปไหนหรอก” ตรินพูดไปแบบไม่ยอม “แกจะดื่มเอาเป็นเอาตายเลยหรือไงวะ พรุ่งนี้ฉันมีประชุมตอนเช้านะโว้ย ฉันก็ดื่มไม่ไหวแล้วเหมือนกันว่ะ ฉันว่าวันนี้พอแค่นี้เถอะ พรุ่งนี้ก็มาต่อกันใหม่...ยังไงหยางอี้มันก็อยู่ที่ไทยอีกตั้งสองสามวัน” ชยุทพูดเสริมไปอีกคน เพราะเขาก็ไม่ไหวแล้วเช่นกัน “เออๆ พวกแกนี่ชอบรุมฉันจริงๆเลย...งั้นดื่มอีกแก้วละกัน มา..ชนแก้ว...” ตรินบอกไปก็ยกแก้วไปชนกับเพื่อนทั้งสองแล้วยกขึ้นดื่มแบบเมาๆ หยางอี้และชยุทก็ยกดื่มเช่นกันเพราะมันเป็นแก้วสุดท้ายแล้ว จากนั้นสามหนุ่มก็วางแก้วลงพร้อมกับทำหน้าขมขื่นกับรสชาติเหล้าเพียวๆที่พวกเขาดื่มเข้าไป “งั้นฉันสองคนกลับก่อนนะโว้ย...ไม่ไหวแล้วว่ะ” ชยุทบอกไปก็ลุกขึ้นทันที เพราะขืนนั่งต่อเดี๋ยวตรินมันก็หาเรื่องให้อยู่ต่ออีก “เดี๋ยวฉันไปส่งแกสองคนเอง...อือ...อ่าวเห้ย...พรึบ...อือ...แกจะผลักฉันทำไมวะเนี่ย” ตรินพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเขาก็เซล้มลงไปแบบอ่อนแรง เขาก็ต่อว่าเพื่อนของเขาไปแบบเมาๆ “ฉันผลักแกตอนไหนวะ...แกล้มของเองนะโว้ยไอ้ตริน...แกเมาแล้วไม่ต้องไปส่งพวกฉันหรอก เอาตัวแกเองให้รอดก่อนเถอะว่ะ” ชยุทว่าเพื่อนหนุ่มไปแล้วมองอย่างเหนื่อยใจเลย “อืม...ฉันก็ว่าอย่างนั้นแหละว่ะ...แกอยู่ตรงนี้เถอะตริน...เดี๋ยวฉันสองคนจะกลับกันเอง...แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะเพื่อนรัก...ขอบคุณสำหรับวันนี้นะโว้ย...ปึกๆ...” หยางอี้มองสภาพเพื่อนก็ส่ายหน้าเช่นกัน ก่อนจะพูดบอกไปพร้อมกับเข้าไปตบไหล่เพื่อนเบาๆ “เออๆ งั้นก็กลับกันดีๆล่ะ ไว้พรุ่งนี้หายเมาแล้วฉันจะโทรไปหาพวกแก...โชคดีโว้ย...เห้ย...ใครก็ได้ไปส่งเพื่อนฉันหน่อยสิวะ...” ตรินบอกไปแล้วเขาก็รองตะโกนออกมาให้พนักงานของเขาไปส่งเพื่อนเขาแทน “อ่อครับๆ...เชิญทางนี้เลยครับ...” พนักงานที่คอยดูแลอยู่ก็รีบเข้ามารับหน้าที่ทันที “ไปกันเถอะว่ะ นี่คลับของมัน เดี๋ยวลูกน้องมันก็พาเจ้านายไปเองแหละ มันไม่เป็นไรหรอก” ชยุทหันมองเพื่อนหนุ่มก็พูดบอกไป จากนั้นเขาก็เดินนำเพื่อนออกไปทันที เพราะเขาก็เมาเช่นกันแต่ว่าเขายังพอมีสติอยู่พอสมควร “อืม...” หยางอี้ก็พยักหน้าตอบไป