Mag-log inShare
บทที่4 เสียใจแต่ไม่แคร์
Huling Na-update:
2026-01-31 22:58:23บทที่4
เสียใจแต่ไม่แคร์
วันต่อมา
น่านน้ำลืมตานอนมองเพดานสมองนึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้ เธอเมาแต่ก็พอมีสติแต่กลับมาขาดสติก็ตอนที่เขากับเธอแสดงความต้องการใส่กันไม่หยุดหย่อน ครั้งแรกเธอยอมเขาแต่หลังจากนั้นกลับเป็นเธอที่กระทำเขาอย่างบ้าคลั่ง
'น่านน้ำ~ อย่าโยกแรงเดี๋ยวฉันแตก~'
'หมอคะ น้ำไม่ไหวแล้ว~ น้ำต้องการหมอ~'
อ๊ะ! อ๊ะ! อ๊าาา
"โอ๊ยยยย ตายแน่ฉันตายแน่ๆ" อะไรมันจะไปซวยกว่าการตื่นขึ้นมามีเงินวางอยู่ห้าพันแถมยังมีแผงยาคุมฉุกเฉินด้วย แบบนี้หมายความว่าไง!
น่านน้ำลุกขึ้นห่อตัวด้วยผ้าขนหนูเธอเดินมายังถังขยะแค่ก้าวขาลงจากเตียงเธอก็เหยียบเข้ากับเศษคอนดอมที่ฉีกขาด เขาทำเธอจนถุงแตกเลยหรือเนี่ย
"ไอ้หมอบ้ากาม!!"
ครืดดด!!
เสียงโทรศัพท์ของน่านน้ำดังมาจากกระเป๋าสะพายช่วงเวลาเช้าๆ แบบนี้จะมีใครโทรมานอกจากคุณพ่อต้นหนาว คุณพ่อจอมเฮี้ยบของเธอเอง น่านน้ำรีบลุกไปหยิบชุดคลุมอาบน้ำมาสวมใส่หน้าตารีบล้างลวกๆ เพราะคุณพ่อของเธอโทรเฟซไทม์มาหาเหมือนทุกวัน
การสนทนา
"ฮัลโหลค่าา^^"
(รับสายช้าจังนะเรา)
"น้ำล้างหน้าค่ะคุณพ่อ กำลังจะไปทำงานแล้วค่ะ^^"
(ทำไมไปทำงานสาย เจ้านายไม่ว่าหรือไง)
"เอ๊ะ? ว้ายยย คุณพ่อ!! น้ำต้องวางสายแล้วนะคะ ฮือออ"
จบการสนทนา
คุณพระตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงเช้า ฉันตายแน่ๆ ขอร้องล่ะไอ้คุณหมอผีอย่าไล่ฉันออกเลยฉันยังไม่ได้โชว์ศักยภาพให้คุณพ่อเห็นเลย
น่านน้ำรีบจัดการตัวเองให้เรียบร้อยโชคดีที่เธอมีชุดสำรองไว้ในรถแต่เดี๋ยวก่อน คนตัวเล็กมองสภาพตัวเองผ่านกระจกมองหลังถึงได้เห็นร่องรอยบนลำคอไม่รู้ว่าพ่อของเธอเห็นหรือเปล่าถ้าเห็นคงเป็นเรื่องแน่
โรงพยาบาลปิติภัทรไพศาล
ลิฟต์กระจกใสเคลื่อนตัวขึ้นมายังชั้นผู้บริหารเธอเดินออกมาจากลิฟต์ก็เจอคุณหมอลีน่าเดินหน้างอออกมาจากห้องผู้อำนวยการ
"คุณลีน่าสวัสดีค่ะ" น่านน้ำยกมือไหว้ลีน่าจึงหยุดเดินแล้วมองสภาพร่างกายด้วยความสงสัย
"เธอมาทำไมน่านน้ำ-_-"
"ฮือออ คุณลีน่านี่น้ำโดยไล่ออกแล้วหรือคะ น้ำผิดพลาดแค่ครั้งเดียวเองฮืออ น้ำไม่อยากโดนไล่ออกตอนนี้ค่ะฮึก!"
