LOGINเด็กดียั่วรัก 5
“หนูปิ่น”
“คะ”
ปิ่นแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อครู่เธอเผลอมัวใจลอยคิดเรื่องเมื่อคืนไม่ทันได้ยินเสียงพ่อบุญธรรมเรียก
“เป็นอะไรลูก เหม่อหรือไง”
“ค่ะ หนู นอนดึก”
“ทำไมล่ะ เมื่อวานเห็นขึ้นบ้านเร็ว”
เธอเลือกที่จะนิ่งเงียบ พยายามไม่ชำเลืองมองไปทางโต๊ะอีกด้าน ผู้ชายหน้าทนที่นั่งยิ้มกริ่มทานอาหารเช้าเอร็ดอร่อย
“สงสัยปิ่นคงเหนื่อยจากงานวันแรกครับ”
“เออ ใช่แล้ว แกใช้น้องหนักหรือเปล่าเจ้าคินท์”
“โธ่..พ่อครับ ใครจะกล้าใช้ลูกรักของพ่อกัน”
“ไอ้นี่ ดูพูดเข้า หนูปิ่นอย่าไปถือสาพี่เขานะ กินให้เยอะ ๆ จะได้มีแรงไปทำงาน”
“ค่ะ”
“แล้วไปพร้อมกันเลยไหม คินท์ให้น้องไปด้วย”
“ครับก็ดี ผมว่าจะแวะร้านยาสักหน่อย”
“ร้านยา? แกไม่สบายหรือไงเจ้าคินท์”
“เปล่าครับพ่อ แต่มีเรื่องต้องซื้อ”
คินท์อมยิ้มหยิบขนมปังปิ้งขึ้นกินแล้วมองหน้าหวานที่ยังก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา
“ไปเลยดีกว่าครับ เดี๋ยวรถติด ไปเร็วปิ่น”
“ค่ะ”
เธอจึงจำใจลุกขึ้นเดินตามออกไปกระทั่งเข้าไปนั่งในรถ
หมับ!! ฝ่ามืออุ่นจับหัวเข่าเธอทันที
“คุณคินท์!” เธอรีบคว้ามือเขาไว้เสียก่อนที่จะลุกลามเลื้อยเข้าไปในกระโปรง
“สัน แวะร้านขายยาก่อน”
ตอนนี้มือเล็กของเธอกลายเป็นถูกคินท์จับกุมไว้เสียแล้ว เธอพยายามนั่งนิ่งกลัวว่าลุงสันคนขับรถจะสังเกตเห็นกระทั่งถึงร้าน
“ลงไปด้วยกัน”
“ปิ่นลงไปซื้อคนเดียวก็ได้นี่คะ”
“ไม่ได้ ทำด้วยกันก็ไปด้วยกัน”
เธอกัดริมฝีปากแล้วลงจากรถเดินตามเข้าไปในร้านขายยา ยืนหน้าแดง
“ซื้อยาคุมฉุกเฉินครับ”
เภสัชกรชายมองพวกเราทั้งคู่หัวจดเท้าแล้วจึงหยิบมาให้
“มันไม่ดีต่อสุขภาพผู้หญิง ถ้าไม่พร้อมก็ใส่ถุงยางสิครับ”
“พอดีไม่ชอบครับ ชอบสด”
เธอแทบเอาหน้าซุกแผ่นดินหนีอายจัด จะเดินหนีก็ไม่ได้ เพราะเขายังดึงเธอไว้
“ถ้างั้น ซื้อยาคุมไปแล้วกัน”
เภสัชกรค่อยสีหน้าดีขึ้นแล้วจัดยาให้พร้อมบอกวิธีการกิน ส่วนปิ่นแก้วทำเพียงหน้าแดงรับฟัง ไม่ปริปากออกมาสักคำ
ปัง!
