LOGINShare
81 หมอวสนต์-ลดาวัลย์3
Last Updated:
2026-01-14 00:37:22“เอาไปเถอะ เป็นแฟนฉันไม่ได้สบายนักหรอก เธอเหนื่อยแน่” คำพูดนั้นทำให้เธอระแวง เหนื่อย..เหนื่อยอะไร
“จะให้ฉันไปส่งที่ห้องไหม หรือว่าอยากไปดูห้องฉันคืนนี้เลย” วสนต์เปลี่ยนเรื่องทำให้เธอนึกขึ้นได้ว่าควรลงจากรถเขานานแล้ว
“มะ..ไม่ต้อง พรุ่งนี้เดี๋ยวฉันไลน์บอกนะ” ลดาวัลย์รีบเปิดประตูรถลงไปอย่างเร็ว
###############
วันรุ่งขึ้นตอนสายๆ ลดาวัลย์มาที่ห้องสมุดวันนี้หนังสือที่เธอจองไว้จะเข้าแล้ว เธอพิมพ์บอกวสนต์ทางไลน์ว่าเธอจะมาตอนสิบโมงแต่ไม่เห็นเขาอ่าน เธอจึงตั้งใจว่าจะกลับห้องพักตัวเองถ้าเขาไม่ลงมา
เธอยืมหนังสือเล่มที่จองและดูเรื่องอื่นไปอีกสามเล่ม ตั้งใจว่าเสาร์อาทิตย์นี้จะใช้เวลาอ่านนิยายสุดรักให้ฉ่ำอุรา แต่มือใหญ่ที่หอบหนังสือไปถือให้ทำให้หญิงสาวหันไปมอง
“อ้าวมาตั้งแต่เมื่อไหร่”
วสนต์ส่ายหน้ามองคนที่ตั้งหน้าตั้งตาเลือกนิยายจนไม่รู้ว่าเขามาตั้งนานแล้ว ถ้าเป็นงูคงฉกไปแล้วล่ะ
“ฉันมานานแล้ว เห็นเธอคร่ำเคร่งกับนิยายอยู่ถามจริงเถอะ ตอนเรียนตั้งใจเท่านี้ไหม”
วสนต์ยังเป็นวสนต์ เรื่องความปากเจ็บไม่มีใครเกิน ลดาวัลย์มองหน้าเขาแล้วพูดตรงๆ
“สนต์เธอรู้ไหม อะไรๆ เธอก็ดีนะ ยกเว้นปาก”
ชายหนุ่มไม่ตอบโต้ เขาแตะคีย์การ์ดเข้าไปภายในอาคาร ในส่วนเฉพาะผู้ที่พักอาศัยเข้าได้ จากนั้นกดลิฟต์ตัวพิเศษพาแฟนสาวหมาดๆ ขึ้นไปยังห้องพักของตัวเอง
ห้องของเขาอยู่ชั้นสิบสองชั้นบนสุด เป็นห้องมาตรฐานตามแบบของผู้บริหารโรงพยาบาล ด้วยฐานะลูกชายเจ้าของโรงพยาบาลและมีหุ้นส่วนที่นี่ด้วย ที่นี่จะมีห้องที่ตกแต่งเป็นพิเศษสำหรับผู้บริหารอยู่ที่ชั้นบนสุด มีจำนวนหกยูนิตคือฝั่งละสามห้อง
ประกอบด้วยห้องนอนสองห้อง เป็นห้องมาสเตอร์หนึ่งห้อง ห้องรับแขก ห้องดูทีวี ห้องทานอาหาร ห้องครัว ห้องซักล้างและอ่างอาบน้ำขนาดหกคนแบบ outdoor หรือ open-air ที่ระเบียง มีสวนหย่อมขนาดเล็กไว้พักสายตา
“สวยจัง อยู่คนเดียวต้องใช้ห้องขนาดนี้เลยเหรอ” ลดาวัลย์มองไปรอบๆ ห้องนี้พื้นที่ใช้สอยขนาดใหญ่กว่าห้องเธอหลายเท่าตัว
“ตามสิทธิ์ก็ต้องได้น่ะ” วสนต์พูดอย่างไม่สนใจนัก เขาพูดต่อเมื่อเห็นท่าทีของเธอ
