Share

EP 2 | พร้อมตอนไหน

last update Petsa ng paglalathala: 2026-08-05 15:46:41

“แพทพร้อมวันไหนบอกพี่ได้เลยนะ”

หัวใจดวงน้อยกระตุกวูบ เมื่อได้ยินคำบอกเล่าจากฝ่ายตรงข้าม แพทตี้เข้าใจดีว่าเขากลับมาเพราะเรื่องเซ็กส์ แต่ไม่คิดว่า จะมีความต้องการมากมายขนาดนี้

“ขอเวลาก่อนได้ไหมคะ?”

“ได้ครับ”

ใบหน้าหล่อหันมายิ้มให้ ขณะกำลังบังคับพวงมาลัยอย่างระมัดระวัง เมื่อมองหน้าของเขาใกล้ๆ ยิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยรู้สึกหวั่นไหวมากขึ้นไปอีก

ไม่นานรถหรูก็แล่นมาจอดอยู่หน้าบ้านของคนร่างเล็ก แพทตี้มัวแต่นั่งคิดเรื่อยเปื่อยจนเหม่อลอย จึงไม่รู้ว่าเขาขับเข้ามาจอดตั้งนานแล้ว

มือหนาปลดเข็มขัดออกอย่างแผ่วเบา ก่อนจะโน้มหน้าลงมาฝังจมูกบนแก้มนิ่มอย่างหมั่นเขี้ยว แสดงความเจ้าเล่ห์ฉายออกมาผ่านใบหน้าคมคาย

“อื้อ พะ..พี่เวลล์”

ร่างเล็กผละออกโดยอัตโนมัติ เมื่อเห็นเธอตกใจ เขาก็หัวเราะออกมาเบาๆ พลางยกมือขึ้นลูบหัวอย่างเอ็นดู แต่นั่น..มันยิ่งทำให้คนตัวเล็กรู้สึกสั่นสะท้าน

“อย่าแกล้งกันสิคะ”

“คิดเรื่องพี่อยู่หรอครับ เหม่อเชียว”

“ปะ..เปล่าค่ะ”

ลมหายใจของแพทตี้เริ่มสะดุด เพราะสิ่งที่เขาพูดมันถูกทุกอย่าง ราวกับรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ สายตาคู่สวยรีบหลุบต่ำลง ไม่กล้ามองหน้าคนนั่งข้างๆ จนเขาต้องโน้มตัวลงมากระซิบบอก สิ่งที่เธอคาดไม่ถึง

“ขึ้นมาสิ”

ร่างสูงบอกให้เธอขึ้นมานั่งบนตัก พลางกดปรับเบาะเลื่อนออกไปด้านหลังอย่าใจเย็น แพทตี้ทำหน้างุนงงลังเลอยู่พักหนึ่ง ไม่นานก็เข้าใจสิ่งที่เวลล์บอก ก่อนจะยอมทำตามคำสั่ง โดยการปีนข้ามขึ้นไปหาร่างแกร่งที่กำลังมองด้วยสายตาเชื้อเชิญ

ทันทีที่ขึ้นมานั่งบนตัก มือหนาก็เลื่อนขึ้นมาบีบตามแนวสะโพก พลางลูบไล้ไปมาราวกับจงใจให้เธอรู้สึกสั่นสะท้าน เขากดใส่น้ำหนักลงไปจนร่างเล็กสะดุ้งเฮือก

“อ๊ะ~พะ พี่เวลล์”

“ซี๊ด~ รู้ตัวไหมว่าน่าเอามาก”

ร่างเล็กไม่ยอมตอบ พร้อมกับหลบสายตาคู่คมที่เอาแต่จ้องมองไม่หยุด แก้มนุ่มแดงระเรื่อขึ้นมาด้วยความเขินอาย ตัวสั่นระริกบิดไปมา เมื่อโดนลูบไล้ตามผิวเนื้อ

