แชร์

บทที่ 2913

ผู้เขียน: กานเฟย
“กระไรหรือเจ้าคะ?”

หลิงหว่านเผลอถามออกไป

สุ่ยฉินลดเสียงให้ต่ำลง พลางขยับกายเข้าไปใกล้หลิงหว่าน “จุดจบที่อนาถที่สุดก็คือ... ถูกเขาส่งตัวไปยังเขาสือติ้ง เพื่อเป็นของเล่นให้แก่เหล่าทหาร หรือไม่ก็ถูกใช้เป็นหนูทดลองยาพิษ!”

หลิงหว่านเบิกตากว้างด้วยความตระหนก

เช่นนั้นมิได้หมายความว่า หากถูกส่งเข้าไปแล้วจะต้องมืดมนไร้เดือนตะวัน ทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสจวบจนตัวตายหรอกหรือ?

“บุรุษเช่นนี้จะแต่งด้วยได้อย่างไร?”

สุ่ยฉินเอ่ยอย่างเย้ยหยัน “หากเป็นข้า ต่อให้ต้องตายก็มิยอมแต่งงานกับเขาเด็ดขาด!”

“ทว่าเซวียนหยวนเซินกลับเสแสร้งแกล้งทำตัวเป็นคนดี พร่ำบอกว่ามีใจรักมั่นต่อคุณหนูหนานเพียงผู้เดียว ชาตินี้หากมิใช่นางก็จะมิขอแต่งกับผู้ใด!”

“ซ้ำยังกล่าวอีกว่า หากคุณหนูหนานตอบตกลงแต่งงาน เขาพร้อมจะกลับตัวกลับใจเป็นคนใหม่ ขอเพียงคุณหนูหนานให้โอกาสเขาเพียงสักครา!”

หลิงหว่านถึงกับพูดมิออก ความหน้าหนาไร้ยางอายของบุรุษผู้นี้ ช่างเลวร้ายยิ่งกว่าคนชั่วช้าสารเลวใด ๆ ที่นางเคยพบพานมาเสียอีก!

หลิงหว่านรู้สึกใจคอมิดี หากเป็นเพราะคุณหนูหนานมิอาจถอนพิษได้ จึงเป็นเหตุให้เซวียนหยวนเซินจับตัวเผยอวี้ไป

แล้วเผยอวี้ที่ตกอยู่ใ
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2913

    “กระไรหรือเจ้าคะ?”หลิงหว่านเผลอถามออกไปสุ่ยฉินลดเสียงให้ต่ำลง พลางขยับกายเข้าไปใกล้หลิงหว่าน “จุดจบที่อนาถที่สุดก็คือ... ถูกเขาส่งตัวไปยังเขาสือติ้ง เพื่อเป็นของเล่นให้แก่เหล่าทหาร หรือไม่ก็ถูกใช้เป็นหนูทดลองยาพิษ!”หลิงหว่านเบิกตากว้างด้วยความตระหนกเช่นนั้นมิได้หมายความว่า หากถูกส่งเข้าไปแล้วจะต้องมืดมนไร้เดือนตะวัน ทนทุกข์ทรมานแสนสาหัสจวบจนตัวตายหรอกหรือ?“บุรุษเช่นนี้จะแต่งด้วยได้อย่างไร?”สุ่ยฉินเอ่ยอย่างเย้ยหยัน “หากเป็นข้า ต่อให้ต้องตายก็มิยอมแต่งงานกับเขาเด็ดขาด!”“ทว่าเซวียนหยวนเซินกลับเสแสร้งแกล้งทำตัวเป็นคนดี พร่ำบอกว่ามีใจรักมั่นต่อคุณหนูหนานเพียงผู้เดียว ชาตินี้หากมิใช่นางก็จะมิขอแต่งกับผู้ใด!”“ซ้ำยังกล่าวอีกว่า หากคุณหนูหนานตอบตกลงแต่งงาน เขาพร้อมจะกลับตัวกลับใจเป็นคนใหม่ ขอเพียงคุณหนูหนานให้โอกาสเขาเพียงสักครา!”หลิงหว่านถึงกับพูดมิออก ความหน้าหนาไร้ยางอายของบุรุษผู้นี้ ช่างเลวร้ายยิ่งกว่าคนชั่วช้าสารเลวใด ๆ ที่นางเคยพบพานมาเสียอีก!หลิงหว่านรู้สึกใจคอมิดี หากเป็นเพราะคุณหนูหนานมิอาจถอนพิษได้ จึงเป็นเหตุให้เซวียนหยวนเซินจับตัวเผยอวี้ไปแล้วเผยอวี้ที่ตกอยู่ใ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2912

