Share

3.1

last update Tanggal publikasi: 2025-09-20 10:03:04

“แม่ขา... ขอโทษนะคะที่มาช้า วันนี้หนูไปสัมภาษณ์งานมาน่ะค่ะ” ฉันคุยกับแม่ที่นอนหลับอยู่บนเตียงผู้ป่วย สีหน้าแม่ซีดเซียวเพราะโรคมะเร็งที่กำลังเผชิญอยู่

ก่อนหน้านี้ฉันไม่เคยรู้ว่าแม่ป่วย เพราะเราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ถึงจะโทรหากันบ้างแต่แม่ก็ไม่เคยบอกอะไรฉันเลย และนานมากแล้วด้วยที่ฉันไม่ได้กลับไทย แม่เองก็ไม่อยากให้กลับเท่าไหร่เพราะท่านไม่อยากให้ฉันกังวลใจนี่เอง

“สัมภาษณ์วันนี้เป็นยังไงบ้างคะ” เสียงหวานของคุณหมอสุดสวยที่เพิ่งเดินเข้ามา

“ก็ดีค่ะ แต่ต้องรอฟังผลอีกที ว่าแต่แม่พี่เป็นไงบ้างคะน้องหงส์”

“หมอเพิ่งเปลี่ยนยาตัวใหม่ไปค่ะ ตอนนี้ยังบอกอะไรเยอะไม่ได้ ต้องรอดูอาการและผลข้างเคียงก่อนนะคะ”

“พี่ฝากน้องหงส์ด้วยนะ พี่คงไม่ได้มาหาคุณแม่บ่อยขนาดนี้แน่ ๆ เพราะต้องทำงาน” ฉันพูดออกไปทั้งที่เพิ่งไปสัมภาษณ์วันนี้เอง ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะรับทำงานหรือเปล่า แต่ถึงที่นี่ไม่รับก็ยังมีที่อื่น เพราะตอนนี้มีบริษัทอื่นอีกสองที่เรียกฉันเข้าไปทำงานแล้ว

แต่เหตุผลที่ฉันอยากรอที่นี่เพราะว่าชื่อเสียงของบริษัท ฐานเงินเดือน และสวัสดิการต่าง ๆ มันดีกว่าที่อื่น ฉันเลยยื้อเวลากับบริษัทอื่นไปก่อนเพื่อรองานนี้

“พี่เพียวสบายใจได้เลยนะคะ หงส์จะช่วยดูแลคุณป้าอย่างเต็มที่ค่ะ” น้องหงส์ยิ้มให้ฉัน ยิ้มแบบจริงใจ หน้าสวย ๆ ยิ้มหวาน ๆ จนตาเป็นสระอินั่น น่ารักจริงเลยเด็กคนนี้ ฉันล่ะอยากให้เธอเป็นน้องสาวของฉันจัง

“ได้ข่าวมาว่าเมื่อวานพี่เพียวเจอคุณเพชรที่โรงพยาบาลเหรอคะ เค้าทำอะไรพี่เพียวรึเปล่า”

“เค้ายังไม่ทันได้ทำอะไรพี่หรอกค่ะ พี่บอดี้การ์ดสองคนลากคอเค้าออกไปก่อนน่ะ”

“ค่อยโล่งใจหน่อย”

จากนั้นเราสองคนไปหาข้าวกินกันที่ร้านอาหารใกล้โรงพยาบาล เสร็จแล้วน้องหงส์ก็ไปทำงาน ส่วนฉันแยกย้ายไปซื้อของใช้ส่วนตัวที่ห้างนิดหน่อยโดยมีบอดี้การ์ดสองคนติดตามไม่ห่างเหมือนเดิม

ตกลงกันไว้ว่าวันนี้จะรอน้องหงส์เลิกงานแล้วกลับบ้านไปพร้อมกัน แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านก็ต้องชะงักเมื่อเจอกับใครบางคนเข้า

ผู้ชายคนนั้น… คนที่สัมภาษณ์งานฉันวันนี้

“กลับกันมาแล้วเหรอลูก” คุณป้าหันมาทักทายฉันกับน้องหงส์ด้วยรอยยิ้มสดใสแสนใจดีอย่างเคย วันนี้ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า

