Home / โรแมนติก / มาเฟียเมียเด็ก / ตอนที่ 7 เธอต้องไปกับเขา!!

Share

ตอนที่ 7 เธอต้องไปกับเขา!!

last update Huling Na-update: 2025-09-05 00:16:55

“ ขอบใจนะจ้ะ โอกาสหน้ามาใหม่นะ ทำสดใหม่ทุกวันเลย” เมื่อแก้มขวัญขายขนมให้ลูกค้าคนสุดท้ายที่มารอซื้อเสร็จ เธอก็เท้าเอวหันมามองชายแปลกหน้า ตัวใหญ่อย่างกับหมี ที่แอบจิกขนมใส่ไส้ของเธอไปนั่งกินเต็มปากเต็มคำ และยังถือไว้ในมืออีกหลายห่อไม่ยอมวางลง

“ นี่! คุณยังไม่ยอมกลับอีกเหรอ” เจ้าไฟหันมามองที่หญิงสาว ด้วยสีหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรเลย

“ เจ้าของแผงยังไม่มาอีกเหรอเนี่ย ลูกค้าเยอะขนาดนี้แต่ปล่อยให้เด็กประถมมาเฝ้าร้านให้ เดี๋ยวก็เจ๊งกันหมดพอดี” เขาเอ่ยพร้อมวางขนมในมือลง ก่อนลุกยืนแล้วปัดมือสองข้างใส่กันไปมากลางอากาศ ดวงตาคู่ดุก็จ้องมองที่หญิงสาวตรงหน้าที่กำลังชะเง้อคอยาวมองเขาตาไม่กระพริบ

“ นี่ฉันไม่ได้ว่างขนาดนั้นนะ ที่จะมายืนรอ ต่อล้อต่อเถียงเล่นกับเธอน่ะ” เขาว่าพลางขมวดคิ้วใส่

“ ฉันก็บอกให้คุณพูดมาเลยไงค่ะ รีบพูดมาซะสิ!” เจ้าไฟถอนหายใจแรง

“ ก็ฉันบอกว่าฉันจะพูดกับเจ้าของแผง ไม่ใช่เด็กน้อยแบบเธอ!” หญิงสาวเบ้ปากอย่างไม่ชอบใจ ก่อนจะถามเขากลับด้วยเสียงดังชัดถ้อยชัดคำ

“ ใคร! ใครเด็กไม่ทราบ ฉันจะ 20 แล้ว ว๊าย!” แก้มขวัญพยายามจะเขย่งเท้าทำตัวให้สูงเพื่อหวังให้ชายหนุ่มเห็นว่าเธอไม่ใช่เด็ก แต่ทว่าดันก้าวพลาดสะดุดขาตัวเองล้มลงไปใส่อกคนตรงหน้าเต็มแรง จนรับรู้ได้ถึงไออุ่นจากร่างกายของเขา อะไรกันเนี่ย ท่อนไม้เหรอ แข็งโป้กเชียว!

“ อะ เอ้อ! ฉันไม่ใช่เด็กน่ะ !” หญิงสาวรีบคลายออกจากอกแกร่ง พลางหลบหน้าด้วยความเขิน

“ อ้าวเหรอ! ก็เห็นตัวแค่นี้ เลยนึกว่าเด็กประถม” คำว่าเด็กประถมเขาปรายตามามองเธอเล็กน้อย มือข้างหนึ่งยกขึ้นจับใบหูของตัวเองที่รู้สึกถึงความร้อน

“ เอะ! แต่ฉันเป็นผู้หญิงที่ตัวโตสุดในหมู่บ้านนี้แล้วนะ” เธอเอ่ยสวนไปด้วยความจริง เธอก็เป็นผู้หญิงที่เรียกได้ว่าตัวสูง สูงกว่าผู้ชายหลายคนในหมู่บ้านด้วยซ้ำ แต่ทำไมเวลายืนใกล้เขา ..คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันมองชายตัวใหญ่ตรงหน้าดั่งจะหาเรื่อง เจ้าไฟมองเห็นสีหน้านั้นของเธอเขาก็เกิดความพอใจ เขาอมยิ้มแล้วเดินขยับเข้าไปใกล้ๆ

