6.คุณหนูสุดร่าน กับคนงานก่อสร้างล่ำบึก NC30++

ตอนที่ 6

โชว์หนังสดให้พวกคนงานดู

เบิ้มไม่รอช้า เขาโถมกายเข้าหาความขาวนวลตรงหน้าด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่คลุ้มคลั่ง มือหนาคว้าหมับเข้าที่เรียวขาทั้งสองข้างแล้วยกขึ้นพาดบ่า แบะออกจนเห็นร่องรักที่ชุ่มฉ่ำท้าทายสายตา เขาจ่อท่อนเนื้อยักษ์ที่เพิ่งคืนชีพกลับมาแข็งเป๊กกว่าเดิมเข้าที่ปากทางสวรรค์ แล้วกดกระแทกพรวดเดียวจนสุดลำ!

"อ๊ายยย อื้ออออ"

เนตรนภาหวีดร้องเสียงหลง ร่างบางสะดุ้งสุดตัวจนหัวสั่นหัวคลอน ความใหญ่โตที่รุกล้ำเข้ามาอย่างรวดเร็วทำให้เธอจุกจนพูดไม่ออก แต่ความเจ็บปวดนั้นกลับแฝงไปด้วยความรัญจวนใจอย่างมหาศาล เบิ้มไม่ปล่อยให้เธอพักหายใจ เขาเริ่มเดินเครื่องกระหน่ำซอยสะโพกอย่างดุดัน

ตับ ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระทบกันหนัก ๆ ดังสนั่นหวั่นไหว แรงกระแทกที่รุนแรงทำให้ร่างของเนตรนภาไถลไปกับฟูก แผ่นสังกะสีเก่ าๆ สั่นสะเทือนตามแรงกระแทก ส่งเสียงดังโผงผางประจานอารมณ์ใคร่ที่บ้าคลั่งอยู่ภายใน

"ซี้ดดด... คุณหนู รัดแน่นชะมัด ชอบใช่ไหมล่ะ แรง ๆ แบบนี้!" เบิ้มคำรามพลางโน้มตัวลงไปบดจูบและขบกัดยอดอกของเธออย่างเมามัน

"อ๊ะ... อ๊าาา... แรงอีก... พี่เบิ้ม แรงอีก อื้อออ" เธอครางระงมพยายามกัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียง แต่ความเสียวซ่านมันเกินจะต้านทาน

เขาพลิกตัวเธอให้คว่ำลงในท่าคลาน แล้วเหนี่ยวรั้งเอวคอดกิ่วไว้แน่น ก่อนจะกระหน่ำแทงท่อนเนื้อเข้าใส่จากทางด้านหลังอย่างไม่ยั้งแรง ทุกจังหวะที่เขาส่งกายเข้าไป ท้องน้อยของเธอจะได้รับแรงกระแทกจนจุกเสียดแต่กลับเสียวซ่านไปถึงขั้วหัวใจ สังกะสีที่ผนังห้องสั่นสะเทือนถี่รัว จนแทบจะหลุดออกมาจากโครงไม้

"พี่เบิ้ม... อ๊ายยย... จะเสร็จ... ฉันจะเสร็จแล้ว อื้อออ"

เนตรนภาบิดส่ายสะโพกวนรับแรงกระแทกอย่างถึงพริกถึงขิง เหงื่อเม็ดเป้งผุดพรายไปตามแผ่นหลังเนียนที่บัดนี้เต็มไปด้วยรอยแดงจากฝ่ามือหนา เบิ้มเร่งจังหวะสุดท้ายด้วยความดิบเถื่อน เขาจับผมยาวของเธอรั้งขึ้นมาให้ใบหน้าเงยแหงนรับความเสียว ก่อนจะกดสะโพกย้ำซ้ำๆ ที่จุดกระสันจนเนตรนภากระตุกเกร็งเป็นจังหวะ

"อ๊ากกกกกก!"