แล้วเขาก็เดินตามเพื่อนของเขาออกไปแบบนิ่งๆ เนื่องจากเขาดื่มทีหลังสองหนุ่ม ทำให้เขายังไม่เมาเท่าไหร่ แต่ว่าเขาง่วงนอนมากกว่าเพราะทำงานแล้วก็นั่งเครื่องมาไทยเลย จนถึงตอนนี้ทำให้เขารู้สึกอ่อนล้าอยากจะนอนมาก พอสองหนุ่มเดินออกมาด้านนอกลูกน้องของหยางอี้ที่ตามเข้าไปดูแลด้านในก็พากันเดินตามออกมา แล้วรถที่มารอรับพวกเขาก็ค่อยๆขับเข้ามา “ฉันไปส่งแกที่โรงแรมก่อนละกัน..” ชยุทบอกไป เพราะเขาในฐานะเจ้าของโรงแรมก็ควรจะต้อนรับเพื่อนของเขาอย่างดี “ไม่ต้องหรอก แกมีประชุมตอนเช้าไม่ใช่เหรอวะ รีบกลับบ้านไปนอนพักเถอะ...เดี๋ยวฉันไปโรงแรมเองได้...แกจะได้ไม่ต้องเสียเวลาด้วย” หยางอี้บอกไปแล้วตบไหล่เพื่อนเบาๆ “ได้ไงวะ..แกมาทั้งทีฉันก็ต้องต้อนรับแกให้ดีหน่อยสิวะ” ชยุทบอกไป “ไม่ต้องหรอก เราคนกันเองนะโว้ยจะมาต้อนรับให้ยุ่งยากทำไมวะ..ถ้าแกยังทำเหมือนฉันเป็นแขกเป็นคนนอกแบบนี้ ฉันจะไม่ไปพักที่โรงแรมของแกนะชยุท แกทำตัวสบายๆสิวะ” หยางอี้บอกไปตรงๆ เพราะเขาไม่อยากให้เพื่อนทำเหมือนกับเขาเป็นคนอื่น “เออๆ เอาที่แกสบายใจก็แล้วกัน ถ้าแกไม่อยากให้ฉันไปส่งงั้นเดี๋ยวฉันจะโทรไปบอกพนักงานให้เตรียมตัวดูแลแกแล้วก็ลูกน้องของแกละกัน...แกกับลูกน้องต้องการอะไรก็บอกพนักงานที่โรงแรมของฉันได้เลย...” ชยุทบอกไป “อืม..ขอบใจมากเพื่อนรัก...งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะโว้ย...” หยางอี้บอกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน “แล้วเจอกันเพื่อนรัก...ปึกๆ...” ชยุทบอกไปก็ตบหลังเพื่อนเบาๆ แล้วเขาก็ยิ้มตอบเพื่อนของเขาไป ด้านอาจ้าวที่เข้ามาสมรอยเป็นคนขับรถของหยางอี้ก็นั่งดูหยางอี้ที่กำลังเดินมาที่รถด้วยสายตาจดจ้องในรถอีกคัน เพราะวันนี้เขาจะต้องจัดการหยางอี้ให้เรียบร้อย เขาก็มองดูแบบนิ่งๆ เพราะในรถที่หยางอี้จะขึ้น เขาเตรียมลูกน้องฝีมือดีเอาไว้จัดการหยางอี้แล้ว พอหยางอี้ใกล้เขามาเขาก็กดวิทยุสื่อสารสั่งลูกน้องที่นั่งอยู่ในรถคันที่เหลือให้เตรียมตัวจัดการกับลูกน้องของหยางอี้ที่เหลือให้หมด “ผมช่วยพยุงไหมครับนาย...” ซูหานเข้ามาหาเจ้านายทันทีที่เจ้านายเดินออกมาจากเพื่อนแล้ว “ไม่ต้อง..