ตอนที่ 9

ใบหม่อนคงต้องยอมรับว่ามันดี ดีไปหมดทุกท่าที่เขาขยับ มือที่จับ ริมฝีปากที่บรรจงจูบ อ้อมแขนที่ตระกองกอดเธออย่างแสนรัก ถึงแม้ว่าเขายังไม่ได้สานสัมพันธ์กับเธอ เมื่อโทรศัพท์เจ้ากรรมดันส่งเสียงดังซะก่อน แต่นั่นคงไม่ขัดจังหวะมากมายนักในเมื่อเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เธอกับสามีไม่มี Plan จะออกไปไหน โทรสั่งอาหารมาทานกันที่บ้าน

หญิงสาวยังคงไม่หิวเพราะเพิ่งทานข้าวเช้าไป เธอเห็นตะวันคุยโทรศัพท์กับลูกน้อง เหมือนกับว่าอีกฝ่ายไม่อยากจะวางสาย แต่สามีเธออยากวาง

“สงสัยอะไรโทรไปถามพี่ปิ๋วก่อนนะครับ วันนี้วันหยุดพี่ อยู่บ้านกับเมีย” น้ำเสียงห้วน ๆ บอกว่าเขาไม่อยากทำงานล่วงเวลา อยากมีเวลาส่วนตัวบ้าง แม้นั่นจะเป็นไปได้ยากในความเป็นจริง ตะวันทำงานจันทร์ถึงศุกร์ กลับถึงบ้านก็เกือบสองทุ่มแล้ว

ใบหม่อนไม่คิดก้าวก่ายเรื่องในที่ทำงานของสามี แต่พอเขาวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะกระจกใส หน้าโซฟาที่นั่งอยู่ด้วยกัน เธอตัดสินใจถาม

“น้องที่ทำงานเหรอ?”

“อืม... เด็กจบใหม่ ไม่ค่อยรู้เรื่องน่ะ” ตอบแล้วตะวันท่าทางดีใจขึ้นมา “หวงเหรอ?”

“หวงทำไมล่ะ”

“หวงสิ ต้องหวง มีผัวหน้าตาดี ควรจะต้องหวง”

ดูพูดเข้าสิ ยกหางตัวเองอีกต่างหาก! ใบหม่อนเบ้หน้าใส่เขาแล้วลุกพรวดขึ้นยืน ตะวันลุกขึ้นตามเธอ ก้าวขาไปยืนขวางหน้าเอาไว้ไม่ให้เดินหนี

“หม่อนต้องค่อย ๆ ลุกนะ เป็นคนท้องต้องระวัง เดินเหินให้มันช้าลงหน่อย” น้ำเสียงดุปรามของเขาทำให้เธอมองค้อน ผู้ชายตัวโตพอเห็นเมียไม่พอใจ จึงเลื่อนมือลงประคองแก้มร้อนผ่าว พูดกับเธออย่างอ่อนโยน

“หม่อนเป็นเมียตะวัน ถ้าเมียจะแวะไปหาที่ทำงานไม่ว่าเลย ไปได้ตลอด ตอนพักเที่ยงจะไปกินข้าวด้วยกันก็ได้ ผัวคงดีใจ”

“เลิกเรียกผัวเมียได้ละ ประหลาดคน เรียกกูมึงเหมือนเดิมเหอะ”

“ไม่เอา จะเรียกเมีย วันนี้จะทำรักกับเมียด้วย” พูดเท่านั้น มืออุ่นร้อนก็ดึงใบหน้าของเธอ โน้มตัวลงประกบปิดริมฝีปาก ซึ่งความสูงที่แตกต่างระหว่างเธอและเขาไม่ใช่ปัญหา

ใบหม่อนรู้สึกถึงความอ่อนโยนอย่างมากมาย เมื่อเขาตะโบมจูบเธอนานนับสิบนาที เธออ่อนระทวยไปทั้งตัวทั้งใจ เธอยังเกิดเข้าใจแจ่มแจ้งวันนี้ว่าทำไมสาวมากหน้าหลายตาถึงติดใจพ่อหนุ่มห้าวคนนี้เหลือเกิน บางคนดื้อรั้นตามมาหาถึงหน้าคอนโดฯ ต่อให้เขาจะบอกเลิกพวกหล่อนไปแล้ว บางคนมายืนร้องห่มร้องไห้อย่างไร้ศักดิ์ศรี หาทางติดต่อเขาให้ได้ผ่านทางเธอที่เป็นเพื่อนสนิท

แต่คนมันจะเลิกให้ทำไงล่ะ สุดท้ายเธอก็ทำอะไรไม่ได้อยู่ดี

ในอ้อมแขนแข็งแรงของเขาที่โอบเอวเธอเอาไว้จนสองขาลอยโหวง คนเป็นสามียังคงกอดจูบเธอไม่เลิกรา กว่าจะผละออกมองริมฝีปากแดงเจ่อเพราะพิษจูบ ด้วยสีหน้าพึงพอใจ

“หวานจริง ๆ เมียตะวัน...”

