FAZER LOGINบทที่ 44 เพียงรู้ว่ายังอยู่ ข้อความของหว่านอี๋ใช้เวลาเกือบสองเดือนกว่าจะถึงชายแดนเหนือ มันผ่านมือพ่อค้าสามคนเปลี่ยนเส้นทางสองครั้ง ก่อนถูกส่งถึงชิงเถาในห่อใบชาธรรมดาเด็กสาวอ่านเพียงครั้งเดียวก็ร้องไห้ข้ายังปลอดภัย สี่คำเท่านั้นแต่เพียงพอแล้ว สองปีกว่าที่ผ่านมา ไม่มีผู้ใดในจวนรู้แน่ว่าพระชายายังมีช
บทที่ 43 คนที่อยู่ทางเหนือ หลังจากคืนนั้น คำว่า บิดา ก็เข้ามาอยู่ในเรือนเล็กอย่างเป็นธรรมชาติ ผู้ที่สนใจมากที่สุดกลับเป็นอันอัน เด็กหญิงวัยสองขวบกว่าไม่เข้าใจเรื่องสามีภรรยา ไม่เข้าใจชายแดนหรือราชโองการ สิ่งที่นางรู้มีเพียงเด็กคนอื่นมีบิดา ดังนั้นนางก็ควรมีเช่นกัน “บิดาหน้าตาอย่างไร?” คำถามแรกเกิด
“นี่อะไร?” “จดหมาย” “ใคร?” หว่านอี๋เงียบ ดวงตาของลูกชายอยู่ใกล้มาก คิ้วเข้ม สันจมูกเล็ก รูปตาเหมือนคนผู้นั้นมากขึ้นทุกวัน นางเคยหลีกเลี่ยงคำถามนี้มาตลอด ในทะเบียน บิดาของเด็กตายแล้ว ในชีวิตจริง เขายังอยู่ทางเหนือ ยังตามหา ยังบาดเจ็บ และอาจกำลังใช้ชีวิตราวกับไม่มีใครรอให้กลับ หว่านอี๋ลูบผมลูกชาย “
แต่รายงานที่ส่งเข้าเมืองหลวงยังกล่าวว่าพระชายาพักรักษาตัวอยู่ในจวน และท่านอ๋องโปรดพระชายารองมากขึ้น ข้าน้อยไม่รู้ว่าท่านอ๋องกับพระชายารองตกลงสิ่งใดกัน รู้เพียงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจริง ไม่เหมือนสิ่งที่เขียนในรายงาน เท่านั้นไม่มีมากกว่านั้น หว่านอี๋วางกระดาษลงช้า ๆ ในห้องเงียบมาก สองปีที่ผ่านมา นางเคย
บทที่ 42 ข่าวจากทางเหนือ สองปีผ่านไปนับจากคืนที่หว่านอี๋ให้กำเนิดเด็กสองคนต้นฤดูใบไม้ผลิ หลินโจวมีฝนพรำตั้งแต่เช้าภายในห้องด้านหลังเหอจี้ เด็กชายตัวน้อยยืนอยู่หน้าโต๊ะไม้ มือหนึ่งถือกำไลหยก อีกมือจับจี้ทองคำเก่า สีหน้าจริงจังราวกับกำลังตัดสินคดีสำคัญ “อันไหน?” หว่านอี๋ถาม เซวียนเอ๋อร์มองซ้าย มองขวา
บางคืนฉางเยี่ยกลับจากค่ายแล้วนอนเรือนหลัก บางคืนเพียงเข้ามานั่งเช้าก็ไป ครั้งหนึ่งชิงเถาเข้าไปเก็บถ้วยชา เห็นเขาหลับคาโต๊ะ มือข้างหนึ่งยังวางอยู่บนแผนที่เส้นทางใต้ ข้างกันมีปิ่นหยกของหว่านอี๋ นางยืนมองอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถอยออกไปเงียบ ๆ ความโกรธที่เคยมีต่อชายผู้นี้ไม่ได้หาย ชิงเถาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น