    “พี่สุ่ยฉิน เมื่อครู่ข้าได้ยินพวกท่านสนทนากัน ดูท่าคุณหนูหนานผู้นี้จะปรนนิบัติยากยิ่งใช่หรือไม่เจ้าคะ!”หลิงหว่านเอ่ยถามหยั่งเชิงสุ่ยฉินกลืนข้าวลงคอ พลางปรายตามองค้อนหลิงหว่านคราหนึ่ง แล้วกระซิบเสียงเบา “เจ้าเพิ่งมาใหม่ มิรู้อันใดก็อย่าได้พูดส่งเดช!”หลิงหว่านฟังแล้วเห็นช่องทาง จึงลดเสียงกล่าวว่า “พี่สุ่ยฉิน โปรดชี้แนะข้าสักหน่อยเถิดเจ้าค่ะ ข้าเองก็มิอยากหาเรื่องใส่ตัว เพียงอยากทำงานอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวเท่านั้น!”“แต่ข้ามิรู้อันใดเลย เกรงว่าจะเผลอล่วงเกินผู้ใดเข้าโดยมิตั้งใจจนถูกไล่ออกจากจวน!”สุ่ยฉินกวาดตามองรอบกาย ครั้นเห็นว่าไร้ผู้คนสนใจ จึงเอ่ยขึ้นว่า“วาจาที่เสี่ยวเยี่ยนพูดเมื่อครู่ เจ้าอย่าได้เก็บมาใส่ใจ!”“เสี่ยวเยี่ยนเพียงแค่ผูกใจเจ็บที่ถูกลดขั้นเป็นสาวใช้ขั้นสาม จึงได้พยายามใส่ร้ายป้ายสีคุณหนูหนานเช่นนั้น!”“แท้จริงแล้ว คุณหนูหนานปรนนิบัติง่ายกว่าคุณหนูใหญ่เสียอีก! เจ้าอยู่ไปนานวันเข้า ก็จะประจักษ์เองว่าข้าพูดจริง!”หลิงหว่านถามด้วยความใคร่รู้ “แล้วเหตุใดเสี่ยวเยี่ยนถึงถูกลดขั้นเป็นสาวใช้ขั้นสามหรือเจ้าคะ?”“คุณหนูหนานเป็นหลานสาวสายนอกของฮูหยินผู้เฒ่า การที่ฮูหยิ

