ยัยคู่หมั้นตัวร้าย ของคุณชายเย็นชา

ตกเย็นทั้งสองครอบครัวก็มานั่งล้อมวงรับประทานปิ้งย่างกันที่สวน ซือลู่เหลียนและซือลู่จื้อที่วิ่งเล่นกันจนเหนื่อยก็พากันหิวโหยจนถิงถิงอดที่จะเอ็นดูลูกๆ ไม่ได้ เธอจัดแจงตักเนื้อย่างใส่จานให้ซือลู่จื้อที่มีอายุเพียงแค่ห้าขวบ ส่วนสองแฝดนั้นดูแลตนเองได้แล้ว เธอจึงไม่ต้องเหนื่อยอะไรมากพอรับประทานปิ้งย่างกันจนอิ่ม ซือซือก็เอ่ยแซวซือมู่อันเรื่องที่ซือลู่ชิงยินยอมที่จะแต่งงานกับซูหนี่ว์เมื่อเติบโตไปเป็นผู้ใหญ่ บิดาทั้งสองฝ่ายถึงกับหันมามองหน้ากันอย่างตกใจ เด็กวัยเพียงสิบขวบกับเจ็ดขวบถึงขั้นพูดคุยเรื่องแต่งงานกันแล้วหรือนี่“ซูหนี่ว์ หนูอยากเป็นเจ้าสาวของพี่ลู่ชิงจริงๆ หรอลูก” ซือมู่อันเอ่ยถามบุตรสาวของเพื่อนสนิทถิงถิง“ใช่ค่ะคุณลุง ซูหนี่ว์รักพี่ชาย และมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นรอยยิ้มของพี่ชาย เวลาที่ซูหนี่ว์ไม่เห็นหน้าพี่ชาย ซูหนี่ว์ก็รู้สึกคิดถึง ซูหนี่ว์อยากเป็นเจ้าสาวของพี่ลู่ชิงค่ะ”คำตอบของเด็กหญิงทำเอาคนเป็นบิดามารดาถึงกับอ้าปากค้าง ซือซือนึกถึงละครที่เธอเคยแสดงขึ้นมาทันที หรือว่าซูหนี่ว์บุตรสาวของเธอจะเลียนแบบมาจากละคร ที่พระนางหมั้นหมายกันไว้ต้งแต่เด็ก พอโตมาจึงตกลงปลงใจแต่งงานกัน ซุ

“เพี๊ยะ!!” ฝ่ามือบางฟาดลงไปบนไหล่หนา เขายืนหันหลังอยู่จึงไม่ทันเห็นเธอ“โอ๊ย!! อะไรเนี่ย”เสียงทุ้มด้วยวัยย่างเข้าสู่วัยหนุ่มดังขึ้นก่อนที่จะมองไปยังเด็กสาวผมเปียวัยเพียงสิบสองปีที่เดินเข้ามาตีแขนเขาอย่างแรง เพื่อนๆ มองไปที่เธออย่างตกใจเช่นกัน ก่อนที่จะพากันผ่อนลมหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าเป็นใคร“พี่ลู่ชิงนอกใจซูหนี่ว์ ซูหนี่ว์จะไปบอกคุณน้าถิงถิง”เด็กสาวเอ่ยออกมาอย่างเอาแต่ใจ ซือมู่อันนั้นได้หมั้นหมายหลินซูหนี่ว์เอาไว้ให้ซือลู่ชิงตั้งแต่เขาอายุได้สิบขวบ ในวันที่สองครอบครัวจัดปาร์ตี้ปิ้งย่างกันที่สวนข้างบ้านของเขา และเพราะบุตรชายนั้นมักจะคอยปกป้องน้องน้อยคนนี้เสมอจนเขาเข้าใจว่าลูกๆ มีใจให้กัน ซึ่งภรรยาและเพื่อนของภรรยาก็ไม่ขัดข้องแถมซือลู่ชิงเองก็ไม่ขัดข้องอีกด้วยถึงแม้จะเป็นการหมั้นปากเปล่า แต่ก็เท่ากับว่าซือลู่ชิงนั้นเมื่อโตขึ้นเขาก็ไม่ใช่ชายหนุ่มที่เป็นโสด เพื่อนๆ ที่ได้ฟังต่างพากันอ้าปากค้างตาเบิกโพลงด้วยความตกใจ พวกเขาคิดไว้อยู่แล้วว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้ไม่ธรรมดา“เมื่อกี้พี่ไม่ได้คุยอะไรเลยนะ อีกอย่างพี่จะไปนอกใจเราได้ยังไง ก็พี่ยังไม่เคยมีเราอยู่ในใจเลย”เด็กหนุ่มเอ่ยออกมาอย