"ทำไมต้องไล่ออก วันนี้ศรัณย์ไม่เข้ามาโรงพยาบาลเห็นบ่นๆ ว่ามีไข้เลยนอนพักอยู่ที่บ้าน งานเธอก็ยังไม่มีคำสั่งจากศรัณย์ไม่ใช่เหรอ กลับไปพักผ่อนเถอะ"
"อ้าว!"
"ตกใจอะไร ไปสิหรืออยากเข้าไปให้พ่อฉันด่าเรื่องมาสายก็ตามใจนะ ฉันไปล่ะ"
"งืออ น้ำกลับบ้านดีกว่าค่ะ ฮืออ"
ให้ตายเถอะน่านน้ำรีบขับรถหรูกลับมาบ้านของหมอศรัณย์ด้วยความโมโห มาถึงก็เจอคุณย่าและคุณป้านั่งเลือกเครื่องเพชรกันอยู่
"หนูน้ำเมื่อคืนทำไมไม่กลับบ้าน คุณพ่อหนูโทรหาหนูไม่ติดเลยโทรมาหาป้า เห็นไปเที่ยวฉลองกับศรัณย์ป้าเลยหมดห่วง"
"คุณพ่อโทรมาหาคุณป้าเหรอคะO.O"
"ใช่จ้ะ คุณพ่อหนูเป็นห่วงคราวหลังไม่กลับบ้านก็โทรบอกป้านะลูก"
"ค่ะ น้ำขอโทษนะคะคุณป้า"
น่านน้ำเดินกลับมาที่ห้องนอนเธอมองรอยแดงที่ลำคอตอนนี้มันเริ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ เธอพยายามใช้รองพื้นกลบแต่สักพักรอยมันก็ชัดขึ้น คงเหลือทางเดียวคือใส่เสื้อคอเต่าแล้วใช้ผ้าพันคอพันเอาไว้
ถึงจะไม่เข้ากับฤดูร้อนของเมืองไทยแต่ถ้าไม่ทำแบบนี้ผู้ใหญ่ต้องเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงมักง่ายนอนกับผู้ชายไปทั่ว ลงมาด้านล่างเสียงแม่บ้านกำลังเตรียมจัดโต๊ะแต่คนที่นั่งอยู่นี่สิเห็นแล้วขนลุกซู่
"สวัสดีค่ะคุณหมอ ^^" แม้จะทำใจดีสู้เสือแต่หมอศรัณย์ก็ไม่ตอบ ไม่มองหน้า เขานั่งทานอาหารว่างสายตามองไปบนหน้าจอไอแพด
-_-!
"คุณหมอเมื่อคืนสนุกไหมคะ ชอบหรือเปล่าเอ่ย" ถึงแม้จะเคียงคอทำหน้าแป้นแล้นใส่แต่หมอศรัณย์ก็ไม่ชายตามองเธอเลยสักนิด
"คุณสามีขาาา~" น่านน้ำเอามือป้องปากกระซิบบอกทีนี้แหละคนนั่งหน้านิ่งถึงกับควันออกหู
ขวับ!
"ฉันจ่ายเงินให้เธอแล้วถือว่าจบกัน-_-!"
"คุณหมอจะเอาเปรียบน้ำเกินไปแล้วนะคะ น้ำสิต้องจ่ายเงินให้คุณหมอเพราะเมื่อคืนน้ำ...."
"คุยอะไรกันจ๊ะหนุ่มสาว เมื่อคืนไปเที่ยวกันมาสนุกไหมลูก" ลิลินเดินมาหย่อนกายนั่งข้างลูกชายแต่ลูกชายไม่ตอบอะไร
"กำลังคุยถึงเรื่องเมื่อคืนค่ะคุณป้า คุณหมอเอ็นจอยมากกก คุณหมอทำถึงมากค่ะ^^"
หมอศรัณย์วางช้อนลงเขารู้สึกปั่นป่วนในท้องหายใจไม่สะดวก แผนที่วางไว้ผิดคาดเธอไม่หนีมาลาออกแต่กลับกวนประสาทเขาจนเขาไม่มีสมาธิ
"ศรัณย์ทำถึงเลยเหรอ ดีจริงๆ"
"คุณแม่ครับอย่าพูดอะไรที่มันน่าขยะแขยงได้ไหมครับ-_-!"