“เย็นนี้ลุงสันไม่ต้องมารับ”
“ครับ”
“แต่ว่าปิ่นจะกลับยังไงล่ะคะ”
“พี่จะพาไปที่อื่น เดี๋ยวกลับรถอีกคัน”
ในเมื่อตอนนี้เธอไม่สามารถเถียงเขาในรถได้ เพราะกลัวว่าจะเผยพิรุธออกมา จึงเลือกที่จะเงียบไปก่อนแล้วตอนเย็นค่อยคิดหาทางอีกที
“เข้ามาสิ”
เธอมองประตูห้องคอนโดมิเนียมของคุณคินท์เปิดกว้าง เขายืนรออยู่ด้านในส่งสายตาบังคับระคนรำคาญ ที่เห็นเธอชักช้าลังเลใจอยู่หน้าประตู
“เข้าไปทำไมคะ ปิ่นกลับบ้านดีกว่า ถ้าขืน.. ว้าย คุณคินท์”
ปิ่นแก้วพูดไม่ทันจบโดนคุณคินท์ดึงข้อมือลากเข้าไปในห้องแล้วปิดประตูลงกลอนทันที
ปัง!!
“เมื่อวานตอนเช้า ฉันเห็นเธอยังร่าน ทำท่าทางยั่วยวนดี ทำไมพอได้โดนเปิดซิงไปแล้วถึงกลับเปลี่ยนเป็นขี้อาย”
คินท์พูดพลางดึงลากให้ปิ่นแก้วเดินไปในห้องแล้วผลักนั่งบนโซฟา
“ปิ่นค้างไม่ได้นะคะ ถ้าคุณพ่อรู้เข้าจะเป็นเรื่อง”
“เธอก็อย่าพูดไปสิ โทรไปบอกพ่อว่าจะค้างบ้านเพื่อน”
ปิ่นแก้วมองโทรศัพท์ของเธอเองที่คินท์หยิบออกมาจากกระเป๋าสะพายแล้วยื่นส่งให้
“เร็วสิ โทรไปบอกพ่อ”
ปิ่นแก้วแหงนหน้ามองร่างสูงที่ยังยืนค้ำ แล้วมองโทรศัพท์ก่อนจะยื่นมือออกไปรับมา ปัดหน้าจอหาเบอร์พ่อบุญธรรม
“คุณคินท์! ทำอะไร ปิ่นจะโทรศัพท์ อย่านะคะ”
เธอตกใจจนผงะถอยหลัง แผ่นหลังกระทบเบาะนุ่มโซฟา เมื่อคุณคินท์คุกเข่าลงตรงหน้าแล้วจับหัวเข่าเธอเปิดออกพร้อมถลกกระโปรงขึ้นตาม
“เธอโทรไป ส่วนฉันจะทำอะไรก็เรื่องของฉัน”
“ไม่ ไม่ได้ค่ะ นี่มัน”
“โทรเดี๋ยวนี้ปิ่น” น้ำเสียงคุกคามทุ้มต่ำทั้งยังส่งสายตาดุดัน ทำให้ปิ่นแก้วรู้สึกตื่นตระหนกขึ้นมาจริง ๆ
ตามปกติคุณคินท์ไม่ใคร่ชอบขี้หน้าเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอได้มามีอะไรกันท่าทีแม้จะอ่อนลงมาบ้าง แต่อย่างไรคุณคินท์ยังคงไม่ชอบหน้าเธออยู่ดี
เธอปัดเบอร์โทรศัพท์จนเจอเบอร์ของพ่อบุญธรรมแล้วรีบกดโทรออก พอดีกับคินท์ถอดกางเกงในเธอจนสำเร็จ
เขาลากเธอมาขอบโซฟา ดึงกางเกงในออกจากตัวแล้วเคลื่อนกายเข้าหา รูดซิปลงแล้วงัดท่อนเนื้อยาวสีอ่อนออกมา
“คุณคินท์!! ไม่ได้นะ ปิ่นกำลังจะโทรหาพ่อคุณ อ่า เดี๋ยว อ่า”
“ฉันมองเธอเดินไปเดินมาทั้งวัน เสี้ยนจนทนไม่ไหวแล้วปิ่น อ่า ขอเสียบก่อนแล้วกัน”
คินท์คุกเข่าบนขอบโซฟากดหัวเข่าเล็กของสาวใต้ร่างไว้แน่นแล้วสอดใส่ปลายหัวฉ่ำน้ำ
“ซี้ดดด แน่น อ่า”
เพราะเธอยังคงสาวสดและเพิ่งถูกเปิดบริสุทธิ์ ทางรักจึงยังคับแคบ เพียงชายหนุ่มดันหัวมนเข้าจึงครางเสียวลั่น
ปัก!!
