จะรักหรือจะร้าย

“วันนี้แฟนแกกับคณะสถาปัตยมีแข่งฟุตบอลกันนิ จะไปดูหรือเปล่า” มินดาเพื่อนสาวคนสนิทเอ่ยถาม ขณะที่กำลังเก็บของใส่กระเป๋าสะพายเตรียมตัวกลับบ้านหลังจากเลิกเรียน“ไปสิ ฉันรับปากแฟรงก์ไว้แล้ว”“ฉันหมายถึงพ่อหนุ่มแว่นคนนั้นต่างหากที่เป็นแฟนแก”“แฟนอะไร เป็นเพื่อนกัน” ดาวเหนือบอกปัดอย่างไม่คิดอะไร“เพื่อนแน่เหรอ” มินดาหรี่สายตามองอย่างจับผิด ฟรินเป็นคนไม่ค่อยสุงสิงหรืออยู่ใกล้ชิดกับผู้หญิงคนไหน จะมีก็แต่ดาวเหนือที่เขายอมให้เข้าใกล้ได้ถึงขนาดนี้“แน่สิ แค่เพื่อนกัน”“ซื่อบื้ออ่ะ”“อะไร” พอได้ยินในสิ่งที่มินดาพูดยิ่งงงหนักกว่าเดิม“ไม่รู้เรื่องอะไรบ้างเลยหรือไง แกมันซื่อบื้อยัยเหนือ!” ถ้าไม่ได้คิดเข้าข้างเพื่อนสาวจนเกินไป มันก็อาจจะเป็นไปได้ที่ฟรินจะแอบชอบดาวเหนือ“เอ้า! อยู่ดีๆ มาหาเรื่องกันทำไม”“ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าฟรินมันคิดยังไงกับแก”“แล้วจะให้คิดอะไร?” ฟรินกับเธอมีนิสัยต่างกันสุดขั้วไม่น่าจะมาบรรจบกันได้ แล้วอีกอย่างฟรินก็ไม่ได้แสดงอาการหรือท่าทางที่บ่งบอกว่าชอบเธอเลยสักนิด หรือถ้าบอกว่าเป็นแฟรงก์ยังน่าจะเป็นไปได้มากกว่าอีก“โอ๊ย! ไม่คุยด้วยแล้ว คุยกับแกแล้วเซ็งอ่ะ หมดสนุกเลย” ไม่พูดเปล่าแต

มหาวิทยาลัย “ดาวเหนือ!” เสียงเพื่อนสนิทร้องเรียก ทำเอาดาวเหนือถึงกับสะดุ้งในขณะที่กำลังนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย “อะไรเจ้าขา ตะ…ตกใจหมดเลย” “ฉันพูดกับแกอยู่นะ มัวใจลอยอะไรอยู่” เจ้าขาเหลือบสายตามองยังเพื่อนสาวอย่างสงสัย หลายวันมานี้ท่าทางของดาวเหนือดูแปลกไปจนสังเกตได้ “คิดเรื่องเรียนน่ะ” “ฉันถามว่าเที่ยงนี้จะกินข้าวกับอะไร” “อยากกินราดหน้า” “ใจตรงกัน งั้นเอาร้านเดิมนะ” “อืม” “วันนี้ไม่ไปหาแฝดเหรอ” ซอลเอ่ยถาม “ไม่ไป” “ทำไมหลายวันนี้ไม่ไป เห็นปกติตัวติดกันยิ่งกว่าอะไร” ปกติดาวเหนือต้องไปวอแวสองแฝดทุกวัน หรือถ้าไม่ไปสองแฝดก็จะโทรตามโทรจิกให้ไปหาจนได้ “…..” หญิงสาวยกมือขึ้นลูบหน้าอย่างคิดไม่ตก ตั้งแต่เกิดเหตุการณ์ที่ฟรินสารภาพความในใจวันนั้น เธอก็เอาแต่หลบหน้า ไม่โทรหา ไม่ส่งข้อความ ไม่รับสาย “ฉันได้ข่าวมาว่าแฟรงก์เฉดหัวยัยวันใหม่ดาวบริหารทิ้งแล้วนะ ยัยนั่นเพิ่งประกาศคบกันเมื่อเดือนที่แล้วเองอ่ะ” ซอลกระซิบกระซาบถามอย่างสอดรู้สอดเห็น สองฝาแฝดแฟรงก์ฟรินนั้นธรรมดาที่ไหนทั้งหล่อทั้งรวย สาวๆ ในมหา’ลัยพากันมองตามตาเป็นมัน “ไม่รู้เหมือนกัน แฟรงก์ไม่ได้พูดอะไรให้ฉันฟังเลย” “แต

