เด็กดียั่วรัก 6

เด็กดียั่วรัก 6

“อื้อออ มัน...”

“เร็ว เลียให้ทั่วแล้วดูดแรง ๆ ฉันชอบ”

ปิ่นแก้วถูกจับให้แหงนใบหน้า เธอมองท่อนเนื้อยาวสีสดเปียกโชกจากน้ำคาวสวาทของเธอเอง มันวาวตรงส่วนปลายคล้ายไอศกรีมแท่งยักษ์ เรียวลิ้นเล็กสีชมพูค่อยแตะทีละน้อยลองเชิง

“อ่า....”

เสียงครางทุ้มดังขึ้น ดวงตาคมกล้าด้านบนหรี่ปรือ ลูบศีรษะเธอไปด้วย ทำให้ปิ่นแก้วใจกล้าลองลากลิ้นจากโคนขึ้นหาเส้นสองสลึงแล้วกระดกลิ้นส่วนปลาย

“ซี้ดด เก่งแล้ว อ่า อมเลย อมให้มิดถึงคอ”

เธออ้าปากกว้างที่สุดเพื่อรับปลายหัวเข้าแล้วพอมุดได้คินท์กลับเป็นฝ่ายดึงหัวเธอไว้ให้อยู่นิ่ง แล้วเสือกสะโพกเข้าใส่อย่างแรง

“อัก!! อัก อัก”

“อ่า อ๊าร์”

พี่ชายบุญธรรมเริ่มโยกใส่ทันควัน กระทุ้งท่อนลำเข้าลึก เสือกกายเข้าออกจนปากชอกช้ำ ปลายหัวทู่กระแทกลำคอจนเจ็บ ความยาวใหญ่ทำเธอน้ำตาร่วง พี่ชายสู้อุตส่าห์เช็ดน้ำตาให้ด้วยรอยยิ้มแต่ยังเสือกท่อนลำเข้าออกในโพรงปากไม่หยุด

ปากเล็กกระจับหยาดเยิ้มด้วยน้ำไหลออก กระแอมไอจากของใหญ่ มือยันหน้าขาคุณคินท์ไว้แล้วกำกางเกงแน่นขึ้น คิ้วเรียวเริ่มขมวด

“อือออ อัก อัก อ่า แค่ก ๆ ๆ”

กว่าที่คุณคินท์จะยอมให้เธอคายออก เขาก็กระแทกจนพอใจแล้ว คุณคินท์ดึงร่างของปิ่นแก้วขึ้นยืน ประกบปากจูบสอดลิ้นเข้าไป เคลื่อนไหวเรียวลิ้นถี่รัว มือตะโบมเนินนมหน้าอกอวบ

“ฉันจะดูดลิ้นเธอปิ่น เอาลิ้นออกมา”

พูดจบเขาประกบปากดูดลิ้นเธอทันที มือเร่งแกะกระดุมเสื้อแหวกออก แล้วควักก้อนเนื้อนมใหญ่ทะลักล้นเสื้อในบีบเคล้นดั่งคั้นน้ำผลไม้

มือหนาหยาบใหญ่บีบจนยอดหัวชูสูงแล้วใช้นิ้วบี้บีบดึงหัวนมอย่างแรง

“อ่า อ๊าช์”

เธอเกร็งร่างร้องครางในปากคุณคินท์ มือเกาะบ่าแกร่งไว้แน่น อีกมือช่วยชักรูดท่อนเนื้อไม่หยุด

สองหนุ่มสาวเร่าร้อนอย่างที่คินท์เองไม่อยากจะเชื่อ เขาเห็นเธอมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยมองเธออย่างหญิงสาวมากก่อน แต่พอได้ลิ้มลองกลับติดใจรสสวาท มีแต่ต้องการเพิ่มขึ้น ต้องการสอดใส่ให้ตัวเองทะลวงแล้วปล่อยความสุขคาในร่องรักของปิ่นแก้ว

