Se connecter“หิวเหรอครับ” เสียงเข้ม ๆ ของคนบางคนทำให้เธอเหลียวหลังมอง แก้มใสกลืนน้ำลงคอทันที ดอนอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าเดินอาด ๆ ไปเปิดไฟทันที ยิ่งทำให้เห็นเรือนร่างอันกำยำของเขาได้ชัดเจน แถมตอนนี้เธอก็เปลือยเปล่าไม่แพ้เขาด้วย อาการนิ่งงัน อ้าปากค้างของแก้มใส ทำให้เขาถึงกลับหัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู เขาก้มมองสภาพตัวเล็กน้อยก็พบต้นเหตุที่ทำให้หญิงสาวถึงกลับอ้าปากค้าง “อะ..เอ่อ” แก้มใสแก้มร้อนไปหมด มองชายหนุ่มที่กำลังเดินมาใกล้เธอ นั่งลงบนโซฟาพร้อม ๆ กับรั้งตัวเองเอาไว้ด้วยความทะนุถนอม “ไม่ต้องพูดแล้วครับ” เขาหัวเราะหึ ๆ ราวกับเอ็นดู จากนั้นเขาก็เดินออกไปเปิดประตู ไม่นานเขาก็ยกอาหารที่เย็นชืดหมดแล้วมาวางตรงหน้าเธอ “หวังว่ามันคงจะยังทานได้อยู่นะ” ดอนอมยิ้มน้อย ๆ นั่งลงข้างเธอแรง ๆ โอบสะโพกเปลือยเปล่าของเธอมานั่งบนตักแกร่งของเขา สูดดมกลิ่นกายเธออย่างรังเกียจสักนิด ตอนนี้ก็เท่ากับร่างกายของเขาและเธอเปลือยเปล่าแถมยังนั่งชิดกันอีกต่างหาก แก้มใสกลืนน้ำลายมองอาหารที่เย็นชืดหมดแล้ว เธ
“เหนื่อยไหม คราวหน้าอย่าทำให้ป๋าหึงรู้ไหม” ดอนพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวลจนลืมไปว่าตัวเองกำลังลงโทษเธออยู่ ใบหน้าสวยแดงก่ำยังคงหลับตาพริ้ม เธอหอบหายใจนั่นทำให้เขารับรู้ว่าเธอเหน็ดเหนื่อยจากบทรักโดยไม่ต้องถาม แต่เขาอยากจะได้ยินเสียงหวาน ๆ ที่หลุดออกมาจากปากเล็กน่ารักของเธอมากกว่า คำตอบของชายหนุ่มคือความเงียบ เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนก้มชิดกกหูเล็ก ก่อนจะกระซิบบางอย่าง “ถ้าไม่ตอบ ป๋าของผลิตลูกเพิ่มนะคะ” มาเฟียผู้เหี้ยมโหดพูดคำหวานออกมาโดยไร้การเอียงอายสักนิด เพราะตอนนี้ร่างกายเขาเต็มไปด้วยความต้องการที่มีต่อสาวน้อยใต้ร่างเกินกว่าจะสนใจคำพูดที่หลุดออกมา ถ้าลูกน้องของเขาได้ยินคงหัวเราะเขาอย่างแน่นอน ดอนดำเนินบทรักไปเรื่อย ๆ ไม่ว่าแก้มใสหลับใหลหรือไม่ก็ตาม แต่ทุกครั้งเธอก็ยังคงมีอารมณ์กับเขาเสมอมันยิ่งทำให้เขาต้องการเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ มากเท่าไหร่ก็ไม่มีทางพอ สาวน้อยขยับตัวยุกยิกในอ้อมกอดของชายหนุ่ม แก้มใสลืมตาในความมืด พยายามแกะมือหนาที่กำลังกกกอดเธออยู่ หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นกระหน่ำเพ่งพินิจมองใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาชัด ๆ ยกมือลูบไ