ฉันไม่ได้เมาขนาดนั้น...ฉันเดินเองได้...ขึ้นรถเถอะ” หยางอี้บอกลูกน้องคนสนิทไป แล้วเขาก็เดินตรงไปที่รถทันที ซูหานก็รีบมาเปิดประตูให้เจ้านายของเขาอย่างรู้หน้าที่ จากนั้นก็ปิดประตูรถแล้วเขาก็รีบเดินอ้อมไปนั่งฝั่งข้างๆคนขับรถ ด้วยความมืดเขาก็ไม่ได้สังเกตว่าคนขับเปลี่ยนเป็นคนอื่นแล้ว จากนั้นรถก็ขับเคลื่อนออกไปทันที แล้วลูกน้องที่เหลือก็ขึ้นรถคันที่เหลือจนหมด แล้วรถก็ขับตามกันออกจากคลับ “อืม...อีกนานไหมกว่าจะถึงโรงแรมของชยุท” หยางอี้เอ่ยถามไปแล้วเอาศอกยันขอบประตูแล้วเอามือยันหัวของตัวเองไว้ แล้วก็กดคลึงเบาๆอย่างมึนหัว “รถติดแบบนี้น่าจะอีกประมาณสามสี่สิบนาทีครับนาย ที่นี่ค่อนข้างจะห่างจากโรงแรมคุณชยุทครับ...” ซูหานบอกไป เพราะในรถมีหน้าจอจีพีเอสที่ปักหมุดโรงแรมของชยุทไว้อยู่ และมีเวลาระยะทางรวมถึงจราจรติดขัดบอกอยู่ เขาก็รายงานไปตามที่เห็น “หาเส้นทางลัดที่เลี่ยงรถติด ฉันต้องการไปถึงโรงแรมภายในยี่สิบนาที...” หยางอี้บอกไปแล้วเขาก็หลับตาลงอย่างอ่อนล้า “ครับนาย...เห้ย หาทางลัดที่ไปถึงโรงแรมให้เร็วที่สุดหน่อยสิ....” ซูหานตอบรับก็หันไปบอกลูกน้องที่ขับรถทันที “ครับๆ...” ลูกน้องของอาจ้าวก็ตอบไปแล้วเขาก็ยิ้มมุมปากทันที เพราะไม่คิดว่าโชคจะเข้าข้างเขาขนาดนี้ เขาจึงกดเปลี่ยนเส้นทางที่เจ้านายเลือกไว้ทันที เพราะทางนั้นมันปลอดโปร่งและสะดวกต่อการกำจัดหยางอี้ที่สุดๆ พอรถขับมาสักพักซูหานก็รู้สึกว่าทางมันเริ่มมีๆไฟน้อยลงทุกที แล้วรอบข้างก็ดูเปลี่ยวมาก เขาจึงมองที่ภาพหน้าจอซึ่งมันก็ขับมาตามเส้นทางจีพีเอสแล้ว “ทำไมทางนี้มันเปลี่ยวจังเลยวะ...ฉันว่าเราเปลี่ยนเส้นทางนี้ดีกว่า...ติ๊ด...นายขับเลี้ยวไปทางนี้ละกัน” ซูหานบอกไปก็เลือกทางใหม่ เพราะถ้าเลี้ยวไปทางขวามันจะมีแสงไฟและบ้านคนมากกว่าทางนี้ “ครับๆ...” ลูกน้องของอาจ้าวแกล้งตอบรับแล้วก็ยิ้มออกมา ก่อนจะเลี้ยวไปทางซ้ายแทน แล้วเขาก็เอามือซ้ายสะบัดชกไปทางซูหานอย่างแรง “ทำไมเลี้ยวทางนี้วะ...เห้ย...พรึบ...แกไม่ใช่คนของฉัน...” ซูหานมองแบบไม่พอใจก็กันไปต่อว่า แต่กับเจอหมัดของคนขับส่งมา เขาก็รีบหลบอย่างว่องไวตามสัญชาตญาณการต่อสู้ของเขา “ฉันคือคนที่จะมาฆ่าแกกับนายของแกไงล่ะ..หึๆ...เอี๊ยด! ปึก ปึก ....ผั้วะ! ” ลูกน้องของอาจ้าวตอบด้วยรอยยิ้มร้ายๆ แล้วเขาก็เบรกรถทันที จากนั้นก็ต่อยหมัดสู้กับลูกน้องของหยางอี้ไปแบบหนักหน่วง
