Mag-log inจางลี่จิ่นรู้สึกชื่นชอบกับการรักษาความปลอดภัยของคอนโดแห่งนี้ นอกจากนี้พนักงานของคอนโดก็พูดจาดีและให้ความช่วยเหลือเรื่องการขนข้าวของเป็นอย่างดีอีกด้วย หลังจากขึ้นมาถึงห้องพักของเธอในชั้นที่เจ็ด ซึ่งแน่นอนว่าในแต่ละชั้นจะมีห้องพักเพียงแค่ห้าห้องเท่านั้น หลังจากที่จางลี่จิ่นเดินเข้ามาภายในห้องพักก
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 70 หลี่เหว่ยถิงเอื้อมมือไปเกาะกุมมือบางของจางลี่จิ่นเอาไว้ “ใช่แล้วค่ะแม่ ในเมื่อหนูลี่จิ่นของพวกเราสอบได้ถึงขนาดนี้ เราก็ต
“อิอิ ผมเก่งใช่ไหมครับคุณย่า” หลี่เหล่วยถิงหัวเราะให้กับท่าทางของหลานชายตัวน้อย ที่ตอนนี้กำลังยืดอกด้วยความภูมิใจ “เก่งมากจ้ะ หลานชายของย่าเก่งที่สุดเลยละ” หานหรงเจ๋อมองลูกชายของตัวเองที่เดินตามลูกชายของตัวเองและหญิงสาวมาทีหลังด้วยแววตาเป็นประกาย เขาไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นท่าทางเช่นนี้จากลูก
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 69 จางลี่จิ่นจ้องมองบ้านตรงหน้าด้วยแววตาเป็นประกาย เพราะบ้านของตระกูลหานดูน่าอยู่มากกว่าที่คิด ในตอนแรกเธอคิดว่าบ้านของครอบ
สวีซูเจินสะบัดมือของตัวเองออกจากการเกาะกุมของผู้เป็นแม่ ก่อนที่เธอจะพยายามหันหน้าไปในทิศทางอื่น เพื่อที่เธอจะได้ไม่ต้องมาพบเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้เธอเสียงใจและเสียความรู้สึกแบบนี้ ทั้งๆ ที่เธอรู้จักกับพี่เฉียงรุ่ยมาก่อน แต่ทำไมท่าทางของพี่เฉียงรุ่ยถึงได้ดูสนิทสนมมากกว่าเธอเสียได้ ‘ฉันไม่ยอมเด็ด
หานเฉียงรุ่ยหัวเราะขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าของเขาจะปรับเป็นปกติเหมือนเช่นเดิม “ได้เลย เสี่ยวห้าวมาให้พ่ออุ้มดีกว่านะครับ เพราะในสถานีรถไฟแห่งนี้คนเดินไปมาเยอะมาก พ่อกลัวว่าเสี่ยวห้าวจะหายไปจากสายตาของพ่อและพี่สาวลี่จิ่น” หานหมิงห้าวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนที่เขาจะอ้าแขนออก เพื่อให้พ่อของตัวเองอ
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 2หลังจากที่จางลี่จิ่นกดรับภารกิจแล้วนั้น เธอก็เดินออกจากห้องนอนของตัวเองทันที แต่ก่อนที่จางลี่จินจะได้ก้าวเข้าไปภายในห้องครัว เสียงของใครบางคนก็ดังขึ้นมาเสียก่อน
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า