“ชอบก็ย้ายมาอยู่ที่นี่ได้นะ”
ลดาวัลย์ส่ายหน้าหวือ
“ไม่เอาหรอก หมดสัญญางานฉันย้ายกลับไปอยู่ที่เดิมอายเขาตาย” จะสังคมที่ไหนก็มีลูกอีช่างนินทาเสมอ นี่เธอยังไม่แน่ใจเลยการขึ้นห้องวสนต์ในวันนี้ จะมีใครเห็นแล้วเอาไปพูดไหม
“หมดสัญญาแล้วยังไง ถึงไม่เป็นแฟนเราก็เป็นเพื่อนกัน เพื่อนมีวันเลิกกันด้วยเหรอ” วสนต์ถาม เขาไม่เข้าใจว่าเธอจะแคร์คนอื่นทำไม คนอื่นไม่ได้มาให้อะไรเธอสักหน่อย
คำถามของชายหนุ่มกระทบใจเธออย่างแรง ใช่..เป็นเพื่อนไม่มีวันเลิกกันและเธอก็วางตัวแบบนั้นเสมอมา
ลดาวัลย์เดินไปมองอ่างน้ำที่ระเบียง
“แล้ววันนี้เธอไม่ไปไหนเหรอสนต์” ปกติวสนต์แทบไม่เคยมีเวลาว่าง เขามีนัด มีโน่นนี่ทุกวันไม่ว่าจะวันทำงานหรือวันหยุด
“ไม่ล่ะ มีแฟนแล้วฉันก็ต้องทำตัวรักบ้านสิ อยู่บ้านเป็นแฟมิลี่แมน” วสนต์พูดเสียงระรื่น ส่วนลดาวัลย์แกล้งไอเหมือนมีอะไรติดคอ
“จะรอดูนะ” เธอหัวเราะ
“อ้อ ฉันมีเงื่อนไขหนึ่งข้อระหว่างที่เราเป็นแฟนกัน เราต้องซื่อสัตย์ต่อกัน ห้ามมีคนอื่นเข้ามา” เขาพูดเรื่องสำคัญที่ลืมบอกเธอเมื่อคืน ทำให้ลดาวัลย์ปรายตามอง
“ฉันว่าเธอบอกตัวเองเถอะสนต์”
ซะงั้น..วสนต์นึกในใจ แล้วเธอจะได้เห็นว่าฉันเป็นแฟนที่ดีขนาดไหน เขาหมายมั่นปั้นมือในใจ
ยังไม่ทันจะได้วางแผนว่าวันนี้จะทำอะไร เสียงโทรศัพท์ของวสนต์ดังขึ้นมา ชายหนุ่มเหล่มองหน้าตาด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย เขายื่นโทรศัพท์ส่งให้เธอ
“อ่ะ... งานแรกของเธอในตำแหน่งแฟน จัดการสาวๆ ที่มาเกาะแกะแฟนเธอให้ทีสิ”
ลดาวัลย์ทำตาโต “อุ๊ย...งานแบบนั้นฉันจะทำได้เหรอ ฉันใสๆ นะสนต์”
“จ้ะ ฉันจะรอดูความใสของเธอ จัดการตามสบายเลยคุณแฟน” วสนต์ทำเสียงปลง
Latest chapter
รอยร้าวรัก 95 น้องเอื้อ-พีร์
พิชญะเดินกอดคอมากับโอบเอื้อ ทั้งสองเป็นเด็กชายวัยรุ่นอายุ 14 ปีเท่ากัน เรียนที่เดียวกันและเป็นเพื่อนสนิทกันเหมือนกับแม่ของเด็กทั้งสองคือพีรยาและอวิกาโอบเอื้อเป็นลูกชายคนที่สองของอวิกากับหมอคิมหันต์ เกิดปีเดียวกับพิชญะ บ้านอยู่ใกล้กันพ่อแม่สนิทกัน เด็กชายสองคนจึงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่เด็กปีนี้เด็กชายทั้งคู่อายุ 