Share

บทที่ 8 ความจริงปรากฎ

last update publish date: 2026-03-31 01:14:27

คนธรรมดาที่ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดี ไม่มีวันรู้หรอกว่านมสดนั้นมีรสชาติยังไง หลินหว่านต้องอาศัยเส้นสายจากที่ทำงาน บ้านนายจ้าง ถึงขอนมสดกลับมาให้ลูกสาวได้วันละขวด เพราะนมสดขวดนี้ หลินหว่านมีปากเสียงกับแม่สามีไปแล้วกี่รอบก็ไม่รู้ แม่สามีบอกกับเธอว่า ผู้หญิงไม่จำเป็นต้องดื่มนมพวกนี้ ควรเก็บไว้ให้หลานชายสุดที่รักดื่มจะดีกว่า แต่...หลินหว่านไม่ยอม จึงทำให้แม่สามีเกลียดเธอกับลูกมากกว่าเดิม

“แม่ดื่มเถอะค่ะ” เจียงสวี่ยื่นแก้วนมให้แม่พลางทำเสียงอ้อน

“แม่ดื่มบ้างสิคะ ~” แม่ของเธอมีโรคหัวใจ พรุ่งนี้...พ่อจะพาผู้หญิงคนนั้นกลับมาที่บ้าน

ชาติที่แล้ว เพราะแม่โกรธพ่อมากโรคหัวใจจึงกำเริบ อาการทรุดลงเรื่อย ๆ ภายในสองปีแม่ก็จากไป ครั้งนี้...เจียงสวี่หวังว่าน้ำวิเศษนี้จะช่วยได้ เธอไม่อยากให้พ่อกับผู้หญิงคนนั้นทำร้ายความรู้สึกแม่จนล้มป่วยอีก

“ก็ได้ แม่ดื่มก็ได้” หลินหว่านดื่มนมทีเดียวหมดแก้ว ก่อนจะหันมาพูดกับลูกสาวสุดที่รักว่า

“เสี่ยวสวี่ ยายกับน้าของลูกหาว่าแม่โง่ ที่ครองตัวเป็นม่ายไม่ยอมแต่งงานสักที ยายบอกว่า เสียเวลาชีวิตไปเปล่า ๆ บอกว่าสักวันนึงแม่จะต้องเสียใจ”

เธอมองลูกสาวแสนสวยสุดแสนจะน่ารัก ดวงตาเอ่อคลอด้วยน้ำตาพลางพูดต่อว่า

“แต่...แม่ไม่เคยเสียใจเลยนะ พวกเขาคิดผิด แม่ไม่ได้ทำเพื่อพ่อของลูก แต่...แม่ทำเพื่อลูกต่างหากล่ะ เพื่อให้ลูกได้เกิดมาอย่างสมศักดิ์ศรี ไม่ถูกตราหน้าว่าเป็นลูกนอกสมรส จำไว้...ลูกคือหลานสาวคนโตของตระกูลเจียง มีตำแหน่งนี้แล้วก็จะไม่มีใครกล้ามารังแกลูก”

ต้าโหย่วในฐานะเลขาธิการโรงงานเครื่องจักรฉินชวน มีอำนาจยิ่งกว่าผู้อำนวยการ คนในเมืองต่างเคารพนับถือ หลานแท้ ๆ ของเขา ต่อให้ไม่มีพ่อ ก็ไม่มีใครกล้าดูแคลน

“แม่ ที่แท้แม่ก็ไม่ได้รักพ่อมากขนาดนั้นเหมือนที่คนอื่นคิดกัน ทุกคนต่างคิดว่าแม่ครองตัวเป็นม่ายเพราะแม่รักพ่อมากเสียอีก” ไม่รักมากก็จะไม่เจ็บมาก

“แม่กับพ่อของลูกหมั้นกันตั้งแต่เด็ก จะไม่แต่งก็ไม่ได้” หลินหว่านเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ก่อนจะพูดต่อว่า

“แต่...พ่อหนูแอบไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่น พอผู้หญิงคนนั้นย้ายไปอยู่ที่อื่น พ่อก็ฝืนมาแต่งกับแม่”

งานแต่งกำหนดวันและจัดงานเรียบร้อยแล้ว แต่...ไม่กี่วันก่อนที่จะไปจดทะเบียนสมรส กั๋วจู้กลับหลบหนีออกจากบ้านไป เจียงสวี่ด่าพ่อตัวเองในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไอ้พ่อชั่ว! แรกเริ่มก็เลวแล้ว ขนาดตอนจบก็ยังเลวไม่เปลี่ยน!