“ชอบไหมครับ” มาเฟียหนุ่มถามเสียงแหบพร่า “อื้อ แก้มไม่อยาก...อื้อ” แก้มใสยังไม่ทันทักท้วงอะไรชายหนุ่มก็จุมพิตเธออีกครั้งและอีกครั้ง ชายหนุ่มดื่มด่ำความหอมหวานจากพวงปากสาวจนพอใจจากนั้นซุกไซ้ซอกคอระหง ตามด้วยทรวงอกที่ใหญ่พอเหมาะ เขาชื่นชอบการซุกไซ้ใบหน้าเข้ากับหน้าอกหน้าใจของสาวน้อยใต้ร่างเหลือเกิน มันทั้งนุ่ม หอมหวานเกินต้านทาน เธอทำให้เขาไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนหลังจากได้ดื่มด่ำความหอมหวานจากเจ้าหล่อน แก้มใสปล่อยตัวปล่อยใจไปตามการชักนำของเขาในเมื่อเธอไม่อาจห้ามเขาหรือหนีออกไปจากอ้อมแขนแสนอบอุ่นของเขาไปได้ ร่างบางหนาวสั่นเล็กน้อยด้วยความเย็นเฉียบของเครื่องปรับอากาศ ความเสียวซ่านโหมกระหน่ำเข้าสู่กายสาวเมื่อริมฝีปากหยักเคลื่อนลงไปตามผิวพรรณ ก่อนจะไปสัมผัสกับดอกไม้งามกลางกายของหญิงสาว “รู้ไหมว่าแก้มทำให้ป๋าแทบบ้า รู้ไหม” มาเฟียหนุ่มครวญครางด้วยเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยความต้องการที่มีต่อหญิงสาว ไม่อาจจะควบคุมตัวเองได้เมื่ออยู่ใกล้แก้มใส เขาอยากจะเล้าโลมหญิงสาวมากกว่านี้ แต่ร่างกายของเขาไม่อาจจะทนต่อไปได้อี
“ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันกลัวแล้วนะ นะนะ” แก้มใสพยายามดีดดิ้นในอ้อมกอดของมาเฟียหนุ่ม เขาอุ้มเธอลงจากรถด้วยท่าเจ้าสาว เดินเร็ว ๆ เข้ามาในบ้าน แม่บ้านรีบเข้ามาถามเจ้านายหนุ่มทันที “พาลูกใครมาเหรอคะ นายน้อย” ป้าหวานถามเจ้านายหนุ่มหน้าตาตื่น ร้อยวันพันปีเจ้านายน้อยไม่เคยมาผู้หญิงคนไหนเข้ามาในบ้าน แล้วสาวน้อยในอ้อมกอดของเจ้านายก็ช่างน่าสงสาร แก้มใสส่งสายตาอ้อนวอนเพื่อหวังเรียกร้องความสนใจร้องห้าไม่ให้อีตามาเฟียพาเธอไปทารุณกรรม “ไม่ใช่ลูกครับ เมียครับ เมียผมดื้อ ผมต้องลงโทษ ป้าหวานช่วยเอาอาหารไปเสิร์ฟหน้าห้องหน่อยนะครับ สักดึก ๆ ตอนนั้นผมคงโทษเมียผมเสร็จแล้ว” ดอนหันมาพูดกับป้าหวานที่เขาเคารพเหมือนแม่คนที่สอง และไม่รอที่จะให้ป้าหวานถามอะไรอีกเขาก็พาแม่กวางน้อยขึ้นไปบนห้องนอนกว้าง ตุ๊บ! ร่างบางถูกโยนแรง ๆ ลงไปในเตียงนุ่ม ๆ “จะทำอะไร อย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ” แก้มใสพยายาม ดวงตากลม ๆ เต็มเปี่ยมไปด้วยประกายการเว้าวอนขอ ดอนหัวใจเต้นตึกตักกับท่าทางน่ารักน่าชังของหญิงสาว มาเฟียหนุ่มเลือกที่จะเบือนหน้าหนี เขาไม่อยากใจอ่อนไปมากกว่านี้ ถ้าหญิงส
