เข้าสู่ระบบแชร์
Chapter 5 ต่อต้าน
วันที่เผยแพร่:
2026-06-03 14:05:41หลายวันผ่านไป ภายในห้องโถงที่ถูกตกแต่งเอาไว้อย่างหรูหรา ทว่าบรรยากาศกลับตึงเครียด เมื่อรามเกียรติ์ถูกบิดาเรียกเข้าพบตั้งแต่เช้า
ชายหนุ่มยังคงจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี นับตั้งแต่วินาทีที่รามเกียรติ์ทราบข่าวจากบิดา เรื่องที่เขากำลังจะมีแม่เลี้ยง ทำให้เด็กอายุเก้าขวบสับสนในหัวใจ เริ่มต่อต้านผู้หญิงที่เข้ามาในชีวิตของเขากับทศกัณฐ์(บิดาของรามเกียรติ์) จนกระทั่งเขาโตเป็นผู้ใหญ่ เรียนจบคณะบริหารธุรกิจในสาขาที่บิดาเจาะจงเอาไว้ ในเมื่อผู้ให้กำเนิดเห็นภรรยาใหม่กับลูกสาวดีกว่า จึงไม่มีเหตุผลอะไรที่รามเกียรติ์ต้องแคร์อีกต่อไป
“เรียนจบแต่ไม่ยอมเข้ามาทำงานที่บริษัท เที่ยวเตร่ไปวัน ๆ คงสนุกมากใช่ไหมราม” น้ำเสียงห้วน ๆ ของทศกัณฐ์ดังขึ้น พลางชี้หน้าต่อว่าลูกชายอย่างเหลืออด
“ก็สนุก ผมมีความสุขดี” รามเกียรติ์พูดออกมาหน้าตาเฉยไม่เดือดไม่ร้อน ประหนึ่งถ้อยคำของบิดาเป็นเพียงประโยคบอกเล่า ไม่จำเป็นต้องเก็บมาใส่ใจ
“ได้! แกต้องการท้าทายอำนาจฉันใช่ไหม หนูเมรีเรียนจบเมื่อไหร่ฉันจะยกตำแหน่งรองประธานให้กับเธอทันที ทุกวันนี้ฉันคงพึ่งพาแกไม่ได้ น้องเป็นผู้หญิงยังมีความรับผิดชอบมากกว่าแกเสียอีก”
“เทิดทูนกันเข้าไป ขอให้ลูกสาวคนโปรดของคุณพ่อดูดีในสายตาแบบนี้ตลอดไปนะครับ จุ๊บ!” รามเกียรติ์แสยะยิ้มร้าย ก่อนจะส่งจูบให้กับบิดาด้วยแววตาทะเล้นยียวนกวนประสาท
“ไอ้ราม! ไอ้ลูกเวรเอ๊ย!” ทศกัณฐ์พยายามระงบอารมณ์โกรธที่มันแล่นอยู่ในใจ เขาอยากเดินออกไปกระชากคอเสื้อลูกชายแรง ๆ แล้วตบสั่งสอนสักสองสามที แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่คิด
“คุณรามน้าขอพูดอะไรด้วยหน่อยสิ” โมราเดินตามรามเกียรติ์ไปที่ห้องนั่งเล่น ซึ่งชายหนุ่มให้แม่บ้านเตรียมไวน์เย็น ๆ ไว้ให้ เพื่อบรรเทาอาการหัวร้อนที่พร้อมบวกกับผู้เป็นบิดาได้ทุกเวลา
“มีอะไรเหรอครับ ที่พ่อของผมให้ไปยังไม่พอใจอีกเหรอ” เขาพูดประชดประชันออกมา พลางยกแก้วไวน์ขึ้นมาจิบ
“น้ากับเมรีไม่เคยต้องการอะไรที่เป็นของคุณรามเลยนะคะ ตอนนี้คุณทศก็อายุมากแล้ว เมรีเองก็เป็นผู้หญิงจะดูแลบริษัทใหญ่โตแบบนั้นได้ยังไง”
“นั่นมันเรื่องของเขา และปัญหาของเธอไม่เกี่ยวกับผมสักหน่อย” รามเกียรติ์แสยะยิ้มร้าย เมื่อชายหนุ่มคิดว่าสองแม่ลูกคือปรสิต