“ ใช่เหรอ แต่ฉันกลับคิดว่าเธอน่ะ เป็นผู้หญิงที่ตัวเล็กที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมาเลยนะ” เขาพูดไปพลางแย้มยิ้มอย่างไม่เข้าใจ หญิงสาวก็ขยับปากมุบมิบเหมือนจะสบถคำด่ามาให้

“ เอาล่ะๆ” เขาจึงรีบตัดโอกาสของเธอก่อน” กีรติกรอยู่ไหน บอกมา” เขากัดกรามตัวเองพูดเพื่อเป็นเชิงขู่ แก้มขวัญจึงรีบเบือนหน้าหนี

“ คุณจะอยากพบเธอไปทำไม รู้จักเธอเหรอ!” หญิงสาวทำเป็นใจกล้า เท้าเอวและแหงนคอมองชายหนุ่ม

“ ก็รู้ไง ถึงได้มาถาม!” เธอเผยยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินที่เขาพูดแถมยังมีความมั่นใจเต็มร้อยเสียด้วยสิ

“ บอสครับ ทำอะไรกันอยู่เหรอ?” พอดีที่เอลิกกลับมา เขารีบมาดึงแขนเจ้าไฟไว้ไม่ให้ไปหยุมหัวกันกับสาวตรงหน้า ทำให้ความซวยไปตกอยู่ที่เขา เมื่อเจ้าไฟหันไปคิ้วขมวดใส่

“ ก็ยัยเด็กนี่น่ะสิไม่ยอมไปเรียกกีรติกรมาให้ฉัน” เอลิกได้ยินแบบนั้นก็หน้าเหวอ เขารีบขยับตัวเขย่งเท้ากระซิบบอกกับนายให้ตาสว่าง

“ ก็คนนี้แหละครับ กีรติกร” หญิงสาวที่ยืนใกล้ได้ยินชัดทุกคำ เธอเลิกคิ้วขึ้นสูง มองไปยังสองหนุ่ม

“ เด็กนี่เนี่ยนะ!”

“ ไหนคุณว่ารู้จักไง!” เธอพูดกลับอย่างเย้ยหยันทำเอาเจ้าไฟรู้สึกไปถึงความร้าวบนใบหน้า เขาหันไปทำเป็นตะคอกเสียงดังใส่ลูกน้อง

“ ทำไมแกไม่รีบมาบอกมันพรุ่งนี้เลยหะ!”

“ ขอโทษครับบอส พอดีผมหาห้องน้ำไม่เจอ!” เอลิกก้มหน้างุดอย่างรับผิด

“ ตกลงว่าพวกคุณมีธุระอะไรกับฉัน!” เจ้าไฟกลืนน้ำลายลงคอไปอย่างยากลำบาก ก่อนเดินขยับมาใกล้หญิงสาว และยิ้มแหยๆ ให้เธอ

“ เอ้อ…พอดีฉันอยากให้เธอไปทำงานให้ฉัน—-”

“ ไม่ไป!!!” เขายังเอ่ยไม่จบ เธอก็ตอบตัดทันที เล่นเอาเจ้าไฟไปต่อไม่เป็น เธอไม่คิดจะพิจารณาก่อนหรือไง !

“ เดี๋ยวดิ! เธอรู้แล้วเหรอว่าฉันจะให้เธอไปทำอะไร—-”

“ บอกว่าไม่ไปก็คือไม่ไปไง ไม่เข้าใจเหรอ กลับไปได้แล้ว!!” แก้มขวัญเริ่มผลักไสสองหนุ่ม ด้วยการปัดป่ายมือไปตามอากาศ เธอไม่ชอบตั้งแต่ไอ้เสื้อแดงนั่นมาเรียกเธอว่าเด็กประถมแล้ว

“ แต่ว่า…”

