Share

ตอนที่ 13

last update Tanggal publikasi: 2026-09-28 17:20:21

ดอกทิวลิปสีชมพู

“ความคิดถึง”

“พี่มัสเขาเป็นอะไรของเขาอ่ะแก กลับมาจากโรงพยาบาลก็หางานทำไม่หยุด ฉันน
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 38/2 ( The End)

    “มัม มะ หม่ำ หม่ำ” เด็กน้อยตัวอวบอ้วนแขนขาเป็นปล้องน่ารักน่าชังไม่ต่างจากพี่สาวตอนเด็กๆ คลานต้วมเตี้ยมมาขอแม่จุ๊บเต้า เป็นเด็กที่ติดเต้าของแม่มาก ต่างจากพี่สาวโดยสิ้นเชิง รายนั้นให้เลิกเต้าก็เลิก ส่วนคนน้องเมื่อให้ดื่มจากขวดนมก็มักจะร้องงอแงเสมอ จนเวลาล่วงเลยมาเดือนที่ 9 มัสลินจะให้เขาจุ๊บเต้าแค่วันละครั้งต่อวันเท่านั้น เพราะจริงๆ ควรให้เขาเลิกเต้าได้แล้ว ต้องหัดให้เขาชินกับการกินนมในขวดแทนพอเจ้าตัวน้อยคลานมาถึงแม่ มัสลินก็อุ้มเขามาเข้าเต้า เด็กน้อยยิ้มร่ารีบงับเต้าของแม่ทันที เขารีบดูดเต้าแม่ทันทีเมื่อได้กลิ่นน้ำนมแม่ นอนมองแม่ตาแป๋วบ้องแบ๊วน่าเอ็นดูดูดไปดูดมาอยู่ดีๆ...“โอ๊ย หม่ามี้เจ็บนะ!” มัสลินขึงขังมองเขาแววตาดุ เจ้าตัวน้อย พอกินอิ่มแล้วก็เคี้ยวหัวนมแม่เล่นเสียอย่างนั่น ยิ่งเขามีฟันซี่เล็กๆ ไม่ได้มีแค่เหงือกแดงๆ แล้ว พอเวลาขบลงมามันก็ยิ่งเจ็บ ไม่รู้ว่าคันฟันหรือมันเขี้ยวแม่ หรืออะไรกันแน่!“ทำหม่ามี้เจ็บแบบนี้ หม่ามี้ไม่ให้กินอีกแล้วนะ” มัสลินดึงลูกออกจากเต้าทันทีเด็กน้อยเบะปากร้องไห้จ้ารีบคลานมาหาแม่ คล้ายกับว่าจะสำนึกผิดแล้ว“แง แง แง” ทว่ามัสลินทำทีว่าลุกเดินหนีออก

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 38/1

    ดอกผีเสื้อแสนสวย“ความเบิกบาน ความสุขสำราญ ความสุขสดชื่น”พอลูกเงยหน้ามาเท่านั้นแหละ...“ว้าย อะไรคะเนี่ย” ใบหน้าของลูกสาวเต็มไปด้วยสีของลิปติกสีแดงๆ รอบปากก็เช่นกัน เลอะเทอะเปรอะเปื้อนไปหมดทั้งหน้า ไม่รู้ว่าเจ้าจอมยุ่งแอบขโมยลิปติกของแม่ไปเล่นตั้งแต่เมื่อไหร่“แหะ แหะ” เด็กน้อยหัวเราะแห้ง มัสลินเองก็พยายามสงบสติอารมณ์อยู่ “มีอะไรกันเหรอ” คนที่นอนอยู่ข้างๆ งัวเงียตื่นขึ้นมา ทรงโปรดแอบงีบหลับไป พอเงยหน้าขึ้นมา มัสลินถึงกับหลุดขำพรืดออกมา หน้าของเขาไม่แตกต่างกันกับลูกเลย เพราะถูกลูกสาวละเลงไปด้วยลิปสติกสีแดงดีที่เธอใช้แบรนด์ลิปสติกออแกร์นิค ทำให้ไม่แพ้ มัสลินหยิบกระจกให้เขาดู ทรงโปรดก็หลุดขำออกมาเช่นกัน“น้องปัน แต่งหน้าให้ปะป๊าเหรอคะ หืม?” เขายังมีแก่ใจมาเอ่ยแซวลูกพลางลูบหัวลูกน้อยด้วยความเอ็นดู เด็กน้อยยิ้มจนตาปิด พยักหน้าลงหงึกหงักตอบรับ มัสลินช่วยเช็ดใบหน้าให้ทั้งสองคนจนสะอาดเอี่ยมอ่อง และหยิบลิปบาล์มที่มีส่วนผสมทุกอย่างมาจากธรรมชาติหอมกลิ่นดอกมะลิอ่อนๆ มาทาริมฝีปากจิ้มลิ้มให้น้องปันแทน“ส่วนอันนี้หม่ามี้ขอนะคะ” มัสลินแบมือขอลิปสติกเจ้าปัญหาคืน มือน้อยๆ ก็ยื่นคืนให้แต่โดยดี