เขาไม่รอช้า กระแทกตอกใส่ลงจนมิดโคนแล้วหยุดนิ่งแหงนหน้ากัดฟัน
“อืมมมมม”
กริ๊ง!!!
เมื่อครู่พ่อบุญธรรมไม่ทันรับสาย เธอจึงได้วางโทรศัพท์ไป แต่พอคินท์เริ่มฝั่งท่อนเนื้อจนมิด พ่อบุญธรรมกลับเป็นฝ่ายโทรกลับมา
“รับสายสิ รับสายพ่อฉัน อ่า แล้วบอกว่าคืนนี้ค้างบ้านเพื่อน”
“แต่ว่า คุณคินท์ ปิ่น อ่า ปิ่นจะพูดไม่ได้”
คินท์แย่งโทรศัพท์ออกมาจากมือแล้วปัดรับให้ก่อนจะโยนลงกลางอกแล้วจัดการเคลื่อนลำร้อนอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวด้วยรอยยิ้มชั่วร้าย
“คะ ค่ะ อึก ค่ะ คุณพ่อ อึก อืม ปะ เปล่าค่ะ ไม่ได้เป็นอะไร”
คินท์กระแทกอย่างแรงแล้วบด
“อื้ออออ หนูแค่ อะ ข้าวติดคอค่ะ”
คนด้านบนได้ยินแล้วยิ้มกว้างถอยท่อนเนื้อออกจนสุดแล้วกระทุ้งเสยมิด โทรศัพท์แทบร่วงจากมืออ้าปากหอบตาพร่า
“หนู โทรมาบอก อึก อึก คืนนี้นอนบ้านเพื่อนค่ะ”
เธอรีบปัดวางสายแล้วขว้างโทรศัพท์ใส่อกแกร่งที่กระเพื่อมไหวหัวเราะชอบใจก่อนจะจับข้อเท้าเธอแหกกว้าง กระทุ้งลำร้อนเสยถี่รัว
“อ่า ซี้ดดด อ๊าชช์”
ทั้งคู่ไม่ทันได้ถอดเสื้อผ้าออกด้วยซ้ำ คินท์ก็จัดแจงกระแทกดุ้นใหญ่เข้าใส่ไม่ยั้ง
แรงชายร่างโตทำเธอกระเทือนสั่นไหวบนโซฟา มือยันร่างคุณคินท์ไว้
“เบาค่ะ อ่า ปิ่นยังเจ็บ อ่า จุกด้วย”
“เจ็บอะไร น้ำจะแตกอยู่แล้ว”
“เปล่านะคะ อ่า อ๊าช์”
“ปากแข็ง ข้างในตอดแน่นขนาดนี้ ซี้ดด จนเสียวไปหมดเลย”
คินท์ถอนกายแกร่งออกแล้วยืนตรงหน้า ดึงศีรษะปิ่นแก้วให้เคลื่อนเข้าหากลางลำตัว
“ดูดดุ้นฉันหน่อยสิ น้องสาว”
เด็กดียั่วรัก 9คินท์ตกใจในตนเองที่คิดอะไรแบบนั้น ในเมื่อเรื่องทั้งหมดมันแค่เซ็กซ์ แต่เขายังไม่อาจหักห้ามมันได้กลางวันก็เฝ้าแต่คอยมองร่างระหงอวบเดินไปเดินมา บางคราวนำเอกสารเข้ามาให้เซ็นเขาถึงกับเกือบฉุดเธอขึ้นคร่อมร่างเพราะรอยยิ้มเจ้าเล่ห์“คินท์”“ครับพ่อ”“แกมองน้องแบบนั้น มีอะไรหรือเปล่า”“เปล่าครับ แค่นึกถึงเรื่องงาน”คินท์อ้อมแอ้มแล้วยกกาแฟขึ้นจิบ สายตายังเฝ้ามองไม่วางตา ไม่ว่าน้องจะจับช้อน หรือหัวเราะ“คินท์”“ครับพ่อ”“พ่อว่าไม่ใช่แล้ว พวกแกสองคนมีอะไรกันหรือเปล่า”นั่นแหล่ะถึงทำให้คินท์ออกจากความคิดตัวเอง หันไปมองพ่อเต็มสองตาอย่างงวยงัน“เปล่าครับ”“แต่แก สายตาแกมองน้องสาวเหมือน ...”