บทล่าสุด
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 80. อดทนหน่อยนะ
“ตอนนี้ผมต้องหลบซ่อนตัวไปก่อน ผมไปกับคุณไม่ได้” หยางอี้บอกเธอด้วยสีหน้าอ่อนโยน“เฮ้อ...แบบนี้มันก็เหมือนกับว่าเราแอบคบกันเลยนะคะ จะออกไปไหนมาไหนด้วยกันก็ไม่ได้” ลินดาพูดออกไปด้วยสีหน้าเซ็งๆ“อดทนหน่อยนะ ไว้ผมจัดการเรื่องพวกนี้จบผมจะพาคุณไปไหนมาไหนแบบเปิดเผยเลย แต่ช่วงนี้เราต้องระวังไว้ก่อน โดยเฉพาะตอนอยู่ข้างนอก เราจะต้องห่างเหินกันหน่อย ไม่งั้นมันจะอันตรายกับคุณเข้าใจไหมลินดา” หยางอี้บอกเธอไปด้วยเสียงอ่อน เพราะไม่อยากให้เธอน้อยใจที่เขาทำแบบนี้“ฉันเข้าใจค่ะ คุณย้ำกับฉันไม่รู้กี่รอบแล้วนะคะ ถ้าคุณกลัวขนาดนี้ก็ไม่ต้องพาฉันออกไปไหนหรอกค่ะ ฉันอยู่ในกรงทองของคุณก็ได้ค่ะ” ลินดาประชดเขาไปแบบอดไม่ได้“อย่าพูดแบบนั้นสิ ผมทำแบบนี้เพราะผมห่วงคุณนะ ผมไม่อยากให้ใครมาทำร้ายผู้หญิงที่ผมชอบ ผมให้อสระคุณเต็มที่เลย แต่ต่อหน้าคนอื่นคุณอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงของผมก็เท่านั้น” หยางอี้บอกไปแบบจริงจัง“คุณพูดแบบนี้งั้นต่อหน้าคนอื่นฉันต้องอยู่ในฐานะอะไรคะ..” ลินดาถามเขาไปแบบอยากรู้“ต่อหน้าคนอื่น ผมจะให้คุณอยู่ที่นี่ในฐานะแฟนของซูหาน เพราะเวลาที่คุณไปไหนมาไหนกับผม จะได้ไม่มีใครสงสัย” หยางอี้บอกไปแบบคิดมาดีแล้ว เพ
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 79. สถานะที่ต้องยอม
“จี้ซิน....ลูกมาตั้งแต่เมื่อไหร่” จูหลงก็ทำหน้าตกใจ แล้วมองลูกสาวแบบหนักใจเลยเพราะลูกสาวของเขาชอบหยางอี้มาก “หนูจะมาเมื่อไหร่มันไม่สำคัญหรอกค่ะ แต่พ่อกับพี่ฆ่าพี่หยางอี้ทำไมคะ พ่อก็รู้ว่าหนูชอบเขา แต่ทำไมพ่อถึงทำแบบนี้คะ ทำไม...” จี้ซินเข้าไปต่อว่าพ่อและพี่ชายด้วยความเสียใจก่อนจะร้องไห้ออกมา“พ่อจำเป็นต้องทำ หยางอี้มันจะถอนตัวจากธุรกิจที่ทำด้วยกัน พ่อเลยต้องเก็บมันก่อนที่มันจะถอนตัวออกไป พ่อลูกว่าลูกชอบหยางอี้มานาน แต่ลืมมันไปซะเถอะ..” จูหลงบอกลูกสาวไปแบบปลอบใจ“จะให้หนูลืมยังไงคะ ในเมื่อพ่อเป็นคนสั่งฆ่าคนที่หนูรักน่ะ พ่อกับพี่ใจร้ายมากเลยนะคะ...