“คุณจะเชื่อน้าหรือไม่ก็ตาม ตลอดระยะยี่สิบปีที่ผ่านมาน้าแค่หวังให้คุณรามกับพ่อปรับความเข้าใจกัน น้าไม่ได้มาแทนที่ใคร แต่น้ามาทำหน้าที่ของตัวเอง หน้าที่ของคนรัก หน้าที่การดูแลคุณรามให้มีชีวิตที่ดี และที่สำคัญหน้าที่ของความซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเอง”
“ยิ่งคุณน้าพูดก็เหมือนแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ ถ้าให้พูดตามเนื้อผ้า คุณน้าก็แค่ผู้หญิงที่รักความสบาย ใช้มารยาแย่งความรักที่พ่อของผมเคยมีให้กับแม่ไปจนหมด” โมราถึงกับถอนหายใจออกมา เพราะไม่ว่าเธอจะอธิบายยังไงรามเกียรติ์ก็คงไม่ฟัง
“น้ามาทีหลังแม่ของคุณก็จริง แต่น้ามาหลังจากที่แม่ของคุณรามจากไปแล้ว น้าไม่ได้แย่งคุณทศมาจากคุณรามหรือว่าแม่ของคุณรามเลยนะคะ น้ายังคงเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มีความปรารถนาดีต่อคุณทศกับรามเสมอ”
“คุณน้าเลิกเสแสร้งเถอะครับ พ่อไม่ได้อยู่แถวนี้สักหน่อย”
“ถ้าทุกอย่างคือการเสแสร้งดังที่คุณรามพูดมานั้น น้าคงเสแสร้งได้มาราธอนยาวนานมากเลยนะคะ” คราวนี้โมราพูดพลางฝืนยิ้มออกมา เพราะเธอไม่คิดว่ารามเกียรติ์จะเกลียดเธอมากถึงเพียงนี้
“นั่นสิครับไม่เหนื่อยบ้างเหรอ แต่ผมเหนื่อยแทน” ประโยคที่ไม่เคยรักษาน้ำยังคนฟัง โมราได้ยินจนชิน เธอได้แต่หวังว่าสักวันรามเกียรติ์จะยอมรับความปรารถนาดีที่เธอมีให้กับเขา
“แม่จ๋าเมย์ไปฝึกงานแล้วนะ” เมรีไม่ทันสังเกตเห็นรามเกียรติ์ เพราะมัวแต่ล้วงหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋า
“ไปยังไงให้แม่ไปส่งไหม วันนี้พ่อต้องไปพบลูกค้าก่อนเข้าบริษัท”
“ไม่ต้องค่ะแม่ พอดีวันนี้หมอชินมารอรับที่หน้าบ้านแล้วค่ะ”
“ร่าน!” น้ำเสียงเข้มดังลอดไรฟัน จนโมรีต้องเอียงหูฟัง
“คุณรามว่าอะไรนะคะ”
“เปล่า” เขาพูดพลางคว้ากุญแจรถจักรยานยนต์คันหรู ซึ่งเขาซื้อมาในราคาเจ็ดหลักขับผ่านทีทำเอาสาว ๆ กรี๊ดกันให้วุ่น เท่เกินห้ามใจแต่มันอันตรายเกินไปเขาจึงไม่เคยให้ใครมาเสี่ยงด้วย
ในเวลานี้สิ่งที่ทศกัณฐ์กำลังกังวล คือเรื่องของลูกชายที่กำลังจะกลายเป็นความแตกหัก ถ้าหากปล่อยทุกอย่างเอาไว้แบบนี้ทุกอย่างที่สร้างมากับมือต้องพังทลายเป็นแน่ รามเกียรติ์อายุยี่สิบเก้าปีแล้ว เขาควรเข้ามามีบทบาทในบริษัทได้แล้ว
“คุณทศค่ะ คุณไม่สบายหรือเปล่า”
“ผมปวดหัวนิดหน่อย”
“เดี๋ยวโมไปหยิบยาให้นะคะ”
“ไม่ต้องหรอก ผมแค่คิดมากเรื่องเจ้ารามน่ะ”
“คุณรามไม่ฟังใครเลย โมขอโทษนะคะที่เป็นสาเหตุให้คุณกับลูกผิดใจกัน”