“ค่ะมัมมี๊... Hi พี่ชาย กลับมาได้แล้วเหรอคะ” น้องหงส์ที่ตอบแม่ตัวเองเสร็จก็หันไปคุยกับผู้ชายคนนั้น

เดี๋ยวนะ พี่ชายเหรอ? นั่นคุณเสือลูกชายคนโตของคุณป้าสินะ ถึงว่าทำไมหน้าคุ้นจัง เบ้าเดียวกันขนาดนี้ทำไมฉันถึงไม่นึกเอะใจอะไรเลยนะ

จะว่าไปแล้วก็หล่องานดีกันทั้งบ้านจริง ๆ นั่นแหละ แม้แต่คุณลุงวัยหกสิบกว่ายังหน้าเด็กกว่าอายุและหุ่นเป๊ะอยู่เลย

“เข้ามานั่งเร็วลูก” ป้าเวเนสซ่าลุกจากโซฟาเดินตรงมายังฉันที่ยืนเอ๋ออยู่ พร้อมกับจูงมือฉันเข้าไปนั่งข้างท่าน

“นี่พี่เสือ ลูกชายคนโตของป้าเอง... พี่เสือนี่ไงหนูเพียวลูกสาวของเพื่อนแม่” ป้าเวเนสซ่าแนะนำเราให้รู้จักกัน

“สวัสดีค่ะ” ฉันยกมือไหว้ทักทายเขาตามมารยาท เพราะถ้าเป็นพี่ชายคนโต ก็คงแก่กว่าฉันหลายปีสินะ

ตอนนี้ฉันอายุ 26 ปีส่วนคุณสิงห์ 30 แล้ว คุณเสือนี่คงปาเข้าไป32-33 ปีเลยกระมัง ถึงหน้าตาพวกเขาจะดูไม่แก่ตามอายุเลยก็ตาม

คุณเสือมองหน้าฉันนิ่งครู่หนึ่งแล้วก็หันสายตาไปมองทางอื่น นี่เขาไม่ชอบขี้หน้าฉันเหรอ?

“พี่เสือ!” คุณมังกรสะกิดเรียกคุณเสือ

“ว่า?” คุณเสือหันมองคุณมังกรด้วยหางตา น้ำเสียงเหมือนคนเบื่อชีวิต

“แม่พูดด้วยน่ะ ไม่ได้ยินเหรอ”

“ได้ยิน...”

“…ผมไปนะครับพ่อ แม่” เขาแทบไม่มองหน้าฉันด้วยซ้ำ ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปทันที

“ไปไหนลูก ไม่นอนบ้านอีกแล้วเหรอเสือ” คุณป้าตะโกนถามเขา

“ครับ นอนคอนโดสะดวกกว่า”

“ปกติก็เห็นแกนอนบ้านตลอดนะ ทำไมช่วงนี้ถึงอยากนอนคอนโด” คราวนี้เป็นคุณลุงที่ถาม ทั้งที่สายตายังจดจ่ออยู่กับมือถือ รูดขึ้นรูดลงดูโน่นนี่นั่นไปตามสไตล์สบาย ๆ ของท่านเวลาอยู่ที่บ้าน

“ก็ตอนนี้ไม่ปกตินี่ครับ” พูดจบก็เดินออกไป จากสายตาที่เขามองมา คงเพราะฉันสินะ เรื่องไม่ปกติที่ว่า

“ไอ้ลูกคนนี้! เฮ้อ... อย่าถือสาพี่เขาเลยนะลูก ช่วงนี้คงงานยุ่งน่ะจ้ะ” คุณป้าพยายามแก้ตัวให้ลูกชาย

