บทที่ 2

บทที่ 2

“ว่าไงเราเดินหน้ามุ่ยมาเลยนะ” ภีรวัจน์ทักน้องสาวขณะเดินเข้าบ้าน

“ก็ไม่มุ่ยยังไงไหวล่ะคะพิมเรียนไม่รู้เรื่องเลยจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่แล้ว”

“เพื่อนเราก็มาติวให้อยู่ไม่ใช่เหรอ” เขาถามถึงใครอีกคน

“ก็ติวค่ะแต่พิมไม่อยากกวนไหมบ่อยๆ เพราะเขาก็ต้องอ่านหนังสือสอบเหมือนกัน”

“จะอ้อนเอาอะไรอีกล่ะเรา”

“พิมอยากได้ครูสอนพิเศษค่ะ พี่เคนช่วยพูดกับคุณพ่อคุณแม่ให้พิมหน่อยนะคะ” เธออ้อนพี่ชาย

“มีใครขัดใจเราได้ที่ไหน” เขาบอกก่อนจะขยี้ผมเธอเล่นอย่างเอ็นดู ภีรดาโผเข้ากอดพี่ชายก่อนจะแอบยิ้มอย่างมีความสุข

ภีรวัจน์เรียนอยู่มหาวิทยาลัยชื่อดังปีสุดท้าย ในขณะที่ภีรดาเพิ่งจะเรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก ภีรดารักและหวงพี่ชายคนเดียวของเธอมาก เพราะเขาดูแลเธอมาตั้งแต่เด็กและมักจะตามใจเธอทุกเรื่อง

กริ๊ง...ง

เสียงโทรศัพท์ของภีรวัจน์ดังขึ้นในตอนนั้น เขามองดูเบอร์และถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่าย ก่อนจะกดทิ้งอย่างไม่ไยดี

“สาวโทร.มาเหรอคะพี่เคน”  

“น่าเบื่อ” เขาพูดอย่างไม่สบอารมณ์

“วันนี้เป็นอะไรคะดูหงุดหงิดชอบกล ปกติเห็นพี่เคนไม่เคยปฏิเสธสาวๆ”

จะหงุดหงิดเรื่องอะไรล่ะนอกจากเรื่องยัยแว่น เขาตอบคำถามนั้นในใจ เด็กนั่นทำให้เขาหมดอารมณ์จะคุยกับใครโดยเฉพาะในยามที่สายตาเย็นชาของเธอมองมาที่เขา เขานึกอยากจะจับมาเขย่าตัวเพื่อให้น้ำแข็งที่มองผ่านสายตาของเธอละลายไปในทันที

เขานึกอยากจะรู้นักว่ายามที่ยัยนั่นอยู่ใต้ร่างเขาเธอจะร้อนแรงมากแค่ไหน หรือหากจะยังเย็นชาแบบนี้เขาจะเป็นปลุกไฟในตัวเธอขึ้นมาเอง ภีรวัจน์รีบสลัดความคิดฟุ้งซ่านของตัวเองออกไปก่อนที่น้องสาวของเขาจะล่วงรู้

วราลีนั่งมาเงียบๆ ตลอดทางจนภวินท์อดสงสัยไม่ได้

“เป็นอะไรไปไหม”

“เปล่าค่ะ” เธอรู้สึกตัวตอนที่ภวินท์เรียก

“แล้วทำไมวันนี้เงียบจัง”

“ไหมกำลังคิดอะไรเพลินๆ น่ะค่ะ”

“คิดอะไร”

“พี่ไก่ไม่คิดจะทักทายยัยพิมบ้างหรือคะ” เธอหันมาถามเขา

“ไม่” เขาตอบสั้นๆ แต่ใบหน้ายังคงเรียบเฉย

“แต่พิมเป็นเพื่อนไหมนะคะ” วราลีพูดพร้อมกับหันไปยิ้มให้เขา เธอรู้ดีว่าภวินท์หยิ่งแค่ไหน เขาไม่เคยชอบและไม่เห็นด้วยสักนิดที่วราลีมีเพื่อนเป็นภีรดาคุณหนูไฮโซผู้เพียบพร้อม ทั้งนี้เพราะเขาไม่อยากให้ใครมาเปรียบเทียบและว่ากระแทกแดกดันน้องน้อยของเขาว่าอยากมีเพื่อนเป็นไฮโซ และนอกจากนี้เขาไม่ชอบที่ภีรดามักจะเอาเปรียบวราลีเสมอในเรื่องเรียน ยัยคุณหนูนั่นไม่เคยตั้งใจเรียนและมักจะรอให้วราลีเป็นผู้ติวให้ตลอดจนใกล้จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่แล้ว