“มันไม่ใช่ความผิดของคุณหรอก ผมเองที่ปล่อยให้เขาทำตามอำเภอใจ จนเวลาผ่านไปรามกลับไม่มีความรับผิดชอบ เขาทำเหมือนกับบริษัทที่ผมสร้างมากับมือ ไม่มีค่าอะไรเลย” ด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจทำให้ชายสูงวัยเริ่มโทษตัวเอง ที่อบรมเลี้ยงดูลูกชายไม่ดีพอ
“ไม่ต้องห่วงนะคะ เดี๋ยวโมจะช่วยพูดกับคุณรามเอง” ในเวลานี้สิ่งที่โมราทำได้ ก็คงหนีไม่พ้นการปลอบใจสามีของเธอ
เมื่อรามเกียรติ์ขับรถออกมาจากบ้าน เขาตรงไปที่บริษัทพลางกำชับให้ผู้ช่วยคนสนิทของบิดาปิดเป็นความลับ ชายหนุ่มเก็บรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อให้ไว้ซึ่งผลประโยชน์ในส่วนของมารดา เขาไม่อยากได้ในส่วนที่เป็นของบิดาเลยสักนิด ต่อให้ทศกัณฐ์ยกหุ้นทั้งหมดให้กับโมราเขาก็ไม่เสียดาย แค่เสียใจที่บิดาเห็นคนอื่นดีกว่าลูกในไส้
บทล่าสุด
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 53 บทส่งท้าย2
นับจากนี้ไปดวงของรามเกียรติ์ทั้งสองดวง คงเปล่งประกายโดดเด่นไม่แพ้ดวงดาวระยิบระยับอยู่บนท้องฟ้า เพราะพวกเธอได้รับความรักจากเขาอย่างท้น จนอุปสรรคไม่อาจขวางกั้นได้เวลาผ่านไปบรรยากาศภายในบ้านหลังใหญ่เริ่มคึกคักมีชีวิตชีวา กว่าเดิมเป็นร้อยเท่าพันเท่า เมื่อเมรีกลับมาคืนดีกับรามเกียรติ์ จึงทำให้ทุกคนเป็นปลื้ม ซึ่งการแต่งงานของรามเกียรติ์กับโรสศิรินถูกล้มเลิกไปโดยปริยาย เพราะหล่อนใช้วิธีสกปรกหวังที่จะมัดมือชกชายหนุ่ม อีกทั้งยังกุเรื่องตั้งครรภ์มาเป็นข้อต่อรอง จนทำให้หล่อนต้องหนีออกนอกประเทศ “นี่สินะที่เขาเรียกว่าครอบครัวมันคือความฝันของพ่อเลยนะหนูเมย์ ขอบใจนะที่ยอมกลับมาพร้อมกับของขวัญอันล้ำค่า” ทศกัณฐ์พูดพลางรั้งเมขลาขึ้นมานั่งบนตักของเขา “คนที่เมย์ต้องขอบคุณในตอนนี้คือคุณฮายาโตะ ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมาเขาคอยช่วยเหลือเมย์มาโดยตลอด” เมรีไม่เคยลืมพี่ชายของสามีที่คอยดูแลเธอในวันที่ไม่มีใคร “ทำไมวันนี้เราไม่ชวนเขามาทานมื้อเย็นด้วยกันล่ะ” รามเกียรติ์เองก็อยากขอบคุณเขาเหมือนกัน เรื่
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 52 บทส่งท้าย
