31

สิ้นสุดเสียงกรีดร้องของเธอ ปิ่นก็ถูกปิดปากด้วยริมฝีปากหนาอีกครั้ง เสื้อผ้าที่เคยอยู่บนตัวเมื่อครู่ก็ถูกเขาจับถอดอีกครั้งแล้วเช่นกัน

“ถือว่าออกกำลังกายอีกรอบแล้วกันนะ” ภีมเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“ไม่! พอแล้ว” ปิ่นเอ่ยขึ้น ขยับร่างกายถอยหลังหนีเขา ทว่ามันก็ไม่เป็นผลอยู่ดี

“หนีไม่พ้นหรอกครับ” ภีมเอ่ย เขายันตัวลุกขึ้นยืนทันที ก่อนจะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด ร่างกายไร้เสื้อผ้าอยู่บนตัว แท่งเนื้อร้อนเด่นสู้สายตา ทำให้ปิ่นใบหน้าร้าวผ่าวขึ้นมาอีกครั้งก่อนที่เธอจะหันหน้าหนีไปอีกทาง แต่ก็ถูกมือหนาประคองใบหน้าให้หันกลับมาสบตาอยู่ดี

เขาขึ้นคร่อมอยู่เหนือร่างของเธอ มือหนาลูบไล้ตามกรอบหน้าเล็กอย่างทะนุถนอม แววตาของเขามองเธอด้วยความอบอุ่น ส่วนเธอก็จับจ้องเพียงแค่เขาเช่นกัน ในเวลานี้ทั้งคู่มีแค่กันและกัน

“พี่ภีม..” เธอเอ่ยเรียกเขาน้ำเสียงแผ่วเบา ราวกับหยอกล้อเขา

“หื้ม.. ว่าไงครับ”

“แรงเยอะจังเลยนะคะ”

“กับหนู..” ภีมเอ่ยเว้นวรรค พลางใช้สายตามองเธอตั้งแต่บนลงล่าง “พี่ได้ทั้งวัน”

“ขนาดนั้นเชียว”

“จะลองดูก็ได้นะ”

“เอาสิคะ” ปิ่นยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อย แค่เธอยั่วเขาเพียงนิดหน่อย ไฟร้อนในตัวเขามันก็