“ครับ เหมือนอะไรครับ ผมก็มองน้องปกติ”ปิ่นแก้วนิ่งเงียบไม่กล้าเอ่ยพูดคำใดออกมาสักคำ แสร้งหยิบขนมปังปิ้งขึ้นกัดแล้วเปื้อนขอบปาก กำลังจะปัดทิ้ง พลันมือของคิน
เด็กดียั่วรัก 8เธอคาดเดาว่า คงเพราะสิ่งนี้คือสิ่งต้องห้าม เสมือนอดัมกับอีฟลักลอบเด็ดแอ็ปเปิ้ลในสวนเอเดน แล้วกินมันปิ่นแก้วอมท่อนเนื้อยาวในปากจนมิด ดูดดึงจนแก้มบุ๋ม ทำให้พี่ชายของเธอพึงพอใจ และสิ่งนี้มันทำให้ร้อนจนเปียกอย่างประหลาดสัมผัสหยาดน้ำไหลออกปากทางเข้าทั้ง ๆ ที่คินท์ยังไม่ทันได้แตะต้องเธอด้วยซ้ำ ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะกำลังหยาดเยิ้ม จึงทำให้เธอบิดกาย“อ่า น้องปิ่น อยากเหรอครับ ส่ายร่อนเชียว”“อือออ อัก ค่ะ อัก ปิ่นอยากมากแล้ว พี่คินท์เสียบให้ปิ่นแตกเลยนะคะ”“ไม่ให้พี่เลียก่อน”“ไม่ทันแล้วค่ะ แค่ใส่หนูคงแตกเลย อ่า อัก อัก แค่ก ๆ”เพราะความรีบร้อนทำให้ปิ่นแก้วถึงกับสำลักท่อนไอติมยักษ์ คินท์หัวเราะด้วยความเอ็นดูแล้วดึงลำร้อนออกจากปาก“งั้นน้องปิ่นคนสวย คลานเข่าเลยสิครับ คลานให้พี่ดูก่อนนะ รอบ ๆ”ปิ่นแก้วในเวลานี้ถ้าเขาสั่งให้เธอกระโดดตบก็ยอมทั้งสิ้น เพราะความต้องการมันหน่วงร้าวจนยากจะหักห้ามได้ร่างงดงามเริ่มคลานเข่าแล้วออก
เด็กดียั่วรัก 7“พี่คินท์คะ ถ้าพ่อรู้เรื่องเอาเราตายแน่”“ทำไมล่ะ ไม่เห็นผิดอะไร”“ก็ปิ่นเป็นน้องพี่”“น้องจริงที่ไหนกัน ลูกคนใช้ต่างหาก”“เราต้องปิดเรื่องนี้ไว้นะคะ”คินท์เขย่าแก้วไวน์มองปิ่นแก้วผ่านน้ำสีแดงแล้วขมวดคิ้วแปลกใจ มีอย่างที่ไหน สาว ๆ ทั่วไปต่างจับจองเขาต้องการหาเรื่องให้เขาพลาดท่าหลวมตัวแล้วได้แต่งงานแต่กลับปิ่นแก้ว ฟังแล้วคล้ายไม่ต้องการยุ่งเกี่ยว ยิ่งฟังจะคล้ายกลัวว่าตัวเองจะถูกจับแต่งงานกับเขา จึงเริ่มไม่พอใจ“ฮึ ทำไมกัน พ่อรู้เรื่องแล้วเป็นอะไร”“อ้าว พี่คินท์ พี่คงไม่ต้องการแต่งงานกับหนูหรอกใช่ไหม อีกอย่าง หนูก็ไม่อยากแต่งงานกับพี่นะคะ”ปึก! คินท์วางแก้วไวน์อย่างแรง“มีคนที่ชอบแล้วเหรอ”“ไม่มีหรอกค่ะ แต่กับพี่คินท์” เธอย่นจมูกส่ายหน้า “ไม่เอาหรอก หนูไม่อยากร้องไห้นอนคนเดียวทุกวัน”“ร้องไห้?”