LOGINShare
80 หมอวสนต์-ลดาวัลย์2
Last Updated:
2026-01-14 00:36:09อาหารทยอยมาเสริฟ ทั้งสองคนคุยกันไปทานไปเหมือนตอนที่ยังเป็นเพื่อนสมัยมัธยม ในกลุ่มเพื่อนมีอยู่ห้าคนคือ พีรยา อวิกา ตัวลดาวัลย์เองอีกสองคนเป็นผู้ชายคือ วสนต์และอัคริน
“ไอ้อามมันกลับมาแล้วนะ รู้ยัง” วสนต์พูดถึงเพื่อนในกลุ่มขึ้นมา อามหรืออัครินไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งแต่จบปริญญาตรีในคณะวิศวกรรมศาสตร์
“อ้าวเหรอ ไม่รู้เรื่องเลยแล้วกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” ลดาวัลย์ถามอย่างสนใจ อัครินเคยเป็นเพื่อนในกลุ่มอีกคนที่พวกเธอสนิทมาก
“น่าจะกลับมาได้หลายวันแล้ว วันก่อนฉันเจอที่ผับ มันยังบอกว่าจะไปเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล” วสนต์พูดท่าทางไม่ใส่ใจนัก
“ก็ดีสิ ไม่เจอกันตั้งนานคิดถึง” ลดาวัลย์ยิ้มแต่วสนต์เริ่มขัดหูขัดตา
“มันมีแฟนแล้ว” เขาพูดลอยๆ ทำให้ลดาวัลย์มองหน้าเขาว่าพูดทำไม
“แล้ว.....” เธอพูดเป็นเชิงถาม แต่วสนต์ยักไหล่
“เปล่า ไม่มีอะไร”
เอ้า..คนแบบนี้ก็มี เริ่มพูดเองไม่พอใจเอง ลดาวัลย์คิดในใจ เธอจึงทานอาหารเงียบๆ ไม่คุยกับเขาอีก
“พรุ่งนี้หยุดใช่ไหมลดา” หลังจากเงียบกันไปพักใหญ่ วสนต์ก็เปลี่ยนเรื่องคุย
“ใช่ มีอะไรเหรอ” เธอย้อนถาม
“จะไปไหนรึเปล่า”
ลดาวัลย์นิ่งคิด วสนต์ดูแปลกๆ ทำท่าเหมือนคนขี้เหงา
“ว่าจะไปห้องสมุดฉันจองนิยายไว้น่ะ”
“ห้องสมุดที่ตึกแพทย์เหรอ” ท่าทางเขากระตือรือร้นขึ้นมา
“ฮื่อ อยากอ่านนิยายเล่มนี้รอนานแล้ว” เธอเป็นสายนิยาย เป็นแฟนพันธ์แท้ก็ว่าได้
“แล้วทำไมไม่ซื้อเลย จะรอยืมทำไม” เขาทำหน้าไม่เข้าใจ ถ้าชอบก็ซื้อสิ
“มันแพงเล่มนึงตั้งสามสี่ร้อย บางเซทมีหลายเล่มจนแน่ๆ” ลดาวัลย์อธิบาย เธอเป็นแค่นักเทคนิคการแพทย์ตัวเล็กๆ อาจจะไม่ลำบากเรื่องเงินแต่ไม่สบายถึงขั้นซื้ออะไรได้ตามใจชอบทุกอย่างแน่นอน
“เธออยากรับจ็อบไหมล่ะลดา” วสนต์ยิ้มพราย เขารู้แล้วว่าจะแก้ปัญหาที่มีตอนนี้ได้อย่างไร
“จ็อบ...จ็อบอะไร เธอก็รู้ฉันทำงานห้าวัน วันเสาร์ต้องซักผ้ารีดผ้าไม่มีเวลามากขนาดนั้น”
“ก็...จ็อบพิเศษ จ็อบนี้ไม่กระทบเวลามาก แต่อาจจะใช้เวลาหลังเลิกงานหรือวันหยุดบ้าง” เขาพูดด้วยท่าทางอารมณ์ดีผิดกับเมื่อครู่
ลดาวัลย์วางช้อน “งานอะไรว่ามาสิ”
“เป็นแฟนฉันไง น่า..ช่วยหน่อยนะเพื่อน” จบประโยคนั้นของนายแพทย์หนุ่ม ลดาวัลย์มองหน้าเขาเหมือนเป็นตัวประหลาดจากนอกโลก
“อธิบายมาก่อน อะไรยังไง เธอไม่ได้เกิดนึกพิศวาทฉันขึ้นมาแบบกระทันหันแน่” ลดาวัลย์พูดเสียงจริงจัง พร้อมกับคำนวนในใจว่าเธอควรได้ค่าแรงเท่าไหร่สำหรับจ็อบพิเศษของเขา
“แหม...” วสนต์ลากเสียง ฉลาดจริงๆ แม่คุณ เขาพูดต่อเมื่อเธอมองมาไม่วางตา
