LOGIN"ต่อให้ย่าจะดูแลหนู สุดท้ายชีวิตมันก็เป็นของหนูเองนะลูก ย่าส่งเสียงเลี้ยงดูหนู หนูเองก็คอยดูแลย่าแบบนี้ไง อย่าคิดว่าต้องทำทุกอย่างเพื่อย่าเพราะบุญคุณ ย่าเลี้ยงดูหมอกและม่านเพราะความรัก แต่ชีวิตหนูไม่ใช่ของย่านะลูก" หมอกน้ำตาคลอเบ้า เธอไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้ ไม่เคยเก็บมาคิด เพราะคิดมาตลอดว่าพร้อมทำทุกอย่างตามที่คุณย่าสั่ง จนกระทั่งมันเกิดเหตุการณ์ในคืนนั้นที่มันทำให้ความคิดของเธอเปลี่ยนไป
"เรื่องงานมันเป็นเรื่องอนาคต ไว้ค่อยคุยกันอีกทีก็ได้ค่ะ แต่ตอนนี้มันจะเป็นไรไหมคะถ้าหมอกจะขออนุญาตคุณย่าย้ายออกไปอยู่คอนโดในช่วงนี้ก่อน หมอกเรียนหนัก ต้องติวกับเพื่อนทุกวันเลย หมอกขอหาคอนโดห้องเล็กๆ สักห้องอยู่ก่อน เสาร์-อาทิตย์ หรือไม่ก็วันศุกร์ตอนเย็นค่อยกลับบ้านได้ไหมคะคุณย่า" ทั้งที่ไม่ได้อยากทำแบบนี้ แต่เธอจำเป็นต้องทำ จำเป็นมากๆ และคิดว่าพี่ทัพพ์คงพอใจถ้าเธอย้ายออกไป ไม่ต้องทนมองหน้ากันทุกวัน
"เพราะเรียนหนักแน่เหรอลูก ไม่สบายใจเรื่องอื่นหรือเปล่า หมอกบอกย่าได้นะถ้ากำลังไม่สบายใจเรื่องอะไร"
"จริงๆ ค่ะคุณย่า ช่วงนี้ใกล้จบด้วยค่ะ หมอกทบทวนดูแล้วคิดว่ามันสะดวกกว่าจริงๆ" คุณย่ารับฟังเหตุผลของคนตัวเล็กเงียบๆ ก่อนจะพยักหน้ารับ
"ถ้าหมอกต้องการแบบนั้นย่าก็ไม่ขัด แล้วจะไปเมื่อไหร่ล่ะลูก เรื่องคอนโดให้พี่ทัพพ์ช่วยดูให้ก่อนไหม"
"ไม่เป็นไรค่ะคุณย่า เดี๋ยวหมอกลองดูที่เดียวกับเพื่อนก่อนก็ได้ค่ะ ถ้าไม่มีจริงๆ เดี๋ยวให้พี่แทนช่วยหาด้วย"
"งั้นถ้าหาได้แล้วก็บอกย่า เดี๋ยวย่าจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายทุกอย่างให้ แล้วไปอยู่เองขาดเหลืออะไรต้องบอกย่านะเข้าใจไหม"
"เข้าใจค่ะ ขอบคุณนะคะที่คุณย่าเข้าใจหมอกมากๆ หมอกรักคุณย่าที่สุดเลยค่ะ" คุณย่ายิ้มเอ็นดูคนที่บอกว่ารักย่า หมอกโตขึ้นทุกวัน ความสวยไม่ต่างจากม่าน เด็กสองคนสวยเหมือนแม่ไม่มีผิดเพี้ยนเลย
"หมอกของย่าโตขึ้นทุกวัน มีหนุ่มๆ มาจีบบ้างไหมลูก ถ้าเจอคนที่ชอบ พามาเจอย่านะ บอกเขาว่าย่าของหมอกไม่ดุเลย ย่าต้องแน่ใจว่าหนุ่มคนนั้นจะไม่มาทำหมอกของย่าเสียใจ" หมอกยิ้มกว้างเมื่อได้ยินแบบนั้น