มือแกร่งจับสะโพกบางกดลงตรงจุดแข็งขืน ความรู้สึกวูบไหวแล่นเข้ามา เมื่อสัมผัสถึงร่องนิ่มภายใต้กางเกงในตัวจิ๋ว ที่กำลังถูกบังคับให้บดเบียดถูไถไปมาอย่างเอาแต่ใจ

“อ๊า~อ๊ะ พี่เวลล์”

“ซี๊ด~ชอบไหมครับ”

เอวบางกระดกยิก ร่างกายสั่นสะท้าน เมื่อโดนมือแกร่งจับสะโพกขยับไปมาอย่างเชื่องช้า แพทตี้กัดปากเก็บกลั้นเสียงครางเอาไว้ ไม่ให้มันเล็ดลอดออกมา ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น เพราะทนมองสายตาลามกของเขาไม่ไหว

ใบหน้าหล่อซุกลงลำคอขาว สูดดมกลิ่นกายของร่างเล็กเข้ามาไว้ในอก ก่อนจะใช้ปากขมเม้มลากกัดเบาๆ เลียวนซ้ำ จนแพทตี้ตัวเกร็งเพราะรู้สึกสยิวเกินจะรับไหว

“อึก! ดะ..เดี๋ยวเป็นรอย”

“ไม่ต้องห่วง..”

มือแกร่งกดสะโพกผายให้เคลื่อนไหวอีกรอบ ครั้งนี้เขากระแทกเอวสวนเด้าเข้าใส่อย่างหื่นกาม ทำให้หน้าอกอวบกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะที่เขาเป็นคนทำ

ใบหน้าหวานเชิดขึ้นอย่างรู้สึกดี ก่อนเสียงครางจะดังลอดออกมาอย่างลืมตัว ขณะอีกฝ่ายกำลังจับจ้อง เธอจะรู้ไหมว่า สีหน้าของเธอตอนนี้มันโคตรอ้อนเอ็นของเขาเลย

“อ๊าๆ~”

“อื้ม ยั่วว่ะ”

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • รวมเรื่องสั้น 20++   เปิดเรื่อง | ลุครักร้าย

    “ขอโทษนะคะ มีคู่ทำงานรึยัง?” เสียงใสเอ่ยทักขึ้น ทันทีที่เห็นร่างสูงกำยำกำลังจะเดินออกจากห้องเรียน “อะไรนะ ผมไม่ได้ยิน” เสียงทุ้มเข้มบอก พลางเดินนำหน้าออกไปข้างนอกห้อง แล้วโน้มตัวลงมาถามคนที่เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของเขาอย่างสงสัย “เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ ” เมื่อได้ยินคนตัวสูงเอ่ยถาม พิชชานิ่งไปชั่วขณะ ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เจ้าของร่างเล็กพึ่งมองเห็นใบหน้าของเขาแบบถนัด นัยน์ตาสีเข้ม ริมฝีปากเข้ากับรูปหน้า ทรงผมเซอๆที่ไม่ได้ตั้งใจเซ็ตมา แต่มันดูเข้ากับหน้าของเขาอย่างบอกไม่ถูก ร่างเล็กรู้สึกเหมือนต้องมนต์สะกดในทันที “ว่าไงครับ” ร่างสูงพูดเสียงเข้ม ถามย้ำอีกรอบจนเธอได้สติกลับมา “เอ่อ จะถามว่า..มีคู่ทำงานรึยังคะ ที่อาจารย์สั่งให้จับคู่ในห้องเรียน” มือหนายกขึ้นกอดอก ราวกับคนกำลังใช้ความคิด ก่อนจะกวาดสายตามองสำรวจร่างเล็กตั้งแต่หัวจรดเท้า เขากำลังรู้สึกแปลกใจ เพราะถ้าไม่ใช่หน้าตาของเขา จะมีผู้หญิงคนไหนเข้าหาเพราะเรื่องงาน “ยังเลย ” เสียงทุ้มเอ่ยออกไปอย่างไม่ได้คิดอะไร แต่สายตากลับจ้องมองร่างเล็กอย่างไม่หยุดหย่อน ลุครู้สึกสนใจที่เธอมาแปลกกว่าผู้หญิงคนอื่น พิชชารู้สึกเก

