Share

แสร้งตาย!!

last update Tanggal publikasi: 2026-10-06 22:39:28

เหวินหลงนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ แววตาคมกริบฉายประกายชื่นชมในความกล้าได้กล้าเส
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ตัดแขน ตัดขา

    เวลาสิบสองวันแห่งการกุมอำนาจชั่วคราวขององค์ชายรองหยางตงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ในสายตาของเหล่าขุนนางกังฉินและสายตาของหยางตง แม่ทัพใหญ่ไป๋เหวินหลงเปรียบเสมือนพยัคฆ์ที่ถูกถอดเขี้ยวเล็บ ต้องกบดานอยู่แต่ในจวนกับองค์หญิงห้าผู้เป็นเจ้าสาวใหม่ ไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวใดๆ ทางการเมืองทว่า ในความเงียบสงบนั้น!! กลับเป็นความเงียบสงบก่อนพายุสังหารจะพัดผ่าน!ณ เรือนอักษรภายในจวนตระกูลไป๋ ไป๋เหวินหลงในชุดคลุมสีดำเข้มกำลังยืนพิจารณาผังอำนาจขององค์ชายรองหยางตงที่ถูกสยายอยู่บนโต๊ะไม้เนื้อดี ด้านข้างเขาคือองค์หญิงห้าจ้าวซิน ในชุดกระโปรงปักลายกิ่งเหมยเรียบหรู นางกำลังใช้พู่กันแต้มชาดสีแดงลงบนรายชื่อของบุคคลสำคัญฝ่ายตรงข้ามด้วยสายตาคมกริบ"ท่านพี่ เวลาสิบสองวันที่เหลืออยู่ หยางตงเร่งรีบที่จะผลักดันคนของตนเองขึ้นมากุมตำแหน่งสำคัญในกองทัพหลวงและกรมอาญา หากปล่อยให้มันแต่งตั้งขุนนางและนายทหารเหล่านี้สำเร็จ ยามที่ต้องแต่งตั้งรัขทายาท การจะถอนรากถอนโคนพวกมันคงต้องเสียเลือดเนื้อของราษฎรบริสุทธิ์ไม่น้อย" จ้าวซินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงความเด็ดขาดไป๋เหวินหลงยิ้มเย็น สายตาดุดันจ้องมองไปยังรายชื่อแรกที่ถูกแต้มชาดส

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   อยู่ด้วยกันทั้งยามสุขและยามศึก!!

    เหวินหลงและจ้าวซินหันหน้าเข้าหากัน ต่างฝ่ายต่างก้มศีรษะลงคำนับซึ่งกันและกันอย่างอ่อนโยน น้อบน้อม และเปี่ยมไปด้วยความเคารพรัก ชั่วขณะนั้น ราวกับเวลาทั้งโลกได้หยุดหมุน มีเพียงหัวใจสองดวงที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน"เสร็จสิ้นพิธี! ส่งคู่บ่าวสาวเข้าห้องหอ!"เสียงปรบมือและคำอวยพรเบาๆ จากคนสนิทและทหารองครักษ์หลวงดังขึ้นรอบห้องโถง แม้จะไร้ซึ่งเสียงดุริยางค์กึกก้อง แต่มันกลับเต็มไปด้วยความจริงใจและน้ำตาแห่งความยินดีของทุกคนในห้องหอที่จุดเทียนมงคลคู่ส่องสว่างไสวไป๋เหวินหลงใช้ไม้คันทวยค่อยๆ เปิดผ้าคุมหน้าสีแดงขององค์หญิงจ้าวซินขึ้นอย่างเบามือ เมื่อผ้าแพรถูกเปิดออก ใบหน้างดงามของเจ้าสาวก็ปรากฏแก่สายตา แก้มเนียนของจ้าวซินซับสีเลือดฝาดด้วยความเขินอาย ดวงตาทรงหงส์ที่เคยเยือกเย็นบัดนี้ทอประกายหวานซึ้งเหวินหลงนั่งลงข้างๆ นาง ยื่นมือไปกุมมือบางของจ้าวซินเอาไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของแม่ทัพใหญ่ส่งผ่านไปถึงหัวใจขององค์หญิงห้า"จ้าวซิน" เหวินหลงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและอ่อนโยนที่สุดในชีวิต "กระหม่อมต้องขอโทษพระองค์ด้วย ในฐานะแม่ทัพหลวงและบุรุษคนหนึ่ง ข้ากลับไม่อาจจัดงานเลี้ยงฉลองอันยิ่งใหญ่ที่สุดใน

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ขอเพียงคำนับฟ้าดิน งดงานรื่นเริง!!

