Mag-log inShare
บทที่ 40 คำร้องก่อนระฆัง 2
Petsa ng paglalathala:
2026-09-23 00:38:44
Pinakabagong kabanata
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 50 บ้านซึ่งเลือกเอง 2
บทที่ 50 บ้านซึ่งเลือกเอง 2ตอนเย็น เซียวจิ้งเหิงมาส่งเด็กหน้าห้องเจ้าสาว“พรุ่งนี้ยามซื่อ ข้าจะมารับไปดูตลาดตามข้อตกลง” เขาบอก“ท่านพ่ออย่ามาสายนะ” จื่อหนิงเตือนจื่ออันลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกล่าว “พรุ่งนี้พบกัน...ท่านพ่อ”เซียวจิ้งเหิงนิ่งไปเพียงชั่วครู่ ไม่ปล่อยให้อารมณ์ของตนกลายเป็นภาระให้เด็กต้องคอยปลอบโยน “พรุ่งนี้พบกัน”เขาหันไปคำนับเผยจิ่นเหยียน “ขอบคุณที่ช่วยพวกเขาไว้ในคืนนั้น และทุกปีนับแต่นั้นมา”เผยจิ่นเหยียนตอบ “ผู้ที่พาพวกเขารอดชีวิตมาได้คือนาง ข้าเพียงช่วยในส่วนซึ่งอยู่ตรงหน้าข้าเท่านั้น”“ข้ารู้ดี”ชายสองคนไม่ได้กลายเป็นสหายกัน ทว่ายอมรับตำแหน่งของกันและกันโดยไม่ใช้เด็กเป็นสนามแข่งขัน เพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับวันนี้เมื่อแขกกลับกันไปเกือบหมดแล้ว เด็กทั้งสองยังไม่ยอมเข้านอน จื่อหนิงขอเข้าไปตรวจห้องหอว่าไม่มีผู้ใดซ่อนตัวอยู่ใต้เตียง จื่ออันตรวจหน้าต่างกับประตูตามนิสัยที่ได้จากมารดา แล้วจึงยอมให้ฟางซื่อพาตัวออกไปห้องเงียบสงบลง เหลือเพียงเทียนแดงคู่กับกลิ่นดอกบ๊วยลอยอบอวลเผยจิ่นเหยียนยืนอยู่ข้างโต๊ะ “เจ้าต้องการให้ประตูเปิดไว้หรือไม่”ซูเยว่ชิงมองบานประตูซึ่งแง้มอ
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 50 บ้านซึ่งเลือกเอง 1
บทที่ 50 บ้านซึ่งเลือกเอง 1วันแต่งงาน ท้องฟ้าเหนือชิงเหอแจ่มใสตั้งแต่ยามเหม่าชาวบ้านกวาดถนนดินตั้งแต่ไก่ยังไม่ทันขัน ผ้าแดงถูกผูกโยงจากต้นบ๊วยหน้าบ้านป้าหลิวไปจนถึงสะพานไม้ เด็กในหมู่บ้านแอบนับขนมมงคลบนโต๊ะจนถูกหมอหลัวไล่ให้ไปล้างมือ กลิ่นข้าวใหม่ ไก่ตุ๋น และดอกไม้หอมลอยปะปนกันไปทั่วทั้งลานบ้านดินหลังซึ่งซูเยว่ชิงเคยพักอาศัยถูกซ่อมหลังคาใหม่แล้ว ทว่ายังเก็บเสาต้นเดิมไว้ครบถ้วน รอยขีดวัดความสูงของแฝดตั้งแต่หัดยืนจนถึงวันย้ายไปอวิ๋นโจวยังคงอยู่ครบ ป้าหลิวไม่ยอมให้ช่างทาสีทับลงไปเป็นอันขาด“นี่ต่างหากคือสินเดิมของเด็ก” นางบอก “ผู้ใดกล้าแตะ ข้าจะใช้ไม้กวาดตี”ซูเยว่ชิงนั่งแต่งตัวอยู่ในห้องเล็ก ชุดเจ้าสาวสีแดงปักลายสายน้ำกับดอกชิงเฉ่า ไม่หนักอึ้งเท่าชุดครั้งแรก ไม่มีมงกุฎทองกดทับศีรษะ ไม่มีผ้าคลุมหน้าซึ่งมองทางไม่เห็นแต่อย่างใดชิงไต้เป็นผู้เกล้าผมให้นางหลังคดีความ ศาลคืนสถานะอิสระให้แก่ชิงไต้พร้อมเงินชดเชย นางไม่กลับไปเป็นบ่าวอีก หากเลือกทำงานฝ่ายตรวจสินค้าของหอชิงเหอ ได้ค่าจ้างและส่วนแบ่งตามตำแหน่งของตน วันนี้จึงยืนอยู่ข้างนายเก่าในฐานะสหายร่วมทาง“ปิ่นแน่นเกินไปหรือไม่เจ้าคะ” นางถาม
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 49 เทียบหมั้นซึ่งเขียนร่วมกัน 2
บทที่ 49 เทียบหมั้นซึ่งเขียนร่วมกัน 2“ซูเยว่ชิง ผู้ใช้ชื่อเสิ่นเยว่สร้างหอชิงเหอขึ้นมา ผู้เป็นมารดาของจื่ออันกับจื่อหนิง และผู้ไม่ติดหนี้ชีวิตแก่ข้าเลยแม้แต่น้อย” เขากล่าว “ข้าไม่ได้ขอให้เจ้ามาเป็นของจวนเผย ข้าขอให้เราร่วมกันสร้างบ้านซึ่งเป็นของคนในบ้านทุกคนด้วยกัน เจ้าจะแต่งงานกับข้าหรือไม่”ไม่มีคำว่าช่วยชีวิต ไม่มีคำว่าชดเชย ไม่มีคำว่าข้าจะปกป้องเจ้าตลอดไปราวกับนางเป็นคนอ่อนแอมีเพียงข้อเสนอให้เดินร่วมทางกัน โดยประตูยังคงเปิดไว้ทั้งสองด้านซูเยว่ชิงมองคนตรงหน้า มองเด็กทั้งสองซึ่งพยายามกลั้นยิ้มไว้ และมองเทียบหมั้นซึ่งมีลายมือของทุกคนปะปนกันอยู่“ข้ามีคำถามสุดท้ายอีกข้อหนึ่ง” นางกล่าว“ถามได้เลย”“หากบะหมี่ของจื่อหนิงแข็งยิ่งกว่าหนังเกราะ ท่านยังจะกินอยู่หรือไม่”“กินสิ ทว่าขอให้จื่ออันช่วยต้มด้วยก็แล้วกัน”เด็กหญิงร้องประท้วง ลานทั้งลานเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะครืนซูเยว่ชิงจึงยื่นมือรับช่อดอกท้อนั้นไว้ “ข้าตกลง”เผยจิ่นเหยียนหายใจออกอย่างช้า ๆ ราวกับเพิ่งผ่านคดีใหญ่ที่สุดในชีวิตมา เขาไม่ได้รีบสวมปิ่นหรือแตะต้องนางต่อหน้าผู้คน เพียงส่งพู่กันให้เท่านั้นก่อนลงชื่อ เขาเปิดหีบเล็กอีกใบข
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 49 เทียบหมั้นซึ่งเขียนร่วมกัน 1