14 เรียนชั้น ม. 3 ส่วนอุษมาหรือน้องเอื้อลูกสาวคนโตของหมอคิมและอวิกา อายุมากกว่า 4 ปีเธออายุเต็ม 18 กำลังจะเข้ามหาวิทยาลัย โอบเอื้อมาอยู่ที่บ้านของไอยเรศ เพราะว่าพ่อแม่ต้องย้ายกลับไปทำงานที่กทม. แต่เด็กชายไม่อยากย้ายที่เรียนกลางคัน เขาขออยู่ที่ลำพูนพีรยาจึงรับดูแลแทนเพื่อให้อวิกายอมให้ลูกชายอยู่ลำพูนต่อ“แม่มีอะไรให้กินบ้างไหมครับ” พิชญะถามมารดา พวกเขาเพิ่งกลับจากเตะบอล เหงื่อเต็มตัวและหิวซ่กได้ที่“มีแต่ของโปรดเราทั้งคู่ หมูสับทอดกระเทียม ต้มยำกุ้ง แกงเทโพ แต่ไปอาบน้ำกันก่อนเลย” พีรยาบอกเด็กชายทั้งสองคนที่หน้าตาดูหิวโหยเหลือเกินพิชญะและโอบเอื้อขึ้นไปอาบน้ำก่อนจะกลับลงมาทานอาหารเย็น “ปีหน้าจะเรียนต่อที่ไหนกันลูก” พีรยาถามลูกชาย“พีอยากต่อม.ปลายที่เดิมครับ โ
รอยร้าวรัก 94 หมอวสนต์-ลดาวัลย์ ตอนจบ
เธอเม้มปากไม่รู้จะตอบอะไร“ย้ายมาอยู่ด้วยกันทุกวันเลยดีไหมลดา” ช่วงนี้เขาใกล้เรียนจบเฉพาะทาง ทั้งงานทั้งเรียนหนักขึ้นทุกทีหากได้เห็นหน้าเธอทุกวันน่าจะดีกว่าพบกันแค่ช่วงสุดสัปดาห์“รถมันติดน่ะสนต์” ที่ทำงานของเธออยู่ไกลจากที่นี่พอสมควร เดินทางตอนเช้าไม่ต่ำกว่าหนึ่งชม. เธอเหนื่อยเกินไปที่จะสู้กับการจราจรแบบนั้น ตัวงานก็ถือว่าเครียดแล้ว“งั้นวันทำงานฉันไปอยู่กับเธอที่โน่นดีไหม” วสนต์กอดรอบเอวเธอจากด้านหลัง เขารวบผมของเธอไปไว้อีกทางจูบลงบนต้นคอแผ่วเบา“อื้อ..สนต์” เธอเริ่มคิดอะไรไม่ออกถ้าคุยกันแบบนี้“นะ ลดา..” เขาเลื่อนจูบไปตามไหล่เนียน ฝ่ามือใหญ่ที่กอดรอบเอวเริ่มขยับลงไปที่ท้องน้อย“ก็.. ก็ได้” ลดาวัลย์เงยหน้าให้เขาฝังจูบไปตามซอกคอได้ถนัดขึ้น เธอรับคำเสียงพร่าก่อนจะถูกช้อนตัวอุ้มไปที่เตียง###############เช้าวันจันทร์ลดาวัลย์ใช้สิทธิ์เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตรวจร่างกาย ผลการตรวจออกมาว่าเธอเป็นโรคกระเพาะและพักผ่อนน้อย ไม่พบการตั้งครรภ์แต่อย่างใด“สนต์ ฉันไม่ได้ท้อง” เธอบอกเขาในคืนนั้นเมื่อชายหนุ่มกลับจากทำงาน เขาย้ายมาอยู่ที่ห้องของเธอในวันทำงานตามที่ตกลงกันไว้“ฮื่อ.. แล้วไง”
รอยร้าวรัก 93 หมอวสนต์-ลดาวัลย์15