“ จะกลับไปดีๆ ไหม!หะ” แก้มขวัญหันไปหยิบไม้หาบขึ้นมาและชี้ไปที่หน้าของทั้งสอง เจ้าไฟคิ้วขมวดให้กับความกล้าของสาวตรงหน้าในทันที เอลิกเห็นท่าไม่ดี ขืนอยู่ต่อ ถ้าเจ้านายเขาเกิดหัวเสียขึ้นมาอีกคนมีหวังตลาดแตกแน่ สายตาของเอลิกเริ่มเลิ่กลั่ก แล้วรีบดึงแขนเจ้าไฟเอาไว้

“ บอสครับ เรากลับไปก่อนดีกว่านะ แล้วค่อยมาใหม่”

“ เอลิก!!” เจ้าไฟที่เริ่มหัวร้อนเรียกชื่อลูกน้องเสียงดัง เอลิกทำได้แค่ก้มหน้าแต่ก็ต้องห้ามศึกไว้ให้ได้ก่อน

“ ไปเถอะครับบอส!” ท้ายที่สุดเอลิกก็ทำสำเร็จเขาลากเจ้าไฟออกมาจนถึงรถได้

ปึก! เสียงประตูรถถูกปิดดังลั่น ตามอารมณ์ของคนเสื้อแดง

“ บอสไปพูดอะไรกับเธอเหรอครับ เธอถึงได้ดูไม่พอใจขนาดนั้น” เอลิกที่นั่งตรงเบาะคนขับ หันมาถามเจ้านายซึ่งนั่งอยู่ด้านหลัง

“ ก็ใครจะไปรู้วะ! ดูรูปร่างหน้าตาอย่างกับเด็ก! ฉันก็นึกว่าเด็ก” เจ้าไฟตอบกลับมาด้วยท่าทีเกรี้ยวกราดเขาถอนหายใจแรงแล้วแรงอีก” แล้วแบบนี้จะทำยังไง ฉุดขึ้นรถเลยไหม!” เขากอดอกแล้วมองไปที่หญิงสาว ซึ่งเห็นอยู่ไกลๆ

“ เฮ้ย! ใจเย็นๆ นะครับบอส”

“ เอ้อ!!!” เอลิกสะดุ้งแรง เพราะเจ้าไฟตะโกนตอบเสียงดัง “แกบอกว่าเธออยู่กับแม่สองคนใช่ไหม”

“ ใช่ครับ”

“ งั้นแกก็ไปสืบมาว่าแม่ของเธอนิสัยใจคอเป็นยังไง เพราะถ้าเจ้าตัวไม่ยอมไปด้วยดีๆ ก็ต้องเข้าทางแม่นี่แหละ เพราะยังไงซะ กีรติกรต้องไปกับฉัน!”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 56

    หลายสัปดาห์ต่อมาที่เกาะ เจ้าไฟนั่งเท้าแก้มอยู่ในครัวของโรงอาหาร มองดูแก้มขวัญทำขนมเพื่อแจกคนงาน โดยมีเอลิกกับโสนเป็นลูกมือคอยสังเกตดูทั้งคู่อยู่ไม่ไกล “ ช่วงนี้หัวหน้าเขาไม่ค่อยสบายเหรอ” โสนกระซิบถามกับเอลิกที่ยืนข้างกัน “ ทำไมถึงถามแบบนี้” “ ก็ช่วงนี้ฉันเห็นเขายิ้มตลอด ไม่รู้ว่ายิ้มอะไร ทีแต่ก่อนเคยมีเรื่องดีๆ ที่ควรดีใจมากมายก็ยังไม่เห็นเขายิ้มเลย” เอลิกฟังแบบนั้นเขาก็แอบขำเบาๆ “ สงสัยคงมีความรักนะ” โสนนิ่งไปพลางจ้องไปที่แก้มขวัญ ด้วยอิจฉาเล็กน้อย “ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้หญิงที่มาทำให้หัวหน้าไฟหลงรักได้ด้วย” โสนบ่นกับตัวเองเบาๆ ก่อนก้มหน้าปั้นแป้งขนมต่อ ซึ่งทุกอย่างเอลิกก็ได้มองอยู่ “ พี่ไฟไม่คิดจะมาช่วยกันหน่อยเหรอ” แก้มขวัญเห็นว่าเขาเอาแต่จ้องจึงรู้สึกแปลกๆ เธอเลยหันไปถาม ชายหนุ่มก็ตอบกลับอย่างไม่ต้องคิด “ ไม่ว่าง” “ ธุระของพี่คือนั่งยิ้มงั้นเหรอคะ?” “ ใช่” แก้มขวัญทำได้เพียงส่ายหน้า เวลานั้นนีวายก็เดินเข้ามา “ อะหืม~ ขอโทษนะที่มารบกวน แต่ว่าหัวหน้าไฟกรุณาไปทำงานด้วยนะ” นีวายเดินมาหยุดต่อหน้าเจ้าไฟพลางจ้องเขา เนื่องจากช่วงนี้ดูเหมือนจะมีบางคนคลั่งรักมากจนไม่เป็น