หนูไม่คิดเลยว่าพ่อกับพี่จะฆ่าพี่หยางอี้ได้ลงคอ” จี้ซินพูดด้วยความเสียใจ “หยุดร้องไห้คร่ำครวญน่ารำคาญได้แล้วจี้ซิน...ผู้ชายไม่ได้มีคนเดียวในโลก หยางอี้มันตายแล้วเราก็หาผู้ชายคนใหม่สิ จะไปอาลัยอาวอนมันให้ได้อะไรขึ้นมา...” เจ๋อหรานว่าใส่น้องสาวแบบอดไม่ได้“นี่พี่กล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไงคะ พี่หยางอี้เขาเป็นเพื่อนกับพี่มาตั้งแต่เด็กๆเลยนะคะ” จี้ซินพูดไปแบบอดไม่ได้“แล้วไง ในเมื่อมันคิดที่จะถอนตัวจากธุรกิจของเราพี่ก็ปล่อยมันไว้ไม่ได้ เรารู้แล้วก
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 78. เด็กมันอ่อย
“หึ...ต่อให้เราจะแต่งงานกันเพราะอะไรก็ช่าง พี่ก็จะต้องเป็นเมียของผม และผมจะไม่ให้พี่เข้าใกล้ผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้นรวมถึงไอ้ซูหานนี่ด้วย..ถ้าพี่กล้าขัดคำสั่งของผมล่ะก็ ผมจะกระแทกหอยพี่ให้พังเลย ไม่เชื่อก็คอยดู” ซ่งเฉินพูดบอกไปด้วยสีหน้าดุดัน“ไอ้เด็กบ้า กระแทกหอยบ้านนายสิ ใครจะให้นายทำกันยะ...ฝันไปเถอะ” ลู่หลิงได้ยินแบบนั้นก็หน้าแดงอย่างเอียงอาย ก่อนจะว่าเขาไป“เราจะแต่งงานกันอยู่แล้วพี่จะห้ามอะไรผมได้ ยังไงพี่ก็ต้องเป็นเมียของผมอยู่วันยังค่ำ ไม่ต้องไปถึงฝันหรอก จะเอาตอนนี้ก็ยังได้...พรึบ...ปัง...” ซ่งเฉินพูดจบก็ขึ้นไปนั่งบนรถกับเธอแล้วปิดประตูดังปัง“นายจะทำอะไรน่ะ อย่าแม้แต่จะคิดนะซ่งเฉิน ไม่งั้นฉันจะเกลียดนายจริงๆด้วย” ลู่หลิงมองด้วยความหวาดกลัว เธอก็บอกเขาไปทันที“หึ...ทีแบบนี้ล่ะทำเป็นกลัวผม ทีเมื่อกี้อยู่กับซูหานผมไม่เห็นพี่จะกลัวเลยนะ” ซ่งเฉินพูดประชุดไปแบบอดไม่ได้“ทำไมฉันต้องกลัวด้วยในเมื่อฉันคุยกับซูหานแบบปกติ ไม่ได้ทำอะไรที่ไม่ดีกันสักหน่อย แต่นายน่ะมันไม่ใช่ นายคิดลามกกับฉัน” ลู่หลิงต่อว่าซ่งเฉินไป“ก็มันน่าคิดไหมล่ะ...พี่ออกจะสวยขยี้ใจผมซะขนาดนี้น่ะ ผมเห็นแล้วจะของขึ้นมันก็
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 77. เห็นแล้วก็หวง
