เข้าสู่ระบบบุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์ยุคฮั่นตะวันตกจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ (หลิวเช่อ) ครองราชย์ 141 - 87 ปีก่อนคริสตกาลเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก และเป็นหนึ่งในจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่และครองราชย์ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จีน (54 ปี)ความสำคัญ: รัชสมัยของพระองค์ถือเป็นยุคทองของราชวงศ์ฮั่น มีการขยาย
การเดินทางบนเส้นทางสายไหมในครั้งนั้นของคณะหลิวหยุนจิงใช้เวลาหลายปีในการบุกเบิก สำรวจ และสร้างสัมพันธ์ทางการค้า มันเป็นการเดินทางที่ยาวนานจากที่หลิวหยุนจิงเคยคาดไว้พวกเขาล้วนผ่านร้อนผ่านหนาวผ่านอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งจากธรรมชาติอันโหดร้าย โจรป่า และความขัดแย้งระหว่างชนเผ่า แต่ด้วยความรู้ ความสาม
"เจ้ามีเรื่องใดในใจเช่นนั้นหรือ" ฮั่วหยุนถามพลางโอบนางเข้ามาในวงแขนอย่างแผ่วเบา"ท่านจำเรื่องที่ข้าเคยเกริ่นไว้เนิ่นนานมาแล้วถึงเรื่องขององค์รัชทายาทได้หรือไม่เจ้าคะ" คำกล่าวของคนในอ้อมแขนทำให้ฮั่วหยุนมองนางพลางพยักหน้ารับ"จำได้ ว่าแต่เจ้าเอ่ยเรื่องนี้มาเพราะเหตุใดหรือว่ามีข่าวจากทางเมืองหลวงว่าฝ่า
ในระหว่างที่พวกเขาเคลื่อนขบวนลึกเข้าไปในดินแดนทางตะวันตกมากขึ้นเรื่อย ๆ ทิวทัศน์สองข้างทางเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นทะเลทรายแสนเวิ้งว้างและแนวเขาหินสีน้ำตาลแดงมากกว่าเดิมอากาศในตอนกลางวันเองก็ร้อนระอุขึ้นแต่ทว่าในตอนกลางคืนกลับหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ พวกเขาต้องเดินทางผ่านเมืองน้อยใหญ่รวมถึงโอเอซิสขนาดเล็กและ
ห้าปีผ่านไปไวราวสายลมพัด... ฤดูใบไม้ผลิอีกคราได้เวียนมาเยือน ทุ่งหญ้าชายแดนเริ่มผลิดอกออกใบขับไล่ความแห้งแล้งของฤดูหนาวให้จางหายไปขบวนเดินทางขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ ประกอบด้วยทหารคุ้มกันหลายสิบนายและรถม้าขนสัมภาระกำลังเคลื่อนตัวออกจากประตูเมืองนอกด่านของเมืองเตี้ยนหวงมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเส้นทางเบื้อ
แม้จะมีบางคำถามที่เขาลังเลไปบ้าง ถึงกระนั้นเขาก็ผ่านด่านสุดท้ายไปได้ท่ามกลางเสียงโห่ร้องแสดงความยินดีกันถ้วนหน้า"เอาละ ๆ ข้ายอมให้ผ่านก็ได้!" หลิวหานซินกับซูอันหัวเราะร่าเปิดประตูให้เจ้าบ่าวเข้าไปแต่โดยดี ซึ่งฮั่วหยุนไม่ได้เอะใจกับสองพี่น้องที่กำลังยักคิ้วให้แก่กันฮั่วหยุนถอนหายใจอย่างโล่งอกพลางปา
เมื่อกิจการของนางมีความเป็นไปได้ด้วยดีก็ย่อมต้องมีคนอิจฉา ทว่าสิ่งเหล่านี้หลิวหยุนจิงย่อมคาดเดาได้อยู่แล้ว แต่แล้วอย่างไร หากมีคนไม่กลัวตายก็ลองดูช่วงเวลาพักกลางวันในระหว่างที่หลิวหยุนจิงทำลังให้บ่าวในครัวทำบะหมี่ จู่ ๆ เสียงของชายชราที่นางไม่ได้เห็นหน้าค่าตามาหลายเดือนก็โผล่พรวดเข้ามา“กลิ่นหอมยิ่
ไวเท่าความคิดหลังจากที่นางซื้อเครื่องเทศจากพ่อค้าแดนไกลได้เพียงสามวันจดหมายลายมือของนางก็ถูกส่งตรงถึงองค์หลิวเช่อที่ตอนนี้พระองค์ไม่ได้ปิดบังตัวตนกับนางอีกแล้ว“เรียนท่านอาจื่อถง ข้ามีกิจการมาเสนอให้กับท่านเจ้าค่ะ ซึ่งกิจการนี้จะทำให้เงินในท้องพระคลังของท่านถูกเติมเต็มอยู่ตลอดเวลา....” องค์หลิวเช่ออ
หลิวหยุนจิงผงะไปเล็กน้อย “อาจารย์อิ่นท่านเกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ” เด็กหญิงค้อมหัวลงให้เขาเช่นกันทางด้านเจ้าสำนักหลังจากเห็นการกระทำของคนทั้งคู่เจ้าตัวก็เผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อยส่วนเจ้าตัวเล็กเสี่ยวอันก็กระโดดเข้าเกาะขาพี่สาวของตนแน่นด้วยความดีใจ“พี่สาวเก่งที่ซู๊ด...” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเขานั้นเปื้อนไ
หลังจากหลิวหยุนจิงยอมตกลงรับปากเป็นอาจารย์สอนให้ศิษย์น้องรุ่นต่อไป คนที่ดีใจมากที่สุดย่อมไม่พ้นหลิวซูเหยากับองค์หญิงหลิวหรูอวี้“ดีจังเลยมีเจ้าเป็นอาจารย์ พอถึงการสอบเจ้าต้องช่วยเราสองคนด้วยนะ” องค์หญิงน้อยจับมือของสหายแกว่งไปมา“ไม่ได้! เรื่องการสอบเป็นการทดสอบความรู้ข้าย่อมไม่ทำเรื่องผิดกฏอย่างเด็