"อะไรของลูก หมายถึงอะไรแม่ไม่เข้าใจ" ลิลินจ้องหน้าลูกชายที่จนมุมเขาเริ่มขยับแว่นไม่กล้าสบตาผู้เป็นแม่
"น้ำเมาจนอาเจียนค่ะคุณป้า คุณหมอมาช่วยไว้แล้วก็ส่งน้ำนอนที่คอนโดค่ะ"
"งั้นเหรอ... แล้วหนูน้ำไม่สบายหรือเปล่าลูกดูแต่งตัวเข้าสิ"
"ร้อนๆ หนาวๆ เหมือนจะเป็นไข้ค่ะคุณป้า"
"ตายจริง ศรัณย์ตรวจน้องหน่อยสิลูก ไหนให้ป้าจับตัวหน่อยสิตัวร้อนหรือเปล่า"
หมอศรัณย์ถอนหายใจอีกครั้งเขารู้สึกว่ากำลังเป็นรองน่านน้ำเข้าทุกที ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ไร้ยางอายพูดจาสองแง่สองง่ามน่าเกลียดที่สุด
"ผมอิ่มแล้วขอตัวขึ้นไปพักก่อนนะครับ ส่วนเธอแลนเนทอยู่ในกระปุกหลังบ้าน -_-"
"ขอบคุณค่ะ ว้ายย!! คุณหมออ! ทำไมพูดแบบนี้คะถ้าน้ำตาย น้ำจะเป็นวิญญาณเกาะหลังคุณหมอทุกชาติไปเลยนะคะ^^"
"ปัญญาอ่อน" เขาพูดพึมพำกับตัวเองความสงบสุขของเขาคงไม่มีอีกแล้วสินะ
---------------------------
กวนประสาทเข้าไป เดี๋ยวหมอศรัณย์จะได้สวบเธออีกรอบ
Pinakabagong kabanata
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่15 สิ่งที่พ่ออยากได้ยิน
บทที่15สิ่งที่พ่ออยากได้ยินบ้านพงศ์ภูริโสภณผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายนั่งมองหน้ากันทันทีที่ต้นหนาวได้รับเรื่องจากเลขาว่าครอบครัวของหมอศรัณย์หรือบ้านปิติภัทรไพศาลขอเข้าพบเป็นการด่วนเขาก็รีบพาภรรยาของเขาและน้องชายอย่างต้นเหนือบินตรงมากรุงเทพฯ เพื่อรอฟังเรื่องราวอยู่ที่บ้านของเขาในกรุงเทพฯ คุณหมอสายฟ้าเดินเข้ามาพร้อมภรรยาอย่างลิลินทั้งสองฝ่ายต่างยกมือไหว้สวัสดีกัน ดอกอ้อรีบเชิญทั้งสองนั่งลงส่วนเธอให้เด็กยกน้ำมาเสิร์ฟ "คุณหมอสายฟ้ามีเรื่องอะไรหรือว่ายายน้ำไปก่อเรื่องอะไรใช่ไหมคะ" ดอกอ้อรีบถามไถ่เพราะเธอรู้ดีว่าลูกสาวเป็นคนยังไงก่อเรื่องได้ทุกวันทุกเวลา "เรื่องนี้ค่อนข้างสำคัญกับบ้านเราทั้งสองบ้านมากค่ะคุณดอกอ้อ อย่างที่รู้ๆ กันว่าหนูน้ำเข้าไปเป็นเลขาของลูกชายดิฉันทั้งสองคนทำงานด้วยกันไม่มีปัญหาอะไรแต่ทว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดูเหมือนจะขยับขึ้นมากกว่าเจ้านายและลูกน้องดิฉันกับสามีเลยอยากจะมาพูดคุยทาบทามหนูน้ำให้ลูกชายของดิฉันคุณดอกอ้อคุณต้นหนาวและคุณต้นเหนือคิดว่ายังไงคะ" ต้นเหนือเบนหน้าหนีไปอีกทางเขามีคำตอบในหัวคือไม่และก็ไม่แต่ยังไงเขาก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนได้จึงทำได้แต่นั่งเงียบเก็บควา