เบิ้มคำรามลั่นพร้อมกับฉีดพ่นน้ำเสียวร้อน ๆ เข้าใส่ร่างบาง ความรุนแรงทำให้แผ่นสังกะสีสั่นพึ่บพั่บเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ทุกอย่างจะสงบลง เหลือเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของคนทั้งคู่ที่นอนกอดก่ายกันอยู่บนฟูกที่เปียกชุ่มไปด้วยคราบกามและหยาดเหงื่อ

บรรยากาศภายในห้องสังกะสีที่ร้อนระอุ ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ เนตรนภานอนหอบหายใจรวยรินอยู่หนุนวงแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเบิ้ม ผิวขาวละเอียดของเธอชุ่มไปด้วยเหงื่อจนขึ้นเงาวับภายใต้แสงไฟสลัว มือเล็ก ๆ ที่เคยหยิบจับแต่ของหรูหรา บัดนี้กลับลูบไล้ไปตามแผงอกกำยำที่เต็มไปความหยาบกรานจากการทำงานหนัก

เธอเลื่อนมือต่ำลงไปเรื่อย ๆ จนถึงส่วนกลางกายของเบิ้มที่เพิ่งจะสงบไปครู่หนึ่ง ปลายนิ้วเรียวเริ่มรูดรั้งแก่นกายที่ขยายใหญ่ขึ้นมาอีกครั้งอย่างรู้งาน ความต้องการที่ถูกจุดติดจนทำให้คุณหนูผู้สูงศักดิ์สลัดความอายทิ้งไปจนหมดสิ้น

"พี่เบิ้ม..."

เธอเอ่ยเสียงพร่า ก่อนจะคลานขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนหน้าขาแกร่ง มือหนึ่งยันอกเขาไว้ อีกมือจัดการจับส่วนแข็งขืนให้ตรงช่องทางรักที่ยังคงฉ่ำเยิ้ม แล้วกดสะโพกลงมาจนสุดโคน

"อ๊ะ... อ๊าาาา!"

เนตรนภาเงยหน้าขึ้นครางระงม เธอเริ่มโยกย้ายสะโพกบดคลึงไปบนตัวเบิ้มอย่างบ้าคลั่ง ด้วยอารมณ์ที่พลุกพล่าน เบิ้มเองที่เพิ่งจะได้พักก็ตาโตด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะลักขึ้นมาใหม่ เขาเอื้อมมือหนาไปขย้ำเต้าอกอิ่มของเธอจนปลิ้นตามง่ามนิ้ว บางจังหวะก็เด้งสะโพกสวนขึ้นไปจนเนตรนภาตัวโยน สังกะสีที่ผนังห้องเริ่มกลับมาสั่นสะเทือนดัง พึ่บ ๆ เป็นจังหวะถี่รัวอีกครั้ง

ในขณะที่พายุกามกำลังโหมกระหน่ำ ไอ้หมอก เพื่อนคนงานที่ขี้สงสัยเริ่มเอะใจที่เห็นเบิ้มหายไปนานผิดปกติ มันเดินโซเซถือแก้วเหล้าขาวตรงมาที่ห้องพักของเบิ้มหวังจะเรียกไปก๊งต่อ

"ไอ้เบิ้ม มึงหลับหรอวะ... เฮ้ย"

หมอกชะงักฝีเท้าเมื่อได้ยินเสียงครางกระเส่าของสตรีพ่วงมากับเสียงสังกะสีที่ลั่นเป็นจังหวะ มันรีบวางแก้วเหล้าแล้วแนบหูฟัง ก่อนจะกวาดสายตาไปเจอ รูรั่วเล็ก ๆ บนแผ่นสังกะสีเก่า แล้วรีบหรี่ตาแอบมองเข้าไปข้างในทันที

ภาพที่เห็นทำให้มันถึงกับอ้าปากค้างจนน้ำลายแทบหก มันเห็นเงาร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง ผิวขาวหยาดเยิ้มเหมือนนางฟ้า กำลังขย่มตออยู่บนร่างของไอ้เบิ้มอย่างดุเดือด ผมยาวสลวยของเธอสะบัดไปมาตามจังหวะโยก แต่เพราะรูมันเล็กเกินไปและมุมอับ ทำให้น่าเสียดายที่หมอกเห็นไม่ถึงใบหน้าของเธอ

"เชี่ย... ไอ้เบิ้ม มึงไปเอาอีหนูที่ไหนมาวะ ขาวฉิบหาย" หมอกพึมพำกับตัวเองด้วยความอิจฉาตาร้อน

ไอ้หมอกรีบวิ่งกลับไปที่วงเหล้า พลางกวักมือเรียกเพื่อนคนงานอีกสามสี่คน คนด้วยท่าทางตื่นเต้นสุดขีด "เฮ้ย พวกมึงมานี่ เร็วเข้า!ไอ้เบิ้มมันมีทีเด็ดว่ะ ขาวจั๊วะหยาดเยิ้มเลย"