    ไป๋เหวินหลงโขกศีรษะลงกับพื้นด้วยความตื้นตันใจทว่า ฮ่องเต้ทรงเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะตรัสต่อด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม เพื่อให้สมบทบาทต่อหน้าเหล่าขุนนางกังฉิน"ทว่า... ในยามนี้ แคว้นต้าเซี่ยของเรากำลังอยู่ในช่วงเวลาอันอึมครึม องค์รัชทายาทห่าวหรานยังคงหายสาปสูญไปกับกระแสน้ำที่หูเป่ย ราษฎรและราชสำนักยังคงอยู่ในความวิตกกังวล เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่องค์รัชทายาทและเห็นแก่สถานการณ์บ้านเมือง ข้าขอเพียงให้พวกเจ้าจัดพิธี 'คำนับฟ้าดิน' อย่างเรียบง่ายภายในจวนเท่านั้น! โดยให้ เว้นงานเฉลิมฉลองและงานเลี้ยงโต๊ะจีนทั้งหมดเอาไว้ก่อน จนกว่าสถานการณ์ของบ้านเมืองจะเข้าสู่ความสงบเรียบร้อย!"คำสั่งนี้ทำให้องค์ชายรองหยางตงและพวกพ้องยิ้มเยาะในใจ 'หึ! ได้พระราชทานสมรสแต่กลับไม่ได้จัดงานเลี้ยงฉลอง ต้องแต่งงานกันอย่างเงียบเหงาดุจขโมยแต่งาน ช่างน่าอดสูยิ่งนัก!' หยางตงคิดว่านี่คือการลดเกียรติของตระกูลไป๋ จึงไม่ได้ออกปากคัดค้านอีกต่อไปแต่สำหรับไป๋เหวินหลงและองค์หญิงห้าจ้าวซินแล้ว งานเลี้ยงฉลองภายนอกจะเป็นอย่างไร หาใช่สาระสำคัญไม่! ขอเพียงสวรรค์ แผ่นดิน และคนสำคัญในชีวิตรับรู้ นั่นก็เพียงพอแล้ว”ขอบพระทัยฝ่าบาทกระ

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ใช้ความดีเข้าแลกเปลี่ยน

    ท่ามกลางคลื่นลมทางการเมืองที่กำลังโหมกระหน่ำในเมืองหลวงแคว้นต้าเซี่ย ระยะเวลายี่สิบวันที่องค์ชายรองหยางตงได้รับมอบหมายให้ดูแลราชการแผ่นดินชั่วคราว เปรียบเสมือนช่วงเวลาแห่งความสงบก่อนพายุหมุนลูกใหญ่จะพัดพาความพินาศมาสู่เหล่าขุนนางกังฉิน “พวกหัวเมืองกระด้างกระเดื่องจะทำเช่นไรต่อพ่ะย่ะค่ะ!!”“หึ!! จะไปยากอะไร พวกเจ้าก็จับพวกมันมาและยัดคดีเสีย ต้องทำให้ต้องโทษด้วย จะได้มีแต่คนเกรงกลัวบารมีข้า!!”“รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ!!”หยางตงและพวกพ้องต่างระเริงในอำนาจจอมปลอม เร่งกวาดต้อนพรรคพวกและจัดฉากสร้างผลงานอย่างหน้าไม่อาย โดยหารู้ไม่ว่าทุกความเคลื่อนไหวล้วนอยู่ในสายตาของฝ่ายตรงข้ามทั้งสิ้นทว่า ในอีกมุมหนึ่งของราชสำนัก แม้สถานการณ์ภายนอกจะดูตึงเครียดและอึมครึม ทว่าเรื่องราวความรักอันมั่นคงที่ผ่านการฟันฝ่าอุปสรรคมาเนิ่นนานกลับเดินทางมาถึงจุดที่ดอกไม้งอกงามอย่างสมบูรณ์ยามนี้ เมื่อแผนการกวาดล้างรังโจรถูกวางไว้เรียบร้อยแล้ว ไป๋เหวินหลงจึงตัดสินใจว่า ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องมอบฐานะที่ถูกต้องและพันธะสัญญาแห่งชีวิตให้แก่สตรีที่เขารัก ก่อนที่พายุแห่งการนองเลือดจะเริ่มขึ้น!ณ ท้องพระโรงหลวง ยามที่องค์ชาย