"หมอกไม่ฮอตขนาดนั้นหรอกค่ะคุณย่า ความสวยมีน้อย"
"น้อยที่ไหน หมอกของย่าสวยจะตาย ย่าถึงให้พี่ทัพพ์คอยรับส่งเราทุกวันไง" หมอกยิ้มแห้งๆ เรื่องแฟนไม่เคยคิด ไม่เคยคิดเลยจริงๆ
"จะออกไปอยู่ข้างนอกย่าไม่ว่า แต่ต้องดูแลตัวเองดีๆ นะลูก จะมีแฟนย่าก็ไม่ว่า แต่ต้องรักตัวเองมากๆ นะลูก ผู้ชายบางคนก็ไม่ได้แสนดีแบบที่เราคิด ถ้าเจอผู้ชายเห็นแก่ตัว มันก็มีแต่ตัวเราเองที่เดือดร้อน ไม่ว่าจะยุคไหน ผู้หญิงก็เดือดร้อนและแบกรับมากกว่าผู้ชายอยู่วันยังค่ำ" หมอกรับฟังคำสอนของคุณย่าอย่างตั้งใจ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าในค่ำคืนที่พลาดมันจะมีผลอะไรกับชีวิตของเธอไหม มันคงไม่มีประโยชน์ถ้าเธอจะไปร้องถามจากทัพพ์ว่าคืนนั้นเขาป้องกันหรือเปล่า แต่มันควรเป็นตัวเธอเองหรือเปล่าที่ต้องดูแลความปลอดภัยของตัวเอง
คืนนั้นจำไม่ได้เลยว่ามีอะไรกันไปกี่ครั้ง ในคืนวันเกิดพี่ทัพพ์ ในงานมีเพื่อนของเขาและแขกของคุณย่าเยอะมาก เธอสวมชุดเดรสที่คุณย่าเป็นคนสั่งตัดให้ จนเห็นว่ามันดึกมากแล้วและแขกผู้ใหญ่ก็ทยอยกลับกันหมด เลยคิดจะขึ้นไปยังชั้นบนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดลำลองที่สบายกว่าตอนแรก แต่เธอกลับถูกดึงแขนเข้าไปในห้องห้องหนึ่ง
ยอมรับว่าคืนนั้นเธอก็ดื่ม แต่ก็ต้องยอมรับว่าเธอเองก็มีสติ รู้ว่าเขาเป็นใคร และอีกหนึ่งเรื่องที่เธอต้องยอมรับกับตัวเองคือเธอชอบพี่ทัพพ์ เผลอชอบตั้งแต่ตอนที่เขาเทียวรับส่งเธอ ตั้งแต่ตอนที่เธอเข้ามหาลัยปี 1 เขาช่วยเหลือ ดูแล เอาใจใส่ทุกอย่าง เธอเลยชอบเขาตั้งแต่ตอนนั้น และชอบมาโดยตลอด จนกระทั่งมาถึงตอนนี้ที่เธอบอกกับตัวเองว่าควรเลิกชอบได้แล้ว ควรพอแล้วจริงๆ
กดไลก์+คอมเมนต์+กดติดตาม ปารีวิวให้เนมถ้าชอบนะคะ คอมเมนต์ของทุกคน คือกำลังใจของนักเขียนคับ 🫶🏻