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 2.5

    @เช้าวันต่อมา…“เรียกมาทำไมแต่เช้าเลยวะ” ไอ้สิงห์มันถามอย่างอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ที่วันนี้ผมเรียกทุกคนมารวมตัวทานข้าวพร้อมหน้ากันแต่เช้าที่บ้านใหญ่ ซึ่งช่วงนี้ไอ้น้องบ้านี่มันก็เหมือนจะมีเรื่องให้คิดให้หงุดหงิดใจอยู่ผมเลยไม่ได้ถือสาอะไรมันมากมายโดยตอนนี้มีทั้งครอบครัวผมและป๊ากับแม่ของเพียวอยู่ด้วย เพราะผมตั้งใจจะบอกข่าวดีเรื่องที่กำลังมีลูกอีกคนหรือสองคนไม่แน่ใจ อยู่ในท้องเมียผม กะว่าตั้งใจจะบอกให้รู้พร้อม ๆ กันเลยทีเดียว “ในเมื่อทุกคนมากันพร้อมแล้ว ผมก็จะขอแจ้งเลยแล้วกันนะครับ” ลุกขึ้นยืนแล้วทำน้ำเสียงจริงจังจนเพียวถึงกับหลุดขำพรืด“อะไรกันลูก ทำไม? มีเรื่องอะไรสำคัญเหรอ” แม่ผมหันมาถามในขณะที่มือก็ยังห้ามสองแฝดไม่ให้แย่งแตงกวาชิ้นเดียว ไม่รอช้าผมก็ยกที่ตรวจครรภ์ขึ้นมาวางไว้กลางโต๊ะอาหาร“กรี๊ส... เจ้จะมีน้องให้สองแฝดแล้วเหรอเนี่ย” แต่คนที่สายตาไวสุดดันเป็นยัยหงส์ตัวแสบนี่สิ ที่ยื่นมือมาปาดหน้าทุกคนแล้วหยิบที่ตรวจครรภ์ไปดูแล้วหวีดออกมาท่าทางดีใจ “เว่อร์ไปมั้ย ได้ข่าวว่าไม่ชอบเด็ก” ไอ้มังกรมันพูดว่าน้องสาวพลางยกมือกอดอกทำหน้าเอือมระอาใส่ ช่วงหลัง ๆ ไอ้สองคนนี้มันเป็นอะไร เหมือนคนที

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 2.4

    ผมรู้ว่ามันคืออะไร แต่แค่อยากมั่นใจโดยการได้ยินออกมาจากปากเธอ“สองขีดค่ะ หนูเพิ่งตรวจมาเมื่อเช้านี้ ดีใจมั้ยคะ”“...” “ปะป๊า...”“...”“พี่เสือ!”“ห หา? ขา!” ผมผละสายตาออกจากขีดสีแดง ๆ สองขีดนั่นแล้วหันกลับไปมองหน้าเธอแบบอึ้ง ๆ“ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะคะ หรือว่าพี่ยังไม่อยากมี”“เปล่าค่ะ”“หนูขอโทษนะคะที่หยุดกินยาคุมโดยที่ไม่ได้ปรึกษาพี่ หนูแค่คิดว่าอยากมีอีกท้องตอนนี้ ให้ลูกได้โตไล่ ๆ กัน ไม่อยากให้เค้าอายุห่างกันเกินไป แต่หนูลืมคิดไปว่าพี่อาจจะไม่โอเค” หลังจากที่ผมนิ่งเงียบไปสักพักเพียวก็พูดขึ้นมา น้ำตาเริ่มรื้นจนต้องก้มหน้าก้มตาอย่างคนไม่มั่นใจแล้วขอโทษผม“ไม่ใช่ค่ะ อย่าพูดแบบนั้น” ผมดึงเธอมากอดเอาไว้ในอ้อมอกอย่างเต็มรักแล้วลูบหัวปลอบใจก่อนที่เธอจะคิดน้อยใจไปมากกว่านี้จะขอโทษผมทำไม ผมนี่อยากมีลูกกับเธอใจจะขาด ไม่งั้นคงไม่ถึงขั้นต้องวางแผนแอบสลับยาคุมให้เธอท้องด้วยตั้งแต่แรกหรอก“พี่ไม่ได้ไม่พร้อมสักหน่อย คิดไปถึงไหนแล้วเนี่ย หืม” “ก็เห็นพี่เงียบไม่พูดอะไรเลยนี่นา”“พี่แค่กำลังคิดอยู่ว่าจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดี แล้วพี่จะขออะไรจากพวกอา ๆ มันให้รับขวัญลูกของเราต่างหากล่ะ” ผมไม่ได้ตั้งใจ

