LOGINรวมเรื่องสั้นโรมานซ์-อีโรติก ที่จะมาพร้อมกับเรื่องราวที่นำไปสู่ความสัมพันธ์ที่แสนวาบหวาม *** นิยายผู้ใหญ่และผู้ที่มีความชอบเฉพาะกลุ่ม ไม่เหมาะสำหรับเด็กและเยาวชน***
View MoreThe loud song echoed through the whole club, echoing as the loud drums in my heartbeat thundered.
In the midst of the swarm of bodies dancing, the sweaty bodies grind against each other, dancing to the rhythm, forgetting about tomorrow.
There he was.
Standing in all his glory.
Our eyes met, locking eyes even with the distance. I shuddered at his gaze, his dark chocolate eyes piercing against my soul, entrapping me.
I stopped dancing and it felt like the world slowed down for us. The tension lingered as his eyes gazed at me. It felt like no one was around at this moment. I tried to act innocent and nonchalant. But I could see the faint smirk coming from his lips.
He’s being photographed by the media and paparazzi around him, but his eyes stayed glued to my spot.
I raised my eyebrows and winked at him.
We have to keep it private. Or the world will keep us apart.
สองเดือนแล้วหลังจากที่ผมกลับมาจากบ้านเกิดของมิน เราสองคนติดต่อกันทุกวันไม่เคยขาด แม้เธอจะยังไม่เปิดตัวผมเพราะสัญญากับพ่อแม่ไว้ว่าจะเรียนให้จบก่อนค่อยมีแฟนแต่ผมก็รู้ว่ามินไปไหนไม่รอดเช่นเดียวกับผมที่รักเธอจนหัวปักหัวปำแบบนี้มินเดินทางมาถึงได้สองวันแล้ว แต่เรายังไม่มีโอกาสนัดเจอกันเลยสักครั้งเพราะต้องพักอยู่กับเมย์ชั่วคราวจนกระทั่งถึงวันนี้ที่เธอได้ห้องพักที่ผมแอบแนะนำให้เธอมาอยู่ใกล้ๆ ผม“บังเอิญจังที่ห้องของมินอยู่ใกล้กับพี่เอก เมย์จะได้วางใจให้พี่เอกมาดูแล” เมย์บอกด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นดีใจ“ไม่จำเป็นหรอกค่ะ มินดูแลตัวเองได้” เธอแกล้งพูดอย่างเย็นชา แต่ผมก็อมยิ้มสู้กลับไป“ไม่ชอบอย่างไรก็ได้อย่างนั้น ระวังนะครับน้องมินจะเผลอรักพี่แบบไม่ทันตั้งตัว” ผมหยอกล้อเธอแล้วดูใบหน้าแดงเรื่อที่ทำทีว่าโกรธนั่น“เอาล่ะมิน พี่เอกเขาอยู่แถวนี้จะชำนาญพื้นที่และซอกซอยมากกว่าพี่ ให้เขาช่วยดูแลน่ะดีแล้ว”“ค่ะพี่เมย์” มินรับปากเสียงเบาแล้วทำหน้ามุ่ยใส่ผม “พี่จะดูแลมินอย่างดีเลย เมย์ไม่ต้องห่วง” ผมบอกให้พี่สาวเธอวางใจแล้วยิ้มกริ่มยักคิ้วให้กับมินที่เมินหันหน้าไปทางอื่นผมช่วยพวกเธอย้ายของเข้ามาหอพักแห่ง
ตอนแรกเราคิดว่าจะเดินทางกลับในวันพรุ่งนี้ตอนเช้ามืด แต่ว่าตอนทานอาหารด้วยกันเช้านี้ก็เปลี่ยนแผนการเดินทางกะทันหัน“พรุ่งนี้คงมีคนอยากเดินทางตีสามตีสี่เหมือนกัน พ่อว่าออกสักสี่ทุ่มดีไหมรถจะได้ไม่ติดยาว”“แบบนั้นก็ดีนะคะพี่เก่ง” เมย์หันไปถามเก่ง เห็นด้วยกับที่พ่อตนแนะนำเพราะปีก่อนก็ไปเจอรถติดกลางทางยาวนานมากกว่าจะถึงที่หมาย“ก็ดีนะ เดี๋ยวฉันพาเมย์ไปแวะหาเพื่อนเขาก่อน เย็นๆ เราค่อยไปหาซื้อของฝากกันดีไหมเอก” เก่งบอกอย่างเห็นด้วยแล้วหันมาถามผม“อืม