….................

“เสี่ยวสวี่ นมสดนี่ได้ผลดีจริง ๆ เหรอลูก ? เขาว่าดื่มนมสดก่อนนอนช่วยให้หลับสบาย เมื่อคืนนี้แม่ดื่มไปครึ่งแก้ว หลับยาวถึงเช้าเลย”

เช้าวันต่อมา หลินหว่านส่องกระจกดู เห็นรอยเหี่ยวย่นที่หางตาจางลง ผิวขาวอมชมพูขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หรือว่าเป็นเพราะเธอได้หลับเต็มอิ่มกันนะ ? เจียงสวี่ก้มหน้าซ่อนความตกใจไว้ ผลของน้ำวิเศษนี้เกินคาดมาก

“ใช่ค่ะ แม่ต้องดื่มนมก่อนนอนทุกวันนะคะ” บาดแผลและรอยช้ำบนแขนขาของเธอหายเกลี้ยง ไม่มีแม้แต่รอยให้เห็นว่าเคยบาดเจ็บมาก่อน

เจียงสวี่ไม่อยากจะเชื่อสายตา น้ำวิเศษแค่หยดเดียวเอง แต่...กลับมีผลลัพธ์อัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอ ? ดูท่าแล้ว เธอจะต้องผสมให้น้อยกว่านี้หน่อย จะได้นำไปใช้กับอย่างอื่นบ้าง มิฉะนั้น ถ้ามีคนมาสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ เธอกับแม่อาจจะเดือดร้อนได้

เมื่อคืน...หลังจากที่เหิงไห่กับเหล่าซานคุยกับพ่อเสร็จ ก็รีบกลับมาเล่าให้ภรรยาฟัง พี่ชายใหญ่ของพวกเขากำลังจะพาผู้หญิงกลับมาที่บ้าน ในฐานะผู้หญิงด้วยกัน พอได้ยินอย่างนั้น สะใภ้ทั้งสองก็พร้อมใจกันด่าพี่ชายสามีกับผู้หญิงคนนั้น ในใจก็แอบรู้สึกสงสารพี่สะใภ้ใหญ่มาก

เช้าวันนั้น เหิงไห่กับเหล่าซานไปซื้ออาหารเช้าจากร้านอาหารรัฐกลับมา มีทั้งนมวัวนมถั่วเหลือง ปาท่องโก๋ หมั่นโถว และเกี๊ยวทอด สองพี่น้องหอบของกลับมาที่บ้านเต็มสองมือ หลิงจือเห็นอย่างนั้นก็เดือดพล่าน

“มีบ้านไหนฟุ่มเฟือยเหมือนบ้านนี้มั้ยห้ะ ? ใครจะทนไหวถ้าต้องกินอาหารจากร้านรัฐทุกวัน ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป หลินหว่านทำมื้อเช้า ฮุ่ยฮุ่ยทำมื้อเย็น ส่วนเหมยเหมยก็เก็บกวาดล้างจานไปก็แล้วกัน”

เหมยเหมยที่เพิ่งตรวจกองการบ้านนักเรียนเสร็จ ก็จูงจักรยานออกจากบ้านไปโดยไม่แตะอาหารเช้าเลย

“ฉันไปทำงานก่อนนะ เย็นนี้ฉันจะแวะไปที่บ้านแม่สักหน่อย คุณกับทุกคนไม่ต้องรอฉันกลับมาทานข้าวหรอกนะ”

เหมยเหมยรู้ว่าวันนี้กั๋วจู้จะพาผู้หญิงกับลูก ๆ กลับมาที่บ้าน บ้านนี้ต้องวุ่นวายแน่ ๆ เธอยุ่งกับการตรวจการบ้านของนักเรียนจนหัวหมุน ไม่มีเวลาไปสนใจเรื่องไร้สาระพวกนั้นหรอก เหล่าซานได้ยินอย่างนั้นก็ร้องไล่หลัง

“เหมยเหมย รอผมก่อนสิ ถ้าคุณไปทำงานแล้วผมจะไปทำงานยังไง ?”