"อย่างที่บอกว่าไอ้อามมันกลับมา มันบอกว่าพัชรมณีก็มาด้วย” เขาพูดแค่นั้นลดาวัลย์ก็เข้าใจทะลุปรุโปร่ง
พัชรมณีเป็นอดีตคนรักของวสนต์ เธอขอเลิกกับวสนต์เมื่อสองปีก่อนและไปหมั้นกับคนที่ทางบ้านแนะนำให้ ตอนนั้นเพื่อนเธอเสียใจจนแทบไม่เป็นผู้เป็นคน
“อืมมเข้าใจ เห็นแก่ความเป็นเพื่อนของเรานะ ฉันจะคิดค่าแรงไม่แพงมากละกัน”
“เรื่องเงินไม่เกี่ยง ฉันรวย” วสนต์เว้นวรรคชวนน่าหมั่นไส้ เขาพูดต่อ “แต่ขอให้งานดีก็ใช้ได้”
คืนนั้นวสนต์มาส่งเธอที่หน้าตึก
“พรุ่งนี้เธอจะไปห้องสมุดกี่โมง” เขาถามก่อนที่เธอจะลงจากรถ
“ก็คงสายๆ มั้ง ทำไมเหรอ”
“ยืมหนังสือแล้วขึ้นไปอ่านบนห้องฉันนะ เธอต้องทำตัวให้คุ้นเคยกับห้องฉันเข้าไว้” เขาบอก
“โห..จะเริ่มงานเลยเหรอ” ลดาวัลย์ถามเสียงดัง
“ก็ต้องแบบนั้นสิ เดี๋ยวคืนนี้ฉันจ่ายค่าแรงให้เลย พรุ่งนี้เจอกันนะอย่าลืมล่ะ” วสนต์ทำสีหน้าจริงจังจนเธออยากเปลี่ยนใจ แต่คงไม่ทันเพราะชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์กดโอนเงินให้เธอทางพร้อมเพย์จำนวนห้าหมื่นบาท
“นี่รายเดือนค่าเป็นแฟน ส่วนค่าแต่งตัวค่าเสื้อผ้าฉันให้ต่างหาก” เขาเงียบไปและพูดต่อเมื่อนึกขึ้นได้
“ค่านิยายเธอด้วย”
“ทำไมมันเยอะล่ะสนต์” ห้าหมื่นมากกว่าฐานเงินเดือนเธออีก เพิ่งรู้ว่ามีเพื่อนเป็นสายเปย์
Latest chapter
รอยร้าวรัก 95 น้องเอื้อ-พีร์
พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ
รอยร้าวรัก 94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ
เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”
รอยร้าวรัก 93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15
หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข
รอยร้าวรัก 92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14
“สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร
รอยร้าวรัก 91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13
ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ
รอยร้าวรัก 90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12
วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ
You may also like
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์68.6K viewsบ่วงวิวาห์ ภรรยาตราบาป พันธะร้าย เจ้าสาวสีดำ
เด็กลำดับที่สิบหก447.5K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)50.4K viewsเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C88.0K viewsเพื่อนพ่อหล่อโคตร
กาสะลอง174 viewsอุบัติแค้น ลิขิตรัก
กมนีย์1.2K viewsเปลือยชีวิตอดีตเลขา ฯ
เฮียกังฟู203 viewsกระชากรักนางซิน
นศามณี บุษบาบัณ184 views
