LOGIN“เตรียมตัวเอาไว้” หานเฉียงรุ่ยไม่กล้าเสี่ยงลงมือในตอนนี้ เนื่องจากจางลี่จิ่นอยู่ใกล้กับคนเหล่านั้นมากเกินไป ดังนั้นเขารู้สึกเป็นห่วงกลัวว่าอีกฝ่ายจะถูกนะตัวมาเป็นตัวประกันก็เป็นได้ ดังนั้นถึงแม้ว่าเขาอยากจะรีบจัดการกับกลุ่มคนตรงหน้ามาแค่ไหน แต่ในตอนนี้เชาทำได้เพียงรอเวลาเท่านั้น “ครับท่าน”
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 90 หานเฉียงรุ่ยรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมาก เมื่อเขาได้รับข่าวจากผู้เป็นพ่อว่าในตอนนี้จางลี่จิ่นถูกใครบางคนลักพาตัวไปในขณะขณะกำลังจะข้ามถ
จางลี่จิ่นยังคงนั่งมองไปข้างหน้าอย่างรอเวลา เพียงไม่นานร่างของหญิงสาวเหล่านั้นก็ค่อยๆ ล้มตัวลงนอนกองกับพื้น ซึ่งเธอก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่เธอและหลินเจี่ยผิงไม่ได้ทานอาหารมื้อนี้เข้าไป เพราะไม่อย่างนั้นพวกเธอคงจะไม่รู้แน่นอนว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรกับพวกเธอในขณะที่กำลังหลับใหลแบบนี้ “น่ากลัวม
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 89 หลังจากที่รถยนต์ได้จอดลงเรียบร้อยแล้ว หลัวห้าวตรงก็เปิดประตูรถในทันที ก่อนที่เขาจะก้มตัวลงและจ้องมองไปที่หญิงสาวทั้งสองคนที่ยังคงน
จางลี่จิ่นยกมือขึ้นไปลูบแขนของอีกฝ่ายอย่างปลอบโยน “เรื่องมันจบไปแล้ว เธอก็เลิกคิดมากเถอะ ถึงยังไงอีกฝ่ายก็ทำได้เพียงแค่พูดเท่านั้นแหละ แต่สุดท้ายทุกคนก็ได้รู้กันอยู่ดีว่าบะหมี่ของร้านเรามีรสชาติธรรมดาอย่างที่กลุ่มของถังเจียวมิ่งบอกหรือเปล่า” หลินเจี่ยผิงถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยใจกับการกระทำ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงาน ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >///ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 88 หลังจากที่พวกเธอพักผ่อนจนหายเหนื่อยแล้วนั้น ร้านอาหารซินอี้ก็ได้เปิดทำงานขึ้นอีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่าหลังจากที่พวกเธอออกไปประกาศเปิด
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