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่14 ได้โปรด....ฉัน NC
บทที่14ได้โปรด....ฉัน NC"น้ำครับ... คืนนี้ใช้ปากของคุณ อม ของผมอีกครั้งได้ไหมครับ ผมอยากแตกใส่ปากของน้ำอีก~หมอศรัณย์อ้อนวอนทั้งน้ำเสียงและสายตาน่านน้ำแอบขำจนเขาก้มลงมางับใบหูของเธอด้วยความมันเขี้ยวยัยตัวแสบทำให้เขาเสียระบบ "ก็ได้ค่ะน้ำจะ อม ให้คุณหมอจนคุณหมอน้ำแตกใส่ปากน้ำและที่สำคัญน้ำจะกลืนให้หมดไม่ให้เหลือแม้แต่หยดเดียวเลย" มือหนาเคลื่อนลงมาถึงเนินสาวน่านน้ำหลับตาพริ้มยามเขาบดขยี้เคล้นคลึงที่จุดปลายแหลมจนเสียงร้องครางดังออกมาจากลำคอเธอหายใจอย่างทรมานเมื่อถูกเขาบีบอกอวบทั้งสองข้างสลับกันไปมา น่านน้ำมองภาพตรงหน้าในกระจกแล้ววาบหวามเสียวซ่านจนเกินบรรยายยิ่งคุณหมอขยี้ซ้ำๆ มอมเมาเธอด้วยกามอารมณ์จนรู้สึกชาหนึบไปทั่วร่างความต้องการทางเพศของทั้งสองเต็มเปี่ยม เสน่ห์เย้ายวนของเธอทำให้หมอศรัณย์รู้สึกหลงใหลนิ้วยาวสอดแทรกรกเข้าไปในโพรงสาวช่องท้องของน่านน้ำบิดมวลเพราะถูกกระตุ้นเธอดิ้นพล่านไปด้วยแรงอารมณ์ หมอศรัณย์ใช้ขาสอดแหวกสองขาของเธอให้กว้างขึ้นเพื่อที่เขาจะได้จับลำยาวใส่จากทางด้านหลังน่านน้ำมองคนด้านหลังดึงรั้งสะโพกแช่แท่งร้อนคาไว้ในช่องทางรักเธอจิกเล็บลงบนแขนทั้งสองข้างของคุณหมออย่าง
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่13 ขอร้อง
บทที่13ขอร้องถึงเวลาที่ทุกคนเฝ้ารอนั่นก็คือการขับรถ ATV หมอศรัณย์นึกไม่ถึงว่าน่านน้ำจะขับเป็นเธอขับแยกคนละคันกับเขาแถมยังขับได้อย่างมืออาชีพพอนึกขึ้นได้ว่าครอบครัวเธอมีไร่ที่เชียงใหม่ก็ไม่แปลกใจที่เธอกับพี่สาวจะเข้ากันได้เป็นอย่างดี หมอศรัณย์สวมใส่แว่นสีดำเขาหล่อกระชากใจจนใครๆ ได้เห็นก็พากันมองแต่ทว่าถ้ามองดีๆ ที่ลำคอของเขามีตราประทับสีแดงเขาตื่นมาก็เห็นรอยนี้แล้วแต่ไม่คิดที่จะปกปิดเหมือนกับเธอ "คุณหมอแข่งกันไหมใครถึงต้นไม้ใหญ่เป็นฝ่ายชนะ" น่านน้ำชะลอรถรอเขา หมอศรัณย์หันมามองแล้วยักคิ้วเธอคงไม่รู้ว่าเขาเป็นผู้ชายเจ้าสำอางที่โตมากับความเร็ว