  • รวมเรื่องสั้น 20++   EP 16 | THE END

    แสงแดดเช้าส่องลอดม่านเข้ามาปลุกคนร่างเล็ก เธอขยับตัวนิดเดียวก็รู้สึกถึงอ้อมแขนแกร่งที่ยังกอดเอวไว้แน่นไม่ปล่อยไปไหน “ตื่นแล้วเหรอ” เสียงทุ้มงัวเงียดังอยู่ข้างหู หาญซุกหน้าลงกับซอกคอเธอสูดความหอมจากตัวคนร่างเล็กเต็มปอด ก่อนจะกระซิบอีกครั้ง “นอนต่ออีกหน่อยดิ” “พี่หาญคะ จะสิบโมงแล้วนะ” มารีพูดเสียงหวาน พวงแก้มนุ่มขึ้นสีแดงเถือกภายในอ้อมกอดแสนอบอุ่น ยิ่งเขาลากจูบบนแผ่นหลังเนียนไม่ยอมหยุด มารียิ่งใจสั่นรัว “เดี๋ยวหนูจะลงไปบอกพี่ดาวเตรียมข้าวเช้าไว้ให้” “ข้าวเช้า..ช่างมัน” หาญรั้งมารีไว้ไม่ให้ลุกขึ้น ปลายจมูกโด่งไล้ไปตามไหล่เปลือยเปล่า พร้อมกับฝังจูบลงหนักๆ จนร่างเล็กห่อไหล่หนีด้วยความสั่นสะท้าน “อื้อ~” “ของที่พี่อยากกินที่สุด..อยู่ตรงนี้แล้ว” “พี่หาญหนูไม่..” ร่างสูงพลิกตัวขึ้นคร่อมเธอไว้ใต้ร่าง เขาใช้แขนข้างนึงรวบมือเล็กเอาไว้ ก่อนจะโน้มลงดูดไซร้ต้นคอที่ยังมีรอยแดงเข้มจากการโดนกระทำเมื่อคืน “อ๊ะ พะ พอก่อนค่ะ” “อื้ม~” มารีหน้าแดง พลางพยายามดิ้นให้หลุดจากมือแกร่ง แต่ก็โดนเขาก้มลงกดจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากของเธอ หาญจูบแบบไม่ทันตั้งตัวทำเอามารีหายใจไม่ทั่วท้องจนต้องหอบโกยอา

  • รวมเรื่องสั้น 20++   EP 15 | สลบคา… NC20++++

    #05.00 น. ยังไม่ทันได้หายเหนื่อยหอบ เสี่ยหาญก็พลิกตัวมารีให้นอนคว่ำ มือสากลูบแผ่นหลังที่ชื้นเหงื่อลงไปถึงบั้นเอว ก่อนจะฟาดฝ่ามือลงบนก้นอวบหนักๆสี่ห้าครั้ง เพี๊ยะ! เพี๊ยะ! “อ๊าย อ๊า~ อ๊ะ อ๊า” “ซี๊ด~ไหวไหม” คนร่างสูงถามเสียงกระเส่า ขณะใช้ปลายนิ้วแวกกลีบฉ่ำน้ำอยู่ไม่หยุด เมื่อได้ยินแต่เสียงครางหวานดังลอดออกมา หาญก็โน้มลงใช้ลิ้นปาดเลียจนทั่วแผ่นหลังเนียน มือแกร่งเชยหน้ามารีหันหน้ามาเขา ดวงตาของเธอฉ่ำเยิ้ม ริมฝีปากบวมเจ่อเพราะโดนเขาดูดอย่างหนัก ทว่า เธอกลับกัดปากยั่วทั้งที่ครางเสียงสั่นไม่หยุด “อ๊า~ ตรงนั้น มัน สะ เสียว อ๊ายยย~” แค่ได้ยินเสียงครางปานจะขาดใจ หาญก็รีบแทรกปลายนิ้วแกร่งเข้าไปในร่องแน่นทันที เขางอนิ้วแล้วกระแทกเข้าออกรัว ขณะคนร่างเล็กกระดกก้นขึ้นสูงแล้วกระตุกถี่ “ซี๊ด~ ยั่วมาก” “อ๊ะ อ๊ะ อ๊า~ ผัวขา อ๊าง” สะโพกบางสับส่ายไปมาอย่างร่านจัด หาญใช้จังหวะนั้นส่งนิ้วเข้าไปเพิ่ม พร้อมกับกระแทกรัวจนน้ำหวานไหลกระเซ็นเต็มมือแกร่ง หาญโน้มหน้าลงลากเลียทั่วก้อนกลม ก่อนจะลากปลายลิ้นเข้าไปในร่องแล้วตวัดเลียเน้นย้ำตรงรูจีบ นั่นยิ่งทำให้ร่างเล็กตัวเกร็งกระตุกรัว “อื้ม ~ น้ำหนูมันหวาน