มหาวิทยาลัย “…รอใครเอ่ย ให้เราไปส่งไหม” เสียงทักทายดังขึ้นจากเพื่อนต่างคณะ หนุ่มหล่อควงรีโมทรถยนต์ที่อยู่ในมือ คิดง่ายๆ ว่าสาวเห็นสาวอาจจะยอมให้ไปส่งเหมือนคนอื่นๆ ที่ผ่านมา “มีคนจะมารับแล้วอ่ะ ขอโทษน้า~” ขนมยิ้มเก๋ ไม่ได้อยากทำให้ใครเสียหน้าจนพานมาโกรธเคืองกันจนเป็นเรื่องราวอะไรใหญ่โต “มีแล้วเหรอ เสียดายจัง วันนี้ว่างมาก อยากไปนั่งรถเล่นไกลๆ สักร้อยสองร้อยโล ขนมสนใจไหมครับ” “คิดถึงห้องอ่ะ อยากกลับห้องมากกว่า ไปชวนคนอื่นดีไหม” “มองเราเป็นคนยังไงเนี่ย เราตั้งใจมาชวนเธอนะ ที่นั่งข้างๆ อยากให้เป็นเธออ่ะดิ” ขนมยิ้มเก้อ พยายามรักษาระยะห่างแล้ว แต่อีกคนไม่แคร์เลย เธอรู้ เธอเห็น แฟนเธอมารับแล้ว แต่เขามองอยู่ห่างๆ ที่รักษาระยะห่างก็เพราะกลัวเพื่อนเดือดร้อน แต่เพื่อนนี่สิ ไม่รู้ตัวเลย“เราว่าเราขอตัวก่อนดีกว่า” “กระเป๋ายี่ห้อที่เธอใช้ มีคอลเลคชั่นใหม่มาด้วยนะ สนใจให้เราเปย์เธอสักใบสองใบไหม” “มีปัญญาซื้อแค่ใบสองใบเองเหรอ น้อยใจ” เสียงทุ้มดังขึ้นจากทางด้านหลัง ฉลามเดินทำหน้าหงุดหงิดเข้ามาหา สบตาไอ้เด็กรุ่นน้องตาแข็ง แล้วอย่าเสือกมาหลบตากู กูเห็นแล้วว่ามึงมาจีบเมียกู เห็นด้วยสองตาของกูเลยไ
แกร๊ก~ “…พี่หลาม” เสียงร้องของคนที่เดินออกมาจากห้องน้ำส่งผลให้ฉลามที่นอนเหยียดตัวยาวบนเตียงดีดตัวลุกแทบจะทันที หัวใจดวงนี้ที่มันเป็นของเธอคนเดียวเต้นระรัวขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ถึงกับลอบกลืนน้ำลายเหนียวลงคอหนักๆ สบตาคนตัวเล็กก่อนจะมองต่ำที่ริมฝีปาก ฟังเสียงที่เธอเอื้อนเอ่ยมันออกมาด้วยความตั้งใจ ตั้งใจมากกว่าอะไรทั้งสิ้น เพราะลึกๆ อยากได้ยินข่าวดี “ไม่เอาแบบนี้แล้วนะ หนูเหนื่อยมาก ลุ้นจะแย่” “แล้ว สรุป?” “ขึ้นแค่ขีดเดียว” ขนมดูโล่งใจ แต่วินาทีนี้ไอ้หลามหงอยฉิบหายเลย อุตส่าห์ตั้งใจจัดหนัก เน้นทุกดอก ตอกลึกๆ ทุกครั้ง อยากมีลูกเป็นของตัวเอง“ปรอทไร้คุณภาพหรือเปล่า ตรวจทีไรขึ้นขีดเดียวทุกที หรือของปลอม” จบคำนั้น ขนมรีบหมุนตัวกลับเข้าไปในห้องน้ำ หยิบปรอทตรวจการตั้งครรภ์อีกสี่อันมาวางตรงหน้าคนรักทันที“เนี่ย พี่เล่นให้หนูตรวจรอบละห้าอัน จะบอกว่ามันเป็นของปลอมทั้งหมดเลยเหรอคะ”“ก็เธอมีอาการนี่นา อยู่ดีๆ ก็อยากกินมะม่วง พี่ก็คิดว่าเธอแพ้ท้องอ่ะดิ” “อาการอยากกินมะม่วงมันเป็นเรื่องที่ธรรมดามากๆ เลยนะคะ ใครๆ ก็อยากกินค่ะ”“ไม่รู้แหละ เธออาจจะแอบกินยา” “ไม่แอบแล้วค่ะ ตรงนี้มันใหญ่ขึ้นอ่ะ หนูอย