ภวินท์และวราลีเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็กโดยที่ภวินท์อายุมากกว่าสองปี บ้านของทั้งสองคนเป็นบ้านสวนอยู่ติดกันทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันอย่างมาก เขาเป็นคนที่เงียบขรึมไม่ค่อยพูดแต่จะใจดีเสมอกับวราลี โดยภวินท์จะเป็นคนที่ดูแลเธอมาตลอดตั้งแต่เล็กจนโตเขารักและเอ็นดูเธอเหมือนน้องสาวแท้ๆ ในขณะที่วราลีก็รักภวินท์เหมือนพี่ชายมาตลอดเช่นกัน

“อย่าเข้ามานะ”

วราลีพยายามจะวิ่งหนีสุดชีวิต แต่ก็ไม่ไวเท่ากับการเคลื่อนไหวของภีรวัจน์ที่จู่โจมเข้าถึงตัวเธออย่างรวดเร็ว

“จะหนีไปไหนสาวน้อย”

“ปล่อย” เธอพยายามดิ้นให้เป็นอิสระ แต่ก็ไม่สามารถพ้นไปจากวงแขนที่กอดเธอไว้แน่นในตอนนี้

“ไม่ปล่อย”

ร่างสูงของเขาไม่ได้ฟังคำของร้องของเธอแม้แต่น้อย เขามองเธออย่างมาดหมายราวกับสิงโตจ้องตะครุบเหยื่อก่อนที่วราลีจะถูกเขาดึงเข้าไปปะทะกับอกกว้างของเขา จมูกโด่งแตะลงที่แก้มของเธอ ปากร้อนๆ เคลื่อนที่เข้าไปหาและกดริมฝีปากนั้นลงบนริมฝีปากของเธอและบดจูบอย่างร้อนแรง มือซุกซนของเขาสำรวจไปทั่วร่างของเธอ โดยเฉพาะตรงสะโพกมนทั้งสองข้างก่อนจะดึงเธอมาชิดกับเขามากขึ้นจนเธอสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของร่างกายเขา

ร่างบางของเธอถูกเขาบดเบียดจนแทบจะไม่มีที่ว่างให้เข็มผ่าน ภีรวัจน์ค่อยๆ ปลดสายเสื้อนอนของเธอลงทำให้ร่างกายเปลือยเปล่าของเธอเปิดเผยต่อหน้าเขาเป็นครั้งแรก ชายหนุ่มโน้มร่างเธอลงบนที่นอนก่อนที่เขาจะทาบทับตามลงมา วราลีใช้แขนทั้งสองข้างปกปิดร่างกายส่วนบนไว้ให้พ้นจากสายตาที่มองมาราวกับจะกลืนกินของเขาแต่ไม่ว่าเธอจะปิดบังยังไงก็ยังไม่สามารถหยุดพ้นจากสายตาคมกริบคู่นั้นไปได้ หญิงสาวพยายามผลักไสเขาออกแต่ร่างแกร่งของเขาก็หนักอึ้งเกินกว่าจะที่แรงของเธอจะผลักเขาไปได้

ชายหนุ่มกดร่างบางของเธอจมลงไปกับที่นอนแล้วใช้มือทั้งสองข้างตรึงแขนบอบบางเอาไว้ก่อนที่จะค่อยๆ โน้มหน้าตรงลงมาหายอดอกสีชมพูที่ตระหง่านอยู่ตรงหน้า

หญิงสาวผวาตื่นขึ้นในนาทีนั้น เหงื่อเม็ดเล็กๆ ผุดขึ้นเต็มหน้าผากจนชื้น อาการร้อนวูบวาบยังแล่นไปทั่วร่างกาย เธอมองไปรอบๆ ห้องของตัวเองแล้วค่อยๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอกที่มันเป็นแค่ความฝัน

วราลีค่อยๆ โน้มตัวลงนอนอีกครั้ง เธอพลิกไปหาหมอนข้างก่อนจะทุบกำปั้นลงบนหมอนหลายครั้งติดๆ กัน เธออยากจะตั๊นหน้าพี่ชายของเพื่อนรักมากเหลือเกิน เพราะนายพี่เคนบ้านั่นมาตามหลอกหลอนเธอแม้แต่ในฝัน คนบ้านั่นลวนลามเธอจนเธอแทบจะช้ำไปทั้งตัว หญิงสาวหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความวาบหวามที่เขาเป็นผู้จุดขึ้นแม้ว่าแค่ในความฝัน เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยที่ลึกๆ แล้วเธอกลับรู้สึกว่าตัวเองชอบสัมผัสของเขา