บรื้นนน!! เสียงรถดังกระหึ่มน่านน้ำออกตัวด้วยความเร็วแต่หมอศรัณย์เขารู้ดีว่าถนนเส้นนี้ถูกสร้างมาเพื่ออะไร ทั้งสองแข่งขันอย่างไม่ยอมกันไม่มีเดิมพันเพราะยังไงคืนนี้เธอต้องโดนน่านน้ำแอบเสียหลักเพราะไม่คุ้นชินพื้นที่หมอศรัณย์จึงแกล้งทำรถดับให้เธอได้ใจจนขับรถเข้าเส้นชัยในที่สุด หมอศรัณย์ยอมรับความพ่ายแพ้ที่เกิดจากความตั้งใจน่านน้ำกระโดดดีใจจนลืมตัว เมื่อทุกคนกลับมาถึงบ้านใหญ่ลิลินรีบจัดการตั้งโต๊ะให้หนุ่มสาวทานมื้อเย็นคืนนี้คงอยู่ไม่ดึกเพราะวันนี้ห
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่12 จ้องจะหาเรื่อง
บทที่12จ้องจะหาเรื่องบ้านใหญ่ทุกคนกำลังนั่งคุยถึงเรื่องของหมอศรัณย์และน่านน้ำเพราะเมื่อคืนทั้งสองหายไปด้วยกันอีกครั้ง คนผ่านร้อนผ่านหนาวรู้ได้ทันทีว่าทั้งสองหายไปไหนลิลินเข้ามาขอร้องสามีให้ช่วยคุยกับคุณต้นหนาวคุณพ่อของน่านน้ำให้รู้เรื่องยังไงเรื่องนี้ลูกชายต้องรับผิดชอบจะปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ "คุณคะยังไงเรื่องนี้ต้องจัดการนะคะ" "เฮ้อ มาถึงขั้นนี้จะอยู่เฉยได้อย่างไรยังไงเราก็ต้องคุยกับผู้ใหญ่ทางฝั่งนั้นดีนะที่เป็นหนูน่านน้ำ ถ้าเป็นคนอื่นผมไม่อยากคิดว่าคุณจะทำยังไง""ก็คงทำใจไงคะคุณหมอ" ลิลินพูดด้วยน้ำเสียงขบขันเพราะยังไงตอนนี้เธอก็มีความสุขที่ได้เห็นลูกชายมีความสุขกับชีวิตใครบ้างจะดูไม่ออกว่าลูกชายคิดยังไงกับหนูน่านน้ำแค่มองตาก็รู้แต่เพียงศรัณย์เป็นคนปากแข็งมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ลีน่าเดินลงมาจากห้องนอนสายตาของเธอมองหาใครคนหนึ่งที่เธอเฝ้ารอแต่กลับพบเพียงไอดินนั่งจิบกาแฟอยู่ข้างบ้าน "คุณแม่คะแล้วคุณหมอภูผาไปไหนล่ะคะ" ลีน่าเดินมากอดแขนคุณแม่แล้วกระซิบถามเพราะเธอกลัวว่าคุณพ่อจะได้ยิน "เห็นว่าไปทำธุระในเมืองศรัณย์ฝากซื้อของด้วย อีกสักพักคงกลับมาว่าแต่ลูกถามหาหมอภูผาแบบนี้มีอะไรหรือเปล่า
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่11 เอาทั้งคืนNC
