ログイン“ไม่จริง ทำไมฉันจะเข้าสาขานี้ไม่ได้” สวีซูเจินไม่คาดคิดเลยว่าอีกฝ่ายจะบอกคะแนนของเธอออกมาด้วยเสียงอันดังแบบนั้น นอกจากนี้เธอยังไม่คาดคิดอีกด้วยว่าแม่ของเธอไม่สามารถทำตามที่เธอขอเอาไว้ได้ จนทำให้วันนี้เธอต้องมาพบเจอกับความน่าอับอายแบบนี้ “พวกคุณต้องการกลั่นแกล้งฉันใช่ไหม ไม่รู้หรือยังไงว่าพ่อของฉันเป
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 72 จางลี่จิ่นหันไปก้มศีรษะให้รุ่นพี่หวังลี่อิ่งอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะเดินไปต่อแถวเหมือนกับนักศึกษาคนอื่นๆ ซึ่งแน่นอนว่านักศึ
ไป๋รั่วซีมองร่างเล็กของหานหมิงห้าวด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นไปส่งยิ้มให้กับหลี่เหว่ยถิง “พอดีเลย พวกเราแม่ลูกก็มาทานอาหารที่นี่เหมือนกัน ในเมื่อเรามีวาสนากันแบบนี้ ทำไมพวกเราทุกคนไม่ไปทานข้าวด้วยกันละคะ” หานเฉียงรุ่ยรู้สึกไม่ชอบใจกับความไร้มารยาทของอีกฝ่าย “ขอโทษด้วยนะครับ พ
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 71 “สวัสดีค่ะคุณพี่ ไม่คิดเลยว่าจะได้พบกับคุณพี่และครอบครัวที่นี่นะคะ” ไป๋รั่วซีเดินเข้าไปหาหลี่เหว่ยถิงด้วยรอยยิ้ม ถึงแ
จางลี่จิ่นรู้สึกชื่นชอบกับการรักษาความปลอดภัยของคอนโดแห่งนี้ นอกจากนี้พนักงานของคอนโดก็พูดจาดีและให้ความช่วยเหลือเรื่องการขนข้าวของเป็นอย่างดีอีกด้วย หลังจากขึ้นมาถึงห้องพักของเธอในชั้นที่เจ็ด ซึ่งแน่นอนว่าในแต่ละชั้นจะมีห้องพักเพียงแค่ห้าห้องเท่านั้น หลังจากที่จางลี่จิ่นเดินเข้ามาภายในห้องพักก
คุยกันสักนิดไรท์ขอขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะคะ >//ฝากกดติดตามให้ไรท์ด้วยนะ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++บทที่ 70 หลี่เหว่ยถิงเอื้อมมือไปเกาะกุมมือบางของจางลี่จิ่นเอาไว้ “ใช่แล้วค่ะแม่ ในเมื่อหนูลี่จิ่นของพวกเราสอบได้ถึงขนาดนี้ เราก็ต
คุยกันสักนิด ขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 1ภายในวัดร้างแห่งหนึ่งมีร่างบางของหญิงสาวผู้หนึ่งกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่ จางลี่จิ่นไม่คิดเลยว่าตอนจะกลายเป็นที่ไม่ต้องการเช่นนี้ ทั้งอดีตคนรักก็ตีตัวออกห่า
แต่อู๋เจิ้งเซียวกับคิดว่าถังเจียวมิ่งผู้นี้ดูจะชื่นชอบเรื่องของคนอื่นมากเกินไปแล้ว“เธอพูดแบบนี้ได้ยังไงกัน เจียวมิ่งก็แค่เป็นห่วงเท่านั้นเอง” หวังจินเยว่ทนไม่ได้ที่ถังเจียวมิ่งกำลังถูกรังแก ทั้งๆ ที่เธอเพียงเป็นห่วงและต้องการสอบถามจางลี่จิ่นออกไปเท่านั้นเอง“ฉันไม่พูดกับคนที่คิดจะขโมยของของคนอื่นหร
จางลี่จิ่นส่ายหน้าเล็กน้อย “พวกเรากำลังถูกส่งไปยังหมู่บ้านเดียว ฉันไม่อยากทำให้เป็นเรื่องใหญ่และไม่อยากให้ทุกคนต้องมาเสียเวลาค่ะ แค่ต่อจากนี้ขอให้เธอไม่เข้ามารบกวนฉันอีกก็พอค่ะ” ถึงแม้ว่าเธออยากจะเอาเรื่องอีกฝ่าย แต่เธอก็ไม่สามารถทำได้ เนื่องจากเธอต้องทำการดึงโชคของตัวเองกลับคืนมาก่อน ถ้าหากเธอเอาเร
คุยกันสักนิดขอบคุณนักอ่านทุกคนที่แวะมาติดตามผลงานของไรท์นะคะ ขอให้ทุกคนอ่านให้สนุกนะ >//บทที่ 7“โดนหลอกแล้ว ฉันโดนหลอกแล้ว” หญิงสาวคนหนึ่งที่เห็นเศษเซาปิ่งในมือของถังเจียวมิ่งเอ่ยขึ้นด้วยความโมโห ก่อนที่เธอจะเข้าไปผลักร่างของเพื่อนของหญิงสาวคนนั้นออก แล้วเ