“ใช่ค่ะ อย่างพี่คินท์คงออกไปท่องราตรี นอนกับสาวอื่นไปทั่ว แล้วปล่อยให้หนูต้องนอนเฝ้าเตียงนอน เรื่องอะไรล่ะ ไม่แต่งงานกันจะดีกว่าค่ะ ฉะนั้น...” เธอยกนิ้วชี้มาทางเข
เด็กดียั่วรัก 6“อื้อออ มัน...”“เร็ว เลียให้ทั่วแล้วดูดแรง ๆ ฉันชอบ”ปิ่นแก้วถูกจับให้แหงนใบหน้า เธอมองท่อนเนื้อยาวสีสดเปียกโชกจากน้ำคาวสวาทของเธอเอง มันวาวตรงส่วนปลายคล้ายไอศกรีมแท่งยักษ์ เรียวลิ้นเล็กสีชมพูค่อยแตะทีละน้อยลองเชิง“อ่า....”เสียงครางทุ้มดังขึ้น ดวงตาคมกล้าด้านบนหรี่ปรือ ลูบศีรษะเธอไปด้วย ทำให้ปิ่นแก้วใจกล้าลองลากลิ้นจากโคนขึ้นหาเส้นสองสลึงแล้วกระดกลิ้นส่วนปลาย“ซี้ดด เก่งแล้ว อ่า อมเลย อมให้มิดถึงคอ”เธออ้าปากกว้างที่สุดเพื่อรับปลายหัวเข้าแล้วพอมุดได้คินท์กลับเป็นฝ่ายดึงหัวเธอไว้ให้อยู่นิ่ง แล้วเสือกสะโพกเข้าใส่อย่างแรง“อัก!! อัก อัก”“อ่า อ๊าร์”พี่ชายบุญธรรมเริ่มโยกใส่ทันควัน กระทุ้งท่อนลำเข้าลึก เสือกกายเข้าออกจนปากชอกช้ำ ปลายหัวทู่กระแทกลำคอจนเจ็บ ความยาวใหญ่ทำเธอน้ำตาร่วง พี่ชายสู้อุตส่าห์เช็ดน้ำตาให้ด้วยรอยยิ้มแต่ยังเสือกท่อนลำเข้าออกในโพรงปากไม่หยุดปากเล็กกระจับหยาดเยิ้มด้วยน้ำไหลออก กระแอมไอจากของใหญ่ มือยันหน้าขาคุณคินท์ไว้แล้วกำกางเกงแน่นขึ้น คิ้วเรียวเริ่มขมวด
เด็กดียั่วรัก 5“หนูปิ่น”“คะ”ปิ่นแก้วสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อครู่เธอเผลอมัวใจลอยคิดเรื่องเมื่อคืนไม่ทันได้ยินเสียงพ่อบุญธรรมเรียก“เป็นอะไรลูก เหม่อหรือไง”“ค่ะ หนู นอนดึก”“ทำไมล่ะ เมื่อวานเห็นขึ้นบ้านเร็ว”เธอเลือกที่จะนิ่งเงียบ พยายามไม่ชำเลืองมองไปทางโต๊ะอีกด้าน ผู้ชายหน้าทนที่นั่งยิ้มกริ่มทานอาหารเช้าเอร็ดอร่อย“สงสัยปิ่นคงเหนื่อยจากงานวันแรกครับ”“เออ ใช่แล้ว แกใช้น้องหนักหรือเปล่าเจ้าคินท์”“โธ่..