“อืม... ช้าก่อนค่ะ คือเมย์...” หญิงสาวดันอกแกร่งออกห่าง ในขณะที่วงแขนของรามเกียรติ์โอบกอดเรือนกายขาวผ่อง ชนิดที่ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ “ไม่ทันแล้วเมย์ พี่ขอเถอะนะ นะครับคนดี” น้ำเสียงออดอ้อนของเขากำลังจะทำให้หัวใจของเมรีละลาย ทว่าหญิงสาวก็ยังคงนึกถึงงานแต่งของอีกฝ่าย “พี่รามกำลังจะแต่งงาน อย่าทำให้เมย์ต้องรู้สึกผิดมากไปกว่านี้เลยนะคะ” “ใครบอกว่าพี่จะแต่งกับคุณโรสศิริน เชื่อใจพี่นะเมย์พรุ่งนี้รอฟังฝ่ายนั้นแถลงข่าวได้เลย พี่ไม่เคยเอากับใคร ไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ เพราะคนที่พี่แคร์มีแค่เมย์กับลูกของเราเท่านั้น” “พี่ราม... อืม อื้อ!” รามเกียรติ์ไม่รอให้เมรีได้พูดอะไรต่อ เขาก้มลงไปใช้ปลายจมูกคมเล้าโลมคอระหงไล่ลงมายังทรวงอกอวบอิ่ม ที่กำลังสวยได้รูป เสิร์ฟส่งสัมผัสวาบหวามเกินต้านทาน ซึ่งกำลังจะทำให้คนตัวเล็กใต้ร่างหลอมละลายไปกับความปรารถนาที่กำลังลุกโชน การเล้าโลมฝ
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 51 เมียหายอยากได้คืน
“ไอ้รามมึงรู้ไหมว่ากูเจอใคร” ขุนเดชโทรไปรายงานเพื่อนรักทันที เมื่อเขาเหลือบไปเห็นเมรี ‘ใคร! ทำไมมึงดูตื่นเต้นจัง’ น้ำเสียงของรามเกียรติ์ฟังดูคล้ายไม่ได้ใส่ใจมากนัก “คุณเมรี” ‘ฮะ! ตอนนี้มึงอยู่ไหน!’ คราวนี้น้ำเสียงของรามเกียรติ์เริ่มเปลี่ยนไป เขาดูตื่นเต้นดีใจกว่าครั้งไหน ๆ ที่ได้ยินขุนเดชเอ่ยมา “เดี๋ยวกูส่งโลไปให้” ‘อืม... โอเคกูจะรีบไป’ คำพูดของรามเกียรติ์ทำให้ขุนเดชเกิดความสงสัย เขาจะตามเมรีมาทำไมกัน ในเมื่อวันแต่งงานกำลังจะมาถึง แล้วโรสศิรินล่ะเธอจะยอมถอยง่าย ๆ เลยเหรอ ขุนเดชได้แต่คิดคนเดียวเรื่อยเปื่อย ข้างกายของเขายังคงมีสาวสวยคอยบริการเครื่องดื่ม แต่ชายหนุ่มก็ยังคงไม่ถูกใจใครสักที เขายังคงใช้ชีวิตเพล์บอยไปวัน ๆ ท่ามกลางสาวงามไม่ซ้ำหน้า เวลาผ่านไปได้สักพัก รามเกียรติ์ได้เดินตรงมายังขุนเดช ทว่าสายตาของเขากลับสอดส่องหาใครบางคน ที่หัวใจกำลังเรียกร้องเพ
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 50 ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย
“แค่นี้มันยังน้อยไป ดีแค่ไหนที่ผมไม่ทำให้พวกมันล้มละลาย” “อย่างน้อยเขาก็เป็นพ่อของเมรี” “เพราะเหตุผลนี้ ผมถึงยอมละเว้นให้เขาได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อีกครั้ง พวกเขาต้องขอบคุณผมด้วยซ้ำ เพราะธุรกิจที่ต่างประเทศสามารถทำเงินได้มากกว่าเมืองไทยหลายเท่า” “อืม... ช่างเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว” ทศกัณฐ์ตบไหล่ลูกชายเบา ๆ เมื่อเขาไม่รู้จะเริ่มต้นพูดเรื่องเมขลายังไงดี “คุณปู่ขา.... คุณยายเรียกให้ไปกินยาก่อนอาหารค่ะ” เมขลาวิ่งเข้ามา พลางพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงใส ใบหน้าของเธอกำลังทำให้รามเกียรติ์ตกอยู่ในความรู้สึกที่ยากจะเข้าใจได้ “หนูชื่ออะไรครับ” เขาย่อเข่าลงไปถาม ทั้งที่รู้ว่าหนูน้อยคือลูกสาวของเมรีชื่อเมขลา “อืม... หม่ามี้บอกว่าคนแปลกหน้าจะเรียกหนูว่าเมขลา แต่ถ้าเราสนิทกันเรียกเมษาก็ได้ค่ะ” “เมขลา... เมษา ชื่อเพราะจัง ใครเป็นคนตั้งชื่อให้หนูเหรอครับ คุณพ่อหรือคุณแม่” “อืม... หม่ามี้ค่ะ” หนูน้อยเอ่ย
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 49 การกลับมาของเมรี 2
“เธอไม่ต้องการฉันจริงเหรอเมรี” น้ำเสียงแฝงความสั่นเครือเล็กน้อย บ่งบอกถึงการสะกดกลั้นอารมณ์อ่อนไหวไว้สุดกำลัง เพราะเขาไม่อยากหลั่งน้ำตาออกมาให้อีกฝ่ายได้เห็นถึงความอ่อนแอ “เรื่องราวระหว่างเรามันจบไปตั้งนานแล้ว” “ใครบอก พี่ไม่เคยจบ พี่ไม่เคยรักใคร พี่ไม่เคยนอกใจเธอเลยนะเมรี” ครั้งแรกที่รามเกียรติ์ใช้สรรพนามเรียกตัวเองว่าพี่ ซึ่งกำลังส่งผลให้หัวใจของเมรีเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง “แต่พี่กำลังจะแต่งงานกับคุณโรศสิริน หึ! เนี่ยนะเหรอบอกไม่เคยนอกใจ พี่ไม่จำเป็นต้องชักแม่น้ำทั้งห้ามาหว่านล้อมเมย์หรอกค่ะ เพราะถึงยังไงเมย์ก็ไม่มีวันกลับไป” หญิงสาวยังคงยืนกรานเสียงแข็ง ประหนึ่งเธอได้กลายเป็นคนไร้หัวใจไปแล้ว “เมขลาเป็นลูกของใคร ตอบพี่มาสิเมย์!” ชายหนุ่มต้องการคำตอบเพื่อตอกย้ำความเจ็บปวด เพราะรามเกียรติ์คิดว่าเมรีได้เริ่มต้นใหม่กับฮายาโตะไปแล้ว ถึงแม้ความปรารถนาของเขาจะโหยหาเธอมากเพียงใด สุดท้ายก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับพี่ชายต่างมารดา
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 48 การกลับมาของเมรี
ณ เมืองไทยดินแดนศิวิไลซ์ มีความเจริญก้าวหน้าทางสังคมสงบสุขเต็มไปด้วยอารยธรรมความเจริญรุ่งเรือง และการมีวัฒนธรรมที่ดีงาม จนต่างชาติขนานนามว่าสยามเมืองยิ้ม หญิงสาวในชุดทะมัดทะแมง กำลังก้าวเท้าลงจากรถยนต์คันหรู พร้อมกับลูกสาวของเธอเมขลา (หนูเมษา) ที่มีใบหน้าฟ้าประทานสวยตั้งแต่เด็ก ดูมีเสน่ห์โดดเด่นอย่างเป็นธรรมชาติ ผิวพรรณดีมีรอยยิ้มที่เป็นมิตร “นี่บ้านใหม่ของเราเหรอคะหม่ามี้” “ใช่จ้าหนูชอบไหมลูก” เมรีฉีกยิ้มกว้างจนเห็นไรฟันเรียงสวย พลางก้มลงไปเอามือลูบศีรษะลูกสาวเบา ๆ ด้วยความรักและเอ็นดู “ชอบค่ะ ชอบมากเลยค่ะ แต่...” หนูน้อยพูดออกมาพลางหยุดชะงัก เพราะคุณลุงฮายาโตะกำชับไม่ให้เอ่ยถามมารดาเรื่อบิดาผู้ให้กำเนิด “แต่อะไรเหรอหืม... ไหนลองบอกหม่ามี้มาซิจ๊ะ” “หม่ามี้ขาหนูเมษาขอไปเจอแด๊ดดี๊ได้ไหมคะ” คำถามของเมขลากำลังส่งผลให้เมรีแอบหันไปปาดน้ำตาที่มันไหลออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว “เอาไว้ว่าง ๆ