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 2.3

    “หนูยังกินยาคุมอยู่ไหมคะ” ปากถามออกไป มือก็เริ่มลูบไล้หน้าขาอ่อนขาว ๆ แล้วเลื่อนมือสอดใต้สาบกระโปรงชุดนอนเข้าไปยังท้องแบนราบ กดน้ำหนักมือบีบขย้ำเอวบางเบา ๆ จนเธอเริ่มหายใจถี่ขึ้นเบา ๆ ผมจึงขยับตัวขึ้นคร่อมเธอเอาไว้ ผมรู้ดีว่าควรปรนเปรอเธอยังไงให้เธอมีอารมณ์ร่วมด้วยไวที่สุด“ถามทำไมเหรอคะ?” เพียวใช้สองมือประคองใบหน้าของผมไว้แล้วทำสายตายั่วยวนใส่อย่างที่ชอบทำเป็นประจำเวลาเราอยู่ด้วยกันสองต่อสองบนเตียงนอน บอกเลยว่าเมียผมแม่งโคตรร้อนแรงอะ ขนาดตอนไม่ทำสายตาแบบนี้ใส่ยังน่าขย้ำแล้วนี่ยิ่งทำผมจะเอาอะไรไปอดใจไหวกันละครับอยากรีดน้ำออกสุด ๆ แล้วตอนนี้ ไอ้เสือร้ายในกางเกงนี่แข็งปั๊กจนปวดหนึบแทบจะแตกอยู่แล้ว“มาทำน้องให้สองแฝดกันเถอะนะครับ คนดี” “หึ ไม่ทันแล้วละค่ะ” เพียวส่ายหน้าให้หัวเราะหึในลำคอเบา ๆ แล้วยกยิ้มหวานส่งมาให้ผม“ไม่ทันอะไรเหรอคะ น่า... นะ พี่ไม่ไหวแล้วเนี่ย” พูดไปก็เสยสะโพกสอบให้แก่นกายที่กำลังพองขยาดใหญ่ให้เบียดเสียดกับเนินเนื้ออวบอูมกลางกายสาว ตอนนี้ผมไม่มีสติจะมาสงสัยอะไรกับคำพูดเธอหรอกนะ เพราะว่าในสมองพร่าเบลอไปหมดแล้วหน้าก็ยั่ว ตัวก็โคตรหอม นมก็ใหญ่ ช่วงล่างนี่ก็ฟิต

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 2.2

    “เป็นอะไรคะ ไปค้อนใส่เพื่อนหนูทำไมกันเนี่ย?” เพียวยื่นหน้ามากระซิบกระซาบใกล้หูผมให้พอได้ยินกันสองคนด้วยความสงสัย เธอคงเห็นแหละว่าผมมองหน้าไอ้แดเนียลตาเข้มขนาดไหน “เพื่อนอะไร แฟนเก่าชัด ๆ” ทำมาพูดว่าเพื่อน เหอะ! “รู้ได้ไงคะ ว่านั่นแฟนเก่าหนู” เพียวหันขวับมาถาม ทำหน้าเลิ่กลั่ก ร้อนตัวทำไม ไม่ได้ว่าอะไรเสียหน่อย เมียใครวะน่ารักชะมัด แต่ไหน ๆ ก็ไหนแล้ว แกล้งเล่นใหญ่ทำเป็นไม่พอใจให้เมียง้อสักหน่อยดีกว่า ถือว่าขอล้างตาที่เมื่อคืนไม่ได้เอาเพราะเมาหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้“ก่อนจะถามว่าพี่รู้ได้ยังไง ตอบมาก่อนดีมั้ยว่าทำไมถึงไม่บอก ตั้งใจปิดพี่เหรอ หืม?”“ปะ เปล่านี่คะ ไม่ได้ตั้งใจจะปิดสักหน่อย แต่เรื่องมันผ่านไปแล้ว เลยไม่รู้จะพูดขึ้นมาทำไมให้พี่ไม่สบายใจนี่นา” เพียวพูดตอบมาพลางทำหน้าออดอ้อนให้ผมไม่ใจร้อนยิ่งไปกว่าเดิม ซึ่งพักหลัง ๆ เธอใช้ไม้นี้บ่อยมาก เพราะว่า มันได้ผล เห็นสายตาอ้อนปนยั่วยวนของเมียทีไร ไข่ขึ้นทุกทีเลยเว้ย ใครจะไปมีอารมณ์โกรธลงวะ มีแต่อารมณ์หื่นมากกว่า“ไม่โกรธหนูนะคะ”“ง้อพี่ก่อนสิคะ สัญญาว่าจะไม่โกรธถ้าหนูทำให้พี่พอใจได้” “ง้อยังไงเหรอคะ”“ไม่เอาน่า... อย่ามาทำซื่อบื้อ” “ห