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   ปิดตำหนักบูรพา

    ห่าวหรานทรุดตัวลงนั่งริมเตียงอีกครั้ง เขายื่นมือที่สั่นเทาไปลูบแก้มเนียนของรั่วซีอย่างเบามือที่สุด ราวกับกลัวว่านางจะแตกสลาย น้ำตาแห่งความลูกผู้ชายที่กักเก็บมาเนิ่นนานเอ่อล้นออกมาคลอเบ้า"ข้า!! ข้ากำลังจะเป็นพ่อคน!! รั่วซี เจ้าได้ยินหรือไม่ เจ้ามอบของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดในชีวิตให้แก่ข้า!!"ทางด้านไป๋เหวินหลง ผู้เป็นพี่ชาย แม้จะพยายามรักษามาดแม่ทัพผู้เกรียงไกร แต่ขอบตาก็แดงก่ำ เขากำหมัดแน่นด้วยความยินดีอย่างสุดซึ้ง "น้องสาวข้า!! สกุลไป๋กำลังจะมีหลานแล้ว!" จ้าวซินเองก็รีบยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับน้ำตาแห่งความดีใจ ยิ้มกว้างจนแก้มปริในขณะที่ทุกคนกำลังจมอยู่ในความปีติ เปลือกตาของไป๋รั่วซีก็ค่อยๆ ขยับ ก่อนจะลืมตาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า นางมองเห็นใบหน้าที่เปื้อนรอยยิ้มและคราบน้ำตาของสามีก็ตกใจเล็กน้อย"ท่านพี่!! ท่านเป็นอะไร? ข้าตั้งครรภ์แล้วทำให้พระองค์เสียพระทัยเช่นนั้นหรือ?" นางเอ่ยอย่างเย้าแหย่"เด็กโง่!!" ห่าวหรานก้มลงจุมพิตที่หน้าผากนางอย่างรักใคร่ ”เหตุใดจึงไม่บอกพี่สักคำ“ นางยกยิ้มก่อนกุมพระหัตถ์พระสวามีมาวางบนหน้าท้องที่ยังแบนราบ”เขามาในยามสถานการณ์คับขันเช่นนี้ ทำให้หม่อมฉันต้องเปลี่ยนแ

  • ย้อนเวลากลับมาพลิกชะตาคนทั้งจวน   เรื่องที่ไม่คาดคิด!!

    "ส่งหน่วยนักฆ่าเงาลงพื้นที่หูเป่ย ค้นหาทุกตารางนิ้ว! หากห่าวหรานยังไม่ตาย ก็จงทำให้มันตายจริงๆ เสียในยี่สิบวันนี้!"ในขณะที่วังหลวงกำลังคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียดและการแก่งแย่งชิงดี แต่ที่จวนสกุลไป๋กลับไม่เป็รอย่างนั้นห้องโถงลับใต้ดินที่ถูกดัดแปลงเป็นฐานบัญชาการชั่วคราวเต็มไปด้วยแผนที่และจดหมายข่าวกรอง ห่าวหรานในชุดลำลองสีเข้มกำลังยืนปรึกษาแผนการรับมือกับไป๋เหวินหลงและองค์หญิงห้าจ้าวซิน เขาอาศัยจังหว่ะที่พระบิดาประชวรจนในวังวุ่นวาย ลักลอบกลับเข้าวังหลวง เพราะต้องการอยู่ใกล้ชิดพระชายาอย่างไป๋รั่วซีการปล่อยให้หยางตงได้ลิ้มรสอำนาจชั่วคราวเป็นส่วนหนึ่งของหมากกระดานนี้ การให้เวลาหยางตงยี่สิบวัน คือการให้เวลาพวกมันเผยหางและทำความผิดให้มากพอที่จะถอนรากถอนโคนทว่า ท่ามกลางบรรยากาศเคร่งเครียดของการหารือ เสียงฝีเท้าเร่งรีบของฟู่เหนียง สาวใช้คนสนิทไป๋รั่วซีก็ดังขึ้น ก่อนที่ประตูห้องลับจะถูกผลักออกอย่างเสียมารยาท"องค์รัชทายาท! ท่านแม่ทัพ! แย่แล้วเพคะ! พระชายา... พระชายาทรงหมดสติไปในตำหนักบูรพาเพคะ สนมเฉิงตามหมอหลวงมาตรวจแล้ว ทราบมาว่าเอ่อ ทรงตั้งพระครรภ์เพคะ!"ประโยคนั้นราวกับหน้าไม้ที่ยิงทะลุ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status