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 55

    เวลาผ่านไปไม่นานชายแก่ก็ได้ทานขนมที่เขาอยากสมใจ แชมป์น้ำตาซึมทันทีเมื่อตักเข้าปากไปคำแรก “ อืมรสชาติต่างไปคนล่ะแบบกับที่ลูกสาวลุงเคยทำให้ทานเลย แต่ก็อร่อยมาก” น้ำตาของเขาหยดลงมาแต่ใบหน้ากลับเปื้อนยิ้ม “ คุณลุงคงจะรักลูกสาวมากสินะคะ” “ อืม รักมาก จนลุงลืมตัว…พยายามฝืนคิดว่าลูกสาวยังอยู่ ทั้งๆ ที่เธอจากไปนานแล้ว…” แชมป์สะอื้นพลางยกมือปาดน้ำตา “แต่ก็ต้องขอบใจหนูมากๆ นะ” แก้มขวัญตาโตชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง “ หนูเหรอคะ?” “ ใช่ ถ้าไม่มีหนูเข้ามาเมื่อวาน ลุงคงไม่ได้ฝันเห็นลูกสาวเหมือนเมื่อคืน รู้หรือเปล่าว่าเมื่อคืนโรแซนเขามาบอกลุงว่าอะไร”แชมป์จ้องแก้มขวัญก่อนละสายตาจ้องไปยังชายหาด “ โรแซนบอกลุง ขอร้องลุงว่าไม่ให้ยึดติด ตัวเธอถึงจะอยากกลับมาหา ก็คงมาหาไม่ได้แล้ว โรแซนอยากให้ลุงได้ทำในสิ่งที่อยากทำในช่วงบั้นปลายของชีวิต เธอไม่อยากให้ลุงมานั่งอมทุกข์รออยู่อย่างนี้” แชมป์ร้องไห้โฮออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แก้มขวัญจึงรีบหยิบผ้าเช็ดหน้าให้ แชมป์ยื่นมือหยิบเอกสารบนโต๊ะใส่ในมือเธอเปลี่ยนกลับผ้าเช็ดหน้าที่หญิงสาวส่งให้ “ ลุงยกให้” “ อะไรกันคะ” “ ที่ดินผืนนั้นไง” เมื่อได้ยินแบบนั้นเธอก็ยกมือปฏ