ปกติแล้ว พอทานมื้อเช้าเสร็จ เขาจะปั่นจักรยานไปส่งภรรยาที่โรงเรียนก่อน แล้วเขาค่อยปั่นจักรยานไปที่โรงงาน

“ก็เดินไปเองสิ” เหมยเหมยพูดจบก็ปั่นจักรยานออกจากบ้านไปทันที โดยที่ไม่สนว่าคนที่บ้านเจียงจะรู้สึกยังไง

ฮุ่ยฮุ่ยคลี่ยิ้มเหมือนกำลังดูละครฉากหนึ่ง เธอเดินไปที่โต๊ะ ก่อนจะหยิบเอาซาลาเปาหมูสับมากิน

“ยังไงฉันก็มีส่วนร่วมแล้ว ฉันไม่เข้าครัวทำกับข้าวหรอกนะ ถ้าแม่ไม่อยากจ้างคนมาทำ ก็เชิญทำเองเลยค่ะ”

แม่สามีทำเรื่องอับอายขายขี้หน้า ยังตั้งใจที่จะปิดบังทุกคนในบ้านอีก เธอไม่จำเป็นต้องเคารพคนแบบนั้นหรอก เสียดายก็เพียงอย่างเดียว ต่อแต่นี้ไป เธอคงไม่ได้กินกับข้าวฝีมือพี่สะใภ้ใหญ่อีกแล้ว เจียงสวี่ดื่มนมถั่วเหลืองหมดแก้ว เห็นปู่วางตะเกียบแล้วจึงเอ่ยขึ้นว่า

“ปู่คะ เราไปที่โรงงานทำเรื่องรับมอบงานกันนะคะ”

“อืม” ต้าโหย่วหันไปหยิบเอาบุหรี่มา ก่อนจะหันไปมองเจียงสวี่

“ไปกันเถอะ” หลิงจือเห็นอย่างนั้นถึงกับหน้าถอดสี ลูกชายคนโตใกล้จะกลับมาแล้ว ตนยังแอบหวังว่าสามีจะมอบงานนี้ให้ลูกชาย หรือไม่ก็ขายตำแหน่งงานนั้นให้หลานชายฝั่งแม่ของตนเอาเงินเข้าบ้าน

“นี่คุณ เรื่องที่ฉันคุยกับคุณเมื่อวาน คุณลืมไปแล้วเหรอ ?”

ตั้งแต่ไหนแต่ไร ต้าโหย่วคิดว่าลูกชายของตนตายไปแล้ว ตนเพิ่งรู้เมื่อวานนี้เองว่า กั๋วจู้ยังไม่ตาย ยังไปมีเมียมีลูกอีกเป็นพรวน จะให้ตนมอบงานนี้ให้ไอ้ลูกอกตัญญูได้ยังไง

“เธอยังมีหน้ามาพูดอีกเหรอ ? ดูเรื่องที่เธอทำงามหน้าไว้ก่อนสิ”

“ทำไมฉันถึงพูดไม่ได้เล่า ?!!” หลิงจือเห็นท่าจะไปไม่รอด จึงหันไปเล่นงานหลินหว่านแทน

“หลินหว่าน ลูกชายคนโตของฉันกลับมาแล้ว แต่...เธออย่าเพิ่งดีใจไปนะ กั๋วจู้มีลูกมีเมียอยู่ข้างนอกนานหลายปีแล้ว เธออยู่บ้านนี้มาตั้งหลายสิบปีก็ลำบากจริง แต่...นับจากนี้ไป เธอจะอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้วนะ ตำแหน่งงานของสามีฉันมอบให้ลูกสาวเธอไม่ได้เหมือนกัน พวกเราจะชดใช้เงินก้อนนึงให้เธอ”

นี่คือข้อเสนอที่หลิงจือได้คุยกับสามีเมื่อวาน แต่...กลับถูกต้าโหย่วปฏิเสธอย่างไม่ไยดี แต่...หลิงจือยังไม่ถอดใจ อยากจะทำให้หลินหว่านโกรธแล้วเก็บของออกจากบ้านนี้ไปเอง จะได้ไม่ต้องปวดหัวกับเรื่องตำแหน่งงานอีก จะได้ปูทางให้ลูกชายกับสะใภ้ใหญ่คนใหม่กลับเข้ามาอยู่ในบ้านนี้

“แม่ แม่พูดเกินไปแล้วนะครับ” เหิงไห่รู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

แต่...พอเห็นแม่ปฏิบัติต่อพี่สะใภ้ใหญ่อย่างไร้เมตตา ก็ถึงกับตกใจ ไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่ได้ยิน ดีที่เมื่อเช้านี้เขาไล่เด็ก ๆ ไปโรงเรียนหมดแล้ว แม่ของเขาพูดเรื่องนี้ตอนนี้ คือจงใจอยากจะทำลายอนาคตของเจียงสวี่สินะ