ใบหม่อนไม่พูดอะไร เธอยกมือแตะริมฝีปากด้วยความรู้สึกเก้อเขิน ไม่เป็นตัวของตัวเอง พอเขาโน้มตัวลงตวัดข้อพับเนียนขึ้นอุ้ม เธอร้องวี๊ดว๊ายประทุษร้ายเขาด้วยแรงเท่ามด

----------------------------------         

ตะวันได้ฤกษ์พาเมียไปดินเนอร์ใต้แสงเทียน ในร้านอาหารบรรยากาศดีไม่ไกลจากบ้านพัก ขับรถไปไม่ถึงสิบนาทีก็ถึง

ถูกใจใบหม่อน เพราะอาหารอร่อย มีดนตรีสด เบเกอรี่น่ารับประทานทุกอย่าง เธอรับประทานอาหารเยอะกว่าทุกมื้อ ระหว่างพูดคุยเรื่องสัพเพเหระกับสามีก็กลับมามีรอยยิ้มสดใส

ตะวันได้ยินเสียงหัวเราะของภรรยา ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มความสุข เหนือริมฝีปากสีแดงอมพูขยับยิ้มบ่อยครั้ง เขาค่อยโล่งใจ ขากลับบ้านฝนตกหนัก เขาไม่ลืมหยิบร่มด้านหลังฝากระโปรงรถ วิ่งฝ่าเม็ดฝนเสียงดังออกมาเปิดประตูรับอีกคนเข้าบ้าน ไม่ให้ฝนแม้สักหยด ตกใส่ศีรษะน้อย บอกให้เธอเข้าห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอาบน้ำทันทีเพื่อป้องกันการเป็นหวัด

“...แค่นี้ไม่เป็นไรหรอกน่ะ แข็งแรงดี” คนพูดเพียงทิ้งตัวลงนอน ก่อนที่เธอจะถูกอุ้มสองขาลอยโหวงไปวางลงบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ตะวันปิดประตูห้องน้ำแล้วออกคำสั่งกับเธอ

“อาบน้ำ สระผม เป่าให้แห้ง แต่ถ้าอยากจะให้อาบให้ บอกได้นะครับ ยินดีให้บริการ”

“อาบเองได้ย่ะ” ในน้ำเสียงกระแทกกระทั้น ใบหม่อนไม่มีทางเลือกก็ยอมสามี เธอจัดการกับตัวเองเรียบร้อย ออกมาหยิบชุดนอนใส่หน้าตาบึ้งตึง

ชุดนอนสีส้มลายการ์ตูนน่ารักปลุกอารมณ์สามีที่เข้าตะครุบเอวคอดบาง คว้าเธอเข้าไปกอดทั้งร่าง บนเตียงนุ่มนิ่มยวบยุบตามน้ำหนัก ใบหม่อนพยายามผลักอกแกร่งออก แต่เขาหรือจะยอมให้อิสรภาพกับเธอ

“บ้าพลังรึไง เดี๋ยวอุ้มเดี๋ยวกอด ไอ้ตะวันบ้า”

“ว่าคุณพ่อตะวันหรือครับ?”

“ไม่ว่าแกจะว่าใคร”

ใบหม่อนเริ่มเว้นระยะห่างทางความสัมพันธ์ ซึ่งทำให้อีกฝ่ายรับรู้ว่าเขาไม่ใช่เพื่อนเธออีกต่อไป เขาเป็นสามี...

ตะวันออกจะดีใจกับความเปลี่ยนแปลงของคุณแม่ เธอก้มหน้างุด ๆ อย่างเอียงอาย เมื่อเขาเลื่อนมือไปปิดไฟดวงใหญ่ เปิดไฟสีนวลสลัวแทน

ความตื่นตัวในกางเกงยีนคับแน่นนั้นสัมผัสได้ ความรู้สึกประหลาดเกิดขึ้นกับเธอที่เคยผ่านประสบการณ์หวามไหวมาไม่น้อย ในอ้อมแขนอบอุ่นเร่าร้อน ชายหนุ่มสลัดเสื้อยืดเปียกชื้นออกโยนลงบนพื้นอย่างไม่แยแส ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างมองตามไรกล้ามแน่นขนัด อารมณ์ประหลาดก่อตัวขึ้น

“จะ... ทะ... ทำจริงเหรอ?”

“...”

ในสีหน้าขึงขังจริงจังตอบ ผู้ชายตัวโตคว้ามือของเธอไปพรมจูบ ลากมือเรียวให้ลูบไล้ไปตามเรือนกายอันสมบูรณ์แบบของเขาด้วยแววตายั่วยวน

ใบหม่อนคงไม่ใช่แม่ชี พ่อคุณแขนเป็นมัด ๆ นมเป็นนม น่ากัดซะขนาดนี้!

ซ้ำร้ายไปกว่านั้น ตะวันก็เป็นพ่อที่ดี เป็นสามีที่ดี เป็นเพื่อนที่ดี เธอไม่คิดว่าตัวเองจะต้องการอะไรไปมากกว่าครอบครัวอบอุ่น อย่างที่เธอไม่เคยได้รับมันมาก่อน... หรือว่าเธอควรทำหน้าที่ภรรยาบนเตียงบ้าง...

เสียงลอบกลืนน้ำลายดังอย่างหิวกระหาย ไม่มีโอกาสให้ตัดสินใจ เสียงรูดซิบกางเกงทำเอาเธออกสั่นขวัญแขวน มือสั่นเทาในพันธนาการถูกเลื่อนลงต่ำ ผ่านกล้ามท้องที่แข็งเกร็ง เรียงตัวเป็นระเบียบ ไปถึงท่อนอุ่นร้อน มันหงกหัวตัวสั่นในกำมือน้อย ๆ