เมื่อเล่นกันจนพอใจแล้ว คินท์จับเธอยืนหันหลัง แล้วให้โน้มตัวลง

“จับเบาะโซฟาไว้ เราจะท่ายืนกัน”

ปิ่นแก้วจับเบาะโซฟาไว้แน่นเอี้ยวหน้าไปมองเมื่อได้ยินเสียงคุณคินท์ปลดเข็มขัดและถอดกางเกงออกจากตัว แต่ส่วนเธอยังอยู่ในชุดเต็มยศ

เขาขยับตัวมาด้านหลัง แล้วจับท่อนเนื้อฟาดลงแก้มก้นก่อนจะมุดควานหาทางเข้ากระทั่งพบปากถ้ำหวาน จึงค่อยสอดแล้วกระทุ้งอย่างแรง

“อ่า อ๊าช คุณคินท์”

“เรียกว่าพี่ชายสิปิ่น อ่า น้องสาวคนสวย ซี้ดดด”

“พี่คินท์ อ่า หนูไม่ไหวแล้วนะคะ”

“เป็นยังไงบ้าง อ่า ตับ ตับ อีกไหม แรงอีกไหม”

ร่างระหงสั่นสะเทือนจนแทบยืนไม่อยู่ จับเบาะตรงหน้าแน่นเข้า

แรงของท่อนเนื้อที่กระหน่ำสอดใส่เข้าสู่โพรงถ้ำทำร่างของปิ่นแก้วกระดอนกระเด้ง เท้าลอยไม่ติดพื้นจนต้องเหยียบบนเบาะหนึ่งข้าง

เขาย่อเข่ากระทุ้งทั้งเสียบเสย ยังบดคลึงวนให้โคนได้สัมผัส ให้ขนอุยของทั้งคู่เกี่ยวพันกัน

ตับ ตับ แฉะ แฉะ

เธอกระตุกร่างเกร็งทันที อาการเสร็จสมมาถึงเมื่อไรไม่ทันตั้งตัว ท่านี้ปลายหัวเสียดสีจุดกระสันข้างในอย่างจังเต็มที่จนเธอแตกน้ำ

“อ่า อ๊าร์ อ่าชชช์ พี่คะ หนู หนู”

“ซี้ดด ดี แตกเลย พี่จะหลั่งแล้ว ขอแตกในนะ อยากแตกใน”

ดวงหน้าหวานก้มนิ่งอ้าปากหอบสูดลมเข้าปอดเพราะฤทธิ์แรงของความสุขสม ร่างกระตุกแรงจนขาสั่นอ่อนยวบ แต่มือแกร่งยังจับขยำสะโพกไว้จึงยืนอยู่ได้

ร่องสาวบีบรัดท่อนลำและปลดปล่อยน้ำหวานสายธารรักลงไหลต้นขา ให้แท่งใหญ่เสียดแทงเกิดเสียงเฉอะแฉะ

“อ่า โอ๊ย! ซี้ดด ไม่ไหวแล้ว พี่ พี่จะแตก อ่า หลั่งแล้ววว”

คินท์เองก็ถึงจุดสุดยอดรุนแรงไม่แพ้กันทั้งที่เมื่อคืนได้สุขสมกับเธอไปถึงสองรอบ แต่คงเพราะวันนี้ทั้งวันเฝ้าแต่นั่งมองร่างอวบอิ่มและเกิดอาการเสี้ยนจนถึงขีดสุด พอได้ปลดปล่อยจึงทำให้เขาถึงกับตาพร่าและชีพจรโหมแรง

เขาเสือกท่อนเนื้อกระแทกกระทั้นเข้าถ้ำสวาทโพรงเล็ก หยุดนิ่งให้ภายในกระชับรัดจนปลายหัวเจ็บหนึบ แล้วพวยพุ่งน้ำรักคาวสวาทสีขาวเข้าไปข้างในร่างของปิ่นแก้ว โพรงสวาทของน้องสาวบุญธรรม

