LOGIN“อื้อ...”ณภัทรกัดฟันแน่นร้องครางในลำคอเพราะมือใหญ่ของอีกฝ่ายค่อย ๆ ดันนิ้วกลางเข้าไปภายในรูจีบหลังจากที่วนนวดคลึงมาสักพัก“เสียวก็ร้องออกมาดัง ๆ สิครับ”“เชอะ ไม่ร้องหรอก เดี๋ยวได้ใจ”รอยยิ้มอ่อนโยนแต่แววตาเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายทำให้ณภัทรหมั่นไส้ พยายามอดกลั้น พยายามไม่ส่งเสียง แต่มือใหญ่กลับสอดนิ้วนา
“ตั้งแต่วันนี้ พ่อฝากตาภีมด้วยนะลูก”ผู้เป็นพ่อเอ่ยกับว่าที่ลูกเขยด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอพร้อมกับส่งตัวลูกชายสุดที่รักให้กับว่าที่ลูกเขยที่หน้าแท่นพิธี ความจริงเขามีความห่วงและหวงลูกชายคนนี้มาก ในครั้งแรกที่ได้รับรู้ว่าลูกชายกำลังคบหาดูใจกับผู้ชายด้วยกัน เขาก็ยากที่จะยอมรับ และไม่ไว้ใจธีรภพเพราะได้ยินชื
ณ บ้านทรงไทยกึ่งยุโรปที่คุ้นตา“วันนี้เป็นวันรับปริญญาของผม ผมเรียนจบแล้วนะครับ”ณภัทรยืนยิ้มคุยกับกรอบรูป 2 ใบ ที่บุคคลในรูปหนึ่งมีใบหน้าเหมือนตนเองอย่างกับแกะกับอีกรูปที่เป็นภาพวาดของชายหนุ่มคนหนึ่งตั้งเคียงคู่กัน ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ทุก ๆวันณภัทรจะมาคุยกับบุคคลในรูปนี้เสมอ แม้จะไม่เคยรู้จ
วันเวลาผ่านไปหลายปี ณ งานรับปริญญามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ผู้คนถือช่อดอกไม้เดินกันขวักไขว่ บ้างก็ถือช่อตุ๊กตา บ้างก็ถือช่อเงินช่อใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะหลายบาท บ้างก็จับกลุ่มกันถ่ายรูปตามจุดต่าง ๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้นใบหยกในวัย 70 กว่า ๆ ยืนจูงมือมากับผู้เป็นสามี โดยมีลูกชายและลูกสะใภ้ถือ
ณ บ้านสวนหลังใหญ่ ชานเมืองเชียงใหม่ ตัวบ้านถูกล้อมรอบไปด้วยสวนกุหลาบพื้นที่ประมาณ 100 ไร่ แม้จะสร้างจากไม้ทั้งหลัง แต่ก็ดูทันสมัยสวยงามน่าอยู่และร่มรื่นไปด้วยพันธุ์ไม้ใหญ่ที่ปลูกไว้บริเวณรอบ ๆ ตัวบ้าน รถแฟมิลี่คาร์สีดำยี่ห้อหรูแล่นเข้ามาจอดตรงประตูหน้าบ้าน เด็กชายตัวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้มวัย 5 ขวบวิ่งลง
เช้าวันรุ่งขึ้น...“ป้าเห็นเขามาด้อม ๆ มอง ๆ ตั้งแต่ช่วงกลางวันแล้ว ดูไม่น่าไว้ใจเลย ถึงบ้านนี้จะไม่มีคนอยู่มาเป็นปี ๆ แล้ว แต่ทรัพย์สินของมีค่าอะไรก็ยังอยู่ครบ ป้าเลยกลัวว่าจะเป็นพวกโจร เลยโทรไปแจ้งตำรวจไว้ สายตรวจเลยออกมาตรวจในพื้นที่เมื่อคืนนี้แล้วได้ยินเสียงไอ้พวกโจรมันร้องโหยหวนพอดี”ป้าแมว ป้า
ก๊อกๆๆๆเสียงเคาะประตูจากท่านชายทำให้พุดต้องลุกขึ้นไปเปิดประตูแบบเสียไม่ได้ ท่านชายเดินตามเข้ามาในห้อง ส่วนเจ้าของห้องกลับไปนั่งทำท่าอ่านหนังสือไม่รู้ไม่ชี้ที่ปลายเตียง“เป็นอะไรไป วิ่งหนีกลับมาคนเดียวทำไม ถือขนมมาให้พี่มิใช่หรือ?”“ใครวิ่งหนี? กระหม่อมแค่เป็นคนมีมารยาท” คนตอบเสียงบูดบึ้งทำให้ท่านช
“อ๊า...สดชื่นนนน สงสัยนอนหลับสนิทเพราะยาคลายเครียดของหมอแน่ ๆ เลย”พุดเข้าออฟฟิศมาด้วยความสดใสเพราะหลับสนิทตลอดคืน วันนี้จึงทำงานด้วยความกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษ“พุด ๆ พี่ฝากเอาเอกสารไปให้คุณดินหน่อยดิ เที่ยงแล้วพี่นัดกับแฟนไปกินข้าวอะ ถ้าไปช้าโดนบ่นหูชาแน่เลย”“ได้ครับพี่แม็ค”พุดมักจะถูกเอาเปรียบ
“ร้ายกาจที่สุด” พุดเอ่ยออกมาด้วยความหมั่นไส้คนด้านบน“ร้ายก็เพราะรักเจ้า รู้หรือไม่ว่าพี่อยากทำแบบนี้กับเจ้ามานานเพียงใด”ท่านชายเอ่ยเบา ๆ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แต่ทว่ากลับดูเย้ายวนและน่าหลงใหลมากในสายตาของพุด มือหนาเริ่มรูดรั้งแก่นกายคนตัวเล็กเบา ๆ ลิ้นหนาโลมเลียตั้งแต่โคนจรดปลาย“อื้ออ...สะ...เสียว
“เราคงต้องขอตัวกลับวังก่อนนะครับ”ท่านชายหันไปพูดกับคุณชายเล็กพร้อมกับจับมือพุดเดินออกไปโดยไม่สนเลยว่าพุดจะอยากกลับหรือไม่“ขะ...ขอรับกระหม่อม”คุณชายเล็กถอนหายใจพร้อมกับส่ายหน้า การเข้าหาพุดเป็นเรื่องที่ยากเย็นเสียเหลือเกิน“ฝ่าบาท!...ฝ่าบาท!!...พี่ชายพัฒน์!!! เป็นอะไรไป?”พุดเอ่ยถามท่านชายที่เดินล







