64

เย็นนั้นอวิกาคุยกับบ้านงานไม้ที่แพร่  ทางนั้นตอบรับมาว่าสินค้าที่เธอต้องการทางโรงงานผลิตได้ในจำนวนและเวลาที่จำกัด  แต่ทางนั้นอยากขอให้เธอไปเจรจาด้วยตัวเองและเซ็นสัญญาจ้างผลิตที่โรงงาน  เพราะเป็นสินค้าจำนวนมากที่สั่งในคราวเดียว

“ยังไงผมก็อยากให้มาดูหน้างานและเซ็นสัญญากันก่อนครับ”  ทางโรงงานพูด

“งั้นขอที่อยู่แบบละเอียด  ส่งพิกัดโลเคชั่นให้ทางไลน์ได้ไหมคะ” อวิกาตัดสินใจจะไปเอง

ทางเจ้าของโรงงานแจ้งว่าสะดวกให้เธอพบได้ในวันเสาร์นี้วันเดียว  เพราะท่านต้องเดินทางไปต่างจังหวัด  อวิกาจึงคิดหนักว่าจะทำอย่างไร 

“เสาร์นี้ต้องไปแพร่นะคะ  หมอจะอยู่กับน้องเอื้อทั้งวันได้ใช่ไหม”  อวิกาถามคิมหันต์ในห้องส่วนตัวตอนดึกคืนนั้นเมื่อน้องเอื้อหลับแล้ว

คิมหันต์ขมวดคิ้ว  “อ้อมจะไปแพร่ทำไมครับ ไปทั้งวันเลยเหรอ”  เขาเพิ่งออกจากห้องน้ำ  เปิดประตูตู้เสื้อผ้าเพื่อหาชุดนอน

“น่าจะทั้งวันค่ะ ไปเรื่องงาน”  อวิกาหันกลับไปส่องกระจกเพื่อทาครีม

“พี่อยู่กับลูกได้  แต่อ้อมต้องทำงานหนักขนาดนั้นเลยเหรอ  วันธรรมดาก็กลับค่ำวันหยุดก็จะไปต่างจังหวัดอีก”  คิมหันต์ถามตรงๆ 

อวิกาเงียบ  ชายหนุ่มจึงพูดต่อ

“แพร่มันร้อยกว่าโลก็ไกลอยู่นะ  อ้อมจะไปคนเดียวได้ยังไง  เอาแบบนี้แล้วกันถ้าจะไปก็ไปกันหมด  จะได้เหมือนพาลูกไปเที่ยวด้วย”

“ไม่ต้องก็ได้ค่ะ วันหยุดจะได้พักผ่อน ไปกลับมาก็เหนื่อย”  เธอปฏิเสธ

“พี่ขับรถให้ได้  พี่ไม่อยากให้ลูกรู้สึกว่าแม่หายไปไหนนานๆ”  ประโยคนี้ของเขาทำให้อวิกาเงียบลงไปอีก

คิมหันต์ปิดไฟดวงใหญ่เมื่อเห็นว่าเธอเลิกทาครีมแล้ว

“นอนเถอะครับเที่ยงคืนแล้ว  พี่ง่วง”  พูดจบเขาล้มตัวลงนอนทำท่าไม่สนใจเธออีก

อวิกานอนลงอีกฝั่งของเตียง  หญิงสาวนอนหันหลังให้เขาในหัวคิดแต่เรื่องว่าเธอจะจัดการเวลาให้ลูกมากขึ้นได้อย่างไร   เธอเคยเชื่อมั่นมาตลอดว่าตนเองเป็นแม่ที่ทุ่มเทให้ลูกเต็มที่  แต่คำพูดของคิมหันต์เมื่อครู่ ทำให้หญิงสาวเสียความมั่นใจ

เธอคิดวนเวียนอยู่แล้วก็ต้องตัวแข็ง เมื่อรู้สึกถึงแขนหนักๆ พาดมาบนเอว

“พี่ไม่ได้ตำหนิอ้อมนะพี่รู้ว่าอ้อมทำดีที่สุดแล้ว   ถ้าจะว่าใครผิดเรื่องนี้ก็มีแต่พี่  พี่คนเดียว”  เสียงนั้นพูดอยู่ใกล้หู 

คิมหันต์กดจมูดลงบนแก้มนวล กลิ่นแป้งกลิ่นสบู่ที่โชยมาล้วนยิ่งทำให้อยากทำมากกว่านั้น  แต่เขาทำได้แค่เอามือออกจากเอวเล็ก และถอยกลับไปนอนที่ของตัวเอง

อวิกาใจเต้นโครมครามแต่มันค่อยๆ ลดระดับลงเมื่อเขาถอยออกไป  หญิงสาวถอนลมหายใจอย่างโล่งอก ผ่อนตัวจากอาการเกร็งเป็นนอนตามสบาย ก่อนจะหลับลงในที่สุด

คิมหันต์มองคนที่หลับอยู่ข้างๆ  เธอหลับสบายแต่เขาต้องหลับอย่างยากลำบากมากขึ้นทุกวัน  แต่ถ้าให้เลือกเขาก็ยังอยากอยู่กับอวิกาแบบนี้ดีกว่าแยกกันอยู่