สายตาทุกคู่ภายในโดมขนาดใหญ่ที่ใช้เป็นสถานที่มอบรางวัลต่างจับจ้องมองมายังคนที่กำลังเดินเข้าไปด้านใน รวมไปถึงสายตาคู่สวยของซุปตาร์สาวซูหนี่ว์ด้วยหัวใจของหญิงสาวเต้นอย่างแรงด้วยความตื่นเต้นที่ได้พบหน้าคนที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี เขาไม่เคยแวะเวียนไปเยี่ยมเยือนครอบครัวเธอเลย มีแต่พี่ลู่เหลียนกับน้องลู่จื้อที่คอยบอกเล่าเรื่องราวของพี่ชายคนโตให้เธอได้ฟังสายตาคมของซือลู่ชิงกวาดมองไปทั่วบริเวณเพื่อหาหญิงสาวที่ได้ชื่อว่าเป็นคู่หมั้นของเขามาตั้งแต่เด็กเช่นกัน ทันทีที่พบ หัวใจหนุ่มที่เคยเหือดแห้งกลับรู้สึกเย็นชุ่มช่ำขึ้นมาอีกครั้ง รอยยิ้มผุดที่มุมปากเพียงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าแม่น้องน้อยก็มองมาทางเขาเช่นกัน ถึงเธอจะแกล้งทำตัวว่าไม่สนใจเขา แต่เขาก็ดูออกว่าเธอยังรักเขาอยู่ ถ้าไม่อย่างนั้นเธอคงไม่รักษาความบริสุทธิ์มาจวบจนวันนี้ซือลู่ชิงเดินไปนั่งที่เก้าอี้ด้านหน้าสุดของเวที และพิธีการมอบรางวัลของคนบันเทิงประจำปีนี้ก็เริ่มต้นขึ้น วันนี้เขาได้รับเกียรติมามอบรางวัลสำคัญเพียงสองรางวัลเท่านั้น นั่นก็คือรางวัลนักแสดงนำหญิงและนักแสดงนำชายยอดนิยม ร่างสูงกลับหลังหันก่อนที่จะโค้งให้คนในวงการที่มารอฟังผลการป

ซือลู่ชิงมองคนที่กำลังเดินออกจากงานไปด้วยสายตาเย็นชา นี่เธอกล้าขัดคำสั่งของเขาอย่างนั้นหรอ หึๆ สงสัยจะอยากให้ทุกคนรู้มากว่าเขากับเธอเป็นอะไรกัน มือเรียวกดข้อความบางอย่างส่งไปให้คนที่กำลังจะเดินออกจากงานไป มือบางล้วงเข้าไปในกระเป๋าถือใบเล็กเพื่อหยิบเอาเจ้าสมาร์ทโฟนเครื่องหรูที่มีเสียงข้อความเข้าไม่หยุด ดวงตากลมเบิกค้าง สองเท้าหยุดชะงักทันทีที่อ่านข้อความที่ได้รับ“อ้าว หยุดทำไมล่ะคะ”เยว่เหมยเอ่ยถามซุปตาร์สาวด้วยความงุนงง ก็ใกล้จะเดินออกจากโดมไปแล้วแท้ๆ จู่ๆ ซูหนี่ว์ก็หยุดชะงักเฉย“อ่ะ..เอ่อ คือ...คือว่า..”ยังไม่ทันพูดจบเสียงทุ้มเย็นชาของคนที่เพิ่งจะมอบรางวัลให้ซุปตาร์สาวที่บนเวทีไปเมื่อสักครู่ที่ผ่านมาก็ดังขึ้น ผู้จัดการสาววัยสามสิบถึงกับตาเบิกโพลงด้วยความตกใจและงุนงง เธอก็คิดอยู่แล้วว่าน้องสาวคนนี้ของเธอต้องรู้จักและสนิทกับคุณชายลู่ชิงอย่างแน่นอน แล้วทำไมต้องทำเหมือนโกรธเกลียดอะไรเขานักหนา“พี่บอกให้รอ.. ทำไมไม่รอคะ...น้องน้อย” เขาเรียกเธอราวกับว่าเธออายุเจ็ดขวบ“อ่ะ..อ้าว คุณชายลู่ชิง มีอะไรกับน้องซูหนี่ว์หรือเปล่าคะ พอดีพี่ต้องรีบพาน้องซูหนี่ว์ไปพักผ่อนน่ะค่ะพรุ่งนี้น้องมีงานต่อ”

“ถึงเวลาเดี๋ยวก็มีเองแหละ ความรักไม่ใช่เรื่องที่ต้องรีบร้อน ใจเย็นๆ ดูให้แน่ใจจะได้ไม่ต้องมาร้องไห้เสียใจเพราะความผิดหวังทีหลัง”ซือลู่ชิงถือโอกาสสอนน้องสาวฝาแฝดออกมา เขารักและเป็นห่วงน้องทุกคน ไม่ว่าจะเป็นน้องสาวหรือน้องชาย ในเมื่อเขาเกิดมาเป็นพี่ชายเขาก็ต้องดูแลทุกคน“น้องเข้าใจแล้วค่ะ แต่ขอให้ต้าเฟยซ่อนตัวได้ไหมคะ รอเกิดเรื่องค่อยเข้ามาช่วย ไม่อย่างนั้นไปเที่ยวครั้งนี้ก็ไม่สนุกหรอกค่ะ” น้องสาวคนสวยเอ่ยออกมาอย่างยอมแพ้แต่ก็ยังมีข้อตกลงกับพี่ชาย“อืม... แบบนั้นก็ได้ มีอะไรจะปรึกษาพี่อีกไหม ถ้าไม่มีพี่ไปนอนนะ เธอก็ด้วยไปนอนได้แล้ว เดี๋ยวตื่นมาไม่สวยนะ” ซือลู่เหลียนส่ายใบหน้างามไปมาก่อนที่ทั้งคู่จะเดินขึ้นห้องไปพร้อมกันและแยกกันเข้าห้องของตนไปซือลู่ชิงเพิ่งจะเข้ามารับตำแหน่งเป็นประธานบริษัทในเครือของตระกูลซือซึ่งประกอบไปด้วยห้างสรรพสินค้า ร้านอาหารและคลับ ส่วนโรงงานอุตสาหกรรมนั้นบิดายังเป็นประธานดูแลอยู่ชายหนุ่มทำหน้าที่แทนผู้เป็นบิดาได้เป็นอย่างดีจนทำให้เหล่าผู้ถือหุ้นให้ความไว้วางใจในตัวทายาทคนโตของตระกูลซือ เขาตกเป็นที่จับตามองในวงการนักธุรกิจรุ่นใหม่ไฟแรงที่ทำผลกำไรให้กับบริษัทได