  • รวมเรื่องสั้น 20++   EP 14 | เด็กเลี้ยงคนสำคัญ NC20++++

    #02.00 น. แกร็ก.. ประตูถูกผลักเข้ามาภายในห้องเงียบสนิท หาญเดินมากลางห้องมืด ก่อนจะตรงไปที่เตียงของคนตัวเล็กแล้วโน้มหน้าลงจูบบนริมฝีปากอิ่มแผ่วเบา มารีสะดุ้งตื่นทันทีที่สัมผัสถึงความชื้นแฉะตรงริมฝีปากบาง แสงไฟสลัวจับภาพใบหน้าหล่อที่กำลังผละออก เธอเห็นแววตาของเขาเผยความต้องการอย่างปิดไม่มิด “คะ คุณหาญ..” “บอกให้เรียกพี่หาญไง” เสียงทุ้มกระเส่ากระซิบข้างแก้ม พร้อมกับขึ้นคร่อมคนตัวเล็กที่นอนราบอยู่บนเตียงทันที “ค่ะ พี่หาญ..ทำไมเข้ามาดึกแบบนี้” “เพิ่งกลับมาจากบ่อน” เขาพูดเสียงแหบพร่า ลากปลายจมูกไปตามกรอบหน้าสวย กลิ่นสบู่หอมอ่อนๆลอยมาแตะจมูก ชวนให้ร่างเล็กใจสั่นไหว เธอรู้ว่าเขาต้องการอะไร “อ๊ะ~” ริมฝีปากหยักเลื่อนลงมาอีกครั้ง มันไม่ใช่จูบแบบทุกที จูบนี้มันช้า...หนัก...ลึก เหมือนจะชิมทุกรสชาติในปากของเธอ ลิ้นร้อนค่อยๆ รุกล้ำเข้ามาในโพรงหวาน มืออีกข้างสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง และดึงเธอเข้ามาชิดจนไม่มีช่องว่างให้หายใจ “อื้อ...” มารีเผลอครางในลำคอ มือจิกไหล่กว้างไว้แน่น ตัวเธอร้อนผ่าไปหมดทั้งที่แอร์เย็นเฉียบ หาญถอนจูบออกมานิดเดียว เพื่อมองหน้าเธอระยะใกล้ แววตาคมกริบจ้องลึกเข้ามา ก่อนจะ

