41

          อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา เมื่อคิมหันต์และอวิกาลาคุณยายแล้วก็ต่างแยกย้ายกันกลับบ้าน  ก่อนกลับคุณยายได้ออกปากเชิญคุณหมอหนุ่มไปทานอาหารเย็นที่บ้าน  โดยที่จะนัดวันเวลากันอีกครั้ง

          “พี่ขับเองก็ได้ครับ”  คิมหันต์พูดเมื่ออวิกาทำท่าจะประจำที่นั่งคนขับ 

“จะไม่หลับในเหรอคะ”  เธอถามตรงๆ  ไม่ได้เป็นห่วงเขา แต่ห่วงตัวเองและลูกต่างหาก

“ไม่หรอก พี่ได้งีบไปตอนเช้ามืดแล้วสองชม.”  เมื่อเขาบอกแบบนั้น  อวิกาจึงให้เขาทำหน้าที่สารถีตามที่เขาต้องการ

          ขากลับเมื่อมาถึงลำพูนคิมหันต์มาแวะเอารถที่จอดไว้ที่โรงพยาบาลเมื่อคืน  น้องเอื้อร้องจะตามเขาแต่อวิกาไม่ตามใจลูก

“ไม่ได้ค่ะลูก  รถคุณพ่อไม่มีคาร์ซีทหนูจะนั่งยังไง”  สาวน้อยหน้าเบะ อวิกาเริ่มกลุ้มใจน้องเอื้อติดคิมหันต์มากขึ้นทุกที  เมื่อคืนก็ไม่ยอมนอน  กว่าจะหลับเกือบตีสอง

คิมหันต์สงสารลูกแต่เขาก็เห็นด้วยกับอวิกา 

“เราเจอกันที่บ้านนะลูก นับหนึ่งถึงยี่สิบก็ถึงบ้านแล้วครับ  ไหนลองนับสิลูก”  เขาหลอกล่อ

อวิกามองบน เขาพูดตามตำราพัฒนาการเป๊ะ เด็กอายุ 20 เดือนควรนับเลข 1-20 ได้แล้ว แต่มันก็ได้ผลเพราะน้องเอื้อเริ่มนับจริง  เธอจึงออกรถ ส่วนคิมหันต์รอให้อวิกานำไปก่อนและเขาขับตามหลัง

“สิบสอง  สิบสาม  สิบสี่  สิบห้า  สิบหก  สิบเอ็ด  สิบสอง”  น้องเอื้อนับเลขพอถึง 17 ก็พูดเป็น 11 แล้ววนแบบนี้มาหลายรอบแล้ว  จนอวิกาหัวเราะเธอขับรถมาถึงบ้านพอดี

เธอจอดรถเวลาเดียวกับคิมหันต์  เขาเดินมาเปิดประตูรถให้ลูกสาว 

“นับถึง 20 หรือยังคะลูก”  คนเป็นพ่อถามแต่เด็กหญิงส่ายหน้า  เธอเริ่มไม่เข้าใจทำไมนับไม่ถึง 20 เสียที  คิมหันต์ก็ทำหน้าไม่เข้าใจแต่กระจ่างชัดเมื่อ

“สิบห้า  สิบหก  สิบเอ็ด  สิบสอง  สิบสาม”  น้องเอื้อหันมาฟ้องพ่อ  “ไม่ถึงสักที”  อวิกาหัวเราะเบาๆ  ในขณะที่คิมหันต์ไม่กล้าขำเขากลัวลูกเสียความมั่นใจ 

“ไม่เป็นไรค่ะลูก  เดี๋ยวพ่อสอนใหม่เอง ไปกันค่ะเข้าบ้าน”  สองพ่อลูกพากันเข้าบ้านไปแล้ว  อวิกาส่ายหน้าก่อนจะลงจากรถ   

แม่บ้านเตรียมตั้งโต๊ะอาหารเที่ยงที่เลยเวลามาจนบ่ายแล้ว  “คุณจะให้จัดสำรับเลยไหมคะ ตอนนี้กำลังอุ่นอาหารค่ะ” 

“เตรียมจัดเลยก็ได้ค่ะ”  อวิกาตอบเธอเดินเลยเข้าไปในครัว  วันนี้เธอทำข้าวตุ๋นผักห้าสีไว้ให้น้องเอื้อตั้งแต่เช้า  เห็นพี่เลี้ยงกำลังอุ่นร้อนอยู่  จึงไปดูกับข้าวของผู้ใหญ่

“มีผักดอกกระหล่ำกุ้งกับต้มข่าไก่พอไหมคะ”  แม่บ้านถาม อวิกาพยักหน้า 

“พอแล้วค่ะ  เมื่อเช้าเห็นมีมะพร้าวอ่อนเปิดรึยังคะ” 

“เปิดแล้วค่ะ ปอกเนื้อออกเรียบร้อยแช่เย็น คุณอ้อมอยากได้เหรอคะ”

“ค่ะ อากาศร้อนมาก ขอเผื่อน้องเอื้อด้วยนะคะ เดี๋ยวอ้อมลงมาค่ะขึ้นข้างบนก่อน”   เธอพูด