เพียงไม่กี่นาที ชายฉกรรจ์ในคราบคนงานก่อสร้างก็นำพากันมาล้อมรอบห้องพักสังกะสีของเบิ้ม ต่างคนต่างหามุม หาช่อง หาพิกัดรูรั่วเพื่อที่จะได้ยลโฉมหนังสด ระดับพรีเมียมที่กำลังบรรเลงอยู่ข้างใน

ภายในห้องที่ร้อนระอุ เนตรนภาที่กำลังขย่มโยกอยู่บนตัวเบิ้มเริ่มได้ยินเสียงกระซิบกระซาบและเสียงฝีเท้าที่ย่ำไปมาบนพื้นดินข้างนอกห้องพัก เธอชะงักไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจ

"พี่เบิ้ม... มีคน... มีคนอยู่ข้างนอก" เธอพึมพำเสียงสั่น พยายามจะซบหน้าลงกับอกแกร่งเพื่อปิดบังใบหน้า

เบิ้มเองก็รู้ดีว่าพวกเพื่อนตัวแสบแอบมาดูแน่ ๆ แทนที่เขาจะหยุดหรือไล่ไป กับให้พวกมันดูความร่านของพวกเขาต่อ โดยเอื้อมไปหยิบแมสให้เนตรนภาใส่ปิดบังใบหน้า

จากความหวาดกลัวถูกแทนที่ด้วยความตื่นเต้นอย่างประหลาด เมื่อรู้ว่ามีสายตาหลายคู่กำลังจับจ้องมองดูเธอถูกคนงานก่อสร้างรังแก เนตรนภาเกิดความรัญจวนใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอสะบัดผมยาวสลวยไปด้านหลัง แอ่นอกรับสัมผัสของเบิ้ม แล้วเริ่มโหมจังหวะขย่มสะโพกหนัก ๆ ลงไปอีกครั้งอย่างไม่เสียวซ่าน

เสียงสังกะสีสั่นสะเทือนดังสนั่นหวั่นไหวตามจังหวะการบดบี้ที่รุนแรงขึ้น เนตรนภาแกล้งส่งเสียงครางระงมดังลั่น

"อ๊ายยย... พี่เบิ้ม... เสียว... อื้อออ อ๊าาา"

ทางด้านนอกห้อง ไอ้หมอกและเพื่อนคนงานต่างยืนตัวเกร็ง ตาเบิกโพลงมองผ่านรูสังกะสีเห็นร่างร่างขาวโพลนที่กำลังโยกคลึงอย่างดุเดือด กลิ่นอายกามารมณ์ที่พุ่งพล่านออกมาจากห้องทำให้ชายฉกรรจ์ข้างนอกเริ่มทนไม่ไหว ต่างคนต่างล้วงมือเข้าไปในกางเกงที่ตึงเปรี๊ยะ ชักรูดอวัยวะเพศของตนเองตามจังหวะเสียงครางข้างในอย่างบ้าคลั่ง

"ซี้ดดด... ดูดิ ขย่มยับเลยอีหนูนั่น..."

"โอยยย... กูไม่ไหวแล้ว ขาวฉิบหาย..."

เสียงหอบหายใจอย่างหิวกระหายดังอยู่รอบห้องสังกะสี จนกระทั่งจังหวะสุดท้ายที่เบิ้มกระแทกสวนขึ้นไปอย่างรุนแรงจนเนตรนภาเสร็จสมหวีดร้องลั่นห้อง ชายข้างนอกทั้งหลายก็ถึงจุดสุดยอดไปพร้อม ๆ กัน ต่างคนต่างยืนตัวสั่นกระตุก ปล่อยน้ำกามพุ่งกระจายด้วยความมัวเมา

ท่ามกลางความเงียบสงัดที่กลับคืนมาสู่ห้องพักสังกะสี เนตรนภานอนเปลือยเปล่าซบแผ่นอกกว้างของเบิ้มอย่างโหยหา อารมณ์รัญจวนใจที่เพิ่งผ่านพ้นไปทิ้งไว้เพียงความอ่อนเพลียและความอบอุ่นประหลาดจากอ้อมกอดของชายคนงานที่เธอเคยดูแคลน

แต่แล้วความสงบก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงสั่นสะเทือนและเสียงเรียกเข้าดังกังวานจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนพื้นกระดานไม้

ติ๊ง! ติ๊ง!...

“คุณพ่อ..."