Se connecter“ไม่! กะ-แกข่มขืนฉัน อ๊ะ!”ปากบอกปฏิเสธแต่ร่างกายของเมธิตากลับตอบสนอง ความเจ็บปวดในคราครั้งแรกได้หายไป ความเสียวเสียดได้แทรกเข้ามา เมธิตาไม่รู้ว่าตัวเองจะยับยั้งสิ่งนี้ได้อย่างไร มาเฟียร้ายได้กระทำกับเรือนร่างของเธออย่างหนักหน่วง ค่ำคืนที่ผ่านมาจวบจนกระทั่งเช้าของอีกวัน เธอมีเวลาหลับนอนไม่กี่ชั่วโมง
“ไม่นะ! ฉันไม่ได้เป็นเมียคุณ และไม่อยากเป็น!” “ไม่อยากเป็น คุณก็ต้องเป็น ต่อจากนี้คุณจะเป็นเพิ่มอีกอย่างหนึ่งก็คือ เป็นแม่ของลูกผมนะเบบี๋ รู้หรือเปล่าว่าผมไม่มีวันที่จะปล่อยคุณไปหรอก ระยะเวลาหนึ่งเดือนนี้ผมจะพิสูจน์ให้ดู” “ทำไมคุณไม่ปล่อยฉันไป เราไม่รู้จักกัน และจะอยู่ด้วยกันได้ย
[โต๊ะอาหารเวลายามเย็นคฤหาสน์เฮมสวอร์ธ] “วันนี้ลุงอดัมจัดเมนูพิเศษต้อนรับพวกคุณเลยนะคะ อาหารไทยหลายอย่างจากเชฟคนไทย ที่คุณอดัมคัดสรรเป็นพิเศษ คุณทั้งสามคนคงคิดถึงอาหารไทยมากๆ เลยใช่ไหมคะ”เสียงของไรลีย์ที่กำลังเปิดบทสนทนาบนโต๊ะอาหารในฐานะเจ้าของบ้านใหญ่ ซึ่งรับหน้าที่ภารกิจนี้แทนพี่ชายเธอทั
[วันต่อมา...ณ คฤหาสน์หลังใหญ่] บรรยากาศตอนสายๆ ของการนัดหมายในคฤหาสน์หลังใหญ่เกิดขึ้น อดัมพ่อบ้านประจำคฤหาสน์กำลังเตรียมการและดูแลความพร้อมทุกด้าน ไม่ว่าจะเป็นเหล่าบอร์ดี้การ์ด การอำนวยความสะดวก รวมไปถึงการเตรียมรับมือสถานการณ์ที่คาดไม่ถึง ซึ่งเหตุการณ์ครั้งนี้มันเป็นครั้งแรกของพ่อบ้านอย่า
“เรียบร้อยค่ะ คุณแน่ใจนะคะว่าร่างกายของคุณไหว ความจริงที่ทางมาเฟียนั่นให้คนติดต่อคุณมาโดยตรง และขอเคลียร์เรื่องราวทั้งหมด และบอกให้ทางเราไม่ต้องนำเงินมาแล้ว คุณคิดว่ายังไงคะ ไหมว่าดูแปลกๆ นะคะ” “ถ้าผมเดาไม่ผิดนะ ไอ้ลูคัสมันคงทำอะไรกับลูกสาวของเราไปแล้วแน่นอน มันถึงยอมฉีกสัญญาเอง และเสนอข้อ
[อีกด้านหนึ่ง ณ คฤหาสน์เฮมสวอร์ธ] ร่างอันบอบบางกำลังพยุงตัวเองลุกขึ้นจากที่นอนด้วยความยากลำบาก ความบอบช้ำจากการโดนกระทำอันโหดร้ายและป่าเถื่อนของมาเฟียโหดเจ้าของคฤหาสน์หลังใหญ่ ทำให้เธอแทบทรงตัวไม่ไหวจนเกือบจะล้มลง หมับ! ร่างเล็กถูกรับเอาไว้อย่างทันท่วงที ก่อนที่จะล้มลงบนพื้น สายต
“ก็ฉันบอกนายแล้วไง ว่าอารมณ์มันพาไป นายไม่เคยมีอารมณ์ทางเพศกับเขาเลยหรือไง นายถึงไม่เข้าใจเรื่องนี้สักที หือ อดัม” “เข้าใจว่าอารมณ์พาไปครับ แต่ว่านายทำเธอเกินไปจริงๆ ถ้านายต้องการผู้หญิงที่สนองอารมณ์ของนาย ทำไมนายไม่โทรหาโรมันให้จัดการครับ” “อดัม...นายไม่เข้าใจจริงๆ หรอกว่าอารมณ์
ศรากรพูดออกไปโดยไม่ทันได้สังเกตสีหน้าของอีกฝ่าย ที่ดูจะซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด “เอ่อ คุณเกลียดมาเฟียเหรอคะ?”ไรลีย์ถามกลับ และถ้าเขารู้ว่าเธอเป็นน้องสาวมาเฟียล่ะ เขาจะคิดอย่างไร “ก็ไม่ถึงกับเกลียดอะไรมากมายหรอกครับ แค่ไม่ชอบครับ ความเป็นจริงเรื่องนี้จะโทษมาเฟียนั่นก็ไม่ถูกหรอกค
[กรมตำรวจเมืองลาสเวกัส รัฐเนวาด้า] “ผมต้องขอบคุณ...คุณไรลีย์มากเลยนะครับ นอกจากที่จะให้ที่พักกับผมแล้ว ยังพาผมมาตามเรื่องที่สถานีตำรวจอีก” “ไม่เป็นไรค่ะ ไรลีย์เองก็เคยช่วยเหลือคนอื่นอย่างนี้อยู่เป็นประจำค่ะ...อืม...แล้วนี่คุณเติ้ลจะทำยังไงต่อคะนี่” “ก็ต้องวางแผนใหม่ครับ
10 นาทีต่อมา... “นี่คุณจะหยุดร้องไห้ได้หรือยัง!”เบนจามินเริ่มหัวเสีย เมื่อเขาพยายามจะถามไถ่ถึงเรื่องของเธอ แต่เธอสิกลับร้องไห้ตลอดเวลา สายตาคมจ้องมองไปยังเรือนร่างอวบอิ่มที่ถูกคลุมด้วยผ้าห่มผืนใหญ่ เขากำลังนั่งมองเธอที่อยู่บนเตียง เบนจามินลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเธอ ผ่านไปเกือบสิบนาที ก็ไม่ม