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2911

    แม้จะบอกว่าให้พักผ่อน ทว่าทันทีที่หลิงหว่านวางสัมภาระลง ก็ถูกเหมยซิ่วเรียกตัวไปใช้งานทันทีทางห้องครัวมีผักสดจำนวนมากที่ต้องตระเตรียมและชะล้าง เหล่าสาวใช้หลายนางต่างล้อมวงกันเด็ดผักล้างผักกันอยู่ที่ริมบ่อน้ำเหมยซิ่วแนะนำหลิงหว่านให้ทุกคนรู้จัก ก่อนจะปลีกตัวออกไปจัดการธุระของตนส่วนหลิงหว่านนั่งลงช่วยเด็ดผักก่อนหน้านี้นางเคยเลี้ยงวัวนม ทุกสิ่งล้วนลงมือทำด้วยตนเอง งานสัพเพเหระเพียงเท่านี้จึงมิได้คณามือนางทว่าหลิงหว่านเพิ่งมาใหม่ยังมิรู้จักใคร สาวใช้หลายคนคุยกัน นางแทบไม่มีโอกาสแทรกพูด จึงได้แต่ฟังเงียบ ๆจากถ้อยคำซุบซิบของพวกสาวใช้ ทำให้หลิงหว่านล่วงรู้ว่า งานพิธีปักปิ่นที่จะจัดขึ้นในวันพรุ่งนั้นเป็นงานของหลานสาวแท้ ๆ ของอัครเสนาบดีจูเก๋อ คุณหนูใหญ่จูเก๋อเยวียนจูเก๋อเยวียนผู้นี้มีรูปโฉมงดงามดั่งบุปผา แม้ยังมิผ่านพิธีปักปิ่น แต่ผู้คนก็แห่กันมาสู่ขอจนธรณีประตูบ้านตระกูลจูเก๋อแทบสึกกร่อนทว่าฮูหยินผู้เฒ่าจูเก๋อยังมิยอมตกปากรับคำ กล่าวเพียงว่าอยากจะช่วยจูเก๋อเยวียนพิจารณาดูคู่ครองที่เหมาะสมให้ถ้วนถี่เสียก่อนฉะนั้น งานเลี้ยงพิธีปักปิ่นในวันพรุ่ง จึงจัดขึ้นเพื่อดูตัวเหล่าคุณชายที

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2910

    จวนตระกูลจูเก๋อสมกับที่เป็นพำนักของอัครเสนาบดี มองดูก็รู้สึกได้ถึงความกว้างใหญ่เบื้องหน้าประตูใหญ่ที่ดูเก่าแก่น่าเกรงขาม มีสิงโตหินสองตัวตั้งตระหง่าน และขนาบข้างด้วยบ่าวเฝ้าประตูที่ยืนยามอยู่อีกสองคนหลิงหว่านจนปัญญา มิรู้จะหาช่องทางแฝงตัวเข้าไปอย่างไร จึงได้แต่เดินวนดูรอบนอกหนึ่งรอบครั้นเดินอ้อมมาถึงประตูข้าง ก็ประจวบเหมาะเห็นรถม้าคันหนึ่งจอดเทียบอยู่ บ่าวชายสองคนกำลังช่วยกันขนของลงจากรถตะกร้าผักถูกขนลงมาใบแล้วใบเล่า หลิงหว่านเห็นแล้วก็นึกสงสัยจวนจูเก๋อโหวมีคนมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ? ไฉนจึงต้องใช้ผักมากมายปานนี้?ตะกร้าเยอะขนาดนี้ น่าจะจัดโต๊ะงานเลี้ยงได้เป็นสิบ ๆ โต๊ะกระมัง!หรือว่าตระกูลจูเก๋อกำลังจะจัดงานเลี้ยง?ครั้นคิดได้ดังนั้นแววตาของหลิงหว่านก็เป็นประกาย นางเหลือบไปเห็นแม่นมผู้ดูแลคนหนึ่งกำลังตรวจนับตะกร้าผัก จึงสืบเท้าเข้าไปหา“แม่นม ข้าอยากมาหางานทำ ที่จวนของพวกท่านยังต้องการคนอยู่หรือไม่เจ้าคะ?”แม่นมผู้ดูแลผู้นั้นเป็นสตรีวัยราวสี่สิบปี ใบหน้ากลม เมื่อได้ยินคำถามของหลิงหว่าน นางจึงหันกลับมามองเห็นหลิงหว่านมีหน้าตาธรรมดาสามัญ สวมอาภรณ์เรียบง่ายทว่าซักจนสะอาดส