(พวกมึง กูเหงาว่ะ~) เสียงงอแงดังจากปากของคนที่ใช้ปากคาบบุหรี่สลับกับการส่งเสียงมาตามสายเป็นระยะ ตอนนี้หนุ่มๆ ทั้งห้าคน FaceTime กัน ตั้งแต่วันที่เรียนจบก็เริ่มเหงาแปลกๆ ปกติรวมตัวกันที่ห้องของไอ้หลาม ตอนนี้ทุกคนก็เริ่มเกรงใจเมียมัน ก็มันไม่ได้อยู่คนเดียวเหมือนเมื่อก่อนแล้วนี่หว่า ก็อย่างว่า มันก็ต้องการความเป็นส่วนตัว ก็เข้าใจมันนั่นแหละ“เหงาเหี้ยไร เมื่อวานก็เพิ่งเจอกันไหม” ฉลามตอบกลับ ดวงตาคมกริบกวาดมองเพื่อนแต่ละคนผ่านหน้าจอ คนที่เพิ่งแต่งงานกันไปหมาดๆ ดูจากภาพก็น่าจะยังอยู่ในห้องนอนส่วนองศาได้ยินเสียงมันคุยกับเมียมันเป็นระยะ คนที่บ่นเหงาคือติณห์ ส่วนแพทย์สนามตัวดีมันกำลังนั่งขรี้ ไอ้เวร สภาพนี้ยังกล้ารับสาย สงสารลูกตากูฉิบหายเลย (เหงาขนาดนั้นควรมีเป็นตัวเป็นตนนะ ดูไอ้หลามเป็นตัวอย่าง เดี๋ยวนี้เชื่องสุดๆ) “มึงก็ไม่ต่างจากกูไหมครับ เอาดีๆ” ทีแบบนี้ล่ะโยนให้กู แต่ก็ไม่อะไร กูยอมรับอยู่แล้ว ยอมรับว่าการมีแฟนมันดี ดีมาก ดีทุกอย่างเลย(ขอข้อดีของการมีแฟนคนละข้อได้ไหมครับเพื่อน เผื่อกูจะลองมีเล่นๆ สักสองสามวัน) ได้ยินแบบนี้ละอยากขำใส่หน้าไอ้ลีโอมาก จะลองมีสักสองสามวันว่างั้น สภาพมา
“…เปลี่ยนใจไหม หรือเอาไว้วันหลัง” ขนมสอดแขนเข้าไปโอบกอดเอวสอบของคนรักจากทางด้านหลัง แก้มนุ่มแนบชิดกับแผ่นหลังเปลือยของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จหมาดๆ ตัวหอมมาก และแน่นไปหมดทุกสัดส่วนเลย“ไม่เอา อยากแสดงตัวแล้ว” “อยากให้คุณพ่อรู้เรื่องของเรามากเลยใช่ไหม”“ใช่ บอกเทคนิคหน่อยสิว่าทำยังไงพ่อถึงจะหัวร้อน ได้ยินแล้วทนไม่ได้ ต้องรีบให้พี่ยัดเยียดความเป็นผัวให้เธอทันทีอะไรแบบเนี่ย”“พี่หลามเวอร์นะ เวอร์มาก” ขนมย่นจมูกใส่คนคลั่งรัก น่ารักที่สุด น่ารักเกินไปจริงๆ“ก็รักอ่ะ เห็นเพื่อนแต่งงานก็อย่างแต่งบ้าง”“ยังเรียนไม่จบเลย” “ก็เข้าใจ แต่แบบ…” “หนูรักคนนี้นะ รักที่สุดในโลก ใจไม่มีทางเปลี่ยนหรอก ก็อยู่ด้วยกันทุกวัน” ฉลามก้มหน้ามองสบตาคนรัก สุดท้ายก็หมุนตัวไปกอดเธอและพยักหน้าไปมา“ก็ได้ รอให้เธอเรียนจบก่อนแล้วค่อยถึงคิวของเรา แต่ตอนนี้ต้องไปบ้านเธอนะ ไปเจอพ่อ ต้องบอกอ่ะว่าพี่คบกับลูกสาวของเขาอยู่ จริงจังมากด้วย” “ขอบคุณน้า~ น่ารักจัง น่ารักเป็นบ้าเลย” อดไม่ได้ที่จะเขย่งปลายเท้า กดริมฝีปากจุ๊บแก้มสากเบาๆ รักเขา ไม่ใช่แค่เขาที่รักเธอแค่ฝ่ายเดียวท่าทีของคนเข้าบ้านแฟนเป็นครั้งแรกไม่ได้มีท่าทางหวาดกลั