“ขึ้นมาคุยกับฉันบนรถ...ฉันไม่อยากให้ใครมาได้ยินเราคุยเรื่องนี้กัน...” ลู่หลิงเดินออกมาแล้วรถของเธอก็จอดรออยู่ เธอก็บอกซูหานทันที “ครับคุณหนูใหญ่...งั้นเชิญเลยครับ” ซูหานก็ตอบรับแบบเข้าใจ แล้วเขาก็เชิญเธอขึ้นไปก่อน แล้วเขาก็ตามขึ้นไปนั่งข้างๆเพราะเป็นที่นั่งแบบวีไอพีคนล่ะเบาะกันอยู่แล้ว“นายสองคนลงไปก่อน...” ลู่หลิงก็ไล่ลูกน้องทั้งสองคนที่นั่งด้านหน้าออกไป ทั้งสองก็รีบลงจากรถทันที“ตอนนี้มีแค่ฉันกับนายแล้วซูหาน ทีนี้ก็พูดเรื่องหยางอี้และผู้หญิงคนนั้นให้ฉันฟังหน่อย ห้ามโกหก ไม่อย่างนั้นฉันจะสั่งให้พ่อนายจัดการนายซะ” ลู่หลิงพูดบอกไปด้วยสีหน้าดุๆ“ครับๆ ผมจะกล้าโกหกกับคุณหนูใหญ่ได้ยังไงล่ะครับ...อย่างที่ผมบอกไปก่อนหน้านี้ หลังจากที่คุณลินดาเขาช่วยเจ้านายแล้วจ้านายก็ชอบเธอมากเลย แม้กระทั่งเธอมีแฟนแล้วแต่เจ้านายก็ยังชอบและอยากได้มาเป็นผู้หญิงของตัวเอง...แต่ว่าคุณลินดาไม่ได้สนใจนายเลยครับ และเธอก็รักแฟนเธอมากเลยด้วย” ซูหานเริ่มอธิบายไป“รักแฟนมาก แล้วทำไมเลิกกับแฟนมาอยู่กับหยางอี้ได้ล่ะ แบบนี้ไม่น่าจะรักแฟนอะไรหรอก พอรู้ว่าหยางอี้รวยก็สลัดแฟนทิ้งแล้วมาจับน้องชายฉันล่ะสิไม่ว่า แล้วน้องชายฉัน
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 76. ไม่ยอมรับ
หยางอี้ก็มองลินดาตอบพี่สาวแบบจดจ้อง เพราะเขาพึ่งรู้ว่าเธอคิดกับเขาแค่นี้ นี่เธอไม่คิดจะใจอ่อนชอบเขาบ้างเลยหรือไง ที่ผ่านมาเธอไม่หวั่นไหวกับเขาบ้างเลยเหรอ เขาทำดีกับเธอขนาดนี้ หยางอี้มองเธอแล้วคิดในใจอย่างอดไม่ได้“หึ เห็นนั่งเงียบๆฉันก็ไม่คิดว่าเธอจะใจกล้าพูดขนาดนี้ ในเมื่อเธออยู่กับน้องชายฉันเพราะเซ็กส์แล้วไม่ได้ชอบน้องชายฉันแบบนี้ งั้นเธอก็ไปหาผู้ชายคนใหม่ซะสิ อย่ามายุ่งกับน้องชายของฉัน ” ลู่หลิงพูดออกไปด้วยสีหน้ายิ้มร้ายๆ “ไม่นะพี่...ลินดาเป็นเมียผม ห้ามไปหาผู้ชายใหม่ที่ไหนทั้งนั้น” หยางอี้พูดออกไปแบบไม่ยอม“นายไม่ได้ยินที่ผู้หญิงคนนี้พูดหรือไงหยางอี้...เขาไม่ได้ชอบนายสักหน่อย เขาอยู่กับนายเพราะเซ็กส์ นายจะไปอาลัยอาวอนผู้หญิงแบบนี้ทำไมกัน ฉันไม่ได้เลี้ยงนายให้โตมาโง่เรื่องผู้หญิงนะหยางอี้” ลู่หลิงต่อว่าน้องชายไป“ผมยอมโง่ เพราะผมชอบเขา ผมไม่อยากจะเสียเขาไป ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบผมก็ตาม แต่ผมชอบเขา ผมจะเอา..