บทที่5 นิ้วทั้งห้าNC

บทที่5

นิ้วทั้งห้าNC

ช่วงบ่ายศรัณย์เดินลงมาด้านล่างเขามองซ้ายมองขวาเอียงหูฟัง เมื่อมั่นใจว่าไม่มีเสียงของน่านน้ำเขาก็รีบเดินดิ่งไปยังประตูบ้านแต่กลับมีเสียงแจ๋น ๆ ดังมาจากด้านหลัง

"คุณหมอจะไปไหนคะ^^" น่านน้ำเดินถือจานผลไม้ออกมาจากในครัวคนตัวสูงหันมามองเธอตาเขียวปั๊ด เขาจะไปไหนทำไมต้องรายงานเลขาอย่างเธอด้วย 

"ฉันจะไปไหนมันก็เรื่องของฉัน-_-"

"แหมๆๆ ทีเมื่อคืนอ้อนเป็นแมวเลยนะคะคุณหมอ^^" 

"หยุดพูดเดี๋ยวนี้เลยนะไม่อย่างนั้นฉันจะไล่เธอออก เธอรู้ไหมมีเธออยู่ในบ้านฉันโคตรจะอึดอัดเลย!!" 

"อึดอัดเหรอคะ เหอะ! ทนเอาหน่อยก็แล้วกันชิ!" 

ยัยบ้า! ศรัณย์ทำท่าจะเดินออกจากบ้านแต่ก็ถูกน่านน้ำขวางทางไว้ เธอยักคิ้วท้าทายอำนาจมืดหมอศรัณย์จำใจต้องสะบัดตูดมานั่งที่สวนกล้วยไม้แทน 

ลิลินมองลูกชายจากสวนกล้วยไม้ข้างบ้านแล้วนึกขำในใจ เจอเลขาจอมป่วนแบบนี้จะเป็นยังไงกับอีแค่บอกว่าจะออกไปข้างนอกก็จบแล้ว 

"คุณแม่ครับคุณแม่ไปเจอยัย! เอ่อ ไปเจอเลขาคนนี้ได้ยังไงครับ" 

"แม่บังเอิญไปงานการกุศลแล้วรุ่นพี่ของแม่แนะนำมา บอกหลานสาวกำลังหาที่ฝึกงานเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ปกติแล้วหนูน่านน้ำเป็นผู้ช่วยเลขาแต่มีปัญหาเห็นว่าถูกลูกค้าลวนลามเลยทะเลาะวิวาทกัน"

"ครับ"

"ผู้ชายเดี๋ยวนี้มันชั่ว สารเลว! เจอผู้หญิงสวยๆ เข้าหน่อยก็พาเขาไปปู้ยี่ปู้ยำเจอกันครั้งเดียวถูกใจจนหิ้วเขาไปกิน ไอ้ประเภทที่ไม่คิดรับผิดชอบอีกนะแม่รับไม่ได้ชั่ว!"

- _ -! สีหน้าของศรัณย์เหมือนคนสำนึกผิดไม่ทันแม่ด่าทีเดียวเสียวสันหลังยิ่งกว่าโดนแทงเสียอีก

"แต่แม่รู้ว่าลูกชายแม่ไม่มีวันทำเรื่องระยำแบบนั้นแน่นอน จริงไหมครับลูก" 

"ผมรู้สึกปวดหัวขอขึ้นไปนอนก่อนนะครับ"

"เดี๋ยวแม่ให้หนูน่านน้ำขึ้นไปดูแล ดูสินะรู้จักเอาใจคุณย่า นวดให้จนคุณย่าหลับไปแล้ว"

"หึ!" 

หมอศรัณย์กลับขึ้นมาบนห้องด้วยความหงุดหงิดที่จะออกไปข้างนอกก็เพราะไม่อยากอยู่ร่วมชายคาเดียวกันกับน่านน้ำ เห็นเธอแล้วมันรำคาญลูกตาออกไปนั่งคาเฟ่ใกล้ๆ บ้านยังดีเสียกว่า

ก๊อกๆๆ

(คุณหมอออออ)

"อะไร!" เขาตะโกนถามด้วยความหงุดหงิด 

(คุณป้าให้น้ำเอาขนมกล้วยเชื่อมมาให้ค่ะ กล้วยไข่ด้วยนะ ไข่อวบๆ ใหญ่ๆ จุกๆ อิอิ) 

สาบานว่าเขาจะไม่มีวันญาติดีกับยัยตัวแสบนี่เลยแต่กล้วยไข่เชื่อมสูตรคุณย่าเป็นอะไรที่เขาชอบมาก ศรัณย์ตัดสินใจเดินไปเปิดประตูยัยตัวแสบจอมวุ่นวายก็เดินแทรกเข้ามาแถมใช้เต้าอวบๆ เด้งๆ ที่เขาเคยฟ้อนเฟ้นดูดสลับกันเฉียดแขนเขาไปนิดเดียว 

"ใครอนุญาตให้เธอเข้าไป ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!" 