“…น้องๆ ขา~” เสียงของจีน่าหยุดสองสาวที่คีบเนื้อหมูไปวางบนกระทะสำหรับย่างให้กลอกกลิ้งตาไปหยุดมองในทิศทางเดียวกัน“ขา~” “ยิ้มแบบนี้ มีข่าวดีใช่ไหมคะ” ของขวัญยิ้มกว้าง ตอนนี้มีความเป็นส่วนตัวเพราะเราแยกทานกันเป็นสองกลุ่ม หนุ่มๆ กินกันเอง ส่วนสาวๆ ก็แยกออกมาอีกเตา พวกเขาก็คุยกันเรื่องของเขา พวกเราก็เช่นกัน“ตื่นเต้นจังเลยค่ะ ใช่ใช่ไหม?” ขนมมองรุ่นพี่สาวตาใส จีน่ายิ้มๆ ก่อนจะพยักหน้าออกมาทันที“พี่จะแต่งงานแล้วนะคะ” “อื้ออ~ จะน่ารักไปไหน คู่นี้น่ารักเกินไปแล้ว” “เราก็เหมือนกันนั่นแหละ องศามันก็แค่รอน้องขวัญเรียนจบไหม เชื่อเถอะ เรียนจบปุ๊บมันแต่งปั๊บทันทีเหมือนกัน” “ดีใจกับพี่ๆ ด้วยนะคะ ดีใจกับพี่จี กับพี่ขวัญด้วยค่ะ สวยขนาดนี้ ใส่ชุดเจ้าสาวต้องน่ารักมากแน่ๆ เลยค่ะ รอดูน้า~”“ขอบคุณค่ะ ขอบคุณน้องๆ ทั้งสองคนเลยนะคะ ดีใจนะที่เราสามคนได้มาเจอ ได้มารู้จักกัน” “หนูรักพี่จีน้า~ รักที่สุดเลย” ของขวัญเอียงใบหน้าไปซบ เมื่อก่อนเคยสนิทกันยังไงก็ยังคงสนิทกันอยู่แบบนั้น ถึงทุกคนที่อยู่ในห้องนี้จะเป็นแค่เพื่อนกัน แต่คำว่าเพื่อนในนิยามของพวกเขามันไม่ต่างจากคนในครอบครัว ในยามที่คนหนึ่งคนใดเดือดร้อน ไ
แกร๊ก~“ได้ตังค์ไหม” เสียงหวานๆ เอ่ยถามก่อนที่ตากลมใสจะมองสบตาพี่ๆ ด้วยรอยยิ้ม“เดี๋ยวนะ นี่ทำงานกันเป็นทีมนี่หว่า” ติณห์ลุกจากที่นั่ง หรี่ตามองเพื่อนที่ใช้ยาหม่องมาป้ายตาของเขากับเมียของมันสลับกันไอ้กูก็อุตส่าห์โอนก่อนใคร ไอ้หลามแม่งก็ใจร้ายกับกูสัดๆ แสบตามาก แสบแบบฉิบหายเลยไอ้เพื่อนเวร! “นี่รู้เห็นเป็นใจงั้นเหรอ” “เขาเรียกทำมาหากินช่วยกัน อย่ามาถลึงตามองเมียกู เดี๋ยวถีบหงาย” คนหลอกเอาตังค์เพื่อนเดินไปโอบบ่าคนตัวเล็กที่ก้าวขาออกมาจากห้องนอนขนมยิ้มแฉ่งมองพี่ๆ เพื่อนสนิทของคนรัก แต่ละคนดุๆ กันทั้งนั้น อารมณ์เสียแหละที่เสียตังค์“สรุปคือไอ้หลามตอแหล