เจียงสวี่เห็นแม่โกรธจนตัวสั่น เธอก็หันขวับไปมองย่าผู้แสนจะร้ายกาจ กล้าดียังไงมารังแกแม่ต่อหน้าเธอ เธอไม่มีวันยอมหรอกนะ เจียงสวี่ก้าวพรวดไปที่โต๊ะ ก่อนจะยกเท้าขึ้นเตะโต๊ะไม้อย่างแรงจนข้าวของที่อยู่บนโต๊ะกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น ลูกเตะนี้เธอระบายแทนแม่ หลินหว่านเห็นลูกสาวโกรธก็รู้สึกดีไม่น้อย

“ที่แท้...พ่อฉันยังมีชีวิตอยู่นี่เอง !! ยังได้ลูกคุณหนูมาเป็นเมียรองด้วย !! ทุกคนรวมหัวกันรังแกแม่ฉันใช่มั้ย ?!!”

เจียงสวี่เน้นคำว่าลูกคุณหนูให้ทุกคนได้ยิน เหล่าซานสะดุ้งเฮือกเมื่อเห็นหลานสาวเตะโต๊ะทานข้าวพัง แต่...พอย้อนกลับมาคิดดูแล้ว ถ้าเรื่องนี้เกิดกับใครก็คงคลุ้มคลั่งไม่ต่างกัน

“เสี่ยวสวี่ หนูอย่าเหมารวมทุกคนสิ อากับปู่เพิ่งทราบเรื่องเมื่อคืนนี้เอง”

“แล้วย่ารู้เรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ?!! รู้แล้วทำไมไม่บอกแม่ฉัน !! ปล่อยให้แม่รอเก้อตั้ง 17 ปี !! สัตว์เดรัจฉานยังไม่โหดร้ายเท่านี้ !!”

หลินหว่านแอบคิด ลูกสาวของเธอด่าได้สะใจมาก บ้านเจียงไม่มีใครน่าไว้ใจสักคน ไม่มีใครดีกับเธอนอกจากลูกสาวที่ยืนอยู่ข้างเธอตอนนี้ หลิงจือถูกเจียงสวี่ด่าไม่ไว้หน้าก็สวนกลับทันที

“นังลูกนอกคอก ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าแกใช่เลือดเนื้อเชื้อไขตระกูลเจียงหรือไม่ ? ไม่แน่...แกอาจจะเป็นลูกของแม่แกกับผู้ชายอีก....”

เพียะ !!! เสียงตบดังฟังชัด ต้าโหย่วทนไม่ไหวตบหลิงจือ ฉาดใหญ่

“สะใภ้ใหญ่บ้านเจียงมีคนเดียวเท่านั้นก็คือหลินหว่าน!! ตอนนี้...ฉันถึงได้เข้าใจ !! ชื่อเสียงตระกูลเจียงพังเพราะคนในบ้านล้วน ๆ !! กั๋วจู้กลับมาเมื่อไหร่ !! ฉันจะฆ่ามันด้วยมือของฉันเอง!! ฆ่ามันเสร็จ !! ฉันจะเอาชีวิตมันไปใช้หนี้ !!”

หลิงจือถึงกับอึ้ง มีอาการมึนงง ดูท่า...สามีตนจะตัดสินใจแล้วจริง ๆ ตอนนี้...ไม่มีวิธีอื่นแล้ว จะต้องรีบหาช่องแก้ต่างให้ลูกชาย

“เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับกั๋วจู้นะ 10 ปีก่อนลูกเขียนจดหมายมาบอกฉันเองว่าจะไม่กลับมาที่นี่แล้ว ให้หลินหว่านไปแต่งงานใหม่ซะ ฉันเป็นคนเก็บจดหมายฉบับนั้นไว้ไม่บอกใคร”

ที่แท้...เมื่อวาน หลิงจือยังปิดบังความจริงบางส่วนยังพูดไม่หมด ต้าโหย่วได้ยินอย่างนั้นก็ทรุดฮวบ หน้าอกบีบรัดแน่นเหมือนกำลังจะขาดใจตาย เหิงไห่กับเหล่าซานตกใจมาก โผเข้าประคองแล้วบีบจุดเหรินจง ส่วนฮุ่ยฮุ่ยก็รีบวิ่งไปชงชาโสมมาให้พ่อสามีดื่ม