"น้ำอนุญาตตัวเองค่ะ มาทานเร็วๆ ค่ะคุณหมอกำลังอุ่นๆ เลย^^" 

"คุณย่าของคุณหมอบอกว่าคุณหมอไม่ชอบราดน้ำกะทิแต่คุณลีอาชอบราดกะทิอบควันเทียน ส่วนคุณลีน่าชอบราดกะทิธรรมดา" คนพูดมากจัดแจงเก็บเอกสารบนโต๊ะเข้าที่ ศรัณย์เดินมานั่งทานเงียบๆ สายตาก็คอยมองคนพูดมากเก็บโต๊ะทำงานของเขาจนเป็นระเบียบเรียบร้อย 

"เป็นไงคะ อร่อยไหม^^" 

"คุณย่าฉันทำอะไรก็อร่อย เดี๋ยวคุณปู่ฉันกลับมาจากจันทบุรีคงเอาผลไม้มาเพียบ เมื่อคืนพี่สาวฉันโทรมาทุเรียนใกล้ได้ตัดแล้ว"

"จริงเหรอคะ ที่บ้านของน่านน้ำมีไร่ผลไม้เหมือนกัน มีสตอว์เบอร์รี่ อะโวคาโด ไร่ดอกไม้แล้วที่เจ๋งสุดเลยก็คือไร่องุ่น บรรยากาศที่ไร่ดีมากเลยนะคะ มีรีสอร์ตมองเห็นทะเลหมอกถ้ามีโอกาสคุณหมอต้องลองไปพักดูค่ะ^^" 

"ฉันไม่ค่อยชอบเที่ยว เก็บของเสร็จก็ไปได้แล้ว- _ -!" 

"รู้แล้วค่ะ อุ๊ย!" 

เอกสารสำคัญหล่นลงพื้นน่านน้ำรีบย่อตัวลงเพื่อเก็บเอกสารขึ้น เธอไม่รู้เลยว่ากำลังถูกสายตาแหลมคมมองท่วงท่า สะโพกมนแอ่นขึ้นสองเต้ากองอยู่จนเห็นเนินอวบเมื่อกี้ยังใส่เสื้อคอเต่าอยู่เลยแบบนี้มันจงใจให้เขาเห็นชัดๆ ศรัณย์วางช้อนลงแล้วหยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่ม ภาพความเร่าร้อนเมื่อคืนกำลังเล่นงานเขาอีกครั้ง 

"คุณหมอไข้ขึ้นหรือเปล่าคะ ทำไมหน้าแดงไป"

"ฉันจัดการตัวเองได้รีบออกไปเถอะ" 

"ให้น้ำอยู่ช่วยงานไหมคะ น้ำเห็นคุณหมอทำงานค้างอยู่"

"ไม่ ไม่ต้องยุ่งออกไปเถอะ เอาจานออกไปด้วย" 

"ก็ได้ค่ะ" 

น่านน้ำรีบเดินออกจากห้องหมอศรัณย์ก็เดินมาล็อกประตู เขายกมือขึ้นปาดเหงื่อที่ขมับกายหนุ่มร้อนผ่าวราวกับแท่งเหล็กที่ถูกแผดเผาด้วยความร้อน เขาเดินกลับมานั่งที่เตียงเพื่อนับหนึ่งถึงร้อยพอนับได้เก้าสิบเก้าเขาก็ตัดใจเอนกายลงบนเตียง 

สองมือถอดกางเกงไปกองไว้เหนือเข่า ลำยาวที่พึ่งผ่านศึกหนักเมื่อคืนกระตุกรับนิ้วมือทั้งห้า แม้จะไม่อยากทำแต่นาทีนี้เขาจำเป็นต้องทำ 

ภาพเอวบางร่อนเร่า ๆ เย้ายวนให้เขากัดริมฝีปากแอ่นสะโพกขึ้น มือขวาสาวลำรักรัวๆ ตามจังหวะของเธอเมื่อคืน ถ้าเธอไม่มีเลือดบริสุทธิ์ให้เขาเห็นเขาคงคิดว่าเธอไม่ธรรมดา 

เอวดี เอามันและที่สำคัญเธอตอบสนองความต้องการของเขาได้เป็นอย่างดี 

'คุณหมอน้ำเสียวจังเลย ของคุณหมอใหญ่มากน้ำจุก~'

'ของเธอมันอวบอูม ฉันเลยต้องกระแทกแรงๆ อื๊มม~ เธอชอบไหมเวลาหัว.... ของฉันมันกระทุ้งในรู.... ของเธอ' 

"อ๊าาาา~" 

น้ำสีขาวพุ่งออกมามากมายหมอศรัณย์มองความเลอะเทอะแล้วยกยิ้มมุมปาก เขาโล่งแล้วแค่นี้ก็สบายใจ ทิชชูข้างเตียงถูกหมอศรัณย์ดึงมาเช็ดทำความสะอาด เขาเปลื้องผ้าเดินผิวปากเข้าห้องน้ำเพื่อชำระร่างกายเสียใหม่ 

ถึงจะเป็นจินตนาการแต่ก็รู้สึกดีไม่น้อย เขาไม่เคยช่วยตัวเองแล้วเสร็จไวแบบนี้มาก่อนเลยขนาดใช้เครื่องช่วยยังใช้เวลาร่วมสี่สิบนาที 

นอกจากจะใหญ่เกินมาตรฐานเขายังอึดจนน่านน้ำแทบขาดใจ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่โดนเขาเปิดซิงและเธอก็เป็นผู้หญิงคนแรกที่เปิดซิงเขาเช่นกัน 

---------------------------

คุณหมอดูเก็บกดนะคะ ขอใหอดทนจนถึงที่สุดเลยนะ