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 2.1

    เสือ พยัคฆินทร์ | talk : ผมตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวหนักท้ายทอยสุด ๆ หันไปมองเวลาในนาฬิกาปลุกตรงหัวเตียงก็พบว่าเป็นเวลาบ่ายสองโมงกว่าแล้วก้มลงมองตัวเองก็พบว่ายังใส่เสื้อผ้าชุดเจ้าบ่าวแบบลำลอง เป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวกับกางเกงสแลคสีเดียวกันชุดเดิมที่ใส่เมื่อคืนนี่คงเป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดมาที่เมาจนภาพตัด หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้แล้วขึ้นมานอนบนห้องได้ยังไงวะ เท่าที่จำได้ตอนตีสามยังตั้งวงเมาอยู่กับเพื่อน ๆ น้อง ๆ อยู่เลยนี่ว่าเมื่อคืนโดนยื่นน้ำเมาให้หลายขนาน เจ้าบ่าวอย่างผมจะปฏิเสธได้ยังไง แขกผู้ใหญ่ไม่เท่าไหร่ แต่ไอ้บรรดาเพื่อน ๆ ผมที่มีตั้งแต่เพื่อนสมัยอนุบาลยันปริญญาโทที่พร้อมใจกันมารวมตัวร่วมแสดงความยินดีให้ เราเลยเอาให้สุดกันไปข้างหนึ่ง เรียกได้ว่ายิ่งกว่างานเลี้ยงรวมรุ่นเสียอีก และไหนจะพรรคพวกเพื่อน ๆ ของไอ้สิงห์กับไอ้มังกรที่ผมรู้จักอีกเพียบ ผมนี่กระดกเบียร์กระดกเหล้าแทนน้ำเปล่ากันเลยทีเดียวแต่จะว่าไปงานนี้มันเป็นความทรงจำที่ดีของผมครั้งหนึ่งในชีวิตเลย ได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ผมรัก แล้วก็มีครอบครัวและเพื่อนทุกคนที่สำคัญในชีวิตผมมาร่วมแสดงความยินดี มีโมเมนต์ที่ดี ๆ ร่วมกัน ถึงกว่าจะจบงา