พ่อสามีจะมาตายตอนนี้ไม่ได้ ไม่งั้น...อำนาจในบ้านนี้จะตกอยู่ในแม่สามีทันที ไหนจะลูกชายคนโตที่พาเมียกลับมาก่อเรื่องที่นี่อีก บ้านหลังนี้ไม่มีวันสงบแน่ ต้าโหย่วได้จิบชาโสมแล้วก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

“หลิงจือ เมื่อ 10 ปีก่อนทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน เธอทำร้ายอนาคตหลินหว่าน ปล่อยให้ลูกสาวเขารอสูญเปล่าเป็น 10 ปี”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทส่งท้าย ที่ซ่อนสมบัติ

    “คิดว่าฉันโง่หรือไง ?” เจียงสวี่ล้วงเอาสมุดบันทึกเล่มนั้นออกมา“คืนความบริสุทธิ์ให้อารองฉันก่อน ฉันถึงจะให้เธอดู ไม่งั้น…ฉันจะกลับออกไปเดี๋ยวนี้!!”การมาครั้งนี้ก็เพื่อมาบังคับให้กุ้ยเซียงยอมรับว่าหล่อนเป็นคนขโมยกุญแจของอารองเธอไป ถ้าไม่ล้างมลทินให้อารอง ชีวิตต่อจากนี้ของอารองเธอจะลำบาก ลูกหลานรุ่นต่อ ๆ ไปก็จะใช้ชีวิตลำบาก จะถูกคนอื่นต่อว่าดูถูกดูแคลนกุ้ยเซียงเป็นคนเสนอให้เธอมาหาที่นี่เอง เธอเชื่อว่ากุ้ย เซียงต้องยอมอ่อนข้อให้เธอแน่ๆ“ได้ ๆ ฉันยอมก็ได้” ความร้อนใจทำให้กุ้ยเซียงต้องยอมตกลง หล่อนลงนามและประทับลายนิ้วมือในคำให้การว่าเหิงไห่ถูกใส่ร้าย ตำรวจนำคำให้การออกไป และตอนนี้่ เหลือแค่เจียงสวี่กับกุ้ยเซียงอยู่ในห้องสอบสวนกุ้ยเซียงยื่นมือไปตรงหน้าเจียงสวี่ ดวงตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง“เอาสมุดบันทึกให้ฉันดูได้หรือยัง ?” เจียงสวี่ยื่นสมุดบันทึกเล่มนั้นให้กุ้ยเซียง หล่อนรีบรับมาแล้วเปิดอ่านดูกุ้ยเซียงกัดนิ้วตัวเองจนเลือดซึม เห็นกุ้ยเซียงกัดนิ้วอยู่ไม่หยุด มือเปิดอ่านสมุดเล่มนั้นดูอย่างช้า ๆ แววตาของเจียงสวี่ก็พลันเปลี่ยนไป เป็นอย่างที่เธอคิดไว้จริง ๆ ด้วย กุ้ย เซียงย้อนเวลากลับมาเกิดใ

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 63 ข้อเสนอ

    “ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต!! แกทำให้แม่ฉันตาย!! ทำให้ฉันกลายเป็นหัวขโมย!! ฉันจะฆ่าแก!! แกจะได้ไม่ทำร้ายน้องเล็กฉัน!! พ่อฉันจะได้ไม่โมโหแกจนล้มป่วย!!”ไค่ซูที่ยังคงมีสติ รีบส่งสัญญาณให้ตำรวจคุมตัวกุ้ยเซียงขึ้นรถไป พร้อมกันนั้นก็กันเหิงไห่ไว้“ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต นายพูดถูก แต่…นายควรจะนึกถึงลูกนายบ้างนะ อย่าใจร้อน เดี๋ยวจะทำให้ทุกอย่างมันพัง”เหิงไห่ทรุดนั่งกับพื้น โอบหน้าร้องไห้สะอึกสะอื้นกุ้ย เซียงมีอาการกลัว พยายามดิ้นไม่อยากไปที่โรงพัก ตอนนี้…คนเดียวที่หล่อนจะหวังพึ่งได้คือกั๋วจู้เท่านั้น“กั๋วจู้ ช่วยฉันที อย่าลืมว่าเรายังมีลูกอีก 4 คนที่ต้องดูแลนะ แม่คุณป่วยพูดไม่รู้เรื่อง ฉันให้ยาแม่คุณกินตามที่หมอสั่งทุกอย่าง คุณต้องเชื่อฉันนะกั๋วจู้”กุ้ยเซียงหวังว่ากั๋วจู้จะไว้ชีวิตหล่อนเพื่อลูก ๆ อีกสักครั้ง แต่…ไค่ซูกลับหัวเราะ แล้วพูดว่า“เมื่อกี้…ฉันต้องโน้มตัวเข้าใกล้ถึงได้ยินย่าเจียงพูด เธออยู่ข้างนอก แต่…กลับรู้ทุกคำทุกประโยค สารภาพเองไม่ดีกว่าเหรอ ?”กั๋วจู้เดินมาหยุดตรงหน้ากุ้ยเซียง ดวงตาแดงก่ำ คำรักหวานหูที่เคยเอ่ยข้างหมอน บัดนี้…นึกย้อนกลับไปแล้วช่างน่าขัน เขาง้างมือกลางอากาศ กุ้ย