บทที่ 49 เทียบหมั้นซึ่งเขียนร่วมกัน 1ปลายฤดูใบไม้ผลิ เผยจิ่นเหยียนนำเทียบหมั้นมาที่หอชิงเหอหาใช่เทียบจากจวนเจิ้นกั๋วกงไม่เป็นกระดาษซึ่งเขาเขียนเองสิบสองหน้า มีตราทนาย ตราผู้ตรวจทรัพย์ และช่องว่างไว้สำหรับแก้เงื่อนไข ซองด้านนอกไม่มีคำว่า “รับสะใภ้เข้าจวน” เขียนไว้เพียงชื่อคนสองคนซึ่งต้องอ่านร่วมกันเท่านั้นซูเยว่ชิงเห็นแล้วไม่ได้เปิดทันที “ท่านกำลังขอแต่งงานด้วยสัญญากระนั้นหรือ”“ข้าคิดว่าแหวนหรือปิ่นเพียงอย่างเดียวไม่พอให้เจ้าตอบรับได้”“แล้วดอกไม้เล่า” จื่อหนิงถามจากข้างโต๊ะเผยจิ่นเหยียนชะงักไป ก่อนหยิบช่อดอกท้อเล็กออกมาจากหลังกล่อง “มีอยู่แล้ว”เด็กหญิงพอใจ จื่ออันกลับขออ่านกระดาษก่อนเป็นอันดับแรกการคบหากันหลายเดือนทำให้เขารู้ดีว่า หากต้องการขอสิ่งสำคัญต่อหน้าครอบครัวนี้ ควรเตรียมทั้งความรู้สึกและข้อกำหนดให้พร้อม“ก่อนอ่าน ข้าต้องบอกเรื่องจวนก่อน” เขากล่าว “ท่านพ่อข้าต้องการให้เจ้าเข้าอยู่เรือนใหญ่ และเสนอให้เด็กเปลี่ยนแซ่เผยเพื่อปิดปากผู้คน ข้าปฏิเสธไปแล้ว”“แล้วท่านกั๋วกงว่าอย่างไร”“บอกว่าหากข้ายืนกราน อาจต้องยกตำแหน่งซื่อจื่อให้สายรองไป”ห้องเงียบลงทันทีซูเยว่ชิงมองเขา “ท่
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 48 เส้นแบ่งใต้แสงวัน 2
บทที่ 48 เส้นแบ่งใต้แสงวัน 2“ข้ายินยอมหยุดการพบตามระยะที่เด็กกับมารดากำหนดไว้ และให้ศาลตรวจสอบใหม่ทันที”ฟางซื่อนำร่างข้อตกลงซึ่งเตรียมไว้สำหรับกรณีนี้ออกมา ทั้งสองฝ่ายอ่านต่อหน้าพยานร่วมกันหนึ่ง เด็กเลือกเองว่าจะพบหรือหยุดพบเมื่อใดสอง การพบยังคงมีผู้ดูแลอยู่จนกว่าเด็กทั้งสองจะร้องขอให้เปลี่ยนสาม เงินเลี้ยงดูเข้ากองทรัพย์แยกต่างหาก ใช้เพื่อสุขภาพกับการศึกษาเท่านั้น ตรวจบัญชีโดยฟางซื่อ เงินไม่มอบสิทธิ์สั่งการใด ๆสี่ ห้ามฝ่ายใดกล่าวร้ายผู้ดูแลหรือคนสำคัญของอีกฝ่ายต่อหน้าเด็กห้า ห้ามใช้เด็กเป็นเครื่องต่อรองในการเจรจาคืนดี สมรส หรือผลประโยชน์ของตระกูลหก การเปลี่ยนแซ่ต้องรอเด็กมีวัยพอตัดสินใจและยื่นเรื่องด้วยตนเองจื่ออันกับจื่อหนิงถูกถามแยกกันในห้องว่าเข้าใจหรือไม่ เด็กชายขอเพิ่มว่า หากผู้ใหญ่ทะเลาะกัน ต้องหยุดการพบในวันนั้นทันที ไม่ให้เขากับน้องต้องนั่งฟัง เด็กหญิงขอให้ทุกฝ่ายห้ามส่งคนไปเฝ้าโรงเรียนอีกข้อทั้งสองถูกเพิ่มเข้าไปในเอกสารเซียวกวงมองกระดาษยาวเหยียดแล้วส่ายหน้า “ตั้งแต่โบราณมา บิดาพบบุตรของตนต้องทำสัญญากันด้วยหรือ”ซูเยว่ชิงตอบ “ตั้งแต่โบราณมามีบิดาใช้คำว่าบิดาทำร้ายลู