มันหลอกเอาเงินพี่?” ลีโอสบตาคนตาใส รอยยิ้มนี้แหละ รอยยิ้มนี้เลยที่ทำให้เพื่อนเขาคลั่งจะเป็นจะตาย“ก็หนูรักเขานี่นา ก็เลยไม่อยากปิดบัง~” เสียงหวานพานจะทำให้ใจอ่อนสุดๆ แต่ผัวเมียคู่นี้ไว้ใจไม่ได้เลยว่ะ ร้ายแบบเกินไปมาก“เพิ่งรู้วันนี้ว่ากูมีเพื่อนเป็นมิจฉาชีพ” องศาแซวยิ้มๆ ไม่ได้เสียดายที่เสียตังค์ แต่ไม่คิดว่าจะโดนมันตลบหลัง วันนี้ก็เป็นอันสรุปได้แบบตรงกันนะ อย่าล้อเล่นกับมัน โปรดระวังเวลามันเอาคืนด้วย! “กูโอนไวฉิบหาย แทบร้องตามมันแต่มัน
ทัพพ์ขับรถผ่านคนที่ทำตัวน่าหมั่นไส้ออกมาอย่างรวดเร็ว อยากอวดเก่งนักก็ลองลิ้มรสการเดินดูซะบ้าง คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ ทีนี้ยัยหมอกจะได้รู้ว่าไม่ควรมาลองดีกับคนอย่างเขา ร่างสูงเดินเข้ามาสั่งกาแฟในร้านและนั่งเล่นในห้องแอร์เย็นๆ ฉ่ำๆ จากนั้นก็ตั้งใจเลือกขนมกลับไปฝากม่าน มีบ้างที่เหลือบสายตาดูเวลาที่นาฬิกา
“เกลียดหมอกมากเลยเหรอพี่ทัพพ์” หมอกเอ่ยถามพร้อมกับยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน แต่ต่อให้เธอจะแสดงออกแบบนั้น ทว่ามันกลับตรงกันข้ามกับความรู้สึกที่แท้จริงโดยสิ้นเชิง“ทนหน่อยละกันนะคะ แค่ทนเจอหน้ากันแค่ครั้งคราวแหละ หมอกก็ไม่ได้รักพี่เหมือนกัน”“ให้มันจริงเถอะ อย่าดีแต่พูด”“เดี๋ยวหมอกรีบมีแฟนนะ เอาให้ดีกว่าพ
ทัพพ์มองหน้าจอโทรศัพท์ที่มันเงียบผิดวิสัย ก่อนจะสรุปเอาเองได้ในทันทีว่าเขาถูกบล็อกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ยัยหมอกบอกว่าไม่อยากเจอเขา เหตุผลที่ยอมออกไปจากบ้านเพราะไม่อยากให้เราสองคนเจอกัน ก็ให้มันได้แบบนั้นเถอะ เขาต้องการแบบนี้เหมือนกันนั่นแหละ เขาไม่ได้อยากเห็นหน้าเธอเหมือนกัน“อ้าวพี่ทัพพ์ กลับมาถึงน
ทัพพ์สงบสติอารมณ์อยู่ด้านนอกนานสองนานก่อนจะกลับเข้ามาในห้องถึงรู้ว่าคุณย่าตื่นแล้ว และคนที่ประกบคุณย่าแจก็เห็นจะเป็นหมอกที่รู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นมากๆ"นี่ก็ดึกมากแล้วนะ กลับกันได้แล้วลูก ย่าก็จะพักผ่อนแล้ว""ม่านอยากได้อะไรบ้าง พี่จะกลับไปเตรียมให้แล้วจะกลับมาเฝ้าคุณย่าเป็นเพื่อน" ทัพพ์ถามม่