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 9 โอปป้า2
เมื่อรถของรามเกียรติ์แล่นออกไป ขุนพลรีบโทรหาเหมันต์ทันทีเพราะนี่คือปรากฏการณ์ใหม่เพิ่งเกิดขึ้น ร้อยวันวันปีเมรีกับเขาแทบพูดกันไม่กี่คำ ส่วนมากจะออกไปทางทะเลาะประชดประชน ต่างฝ่ายต่างไม่มีทีท่าว่ายอมใคร ‘มึงพูดจริงเหรอว่ะ’เหมันต์แ
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 8 โอปป้า
ท่ามกลางสายตาหลายคู่ที่โฟกัสมาที่ชายหนุ่ม เขากลับไม่แยแสต่อผู้คนรอบข้าง เพราะถึงยังไงคนในสังคมคงลืมลูกชายนักธุรกิจดังไปแล้ว รามเกียรติ์แทบจะไม่ปรากฏตัวในงานสังคมด้วยซ้ำ มีเพียงคนใกล้ตัวที่รู้จักเขาในนามทายาทพีราวัชระกรณ์ที่ไม่ได้เรื่อง “เอาไงดี พี่ชายเ
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 7 ความรู้สึก2
ในเวลานี้ทางด้านเมรีเริ่มมีอาการมึนหัว เธอจึงปฏิเสธที่จะดื่มอีกแก้ว ทว่าถูกเพื่อนในกลุ่มคะยั้นคะยอให้ดื่ม เพราะถึงยังไงเธอก็มีสารถีอย่างนายแพทย์หนุ่มคอยขับรถไปส่งถึงบ้าน “เมย์ไม่ไหวแล้วค่ะ จะเมาจนคอพับแล้วเนี่ย” หญิงสาวเริ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงออดอ้อน นั่นคือเสน
ยอดดวงใจรามเกียรติ์ Chapter 6 ความรู้สึก
เวลาผ่านไปหลายเดือน ในที่สุดเมรีก็เรียนจบสักที สมกับที่หญิงสาวตั้งใจเรียนมาหลายปี เธอคว้าเกรดนิยมอันดับหนึ่งมาได้ยิ่งสร้างความปลาบปลื้มใจให้กับคนในครอบครัว ยกเว้นรามเกียรติ์ที่แสดงออกชัดเจน เขาไม่ได้ยินดียินร้ายในความสำเร็จอีกขั้นของเมรี ค่ำคืนนี้หญิงสาว
บางทีคุณอาจจะชอบ
ลุ้นรักคุณแม่ตัวแสบ
ผู้แสวงหาชีวิตที่เป็นสุข61.5K viewsรวมเรื่องแซ่บ (1) NC20+
Beefy Cat69.3K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี147.4K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M viewsSET รักร้ายของนายหัว
MOONY MAY116 viewsรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล716 viewsกาลครั้งนั้นคือคุณ
Umamii.109 viewsเมียนอกสายใยรัก ซีรีส์ชุด เมียยอดรัก ลำดับที่ 3 NC20+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง89 views