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 62 จากไปอย่างสงบ

    “ได้ ๆ ปู่รับไว้ก็ได้” ต้าโหย่วรับเงิน 5000 หยวนมา ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายลูกสะใภ้ว่า“ทีนี้รู้หรือยังว่าทำไมพ่อถึงลำเอียงรักเสี่ยวสวี่มากกว่าใคร คอยดูแลจัดการทุกอย่าง ลงแรงไม่พอยังมาช่วยเรื่องเงินอีก ต่อแต่นี้ไป ครอบครัวเราต้องสามัคคีกัน รักกันให้มาก ๆ อย่าเอาผู้หญิงคนนั้นเป็นเยี่ยงอย่าง เข้าใจมั้ย ?”……….เช้าวันต่อมา ต้าโหย่วไปจ่ายค่าปรับ แล้วรับเหิงไห่กลับมาที่บ้าน วันนั้น…ฮุ่ยฮุ่ยถึงกับร้องไห้โผกอดสามี แล้วทำพิธีไล่เคราะห์ให้ ตั้งแต่นั้นสามีภรรยาก็ยิ่งรักกันมากขึ้นวันต่อมา…กุ้ยเซียงก็โผล่หน้ามา หล่อนนอนร้องห่มร้องไห้ที่หน้าลานบ้านเจียง พูดพร่ำอยู่ไม่หยุด“ฉันเป็นสะใภ้ใหญ่บ้านนี้ !! จะไม่รับฉันเป็นสะใภ้ไม่ได้นะ !! ห้ามไม่ให้ฉันเข้าไปในบ้านได้ยังไง ?!!”เหิงไห่กับเหล่าซานเดือดแทบระเบิด ผู้หญิงคนนี้ยังกล้ากลับมาเหยียบที่นี่อีกเหรอ ? กลัวพ่อจะโมโหจนล้มป่วย พวกเขาจึงคิดจะกระโจนเข้าใส่สั่งสอนสักหน่อย ทว่า…ยังไม่ทันจะได้ทำอะไร กุ้ยเซียงก็เชิดหน้าท้าทายว่า“ตบฉันสิ อยากจะทำร้ายพี่สะใภ้คนนี้ใช่มั้ย ? เอาเลย ตบฉันเลย”ต้าโหย่วไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนหน้าด้านหน้าทนอย่างกุ้ยเซียงมาก่อน แต่…ครั

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 61 กรรมตามสนอง

    กุ้ยเซียงร่ำไห้ได้แนบเนียน ถ้าชิงชวนไม่มาเตือนไว้ก่อน เกือบทำให้ฉางฉินใจอ่อนแล้วจริง ๆ ไม่แปลกใจเลยที่กั๋วจู้จะถูกผู้หญิงคนนี้หลอกมากว่าสิบปี“บ้านฉันฐานะไม่ได้ดีอะไร”“พี่สะใภ้คะ ชื่อเสียงคุณธรรมของพ่อสามีฉัน อย่าบอกนะว่าพี่ไม่เชื่อใจพวกเรา เงินก้อนนี้ ตระกูลเจียงเราใช้คืนแน่นอนค่ะ”ฉางฉินจ้องหน้าอันเศร้าสร้อยของกุ้ยเซียง ในใจก็แอบคิด ผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา หล่อนบอกว่าตอนนี้ทุกคนที่บ้านเจียงออกไปยืมเงินกันหมด เพื่อนมิตรสหายต่างรู้กันหมดว่าเหิงไห่กำลังถูกขังที่โรงพัก ไม่มีใครสงสัยอย่างแน่นอน บ้านไหนที่สนิทกับบ้านเจียง จะไม่มีใครลังเลเลยสักคน“แล้ว…ต้องการยืมเท่าไหร่ ?”“500 หยวน” กุ้ยเซียงปกปิดความดีใจไว้ข้างใน ดวงตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงเงิน 500 หยวน หล่อนเชื่อว่าฉางฉินมีให้ยืมแน่ฉางฉินโมโหเกือบจะหลุดด่ากุ้ยเซียงแล้ว แต่…เธอก็ต้องพยายามสงบสติอารมณ์ไว้ ผู้หญิงคนนี้กล้ามากที่เอ่ยปากขอยืมตั้ง 500 หยวน ยุคสมัยนี้ใครเขาจะยอมควักเงินเก็บทั้งหมดที่มีออกมาให้คนอื่นยืมกันเล่า พอนึกถึงคำพูดของชิงชวนแล้ว ฉางฉินก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยบอก“รอสักครู่นะ” ฉางฉินรีบวิ่งไปหาชิงชวนในห้อง ก่อน