หนึ่งปีต่อจากนั้น ลดาวัลย์กับวสนต์ยังคบหากันสถานะเหมือนเดิม ทั้งสองมีแผนจะแต่งงานกันเมื่อวสนต์เรียนจบเฉพาะทาง หากแต่เช้าวันหนึ่งวันนั้นเป็นวันเสาร์ลดาวัลย์มาค้างที่ห้องชุดของวสนต์ตามปกติเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการคลื่นไส้เวียนศีรษะ หญิงสาวรีบลุกไปอาเขียนในห้องน้ำเสียงนั้นปลุกให้วสนต์ตื่นขึ้นมาอีกคน ชายหนุ่มตามมาลูบหลังให้เธอ เขามีสีหน้าวิตกกังวลจนเห็นได้ชัด“เป็นไงบ้างลดา ปวดหัวมีไข้ไหม” เขาอังมือกับหน้าผากของเธอ ลดาวัลย์ไม่มีไข้ ตัวเธอติดจะเย็นด้วยซ้ำเธอส่ายหน้ายังพูดไม่ออก ตอนนี้อยากนอนอย่างเดียวเท่านั้น“หรือว่ามีน้อง หืม..” วสนต์เดาต่อ ทำให้ลดาวัลย์เบิกตาโต“ไม่มั้ง ก็เธอป้องกันตลอดไม่ใช่เหรอ” ทั้งสองคนยังไม่พร้อมจะมีลูก คู่รักทั้งสองจึงเห็นตรงกันว่าควรคุมกำเนิดและที่ผ่านมาวสนต์ก็เป็นฝ่ายป้องกันเองเสมอ เพราะไม่อยากผลักภาระให้ลดาวัลย์เป็นฝ่ายกินยาคุม“มันก็พลาดได้ เธอก็รู้นี่ว่าไม่มีการคุมกำเนิดแบบไหนได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถุงรั่ว ถุงแตกมีเยอะแยะไป” ฝ่ายชายคาดเดา ไม่ได้การละเขาคงต้องให้แม่ไปสู่ขอลดาวัลย์ให้แล้ว ไวเท่าความคิด วสนต์โทรหามารดาทันที“แม่ครับ แม่คงต้องไปสู่ข
รอยร้าวรัก 92 หมอวสนต์-ลดาวัลย์14
“สนต์ หยุดเถอะ..” สองมือเธอขยุ้มเส้นผมเขาขณะที่วสนต์จูบลงไปตามท้องน้อย ลาดหน้าท้องราบเรียบจนถึงเนินดอกไม้กลางตัวเธอ หญิงสาวเกร็งตัวเมื่อความรู้สึกพุ่งสูงจนเกินควบคุม มันมากไปจนเธอจะขาดใจ“หยุดไม่ได้แล้วลดา หยุดตอนนี้ฉันตายแน่” เขาจับมือบางไปเกาะกุมความแข็งแรงที่แทบจะระเบิดด้วยความปรารถนา เธอหน้าแดงก่ำเมื่อเขาจับมือเธอให้ลูบขึ้นลง รู้สึกได้ถึงการตอบสนองตุ๊บๆ ของสิ่งที่อยู่ในมือ ขนาดมันโอฬารขนาดนี้เธอมิได้ตายก่อนหรือ“ฉันว่าฉันไม่ไหว มะ..มันใหญ่ไป” เธอปล่อยมือทำท่าจะพลิกตัวหนีแต่เขายึดไหล่เธอไว้กับที่นอนแน่น“เธอก็เรียนกายวิภาคมาต้องรู้สิว่าร่างกายปรับตัวได้” วสนต์โน้มน้าวใจ เขารู้ว่าเธอก็อยากลองแต่ก็ยังกลัวก็นั่นมันในตำรา...หญิงสาวคิดหน้าแดงจัด เธอหลับตาเมื่อเขาเริ่มจดจ่อตัวตนที่ปากทางรัก เขี่ยไปมาจนเธอเริ่มสั่นสะท้าน“อื้อ..