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   พิเศษ 1.6

    “กอดทักทายคงไม่เป็นไร แต่ถ้ากอดภรรยาผมนานเกินไปคงจะดูไม่ดีนะครับ” คุณเสือก็ตอบกลับไป ทั้งคู่สนทนากันพักใหญ่ คำพูดที่สนทนากันมันฟังออกแนวจิกกัดและเกทับกันมากกว่าที่จะเป็นมิตรด้วยคืออะไร? ทำไมเป็นงี้ แดเนียลอะฉันพอเข้าใจ เหมือนเขาจะตั้งใจยั่วโมโหพี่เสือนิดหน่อยนั่นแหละ ตามประสาแฟนเก่าและนิสัยเขาก็เคยเป็นคนหวงของใช้ได้เลยอาจจะโดนลมกับไอ้เฮียเพชรมันเป่าหูมาด้วยเลยเป็นอย่างนี้มั้ง แต่พี่เสือนี่สิตาเขียวปั๊ด ท่าทางคือพร้อมบวกมากแต่ต้องสะกดอารมณ์ไว้ เขาไม่เคยรู้เสียหน่อยว่าแดเนียลเป็นใคร ทำไมเหมือนหึงและไม่พอใจขนาดนั้น ..แต่ก็ช่างเถอะ ตอนนี้ต้องรีบห้ามศึกก่อน“มาค่ะ มาถ่ายรูปกัน”หลังจากนั้นไม่นานฉันต้องแยกตัวออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดอาฟเตอร์ปาร์ตี้ กว่าจะออกมาอีกทีก็เกือบเย็น ตอนนั้นเองที่ฉันได้เห็นแสง สี เสียงอลังการ แขกเหรื่อเยอะมากกว่าตอนกลางวัน พนักงานเสิร์ฟที่จ้างมาก็เดินกันให้วุ่นวายละลานตาเลยก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมที่บ้านพี่เสือถึงมีบอดี้การ์ดเยอะแยะไปหมด เพราะดูการใช้ชีวิตของทุกคนปกติดีมีการมีงานทำที่ถูกกฎหมาย ไม่ใช่มาเฟียหรือพวกทำงานสีเทาอะไรแต่วันนี้เริ่มเข้าใจแ

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   31.2

    แต่เพราะลูกสาวและภรรยาได้ห้ามและขอร้องเอาไว้เขาถึงได้ใจเย็นลงและคิดตามที่ภรรยาพูด ว่าที่ผ่านมาตระกูลกิตติไพศาลนั้นเป็นมิตรที่ดีและคอยช่วยเหลือพวกเธอสองแม่ลูกเป็นอย่างดีตลอดเวลาที่อยู่ที่นั่น และการที่ทั้งคู่มีความสัมพันธ์กันนั้นก็เกิดจากความยินยอมของพรนับพันเองด้วย ส่วนเรื่องผิดใจระหว่างชายหญิงนั้น

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   26.2

    “เบาหน่อย เดี๋ยวแม่งก็เมาพับไปจนไม่ได้คุยกับน้องมันกันพอดี” นั่งมองเมียไปก็ยกเหล้ากระดกไปจนไอ้ธีถึงกับร้องห้ามยิ่งเห็นคนเข้าหาเพียวเยอะเข้าก็ยิ่งหงุดหงิด แต่ดีหน่อยที่มีคนคอยช่วยเป็นไม้กันหมาให้อยู่ นั่นก็คือไอ้ไม้ พนักงานในแผนกที่เป็นลูกน้องของเพียวตอนแรกผมก็ไม่ชอบขี้หน้ามันเท่าไหร่เพราะมันหล่อใ

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   25.2

    ตอนนี้คงทำได้แค่เลยตามเลยเพราะไม่มีสติพอจะต่อสู้กับยัยบ้านี่แล้ว อย่างน้อยได้ปลดปล่อยให้ความรู้สึกเกร็งมันดีขึ้นหน่อยก็ได้วะ ผมได้แต่หลับตาปี๋เพราะไม่อยากมองคนตรงหน้า มืออีกข้างกำผ้าปูที่นอนไว้แน่นด้วยนึกรังเกียจ ในหัวคิดจินตนาการแต่ภาพใบหน้าสวยเซ็กซี่ของเพียวเวลาที่ได้ร่วมรักกับผมอย่างเร่าร้อน คิด

  • ยอดดวงใจนายพยัคฆ์(18+)   21.4

    แต่สิ่งที่ฉันไม่คิดคือเขาจะไปทำแบบนี้กับผู้หญิงคนอื่นอีกด้วย ที่สำคัญคือเขาไม่ได้ป้องกัน เขาไม่ใส่ถุงยางเหมือนที่เขาทำกับฉันยิ่งคิดมันก็ยิ่งจุก จุกจนพูดไม่ออกจนต้องปล่อยให้ไอ้น้ำตาบ้า ๆ นี้มันไหลออกมาอยู่อย่างนั้นโดยไม่มีเสียงร้องไห้เลยสักแอะเดียว “ทำไมถึงหน่วงขนาดนี้นะ” ฉันได้แต่ยกกำปั้นขึ้นมาทุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status