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2909

    “ไฟไหม้แล้ว!!”เถ้าแก่โรงเตี๊ยมเห็นเปลวเพลิงลุกโชนขึ้น ก็ร้อนใจจนตะโกนร้องก้องผู้คนบางส่วนจึงรีบกุลีกุจอไปตักน้ำมาช่วยดับไฟหลิงหว่านปรายตามองเถ้าแก่โรงเตี๊ยมด้วยความรู้สึกผิดอยู่บ้าง เพลิงกองนี้เป็นนางเองที่จุดขึ้นเถ้าแก่โรงเตี๊ยมผู้นี้ต้องมาประสบเคราะห์กรรมโดยไร้สาเหตุ โรงเตี๊ยมถูกเผาผลาญเช่นนี้ ความเสียหายย่อมมิใช่น้อยหลิงหว่านล้วงก้อนตำลึงทองออกมาสองก้อน อาศัยจังหวะชุลมุนสาวเท้าเข้าไปใกล้เถ้าแก่โรงเตี๊ยมหลิงหว่านมิได้เอ่ยสิ่งใด เพียงดึงมือเขามาแล้วยัดตำลึงทองทั้งสองก้อนใส่มือเขากว่าเถ้าแก่โรงเตี๊ยมจะตั้งสติได้ หลิงหว่านก็กลืนหายเข้าไปในกลุ่มฝูงชนที่กำลังช่วยกันดับไฟเสียแล้วกระทั่งรูปโฉมของนาง เถ้าแก่ก็ยังมองมิถนัดตาเขาก้มลงมองก้อนตำลึงทองในมือ นัยน์ตาก็เป็นประกายด้วยทองคำสองก้อนนี้ เขาสามารถบูรณะโรงเตี๊ยมขึ้นใหม่ ซ้ำยังขยายกิจการให้ใหญ่โตกว่าเดิมได้อีกเถ้าแก่โรงเตี๊ยมเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่คงเป็นการชดเชยจากผู้ที่ก่อเหตุเป็นแน่เขาจึงมิได้แพร่งพรายสิ่งใด ทำเพียงสั่งการให้เสี่ยวเอ้อร์เร่งดับไฟต่อไปชาวบ้านละแวกใกล้เคียงต่างตื่นตระหนก เกรงว่าไฟจะลุกลามมาถึงเรือนต

  • ยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา   บทที่ 2908

    เผยอวี้มิได้ล่วงรู้ถึงภัยที่คืบคลานเข้ามาแม้แต่น้อยเงาดำสายหนึ่งย่างเท้าแผ่วเบา แง้มแผ่นกระเบื้องบนหลังคาออก ก่อนจะล้วงกระบอกไม้ไผ่ออกมาสอดเข้าไปในช่องว่าง แล้วเป่าควันสายหนึ่งลงสู่เบื้องล่างทว่าประจวบเหมาะเหลือเกิน ซินเล่อที่พักอยู่ห้องเดียวกับเผยอวี้ มิทราบว่าเป็นเพราะกินของผิดสำแดงหรือไม่เขามิอยากส่งเสียงรบกวเผยอวี้ จึงได้แต่ข่มกลั้นความต้องการที่จะไปปลดทุกข์เอาไว้ทว่าอาการปวดท้องกลับรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ จนสุดจะทานทนไหว เขาจึงยันกายลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ หมายจะออกไปสุขาทว่าจังหวะนั้นเอง กลุ่มควันพิษพลันลอยฟุ้งเข้ามาภายในห้อง พอซินเล่อยืนขึ้น ควันเหล่านั้นก็พุ่งเข้าสู่จมูกของเขาพอดีเพียงแค่สูดดมเข้าไป ซินเล่อก็รู้สึกวิงเวียนตาลายขึ้นมาฉับพลัน ก่อนจะล้มฟุบลงกระแทกพื้น!ฝ่ายเผยอวี้นั้นแม้จะหลับอยู่ แต่ด้วยสัญชาตญาณระแวดระวังภัย เขาจึงมิเคยปล่อยตัวตามสบายครั้นได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวผิดปกติ เขาก็เบิกตาโพลงขึ้นทันทีภายในห้องมืดสนิท แต่เมื่อเผยอวี้ลืมตาขึ้นมองจากบนเตียง ก็เห็นลำแสงสายหนึ่งลอดผ่านลงมาจากหลังคานั่นเป็นเพราะกระเบื้องหลังคาถูกคนรื้อออก ช่องว่างที่เกิดขึ้นจึง

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status