บทที่ 41

หลังจากที่ตรวจคนไข้รายสุดท้ายเสร็จ สายป่านก็มีเวลาได้นั่งพักและอยู่กับตัวเองบ้าง มือบางยกขึ้นไปคลึงบริเวณขมับได้รูปเบาๆ เพื่อผ่อนคลาย เพราะอาทิตย์ที่ผ่านมามีแต่เรื่องวุ่นๆ ถาโถมเข้ามาในชีวิตมิได้ขาด โดยเฉพาะเรื่องของ...

พอคิดมาถึงตรงนี้ ใบหน้าหล่อๆ ของใครบางคนก็แวบขึ้นในหัวอย่างรวดเร็ว เพราะตั้งแต่งานวันเกิดของสองแสบ เขาก็หายหน้าหายตาไปเลย จะมีก็แต่ข้อความส่งมาพอให้เธอได้วาบหวามหัวใจเล่นๆ เท่านั้น

“สงสัยคงจะมัวยุ่งอยู่กับการเลือกตั้งประธานสมาคมนักธุรกิจกาสิโนแน่ๆ”

คุณหมอสาวพึมพำเหมือนบ่นอยู่คนเดียว ในใจห่วงเจ้าพ่อหนุ่มสารพัด เพราะเขาคือตัวเก็งที่จะได้รับเลือกขึ้นนั่งตำแหน่งแทนบิดาของหลิน ในธุรกิจสีเทาเธอพอจะรู้มาบ้างว่าชีวิตคนมีค่าน้อยกว่าลูกกระสุนซะอีก

ตื๊ด…ตื๊ด…

ขณะที่กำลังคิดถึงเขาอยู่นั้น เสียงสัญญาณเตือนว่ามีข้อความเข้าก็ดังขึ้น หญิงสาวสะดุ้งนิดๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดอ่าน

‘คิดถึงจังเลย อยากกอด อยากจูบ แต่ติดธุระสำคัญ รอก่อนนะที่รักแล้วเจอกัน จุ๊บๆ’

สายป่านอ่านข้อความเสร็จก็หน้าแดงซ่านเป็นลูกตำลึง นิ้วเรียวงามเตรียมจะกดตอบกลับไปอีกครั้ง แต่ก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตู และตา