พี่หรือว่าพ่อก็ห้ามผมไม่ได้” หยางอี้พูดออกไปแบบไม่ยอมลินดาก็มองเขาแบบอึ้งๆ นี่เขาจริงจังกับเธอขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย ลินดาคิดในใจก็เริ่มรู้สึกผิดกับสิ่งที่เธอพูดออกไป มันคงจะทำร้ายจ
มาเฟียเถื่อนอ้อนรัก 75. เวลาเร่งรีบ
ด้านลู่หลิงที่นั่งรอก็พยายามที่จะใจเย็นจนกระทั่งครบสิบห้านาทีแล้วเธอก็มองนาฬิกาแล้วจะลุกไปเรียกน้องชายอีกครั้ง แต่ประตูห้องนอนก็เปิดออกมาพร้อมกับน้องชายของเธอเดินออกมา โดยมีผู้หญิงคนนั้นตามออกมาด้วย เธอก็มองแบบจดจ้องเลย “ออกมาได้สักทีนะ ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน..” ลู่หลิงบ่นน้องชายแล้วมองแบบดุๆ“ผมปวดท้องนิครับพี่ พี่ก็อย่าบ่นไปเลยน่า...” หยางอี้บอกพี่สาวด้วยสีหน้าทะเล้น “มานั่งคุยกับฉันหน่อย ส่วนเธอหมดหน้าที่แล้วก็ไปซะ อย่ามาเสนอหน้าอยู่ที่นี่” ลู่หลิงบอกไปด้วยสีหน้าเชิดๆ เพราะเธอไม่จำเป็นต้องสนใจผู้หญิงที่นอนกับน้องชายของเธอ“อ่อ...” ลินดาได้ยินแบบนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองแบบทำตัวไม่ถูก เพราะพี่สาวหยางอี้ไล่เธอซะขนาดนี้“พรึบ...อยู่กับผมนี่แหละ..มานั่งก่อนเถอะ...” หยางอี้ก็จับมือลินดาไว้แล้วเขาก็มองเธอด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ก่อนจะจูงมือเธอเดินไปนั่งที่โซฟาข้างๆพี่สาว“ค่ะ..” ลินดาก็มองสบตากับเขาแล้วยิ้มมุมปากออกมาที่เขาไม่ได้ไล่เธอไปแบบที่พี่สาวของเขาต้องการ เธอก็เดินตามเขาไปนั่งที่โซฟาแบบใจชื้นขึ้นมาหน่อยลู่หลิงก็มองการกระทำและคำพูดของน้องชายก็อึ้งไปเลย เพราะก่อนหน้านี้เธอไล่แล้วแต่น้องชายอ้
บางทีคุณอาจจะชอบ
Bad Mafia เด็กเจ้าพ่อ
มดตัวจี๊ด34.1K viewsพันธะลับนายมาเฟีย
Leonella7.7K viewsเสพติดหัวใจมาเฟีย
มดตัวจี๊ด11.0K viewsคลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat26.9K viewsในปกครองมาเฟีย
Thrymr1.0K viewsไม่เคยคิดรัก
เกี้ยวเกล้า761 viewsโสเภณีชั้นสูง [SM] + [NC30+]
ณ ธารา602 viewsคลั่งรักเฮียวาคิม
นามปากกา อายดอลลี่7.9K views