บทที่11เอาทั้งคืนNC"พร้อมโดนฉัน..... หรือยังน่านน้ำ" คำหยาบคายกระตุ้นคนฟังจนร่างกายอ่อนปวกเปียก ดวงตาร้อนรุ่มไปด้วยความปรารถนา"พะ พร้อมแล้วค่ะ"หัวบานจ่อตรงรอยแยกแค่มองก็รู้ว่าเธอต้องจุกท้องแค่ไหน ความใหญ่โตมีเส้นเลือดพันรอบ ลำยาวสีชมพูสะอาดตา คุณหมอผู้รักความสะอาดเขามองสองสิ่งที่กำลังประสานกันเป็นหนึ่งเดียว เขาดันลำยาวเข้าไปด้วยความยากลำบาก เจลหล่อลื่นก็ไม่มีบ้านหลังนี้ไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากนัก "อ๊าา~ เจ็บ~" น่านน้ำนิ่วหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ของเขามันใหญ่เสียจนเจ็บแสบคราวก่อนมีทั้งคอนดอมและเจลหล่อลื่นส่วนครั้งนี้ตอกสดเนื้อแนบเนื้อ "เข้าแล้ว~ อ่าา น้ำแน่นมากเลย~" คนตัวเล็กแทบผวากอดเขา หมอศรัณย์รีบโน้มลงมาป้อนจูบเธออีกครั้งจนร่างกายและความสาวของเธอผ่อนคลายลง ศรัณย์จับสองขาเธอยกขึ้นเอวหนาขยับเข้าออกรัวๆ สายตาเขาก้มมองจุดเชื่อมมองลำยักษ์ผลุบเข้าผลุบออก ปึก! ปึก! ปึก! "อ๊ะ~ อ๊ะ~ น้ำเสียว~ คุณหมอ อื๊ออ~" "ตอดยับขนาดนี้คงเสียวมาเลยสินะ" ศรัณย์จับเธอนอนคว่ำหน้าสะโพกกลมถูกขาฟาดด้วยฝ่ามือจนเป็นรอย ศรัณย์สาดเอวหนาโยกเข้าโยกออกกระแทกซ้ำๆ อย่างไม่บันยะบันยัง เขากลายเป็นคนอารมณ์รุนแรง
รสรักคุณหมอ NC25+ บทที่10 ใช้ปากให้กันNC
บทที่10ใช้ปากให้กันNCถือว่าเธออนุญาตแล้ว ศรัณย์จับท้ายทอยคนปากเก่งเพื่อโน้มลงไปจูบเธอเองก็จูบกลับหวานซึ้ง ต่างคนต่างป้อนไฟสวาทใส่กันจนศรัณย์พาน่านน้ำมานอนราบบนเตียง เขาตามมาคร่อมตัวเธอไว้เพื่อซุกไซร้ซอกคอลงมาที่เน้นสาว ชุดที่น่านน้ำสวมใส่ถูกถอดออกจนเหลือเพียงชุดชั้นใน ศรัณย์ถอดกระดุมเสื้อเชิ้ตทีละเม็ดสายตาโลมเลียเหมือนเสือเห็นเหยื่อ เขาก้าวขากลับขึ้นมาบนเตียงอีกครั้งพร้อมจับสองขาเธอแยกออกจากกัน "อยากให้ฉันทำแบบไหน รุนแรง เบาๆ หรือ....""อะ เอาที่คุณหมอทำแล้วมีความสุขเลยค่ะ น้ำคิดว่าน้ำรับได้" ให้มันได้แบบนี้สิ ศรัณย์กระชากกางเกงชั้นในตัวบางจนขาดวิ่น เนินอวบอิ่มมีน้ำสีใสเอ่อล้นออกมา เขาใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งจับกลีบด้านข้างอ้าออกส่วนนิ้วกลางอีกข้างสอดเข้าไปในรูแคบ น้ำหวานกระฉอกออกตามนิ้วกลางที่เสียดสี หมอศรัณย์ใช้ลิ้นสากขยี้ติ่งเสียวซ้ำๆ เขาศึกษาเรื่องความต้องการและเส้นประสาทของผู้หญิงมาอย่างละเอียดถึงได้รู้ว่าจุดไหนจะทำให้เธอเสียวกระสันจนน้ำพุ่งออกมาเหมือนเขื่อนแตกปลายลิ้นชอนไชเข้าไปในรูแคบเพื่อกวาดเลียโพรงสาวยามที่ชักลิ้นกลับมาศรัณย์ก็ดูดน้ำหวานจนยืดเป็นสาย เขามองคนนอนบิดมือไม้
Maaari mong magustuhan