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 54

    กึก!! “ โอ้ยย” แชมป์ขับรถวีลแชร์ไปชนเข้ากับก้อนหิน ทำให้รถคว่ำเขาจึงร้องออกมาด้วยความเจ็บ “ คุณลุง! เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” แก้มขวัญที่เดินมาเก็บว่าวของเธอเห็นเข้า จึงได้รีบเข้ามาช่วยพยุงลุงแชมป์ “ ขอบใจๆ” แชมป์รีบแสดงความขอบคุณหญิงสาวแต่พอเขาได้มองหน้าเธอชัดขึ้น กลับตะลึงตาโตติดดีใจจนเกือบจะพูดไม่ออก “ โรแซน ลูกพ่อ…” “ กีรติกร หายไปดื้อที่ไหนอีกแล้ว” เจ้าไฟที่เดินไปคุยโทรศัพท์กับสำเนาไม่นาน กลับมายังจุดเล่นว่าวก็ดันตามหาคนตัวเล็กที่เขาทิ้งให้เล่นคนเดียวไม่เจอ ชายหนุ่มเริ่มใจเสียเขาวิ่งไปมาทั่วชายหาดอย่างร้อนรน มือก็รีบล้วงเอามือถือขึ้นมาโทรตาม “ กีรติกร!!” ณ เวลานั้นที่บ้านริมทะเลของชายชรา “ คุณลุงเป็นยังไงบ้างคะ ไม่เจ็บตรงไหนแล้วใช่มั้ย” แก้มขวัญมาส่งชายแก่ที่บ้านด้วยความเป็นห่วงเพราะเห็นว่าอยู่คนเดียว เธอจึงขออาสาอยู่เป็นเพื่อนเขาสักพัก เช่นตอนนี้เธอก็ไปเอาน้ำมาให้เขา พลางนั่งลงข้างวีลแชร์ แชมป์ก็มองมาที่เธอด้วยแววตาซาบซึ้งก่อนจะร้องไห้ ทำแก้มขวัญสงสัยและสงสาร “ โรแซน ลูกไปไหนมา รู้ไหมว่าพ่อรอลูกมาตลอด เฝ้ามองหาลูกอยู่ตรงชายหาดที่ลูกเคยวิ่งเล่นทุกวัน รู้ไหมว่าพ่อต้องทนเ

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 53

    “ อืม…” ร่างเล็กสะดุ้งตื่นขึ้นมา ในยามเช้า เธอดูตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขานอนกอดเธอเอาไว้อยู่ จนต้องรีบเงยหน้าเชยชมเขา ใบหน้าที่กำลังหลับ ดูอิดโรยเล็กน้อยอาจเพราะเขาคงจะนอนดึก ก็เมื่อคืนเขาเล่นเธอจนสลบและไม่รู้ว่าเขาหยุดทำกี่โมง แก้มขวัญอมยิ้มให้กับใบหน้าอันแสนมีเสน่ห์ตรงหน้าของเธอ เขากำลังหลับสนิทหรือเปล่านะ ดูขนตานั่นสิ ช่างเรียงเส้นสวย ไหนจะจมูกโด่งๆ ริมฝีปากนั่น มองแล้วมันดูเข้ากันไปเสียหมด “ หล่อ…” ไม่คิดเฉยเธอยื่นมือจะไปสัมผัสที่ใบหน้าเขา “ ว๊าย!!” ก่อนร้องออกมาเพราะตกใจเนื่องจากคนที่เธอคิดว่าเขาหลับ ดันตื่นขึ้นมาจับมือข้างนั้นของเธอไว้ก่อนที่จะไปถึงจุดหมาย “ คิดจะทำอะไร” ใบหน้าของเขาก้มลงมามอง คนใต้ล่างจึงรู้สึกหน้าร้อน เธอก้มหน้าและมุดหัวเข้าตรงอกแกร่ง พลางแอบยิ้มอ่อน “ แก้มแค่มีความสุข ที่ตื่นมาแล้วยังเห็นพี่นอนอยู่ข้างๆ” คนฟังเผยยิ้ม ก่อนได้กลิ่นหอมอ่อนๆ บนหัวคนตัวเล็กจนต้องเผลอก้มลงไปสูดดม “ ทีแต่ก่อน เธอยังแอบหนีฉันไปหาผู้ชายคนอื่นอยู่เลย” “ ตอนไหนคะ!!” แก้มขวัญรีบหันไปถามพลันพลิกตัวคว่ำให้ศอกยันเตียง เพื่อให้เธอจ้องหน้าเขาที่นอนตะแคงอยู่ให้ชัดขึ้น “ ก็ตอนที่เธอ