มีสามีเช่นนี้ ข้ายอมอุ้มท้องหนีตายเอาดาบหน้า บทที่ 48 เส้นแบ่งใต้แสงวัน 1
บทที่ 48 เส้นแบ่งใต้แสงวัน 1การพบระหว่างเซียวจิ้งเหิงกับเด็กดำเนินไปตามข้อตกลงถึงหกครั้งแล้วเขามาตรงเวลาเสมอ ไม่พาคนของจวนมาด้วย ไม่มอบของราคาแพง และกลับเมื่อครบครึ่งชั่วยามพอดี แม้จื่อหนิงจะขอให้เล่านิทานต่อ เขาก็ถามซูเยว่ชิงก่อนทุกครั้งไป หากนางไม่อนุญาต เขาจะเก็บหน้าที่ค้างไว้รอสัปดาห์หน้าครั้งที่สาม เด็กอยากไปดูคอกม้าของกองพิทักษ์ ฟางซื่อกับองครักษ์ศาลตามไปด้วย เซียวจิ้งเหิงจัดพื้นที่แยกไว้ต่างหาก ไม่ให้ทหารคุกเข่าเรียกคุณชายน้อย และไม่วางป้ายจวนบนรถที่ใช้รับส่งครั้งที่หก จื่ออันยอมให้เขาช่วยจับมือวาดแผนที่ ส่วนจื่อหนิงเผลอหลับไปบนโต๊ะ เขาเพียงนำเสื้อคลุมมาห่มให้ ทว่าไม่ได้อุ้มเด็ก เพราะยังไม่เคยได้รับอนุญาตให้แตะต้องขณะเด็กหลับทุกสิ่งดำเนินไปอย่างช้า ๆข่าวลือกลับวิ่งเร็วยิ่งกว่าเดิมคนในตลาดเริ่มกล่าวขานกันว่า แม่ทัพเซียวกำลังตามง้ออดีตภรรยา อีกไม่นานซูเยว่ชิงคงกลับจวนพร้อมทายาททั้งสอง บางคนบอกว่าการหย่านั้นเป็นเพียงวิธีลงโทษแม่สามีเท่านั้นเอง บ้างก็ว่าเผยจิ่นเหยียนเสียเปรียบ เพราะสายเลือดย่อมชนะคนภายนอกในที่สุดข่าวไม่ได้จำกัดอยู่เพียงในร้านน้ำชาเท่านั้น ผู้ซื้อรายหนึ่งขอเ
Maaari mong magustuhan
ชายาข้ามภพ
หลินซินเหยียน29.9K viewsคุณหนูตัวปลอม
มณีริน/ ศศิชา/ ไอศิกา/ Sazaki Aiko25.0K viewsข้านะหรือคือฮูหยินของท่านแม่ทัพ
ดอกท้อในสายลม31.6K viewsเกิดใหม่ครานี้ หย่าท่านอ๋องมาเป็นหญิงร่ำรวยที่สุดในใต้หล้า
มู่มู่145.8K viewsเกิดใหม่เป็นเมียไม่ได้รักของทรราชย์หลงเฟย
ญาดาวดี ณ รัตติกาล412 viewsลูกอนุเช่นข้า ขอตัดใจ
แคลร์ออสติน3.8K viewsรวมเรื่องสั้นจีนโบราณ โดย เสี่ยวหลัน
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา628 viewsสาปรักบุษบัน
กามาสุตรา197 views
