ตอนที่ 5 - 1 พี่ชายขี้หวง

“ถึงเวลาเดี๋ยวก็มีเองแหละ ความรักไม่ใช่เรื่องที่ต้องรีบร้อน ใจเย็นๆ ดูให้แน่ใจจะได้ไม่ต้องมาร้องไห้เสียใจเพราะความผิดหวังทีหลัง”

ซือลู่ชิงถือโอกาสสอนน้องสาวฝาแฝดออกมา เขารักและเป็นห่วงน้องทุกคน ไม่ว่าจะเป็นน้องสาวหรือน้องชาย ในเมื่อเขาเกิดมาเป็นพี่ชายเขาก็ต้องดูแลทุกคน

“น้องเข้าใจแล้วค่ะ แต่ขอให้ต้าเฟยซ่อนตัวได้ไหมคะ รอเกิดเรื่องค่อยเข้ามาช่วย ไม่อย่างนั้นไปเที่ยวครั้งนี้ก็ไม่สนุกหรอกค่ะ” น้องสาวคนสวยเอ่ยออกมาอย่างยอมแพ้แต่ก็ยังมีข้อตกลงกับพี่ชาย

“อืม... แบบนั้นก็ได้ มีอะไรจะปรึกษาพี่อีกไหม ถ้าไม่มีพี่ไปนอนนะ เธอก็ด้วยไปนอนได้แล้ว เดี๋ยวตื่นมาไม่สวยนะ” ซือลู่เหลียนส่ายใบหน้างามไปมาก่อนที่ทั้งคู่จะเดินขึ้นห้องไปพร้อมกันและแยกกันเข้าห้องของตนไป

ซือลู่ชิงเพิ่งจะเข้ามารับตำแหน่งเป็นประธานบริษัทในเครือของตระกูลซือซึ่งประกอบไปด้วยห้างสรรพสินค้า ร้านอาหารและคลับ ส่วนโรงงานอุตสาหกรรมนั้นบิดายังเป็นประธานดูแลอยู่

ชายหนุ่มทำหน้าที่แทนผู้เป็นบิดาได้เป็นอย่างดีจนทำให้เหล่าผู้ถือหุ้นให้ความไว้วางใจในตัวทายาทคนโตของตระกูลซือ เขาตกเป็นที่จับตามองในวงการนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงที่ทำผลกำไรให้กับบริษัทได้เกินเป้าหมาย ภายในระยะเวลาเพียงสองปีที่เขาเข้าไปรับช่วงต่อจากบิดา

“สวัสดีครับท่านประธาน”

เสียงเข้มของเลขาหนุ่มเอ่ยทักทายท่านประธานที่เขานับถือ ถึงแม้อีกฝ่ายจะอายุน้อยกว่าเขาไปถึงสามปี แต่ผลลัพธ์ของงานที่ทำนั้นเรียกได้ว่าลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น

“อืม.... สือจิ้น วันนี้ฉันมีงานอะไรบ้าง”

ซือลู่ชิงเอ่ยถามเลขาหน้าห้องก่อนที่จะยกแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ เช้านี้เขาเข้ามาที่บริษัทที่บิดาเคยดำรงตำแหน่งเป็นประธานอยู่ หากแต่ตอนนี้เปลี่ยนมือมาให้เขารับตำแหน่งแทนแล้ว

“ไม่มีครับท่านประธาน” เสียงทุ้มของเลขาหนุ่มวัยยี่สิบแปดปีเอ่ยขึ้น

“อืม... ถ้าอย่างนั้นฉันจะออกไปดูงานข้างนอกนะ วันนี้ไม่กลับเข้าบริษัทแล้ว ใครมีงานหรือเอกสารอะไรให้เซ็นคุณก็รับไว้ให้ผมได้เลยนะ พรุ่งนี้ผมเข้ามาจะเซ็นให้"

“ครับ...ท่านประธาน”

ร่างสูงโปร่งคว้าสูทก่อนที่จะก้าวออกไป ตงหลงที่ยืนอยู่ด้านนอกรีบเดินตามหลังเจ้านายหนุ่มทันที วันนี้ต้าเฟยได้รับคำสั่งจากคุณชายลู่ชิงให้ไปตามดูแลคุณหนูลู่เหลียนจึงทำให้เขาต้องดูแลคุณชายใหญ่กับบอดี้การ์ดใหม่อีกหนึ่งคน

ทุกย่างก้าวของท่านประธานหนุ่มเรียกสายตาชื่นชมจากพนักงานสาวๆ ได้เป็นอย่างดี แต่ทุกคนก็ยังมีความกังวลว่าคุณชายซือลู่ชิง จะไม่สนใจผู้หญิง เพราะตลอดระยะเวลาที่เข้ามาบริหารงาน ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน ที่จะมาขอพบคุณชายเลย และสายตาของเขาก็ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนเลย

“น้องซูหนี่ว์นี่โชคดีจังเลยนะคะที่ได้ถ่ายรูปคู่กับคุณชายลู่ชิงด้วย” เสียงของอดีตศัตรูหัวใจวัยเด็กของเธอดังขึ้นขณะที่ซุปตาร์สาวกำลังก้มหน้าก้มตาอ่านบทในมืออยู่

“ก็ได้รับรางวัล มันก็เป็นธรรมดาที่เราต้องถ่ายรูปกับคนมอบไม่ใช่หรอคะ” ซุปตาร์สาวเงยหน้าขึ้นมองคนที่เดินมาหยุดพูดกับเธอก่อนที่จะเอ่ยออกไป

“ก็ถูกค่ะ เสียดายที่พี่ไม่ได้รางวัล ถ้าไม่อย่างนั้นพี่จะยินดีเป็นที่สุดถ้าจะถูกคุณชายลู่ชิงกอดเอวเอาไว้แบบนั้น พี่นี่อดที่จะอิจฉาน้องซูหนี่ว์ไม่ได้เลยนะคะเนี่ย”

ดาราสาวกระแนะกระแหนซุปตาร์สาวรุ่นน้องทันที เข้าวงการก็ทีหลังเธอ กลับประสบความสำเร็จยิ่งกว่าเธอ ที่สำคัญครอบครัวของรุ่นน้องสาวยังสนิทกับครอบครัวของคุณชายซือลู่ชิงอีก

“ค่ะ... มีอะไรอีกไหมคะ พอดีซูหนี่ว์ต้องรีบท่องบทเพื่อเข้าฉากต่อไปน่ะค่ะ” หลินซูหนี่ว์ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ เพื่อระงับอารมณ์ ก่อนที่จะเอ่ยออกมาอย่างเบื่อหน่าย

“ไม่มีอะไรแล้วจ้ะ”

หุ้ยหรูหรูเอ่ยออกมา ก่อนที่จะมองซุปตาร์สาวรุ่นน้องด้วยแววตาหมั่นไส้ และเดินจากไปที่ห้องพักของเธอเอง

เยว่เหมยที่เพิ่งจะไปคุยโทรศัพท์เดินกลับมาหาซุปตาร์สาวก็เดินสวนกับดาราสาวหุ้ยหรูหรูเข้าพอดี อีกฝ่ายเพียงส่งยิ้มให้ก่อนที่จะเดินจากไป เยว่หรูรีบเดินเข้าไปถามไถ่หลินซูหนี่ว์ทันที ด้วยรู้ว่าทั้งสองคนเป็นคู่แข่งในวงการบันเทิง และซุปตาร์สาวมักจะมาเหนือกว่าทุกครั้ง ด้วยฐานแฟนคลับของมารดาและคนที่ชื่นชอบการแสดงของเธอ

“มีอะไรกันหรือเปล่า เมื่อกี้พี่เห็นยัยหรูหรูเดินสวนพี่ออกไป”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ เธอแค่อยากจะมาแสดงความขี้อิจฉาจนตาร้อนที่ซูหนี่ว์ได้ถ่ายรูปคู่กับคุณชายซือลู่ชิง”

ซุปตาร์สาวตอบออกมาราวกับไม่ได้คิดอะไรมาก ทั้งๆ ที่ภายในใจนั้นนึกแค้นเคือง ว่าทำไมหรูหรูถึงไม่ยอมถอดใจจากซือลู่ชิงสักที

“หึๆ นี่ถ้ารู้ว่าเมื่อคืนคุณชายซือลู่ชิงไปส่งหนูที่บ้าน พี่ว่านางต้องอิจฉาจนอกแตกตายแน่ๆ”

ผู้จัดการสาวเอ่ยออกมาด้วยความหมั่นไส้อีกฝ่าย ที่คอยเป็นคู่แข่งกับซุปตาร์สาวที่เธอดูแลมาตั้งแต่เข้าวงการไม่ว่างานอะไรที่หลินซูหนี่ว์อยากจะรับ หุ้ยหรูหรูก็มักจะเสนอตัวด้วย แต่ทุกครั้งสปอนเซอร์และผู้จัดละครต่างก็เลือกหลินซูหนี่ว์ตลอด

‘นี่ถ้าเธอรู้ว่าฉันเป็นคู่หมั้นกับผู้ชายที่เธอชอบมาตั้งแต่เด็ก เธอจะรู้สึกยังไงนะ’ หลินซูหนี่ว์คิดในใจก่อนที่จะยิ้มร้ายออกมาโดยที่ผู้จัดการส่วนตัวสาวไม่ทันได้สังเกต