  • รวมเรื่องสั้น 20++   EP 13 | เรื่องเมื่อ 5 ปีก่อน

    ตกเย็น หาญเพิ่งส่งมารีกลับถึงบ้าน หลังจากไปรับเธอกลับจากมหาลัย ช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ของทั้งสองเหมือนกับคู่รักทั่วไป หาญมีความสุขมากที่ได้อยู่กับมารี เขาชอบพาไปทานข้าวหลังเลิกเรียน ซื้อของให้ นอนเตียงเดียวกันทุกวัน ไม่ใช่แค่เสี่ยกับเด็กเลี้ยงเหมือนที่ผ่านมา “คุณหาญครับ” กล้าเอ่ยขึ้นขณะกำลังจะสตาร์ทรถ “วันนี้จะเข้าบ่อนเลยไหมครับ หรือจะพักก่อน” หาญปลดกระดุมข้อมือออก พร้อมกับพ่นลมออกมาแผ่วเบา ก่อนจะก้มมองนาฬิการาคาแพง แล้วเอ่ยขึ้น “เข้าไปเลย กูมีเรื่องต้องจัดการ” ยังไม่ทันที่รถจะเคลื่อนตัวออกไปจากบ้าน โทรศัพท์อีกเครื่องสำหรับทำงานก็ดังขึ้น มือแกร่งล้วงหยิบขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเลื่อนปุ่มกดรับสาย (คุณหาญครับ เสี่ยองอาจมารอที่บ่อนแล้วครับ) เสียงทัพลูกน้องคนสนิทดังลอดออกมาอย่างตึงเครียด สิ้นชื่อนั้น อากาศในรถก็เย็นเยียบลงทันที หาญกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะเอ่ยถาม “มันมากันกี่คน?” (มากับพวกเกือบสิบคน อาวุธครบมือ บอกว่ามารอเจรจา แต่ลูกน้องมันกระจายคุมทุกประตูไว้หมดแล้วครับ ท่าทางไม่ดีเลยครับคุณหาญ) เรื่องเมื่อห้าปีก่อนผุดขึ้นมาในหัวของเขาทันที องอาจโทษว่าเป็นความผิด

  • รวมเรื่องสั้น 20++   EP 12 | คุณหาญใจดี

    เช้าวันต่อมา แสงแดดอ่อนๆ ลอดผ่านม่านเข้ามาปลุกมารีบนเตียงใหญ่ ข้างกายว่างเปล่า...แต่รอยยับบนหมอนอีกฝั่งกับกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ที่ยังติดอยู่ บอกว่าเมื่อคืนไม่ใช่ความฝัน “คุณหนูตื่นแล้วเหรอคะ?” ดาวเปิดประตูเข้ามาพร้อมถาดอาหารเช้า เธอยิ้มให้ร่างเล็กอย่างใจดี “คุณหาญสั่งไว้ว่าให้คุณหนูทานเยอะๆ แล้วก็...” ดาวเว้นคำนิดหนึ่งก่อนจะพูดต่อ “วันนี้คุณหาญจะไปรับที่มอค่ะ บอกว่าจะพาไปกินข้าวข้างนอก” มารีหยุดชะงัก มือที่กำลังยื่นหยิบแก้วนมค้างเติ่งอยู่บนอากาศ เมื่อกี้ไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม ทำไมเขาถึงเปลี่ยนไปชั่วข้ามคืนแบบนี้ “ไปรับที่มอ?” “ค่ะ เห็นว่าเรียนเสร็จกี่โมงก็ให้โทรบอก เดี๋ยวคุณหาญไปรอรับเอง” หัวใจดวงเล็กเต้นตึกตัก มารีก้มหน้างุดซ่อนรอยยิ้มเขินอาย สองวันก่อนยังตะคอกไล่เธอขึ้นห้อง วันนี้กลับจะไปรับที่มหาลัย มันหมายความว่ายังไงกันนะ เขาเล่นกับความรู้สึกเกินไปแล้ว ใบหน้าหวานแดงก่ำอย่างเห็นได้ชัด ดาวที่เห็นอาการของมารีก็หลุดขำออกมาเบาๆ และที่น่าแปลกกว่านั้นคือ เหมือนเจ้านายจะเริ่มเปิดใจรับเด็กเลี้ยงคนนี้แล้ว ลานจอดรถหน้ามหาวิทยาลัย #15.00 น. รถเบนซ์สีดำคันคุ้นตาจอดรออยู่ใต้ร่มไม

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status