ดาวเหนือนั่งก้มหน้าเงียบ ค่อยๆ คิดย้อนกลับไปถึงเรื่องราวในวันนั้น เธอยกมือขึ้นทุบหัวตัวเองเบาๆ แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกครั้งที่ดื่มจนเมามากล่าสุดคืองานวันเกิดของแฟรงก์กับฟรินเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา‘ไอ้แฟรงก์พอ ทำไมเหนือเมาขนาดนี้’ ฟรินยกมือห้ามดึงร่างบางเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ‘อื้ออ ไม่! เหนือยังไม่เมา’ คนตัวเล็กบ่นพึมพำในลำคอ นั่งทรงตัวแทบไม่ไหวจนต้องซุกใบหน้าเข้ากับแผงอกแกร่ง ‘ให้เหนือกินอีก’‘เห็นป่ะ เหนือบอกยังไม่เมา เอาให้กินอีก’‘ไม่เมาอะไร ตัวอ่อนขนาดนี้’ ฟรินมองไปยังร่างบางที่สวมใส่เพียงเสื้อสายเดี่ยวสีขาวกับกระโปรงยีนที่มีความยาวเลยหัวเข่าขึ้นมานิดหน่อย ส่วนเสื้อคลุมเธอได้ถอดแล้วโยนทิ้งไว้ข้างๆ ‘ถอดเสื้อทำไม’‘มันร้อน’‘ใส่เสื้อคลุมก่อน’ ‘ไม่เอา ไม่ใส่ มันร้อน’‘อย่าพูดไม่รู้เรื่อง ใส่เสื้อก่อน’ ฟรินเริ่มรู้สึกหงุดหงิดที่เธอดื้อรั้น รีบหยิบเสื้อคลุมขึ้นมาสวมทับให้ ก่อนที่จะสังเกตเห็นสายตาของเพื่อนชายในกลุ่มนับสิบจ้องมองเรือนร่างของดาวเหนืออย่างแทะโลม ‘พวกมึงมองเหี้ยอะไรกัน!’‘เอาน่า…มึงจะคิดมากไปทำไม ถึงเหนือเมาก็มีเราดูแลอยู่แล้ว’ แฟรงก์ตบบ่าแฝดน้องเบาๆ‘กูจะพาเหนือไปส่

“อื้อ…อย่าเพิ่งกวนนะฝุ่นพี่ขอนอนก่อน” เสียงหวานเผลอละเมอร้องครางอย่างลืมตัว ขณะที่สัมผัสได้ถึงสิ่งรบกวนในยามนอนหลับ ‘ใต้ฝุ่น’ คือชื่อน้องชายแท้ๆ ของดาวเหนือ “ฝุ่นอะไร ฉันฟริน” กลิ่นน้ำหอมประจำตัวชายหนุ่มช่วยเรียกสติให้คนตัวเล็กปรือตามอง ก่อนจะเห็นใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนเกือบจะจูบกันอยู่ร่อมร่อ ร่างสูงยืนเปลือยท่อนบน ทรงผมสีดำขลับถูกเสยขึ้นลวกๆ เหมือนคนเพิ่งอาบน้ำเสร็จ บนเรือนร่างสวมใส่เพียงกางเกงยืนสแล็คสีดำสุภาพ “วันนี้ฉันมีสอบตอนเช้า จะพาเธอไปด้วย” “…..” ดาวเหนือก้มมองสภาพร่างกายตัวเองที่สวมใส่เพียงเสื้อยืดตัวโคร่ง ส่วนชุดชั้นในไม่รู้ว่าตอนนี้หายไปอยู่ที่ไหน “ลุกไปอาบน้ำ ถ้าสอบเสร็จแล้วค่อยกลับมานอนต่อ” “…..” เธอยกมือขึ้นทุบหัวตัวเองเบาๆ เพื่อไล่อาการมึนงง แค่ขยับตัวเพียงนิดก็รู้สึกระบมไปทั่วร่างกาย พรึ่บ! ร่างเล็กถูกอุ้มกระเตงขึ้นมาไว้แนบอก แขนเรียวโอบลำคอชายหนุ่มไว้แน่นตามสัญชาตญาณ ฟรินเดินเข้ามาในห้องน้ำ ก่อนจะวางคนตัวเล็กลงหน้ากระจกอย่างเบามือ โดยยืนซ้อนอยู่ทางด้านห

“ถ้าฟรินจะทำแบบนั้นก็ได้ แต่เหนือจะไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับฟรินอีก” ดาวเหนือหันไปสบตากับชายหนุ่ม ดวงตากลมโตสั่นไหวพยายามฝืนกลั้นไม่ให้ร้องไห้ออกมา “ขู่เหรอ?” ร่างสูงรั้งเอวบางให้เข้าหา จับใบหน้าแสนหวานก่อนจะออกแรงบีบด้วยความรู้สึกที่อยากจะคาดเดา “เหนือไม่ได้ขู่แต่พูดจริง” “ถ้าคิดว่าการเขี่ยฉันทิ้งมันง่ายขนาดนั้นก็ลองดูสิ” ดาวเหนือผลักคนตัวโตให้ถอยห่าง ขณะที่ฟรินกำลังจะโน้มริมฝีปากลงมาจูบเธอ โดยไม่แคร์สายตาขององศาหรือนักศึกษาคนอื่นที่กำลังมองมาอย่างให้ความสนใจ “โกรธมากหรือไง ทำไมไม่ยอมให้จูบ” “แล้วสิ่งที่ฟรินทำกับเหนือมันสมควรโกรธมั้ย” น้ำเสียงที่พูดฟังดูตัดพ้อ ฟรินเหมือนต้องการแค่เอาชนะ เขาไม่ได้รู้สึกดีกับเธอจริงๆ “…..” “ตกลงเหนือกับไอ้ฟรินเป็นอะไรกัน” เสียงขององศาพูดแทรกขึ้น ช่วยเรียกความสนใจของชายหนุ่มให้หันไปมอง ฟรินเดินเข้าไปหาโน้มใบหน้าลงไปกระซิบบอกด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “เหนือเป็นเมียกู” “กูอยากได้ยินจากปากเหนือ ไม่ใช่คนอื่น” “มึงนั่นแหละคนอื่น” “จร