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 37

    ดอกมะลิ“ดั่งความรักของแม่ที่มีให้กับลูก”มัสลินและทรงโปรดเข้าปรึกษากุมารแพทย์...“แบบนี้เรียกว่าอาการ terrible two หรือที่เรียกว่า วัยทอง 2 ขวบค่ะ เพราะสมองในด้านของอารมณ์มีการพัฒนามากขึ้น แต่สมองส่วนเหตุผลจะเติบโตช้ากว่า จึงทำให้แสดงพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมออกมาน่ะค่ะ คนเล็กเขาต้องการแม่ก็จริงแต่บางครั้งหน้าที่หลักในการให้นมและกล่อมนอน หรืออะไรที่ยิบย่อยกว่านั้นเช่นเปลี่ยนผ้าอ้อม อาบน้ำ ก็ลองไหว้วานคุณพ่อทำ เพื่อเราจะได้มีเวลาในการดูแลคนโต เพราะว่าคนโตเขารู้เรื่องแล้ว เราสร้างสัมพันธ์กับเขามาสองปีแล้ว อยู่ๆ มีน้องมา เวลาที่เขาเคยมีกับเราก็เอาไปให้น้องหมด เป็นเราก็น้อยใจใช่ไหมล่ะคะ อย่างนั้นก็ต้องจัดสรรเวลา เพราะยังไงเขาก็ต้องเป็นลูกของเราไปตลอดชีวิตใช่ไหมคะ อย่าทำให้ความรู้สึกของลูกต้องตกหล่นไประหว่างทางเลยค่ะ อย่าให้คนโตรู้สึกว่าเมื่อน้องเกิดมาความรักที่เขาเคยได้รับหายไปพร้อมกับน้องนะคะ เพราะถ้าเขารู้สึกแบบนั้น เขาจะยิ่งไม่ชอบน้อง ไม่รักน้อง และตามมาด้วยความอิจฉาน้องและต้องมีการสื่อสารเชิงบวกกับเขา เวลาที่เรามีเวลาทำกิจกรรมร่วมกับเขา เราให้กำลังใจ ให้ความรัก แสดงออกทางสีหน้าแว

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 36/2

    ป้าเฟื้องรักษาตัวกว่าสามเดือนที่โรงพยาบาลจนวันหนึ่ง...“ขอบคุณป้าที่ดูแลและรักมัสกับน้องปันนะคะ ป้าไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนะคะ” หลังจากที่ป้าได้สั่งเสียและร่ำลากันแล้ว ป้าก็จากไปอย่างสงบ ทรัพย์สมบัติของป้าเฟื้องยกให้มัสลินทั้งหมดบรรยากาศเป็นไปด้วยความเศร้าโศกเสียใจถึงแม้ป้าจะสั่งเสียเอาไว้ก็ตามว่าไม่ให้ทุกคนเศร้า แต่มันก็ห้ามไม่ได้อยู่ดีเมื่องานสีดำผ่านพ้นไป ทุกคนก็ต้องเดินต่อไปข้างหน้า ทิ้งไว้เป็นความทรงจำที่ดีและใช้ชีวิตของตัวเองที่มีอยู่อย่างมีสติและมีความสุขทรงโปรดและมัสลินพยายามกันมากว่าหลายเดือนจนตอนนี้ก็ทำสำเร็จจนได้ เมื่อในเช้าวันหนึ่งมัสลินชูเครื่องตรวจครรภ์ว่าขึ้นสองขีดทรงโปรดกดจมูกลงแก้มนิ่มเสียหลายครั้ง ก่อนจะวิ่งไปอุ้มลูกสาวตัวน้อยที่ตื่นมาแล้วยังนั่งงงสะลึมสะลืออยู่ โยกคลอนอ้อมแขนล่ำๆ ที่อุ้มลูกน้อยไปมาด้วยความดีใจ“เย้! หนูจะมีน้องแล้วนะ ดีใจไหมครับ?” ทรงโปรดชูมือเด็กน้อยขึ้นข้างหนึ่ง เด็กน้อยก็ไม่เข้าใจเท่าไหร่ว่าหมายถึงอะไร แต่เด็กน้อยก็หัวเราะดีใจไปด้วยเมื่อเห็นพ่อกับแม่ของเธอหัวเราะจวบจนเด็กน้อยก็ลืมตาดูโลกในที่สุด เขาเป็นเด็กผู้ชายตัวอ้วนกลมจ้ำม่ำ มัสลินตั