เอาสิ” ผมลอบมองไปที่มิน เธอทำหน้าผิดหวังเล็กน้อยและพยายามเก็บอาการเราตกลงกันว่ากลางดึกคืนนี้ผมจะสั่งลากับเธออย่างสุดเหวี่ยง แต่ว่าคงทำไม่ได้แล้วเพราะว่าการเดินทางถูกเลื่อนเข้ามาเร็วกว่าเดิม“น้องมินไม่ไปไหนเหรอครับวันนี้” ผมแกล้งถามแซวเธอ เอ็นดูคนอยากเอาที่ทำหน้าผิดหวังแบบนี้ แต่ผมรู้ว่าคนเจ้าเล่ห์และเจ้าแผนการอย่างเธอต้องมีวิธีที่ทำให้เราได้สั่งลากันอย่างแน่นอน“เออ จริงสิวันนี้ไม่ออกไปกับเพื่อนเหรอมิน”“ไม่จ้ะแม่ มินก็ต้องเก็บของเตรียมกลับหอพรุ่งนี้เหมือนกัน” เธอตอบแล้วยิ้มเศร้าๆ จนผู้เป็นแม่ต้องเข้าไปกอดลูกสาวไว้เพื่อปลอบใจ“ตายแล้ว โตเป็นสา
ผมที่แกล้งว่าป่วยและอ่อนเพลียเพราะอาการท้องเสีย จำเป็นต้องแสดงบทบาทของตัวเองต่ออย่างสมจริงเพราะว่าจะใช้ข้ออ้างนี้ไว้ใช้ประโยชน์ในภายหลัง“ยังไม่หายอีกเหรอพ่อเอก” แม่ของมินถามด้วยความห่วงใยแล้วนำน้ำเกลือแร่มาให้ผมดื่ม“รู้สึกว่ายังเพลียๆ และยังเข้าห้องน้ำบ่อยอยู่เลยครับ”“เย็นนี้ที่วัดมีงานวัด จะไปได้ไหมล่ะ มีวงดนตรีลูกทุ่งหมอลำมาด้วยนะ” เก่งถามผมคงเสียดายหากผมไม่ได้ไป“ก็อยากไปนะ แต่ฉันกลัวว่าจะเป็นภาระนะสิ ขออยู่เฝ้าบ้านให้ดีกว่า” ผมบอกเพื่อรักแล้วหันไปยิ้มให้กับทุกคนที่ดูจะห่วงใยอาการของผมมาก“แล้วนั่นจะไปไหนล่ะมิน” เมย์ร้องถามขึ้นมา เห็นหน้าเธอแล้วก็อดคิดถึงตอนที่แอบดูทั้งคู่เอากันไม่ได้“ออกไปงานวัดกับเพื่อนน่ะพี่เมย์ นัดกันเอาไว้แล้ว”“ไปกับเพื่อนอีกแล้ว” แม่เธอบ่นขึ้นมา“อย่าบ่นหน่อยเลยแม่ ลูกมันก็นานๆ จะออกไปกับเพื่อน มินน่ะดูแลตัวเองได้อยู่แล้ว ใช่ไหมลูก” พ่อหันไปช่วยพูดกับแม่แล้วโบกมือให้มินไปผมอมยิ้มในใจ เธอจะออกไปกับเพื่อนที่ไหนเล่า แค่ทำให้ทุกคนตายใจแล้วจะย้อนกลับมามีความสุขกับผมต่างหากล่ะ‘เจ้าแผนการจริงๆ ’ ผมยิ้มให้กับความเจ้าเล่ห์ของเธอครอบครัวคงจะตั้งความหวังกับลูกสา
เก่งและเมย์ชวนผมไปทำบุญที่วัดที่กำลังจัดงานทำบุญใหญ่ตามประเพณี ผมหาข้ออ้างว่าตนเองท้องเสียแล้วขอนอนพักที่บ้านตามที่ตกลงกับมินเอาไว้เมื่อทุกคนในบ้านออกไปกันหมดแล้ว มินเองที่ออกไปทำบุญกับเพื่อนๆ แต่เช้าก็ย้อนกลับมาแล้วพาผมนั่งรถมอเตอร์ไซค์ไปที่ทุ่งนาของที่บ้าน แล้วจอดรถที่หน้ากระท่อมเล็กๆ แห่งหนึ่งที่มินเรียกมันว่าเถียงนาบรรยากาศของทุ่งนาเงียบสงบมาก มองไปทางไหนก็มีแต่ทุ่งนาไม่มีคนอยู่แถวนี้เลย“ตอนนี้ชาวบ้านไปรวมตัวที่วัดกันหมดแล้วค่ะ รับรองว่าไม่มีใครมารบกวนเราสองคนแน่” เธอพูดเสียงหวานแล้วเดินนำผมเข้าไปยังเถียงนาที่ว่านั่น“คนอื่นไปทำบุญแต่เรามาทำบาปกัน พี่ใจคอไม่ดีเลย” ผมพูดไปอย่างนั้น ตื่นเต้นกับสถานที่จนอาวุธดันตัวแข็งตั้งลำโด่แล้ว“ไม่ต้องรู้สึกผิดอะไรหรอกค่ะ มินยี่สิบเอ็ดปีแล้วนะคะปีหน้าก็เรียนจบแล้ว อีกอย่างมินเองก็เต็มใจ”เราสองคนยิ้มให้กันแล้วช่วยกันถอดเสื้อผ้าพาดเอาไว้ที่ปลายแคร่ มีเสื่อปูเอาไว้อยู่แล้วแบบนี้สถานที่เหมาะเจาะมากผมดึงมินมากอดแล้วจูบที่ริมฝีปากเธออย่างดูดดื่ม แทรกปลายลิ้นเกี่ยวจูบกันด้วยความปรารถนามือของผมล้วงเข้าไปในร่องสวาทของเธอ มือของเธอจับท่อนลำผมรูดรั้ง