พ่อครับ ใครจะกล้าใช้ลูกรักของพ่อกัน”“ไอ้นี่ ดูพูดเข้า หนูปิ่นอย่าไปถือสาพี่เขานะ กินให้เยอะ ๆ จะได้มีแรงไปทำงาน”“ค่ะ”“แล้วไปพร้อมกันเลยไหม คินท์ให้น้องไปด้วย”“ครับก็ดี ผมว่าจะแวะร้านยาสักหน่อย”“ร้านยา? แกไม่สบายหรือไงเจ้าคินท์”“เปล่าครับพ่อ แต่มีเรื่องต้องซื้อ”คินท์อมยิ้มหยิบขนมปังปิ้งขึ้นกินแล้วมองหน้าหวานที่ยังก้มหน้างุดไม่กล้าสบตา“ไปเลยดีกว่าครับ เดี๋ยวรถติด ไปเร็วปิ่น”“ค่ะ”เธอจึงจำใจลุกขึ้นเดินตามออกไปกระทั่งเข้าไปนั่งในรถหมับ!! ฝ่ามืออุ่นจับหัวเข่าเธอทันที“คุณคินท์!” เธอรีบคว้ามือเขาไว้เสียก่อนที่จะลุกลามเลื้อยเข้าไปในกระโปรง“สัน แวะร้านขายยาก่อน”ตอนนี้มือเล็กของเธอกลา
เด็กดียั่วรัก 4น้องสาวบุญธรรมของเขากำลังร้องลั่นและสั่นกระตุก เขาผละหน้าแกร่งออกเพื่อมองยามนิ้วกดลงแรงขยี้เมามันทั้งสอดใส่ไม่หยุด สัมผัสถึงร่องเนื้อภายในตอดรัดแรง บีบนิ้วจนเขาหวั่นเกรงตอนใส่ของจริง ดุ้นยาวใหญ่จะใส่เข้าไปได้หรือคินท์เลื่อนมือออกปาดน้ำละเลงจนทั่วเนินสาวถูไถแล้วเลื่อนกายขึ้น คุกเข่ากลางหว่างขา ชักลำปั่นให้แข็งโด่ปิ่นแก้วปรือตามองแล้วตกใจ นั่นอะไร? ไม่เคยเห็นของจริง เคยดูแต่ในคลิปสั้นท่อนลำยาวสีอ่อนลำนี้ดูไปแล้วใหญ่โต จึงเงยดวงหน้าสบตาเขาด้วยสีหน้าหวาดหวั่นพร้อมสั่นหน้า“ไม่ คุณคินท์ มันเข้าไปไม่ได้แน่”“ผู้หญิงคนอื่นยังเข้าได้ ร่าน ๆ อย่างเธอ ทำไมจะไม่ได้ ถ่างขาไว้แล้วกัน”เธอพยายามบิดกายหนีอีกครั้ง แต่คินท์รู้ทัน รวบข้อเท้าไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ถ่างออกก่อนจะขยับแก่นกายเข้าไปตรงกลาง“อืม ให้หัวถอกกินน้ำสักหน่อย อ่า อืม ลื่นดี”“ยะ อย่าค่ะ คุณคินท์ ปิ่น อืออ อื้อออ เจ็บ เจ็บ”ในเวลานี้คุณคินท์ตกอยู่ในห้วงเสน่หาแรงกล้า ต้องการเสียบลำดุ้นใหญ่ของตนเองจนไม่ทันสังเกตว่าปิ่นแก้วร้องเจ็บเขาเสือกสะโพกสอบให้ปลายหัวมุดเข้า ยังดันไม่เข้าจึงถอยออกแล้วดันเสียบ ขมวดคิ้วว่าทำไมยังไ