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 36/1

    ดอกคาร์เนชั่นสีชมพู“หันมาสนใจฉันบ้างเถอะ”"แม่ครับ แม่ทำแบบนี้ไม่ถูกนะ เรื่องราวในอดีตของแม่ มันไม่เกี่ยวกับมัสกับหมอโปรดนะ” ตามตะวันเตือนสติมารดาของตนอีกครั้ง“นั่นสิแม่ แม่ทำแบบนี้ไม่สงสารมัสเหรอ” ตามตะวันร่วมผสมโรง“แม่ไม่ยอมให้มัสไปเป็นสะใภ้บ้านนั้นหรอก มัสจะต้องเจออะไรบ้างก็ไม่รู้”“มัสก็แยกครอบครัวแล้วนี่แม่ น้องไม่ได้ไปอยู่ชายคาบ้านนั้นเสียหน่อย เขาทำอะไรไม่ได้หรอกน่า” ตามตะวันเอ่ยต่อ“นังนั่นมันงูพิษ มันอาจจะทำอะไรมัส ลับหลังพวกเราก็ได้” ดวงดาวเปรยต่อ“แม่มองโลกในแง่ร้ายเกินไปหรือเปล่า แล้วตกลงมีเรื่องอะไรกันมาก่อนเนี่ย” จันทรคุปต์เอ่ยถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น ว่ามันเรื่องคอขาดบาดตายอะไรกัน ถึงต้องเกลียดขี้หน้ากันขนาดนี้//“แม่ แล้วจะบอกผมได้หรือยัง ว่ามีเรื่องอะไรกันแน่” ทรงโปรดเอ่ยถามระหว่างทาง ขณะที่ขับรถพามารดากลับไปส่งที่โรงแรม เมื่อเห็นว่ามารดาของเขานั่งเงียบเป็นเป่าสาก ไม่พูดไม่จามาเป็นนานสองนานแล้ว//“ว่าไงละครับแม่” ตามตะวันถามคาดคั้นคนเป็นแม่บ้าง“ก็ตอนสมัยที่ยังสนิทกัน แม่แอบไปเห็นว่าแฟนมันมีชู้ ไอ้เราก็อุตส่าห์บอกด้วยความหวังดี แต่มันดันเชื่อแฟนมากกว

  • ยังเป็นรักอยู่วันยังค่ำ   ตอนที่ 35

    ดอกโหระพา“ความเกลียดชัง”ทรงโปรดเข้ามาดูอาการของไอริณ ตอนนี้เธอเริ่มเข้าโปรแกรมทำกายภาพบำบัด มีผู้เชี่ยวชาญมาดูแลเธอโดยเฉพาะ“พี่จะให้ไอเริ่มทำกายภาพพรุ่งนี้แล้วนะ”“ค่ะ” เธอพยักหน้ารับน้อยๆ คุณธาราโผล่เข้ามาในห้องพยาบาล ทรงโปรดจึงขอตัวออกไปก่อน“หมอโปรด น้าขอรบกวนเวลาสักครู่”“ครับ”ธาราหันมามองหน้าลูกสาวด้วยความรู้สึกสงสารจับใจ แต่หล่อนก็อยากจะเคลียร์เรื่องนี้ให้รู้เรื่องสักที หล่อนรับรู้เรื่องทุกอย่างมาจากปากของเพื่อนสนิทเรียบร้อยแล้ว“น้ารู้เรื่องทุกอย่างหมดแล้วนะ” ธาราเอ่ยขึ้น ไอริณตาเบิกกว้าง เมื่อแม่ของเธอรู้เรื่องนี้แล้ว“ผมขอโทษครับ” เขาค้อมศีรษะแสดงความรับผิดชอบและขอโทษในทุกเรื่องที่เกิดขึ้น แม่ของเขาคงบอกเรื่องนี้กับธาราแล้ว ลูกชายกับแม่ก็พูดเหมือนกันไม่มีผิด ขวัญเรือนเองก็ได้แต่ขอโทษขอโพยกับหล่อนแบบนี้ไม่ต่างกัน“น้าจะพายัยไอกลับไปรักษาที่กรุงเทพฯ” หล่อนยังคงโกรธเคืองสองแม่ลูกนี้ไม่หาย“คุณแม่คะ!”“กลับไปรักษากันต่อที่กรุงเทพฯนะลูก” เธอหันมาคุยกับลูกสาวสุดที่รัก “แม่ไม่อยากให้ไอเจ็บตัวอีกแล้ว กลับบ้านเรากัน” ไอริณน้ำตาพรั่งพรู สองแม่ลูกกอดปลอบกัน ทรงโปรดที่ยืนอ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status