คินท์คลายมือแล้วถอยออกห่างจนหัวมนเลื่อนหลุด ใช้มือเปิดเนินสาวมองน้ำรักสีขาวผสมผสานระคนน้ำหวานของปิ่นแก้ว หัวเราะในลำคอยามล้วงนิ้วเข้าไปอีกครั้ง

“ทำไมพี่ถึงอยากอีกแล้ว อ่า น้องปิ่นรู้ไหม”

“ไม่ ไม่รู้ค่ะ อื้ออ พี่คินท์ ปิ่นต้องพัก มันเจ็บ”

เขามองปากทางสีแดงสดช้ำ แล้วดึงนิ้วออก ก่อนจะนั่งลงดึงร่างน้องสาวบุญธรรมนั่งตัก กดหน้าลงมารับจูบโรมรันแลกลิ้น

“ไปอาบน้ำสักหน่อยแล้วพักก่อน ทานข้าวเย็น คืนนี้พี่จะเอาอีก”

“พี่ไม่ให้ปิ่นพักบ้างคะ”

คินท์เคล้นคลึงเนินทรวงอกไปด้วย ปากยังประกบจูบ รู้สึกดีและต้องการอีก

“พี่ยังไม่หายอยากได้ อยากเอาอีก เสี้ยนมาทั้งวัน อ๋อ ในห้องน้ำมีมีดโกนหนวด โกนขนออกให้หมดเลยนะ พี่อยากจะเลียโหนกอูม ๆ จนเปียกโชก”

คินท์ไม่พูดเปล่า เลื่อนฝ่ามือลงด้านล่างวางทาบขยำเล่นพลางหัวเราะ แล้วดันให้เธอลุกขึ้นไปห้องน้ำ ส่วนตัวเองยังนั่งอยู่ที่เดิม ก้มลงมองท่อนเนื้ออ่อนตัวเปื้อนคราบ ขมวดคิ้วเล็กน้อยครุ่นคิดถึงอาการแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นกับตน

มื้อเย็นหรือมื้อค่ำอย่างง่ายจากอาหารที่สั่งมาทางเดลิเวอรี่ ทว่าปิ่นแก้วมีฝีมือจัดจานด้วยเป็นลูกมือของแม่มานาน งานบ้านงานเรือนหรืองานครัวคือเรื่องถนัด

คินท์มองอาหารตรงหน้าที่บรรจงจัดเรียงสวยงามในจานแล้วยิ้มกว้าง

“นี่ น้องปิ่นสมกับแม่ลูกคนใช้” น้ำเสียงประชดประชันอย่างอดไม่ได้พูดโพล่งขึ้น และทำให้ปิ่นแก้วหน้าแดง

“ค่ะ ปิ่นแค่ลูกคนใช้” เธอนั่งลงด้านข้างรินไวน์ใส่แก้วให้เขา “แต่ก็เห็นพี่คินท์กินลูกคนใช้เลียอร่อยจนต้องเลียริมฝีปาก เหมือนตอนนี้”

“โอ้โฮ้...ปากดีนะเรา มาให้พี่ดูดปากหน่อย”

เธอปัดมือหนาใหญ่ออกจากปลายคางแล้วยื่นแก้วไวน์ให้

“ทานข้าวเถอะคะ ปิ่นหิวจะแย่ แล้วจะทำอะไรปิ่นก็เชิญ”

“ทำได้ทุกอย่างจริงหรือเปล่า”

“ฮึ” เธอยกไวน์ขึ้นดื่มแล้วส่งเท้าไปในใต้โต๊ะ เขี่ยปลีน่องคินท์เล่น

“เดี๋ยวเจอดีกลางโต๊ะหรอก แทนที่จะได้กินข้าว จะได้กินน้ำพี่แทนนะคนดี”

ปิ่นแก้วหัวเราะเสียงหวานแล้วจึงค่อยลงมือทาน