หลังจากการรายงานของลูกน้องคนสนิท ดอนก้รีบบึ้งรถมาที่นี่ตลาดกลางคืนที่เต็มไปด้วยผู้คนคับคลั่งทันที เขาพยายามบอกตัวเองว่าห้ามคิดถึงเจ้าหล่อน ผู้หญิงหยิ่งยโส เอาแต่ใจ จะมีอะไรดี สุดท้ายแล้วเขาก็ต้องแพ้ภัยตัวเอง หลังจากให้ลูกน้องขับรถไปส่งหญิงสาวที่บ้าน ส่วนรถของเธอก็ให้ลูกน้องเขาขับไปส่งเช่นกัน มาเฟียหนุ่มไม่ยอมปล่อยให้เธอคาดสายตายังให้ลูกน้องตามติดเธออยู่ห่าง ๆ ตามแบบฉบับมาเฟียจอมขี้หึง วันนี้ทุกอย่างดูหนักหนาสำหรับเขา หลังจากทำงานมาเหนื่อยเขาควรได้รับข่าวดีจากลูกน้องที่ให้ตามติดแก้มใส กลับกลายเป็นข่าวร้ายซะงั้น เขายอมไม่ได้หรอกนะ...ใครที่มันกล้าตอแยกับเมียตัวน้อยของเขา ดอนเอาตาย ปึก เสียงปิดประตูรถสปอร์ตคันหรูอย่างแรง มาเฟียหนุ่มเดินดุ่ย ๆ เข้าไปในงาน โดยไม่ฟังคำอธิบายของลูกน้องว่าหญิงสาวอยู่แห่งหนใด “แล้วเมียกูอยู่ไหนว่ะ” ดอนหันมาถามลูกน้องอย่างหัวเสีย ก่อนที่ลูกน้องอีกคนจะนำทางเจ้านายไปก่อนที่ดอนจะโมดหไปกว่านี้ ชายหนุ่มอารมณ์เดือดผาดก่อนจะมาเจอภาพบาดตาบาดใจ ไอ้หนุ่มหน้าใสกำลังลูบผมเมี
“อย่าทำหน้าบึ้งสิคะ เดี๋ยวลูกค้าไม่พอใจหรอกค่ะ” ดารันบอกแก้มใสที่นั่งข้างตน แก้มใสพยายามส่งยิ้มกว้างโชว์มารดาทีเล่นทีจริง จนคนเป็นแม่อดหัวเราะตามไม่ได้ ไม่นานลูกค้าคนสำคัญของกรานต์เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มที่คุ้นหน้าคุ้นตา เจมส์ เขากำลังจะส่งยิ้มมาให้เธอ “สวัสดีครับคุณโจน สวัสดีครับคุณเจมส์” กราณต์เอ่ยทักลูกค้าคนสำคัญ พร้อมกับส่งยิ้มกว้างทักทายทั้งสอง พร้อมกับผายมือแนะนำลูกสาว “ตามสัญญาแล้วนะครับ ผมพาลูกสาวมาแนะนำ ยัยแก้มใส สวัสดีลุงโจน กับพี่เจมส์” แก้มใสยืนงงเล็กน้อย ก่อนจะทำตามคำสั่งของบิดาอย่างว่าง่าย พร้อมกับส่งยิ้มให้เจมส์ “เจอกันอีกครั้งแล้วนะครับ น้องแก้มใส” จากนั้นทั้งสองครอบครัวพูดคุยธุรกิจราวกับรู้จักกันมานาน แก้มใสถูกเจมส์ชักชวนไปเที่ยวโดยได้รับแรงสนับสนุนจากทั้งบิดาและมารดา “ไม่อยากมาเที่ยวกับพี่หรือไงหือ ถึงได้ทำหน้าบึ้งแบบนั้น”เจมส์สังเกตอาการของหญิงสาวที่นั่งเคียงข้าง เขายังจำเหตุการณ์วันนั้นได้ดี หลังที่เขาพยุงหญิงสาวเพื่อหวังจะแอ้มเธอ แต่กลับโดนขัดขวางด้วยชายชุดดำบอกว่าเป็นบอดี้การ์ดของเธอ