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 60 เลวสุด ๆ

    “เสี่ยวสวี่ ขอบคุณมากนะ” เจียงสวี่หยิบผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตาให้ผู้เป็นอา แล้วพูดว่า“อารองคือคนในครอบครัวเจียงค่ะ มีอะไรก็ต้องช่วยกันสิคะ”กั๋วจู้ได้แต่นิ่งขมขื่น ใช่สิ…ครอบครัวเดียวกัน แต่…ตัวเขา ลูกชายคนโต กลับเป็นคนพาผู้หญิงที่ทำให้น้องชายเกือบต้องติดคุกเข้ามาเองต้าโหย่วหยิบสมุดบัญชีเงินฝากในหีบออกมา แล้วเดินออกมาข้างนอก“มีเงินอยู่ในนี้ 1800 หยวน” พอเปิดสมุดบัญชีดู ตัวเลขเผยชัด เงินในบัญชีเหลือแค่ 6 เหมา 8 เฟิน เงินที่เก็บมาทั้งชีวิตถูกถอนออกไปจนหมดเมื่อสองสัปดาห์ก่อน สมุดร่วงลงพื้น ต้าโหย่วกุมอกโงนเงน เจียงสวี่รีบพุ่งเข้าไปประคอง“คุณปู่ ใจเย็น ๆ ก่อนนะคะ มีเรื่องอะไรเราคุยกันได้ ถ้าปู่ล้มลงตอนนี้ บ้านเจียงเราพังแน่ ๆ”คำพูดของหลานสาวช่วยพยุงจิตใจให้ต้าโหย่วตั้งหลักได้ ก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น“ใคร?!! ใครเป็นคนทำ ?!! แม้แต่เงินงานศพของฉันยังกล้าล้วง!! ยังมีความเป็นคนอยู่มั้ย ?!!”กั๋วจู้กับเหล่าซานรีบเก็บสมุดบัญชีขึ้นมาดู แล้วคุกเข่าลงทันที“พ่อ ~ ตั้งแต่เด็กพ่อสอนเราว่าอย่าขโมย พวกผมไม่กล้าแตะสมุดเงินฝากนี้หรอกนะครับ พวกผมไม่รู้รหัสด้วยซ้ำ”กั๋วจู้มือสั่นระริก ในบ้านมีหัวขโมยจะเป็นใคร