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 52

    ณ โรงแรม “ พี่ไฟเลือกชุดอะไรให้เราเนี่ย โอ้ย” แก้มขวัญนั่งอยู่บนเตียงพร้อมกับมองสภาพตัวเอง เธอโดนคนพี่บังคับให้ใส่ชุดนอนที่เขาเลือกให้ พลางคิดไปว่าคืนนี้เธอคงไม่รอดแน่ “ อือฮื้อ” ร่างบางดีดดิ้นไปมาอยู่ไม่สุข เมื่อในหัวคิดมโนภาพไปล่วงหน้า เวลานั้นอีกคนก็เพิ่งจะอาบน้ำเสร็จ เจ้าไฟเดินออกมาพลางปรายตามองคนบนเตียงที่อยู่ในท่าทางแปลกๆ เธอนอนเอนกายบนเตียงเนื้อผ้านุ่ม ลำคอแหงนขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นไหปลาร้าที่เรียวสวยรับกับสายสร้อยเส้นบางที่ประดับอยู่บนผิวเนียนละเอียด แสงจากหลอดไฟ กระทบเนื้อผ้าซาตินสีดำที่แนบไปตามเรือนร่างของหญิงสาว เนื้อผ้าลื่นไหลราวกับสายน้ำ บางเบาแต่เย้ายวน ชุดเดรสตัวนี้เป็นซาตินดำสนิท ประดับลูกไม้ตรงขอบอก เพิ่มเสน่ห์ชวนมอง เส้นสายของชุดออกแบบมาเพื่อเน้นส่วนเว้าส่วนโค้ง ผ่าข้างเล็กน้อยเผยให้เห็นเรียวขาขาวสวย และรูปร่างอันเป็นหญิงของเจ้าตัวเล็ก ด้ายรูดปรับขนาดตรงสะโพกยิ่งทำให้ดูอ่อนหวานปนน่าเสน่หา เส้นริบบิ้นที่ปล่อยชายระอยู่ข้างตัว คล้ายกับกำลังรอคอยให้ใครสักคนเข้าไปแตะต้อง มือเรียวของเธอวางแนบลำตัว นิ้วขยับเล็กน้อยเหมือนกำลังคลึงปลายผ้า ลมหายใจเร็วแรงสะท้อนถึงคว

  • มาเฟียเมียเด็ก   ตอนที่ 51

    “ ตกลงว่าคุณยอมยกให้ผมได้ไหมล่ะ” เยโด่ได้ทีก็เอาใหญ่ เห็นว่าชายหนุ่มยอมมาขอร้องด้วยตัวเองจึงหวังอยากได้ผู้หญิงที่มากับเขา “ อืม..” เจ้าไฟที่เป็นฝ่ายถูกขอเขายิ้มมุมปากเล็กน้อย แต่พอเห็นว่าเยโด่เริ่มดีใจ เขาจึงได้พูดบางอย่างออกมา “ คิดว่าผมมาขอร้องคุณถึงที่ แล้วคุณจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ!!!” เยโด่ถึงกับตกใจให้กับท่าทางและน้ำเสียงดูโกรธเคืองของชายหนุ่ม เขาคิดว่าเด็กสาวนั่นเป็นเพียงของเล่นของเจ้าไฟไม่มีความหมายอะไรเสียอีก เขาคิดผิดงั้นเหรอ เยโด่คิดในเวลาเดียวกันก็จ้องหน้าของอีกคนที่มองมายังเขาด้วยคิ้วขมวด และเม้มปากแน่น “ ผมจะไม่เช่าท่าเรือของคุณแล้ว!!” เจ้าไฟตะโกนออกมาด้วยท่าทีเด็ดขาด ก่อนรีบสาวขาเดินออกไป “ กีรติกร! กลับ!” มือใหญ่ดึงแขนเล็กที่กำลังจับขนมใส่ปากพลันรีบดึงลากเธอออกไป “ ไอ้โบ่ม!! ไหนมึงบอกว่ามันอยากได้ท่าเรือกู กูจะต่อลองยังไงก็ได้ไง” เยโด่ที่มองทั้งสามเดินหายไปรีบหันไปต่อว่าลูกน้องซึ่งยืนอยู่ทางด้านหลังของเขาทันที “ สิ่งที่นายขออาจจะมากเกินไป ดูจากหน้านายอนาลานั่นแล้ว ผู้หญิงคนนั้นดูจะสำคัญกว่า คงไม่ใช่แค่เล่นๆ นะครับ” เยโด่กำมือแน่นพลางทุบลงโต๊ะเสียงดัง “

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status