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 59 เกิดเรื่องจนได้

    ที่แท้…ตะกร้าไข่ไก่ไข่เป็ดป่าที่ตั้งอยู่หน้าร้านคือของแถมเหรอ ? ลูกค้าที่เคยซื้อไปต้มซุปกินก่อนตรุษจีนยังจำได้ว่าหอมอร่อยแค่ไหน คิดเงินแล้วก็แพงกว่าสหกรณ์ไม่กี่เฟิน แถมยังได้ไข่กลับไปกินอีกด้วย“เอาตัวนึง” ชายร่างใหญ่ควัก 6 หยวนซื้อ“เลือกตัวใหญ่ให้หน่อยนะ ลูกฉันที่บ้านรอซดซุปไก่ป่าใส่เห็ดอยู่”“ได้ ๆ” ต้าเซิงหยิบตัวใหญ่สุดให้ พร้อมราว่า“รีบหน่อยนะ วันนี้…ทุกตัวไม่ต่ำกว่า 8 จิน พี่คนนี้เพิ่งได้ไปตัวนึง หนักตั้ง 10 จิน ถ้าช้าเหลือแต่ตัวเล็กเนื้อน้อยนะ”ฟังดูมีเหตุผล สองผัวเมียที่ทำงานรวมกันได้เดือนละ 60-70 หยวน ซื้อเนื้อกินเดือนละครั้งสองครั้งก็ไม่เสียดาย ผู้คนเลยแห่มาเลือกซื้อกัน เพราะกลัวไม่ทัน เจียงสวี่ยืนอยู่ข้าง ๆ จัดไข่แจกผู้ซื้อ ไก่ป่าเป็ดป่า 60 ตัว ขายหมดภายในครึ่งวัน ได้เงินมา 360 หยวน มีชาวบ้านหลายคนที่มาซื้อไม่ทันก็แอบเสียดาย“ไม่รู้ว่าพวกเขาไปได้ไก่พวกนี้มาจากไหน ? แต่ละตัวมีแต่ตัวอ้วนท้วนสมบูรณ์ทั้งนั้นเลย”“ก็คงหาตามหุบเขานั่นแหละ เสี่ยวสวี่รู้ทาง แต่…พวกเราไม่รู้ ฉันได้ยินมาว่า พวกเขาหาที่ลับเจอ พวกเขาเริ่มเลี้ยงไก่เป็ดพวกนี้ตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว ก่อนปีใหม่ฉันซื้อมาตัวนึ

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 52 ทุกอย่างราบรื่นดี

    “ดูจากที่เธอหาทางส่งชุ่ยเหลียนไปที่ตู้ 11 แปลว่าเธอรู้สถานการณ์ดี อย่าห่วงเลย”ทั้งคู่ใช้จังหวะไปรินเอาน้ำร้อนคุยกันสองสามคำ ก่อนจะกลับมานั่งที่ ตลอดการเดินทาง เจียงสวี่ไม่ชายตามองสองคนนั้นแม้แต่นิด มีแต่เฟยเฟยที่คอยแอบชำเลืองเป็นพัก ๆ ขึ้นรถไฟตอนบ่ายสอง ผ่านไป 6 ชั่วโมง รถไฟก็จอดที่สถานีซือสุ่ย ผู

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 46 แม่นางบัวขาว

    ซิ่วหลานเอ่ยพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า เมื่อห้าสิบปีก่อน ตอนที่ตระกูลเหมียวยังไม่ตกอับ ปีนั้น…ปู่ของตนบริจาคเงินให้กับทางการมากถึง 2 ล้านตำลึงเงินขาว ตอนที่ตนแต่งงานออกเรือน แม่เป็นคนช่วยซ่อนของพวกนี้ไว้ มีแต่ของดีของชั้นเลิศทั้งนั้น ของที่ซ่อนไว้ในเสาเตียง ของที่ถูกที่สุดก็ถือไข่มุกพวกนี้ แต่…ไข่ม

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 44 มาดีหรือมาร้าย

    “เสี่ยวสวี่ เสี่ยวสวี่ อะไรก็เสี่ยวสวี่ ทำไมเธอถึงเอาแต่เข้าข้างผู้หญิงคนนั้นล่ะ ? ไม่คิดจะเข้าข้างพี่สาวตัวเองหรือไง ? พี่คือพี่สาวแท้ ๆ ของเธอนะถิงเซียง”ได้ยินชื่อเจียงสวี่ถิงอวี่ก็โกรธขึ้นมาทันที ตอนแรก…คิดว่าน้องสาวจะดีใจซะอีกที่เธอกลับมา ที่ไหนได้ แม้แต่น้องสาวแท้ ๆ ยังไม่เข้าข้างเธอ ถิงอวี่เ

  • ยุค 80 ฝ่ามิติครั้งนี้ ฉันต้องเป็นนางร้ายเท่านั้น   บทที่ 37 แผนร้าย

    “เธอเพิ่ง 17 ยังเด็กอยู่” ชิงชวนอ้ำอึ้งอยู่พักใหญ่ สุดท้าย…ก็ตัดสินใจยื่นห่อผ้าให้เจียงสวี่“ลองเปิดดูสิ ของพวกนี้ ใช่ของที่เธอทำหายมั้ย ?”เจียงสวี่มีสีหน้างุนงง ก่อนจะยื่นมือรับห่อผ้านั้นมาเปิดดู ก็พบว่าของที่หายไปยังอยู่ครบชุดชั้นใน 2-3 ชุด ปากกาหมึกซึม และตั๋วหนังเก่า ๆ อีก 2 ใบ“ของอยู่ที่พี่เห

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status