สนต์ อย่า..” เขาไม่รู้เหรอว่ามันทรมาน เธอจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว“อย่าช้าใช่ไหม..ได้เลยคนสวย” ลดาวัลย์กัดริมฝีปากเมื่อรู้สึกถึงความอึดอัดคับแน่นที่สอดแทรกเข้ามา ความร้อนไหลวนไปทั่วร่างริมฝีปากหนาของวสนต์แนบลงมาบนเรียวปากอิ่ม หลอกล่อให้เธอสนใจกับจูบเร่าร
รอยร้าวรัก 91 หมอวสนต์-ลดาวัลย์13
ลดาวัลย์เองก็อยากคุยกับเขาเหมือนกัน เพราะนับตั้งแต่เธอบอกเลิกสถานะแฟนปลอมๆ เขายังโอนเงินประจำเดือนมาให้อีกสองครั้งตามกำหนดเดิม ครั้งหลังนี่มากกว่าเดิมด้วยเท่าตัว วสนต์ขับรถมาที่ห้องพักของเขา ลดาวัลย์ที่ตอนแรกไม่ได้มองทางเธอหันมามองเขาตาขุ่น“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เขาจอดรถในที่จอดประจำ ก่อนจะวิ่งลงไปเปิดประตูฝั่งของเธอจับมือลดาวัลย์ลงมาเหมือนกลัวเธอวิ่งหนี“ฉันเหนื่อย อยากหาที่คุยแบบสบายๆ”“แต่ฉันไม่อยากขึ้นไปบนห้องเธอ” ลดาวัลย์ดึงมือออกจากการเกาะกุม เธอสงสัยว่าวสนต์จะเคยเข้าใจเรื่องความลำบากใจของเธอไหม “เธอกลัวอะไร ขึ้นห้องแฟนมันเสียหายยังไง” เขาพูดเสียงห้วนขณะที่ลากเธอเดินตามจนตัวปลิว“ฉันไม่ได้เป็นแฟนเธอแล้วนะสนต์ นี่เธอแกล้งลืมเหรอ” หญิงสาวเริ่มโวยวายเมื่อเข้ามาอยู่ลิฟต์จนได้ ลิฟต์ตัวนี้เป็นตัวพิเศษเฉพาะหุ้นส่วนโรงพยาบาลแบบเขาใช้ จึงไม่มีคนอื่นใช้ร่วมกันในตอนนั้น“ตอนเป็นแฟนก็ตกลงกันสองคน นี่ฉันไม่เคยตกลงเลิกกับเธอตอนไหนเลยนะลดา” เขากดตัวเธอแนบชิดกับผนังลิฟต์ ความเย็นของโลหะทำให้เธอใจหายวาบ“จะทำอะไร ปล่อยนะ” ลดาวัลย์ขืนตัวไม่ยอมเดินตามแรงดึงของเขา ไม่รู้อ
รอยร้าวรัก 90 หมอวสนต์-ลดาวัลย์12
วสนต์กลับเข้าบ้านด้วยท่าที่เหนื่อยอ่อน วันนี้เขาเข้าไปเอาของที่ห้องพักเจอลดาวัลย์บนรถแท็กซี่ เธอคงจะไปไหนสักแห่งเขาจึงไม่เรียกเธอไว้เพราะธุระของเขามันรีบด่วนกว่าเขาเพิ่งปฏิเสธการช่วยเหลือคนรักเก่าด้วยการแต่งงานกู้หน้าให้เธอตามที่เธอต้องการ เธอกลับมาหาเขาเมื่อสองเดือนก่อนและขอให้เขาช่วยเป็นพ่อของลูกให้ เพราะพัชรมณีบอกเลิกคนที่เป็นพ่อตัวจริงไปแล้ว ตอนแรกเขาเห็นแก่เด็กในท้องจึงแบ่งรับแบ่งสู้ แต่ได้มารดาเตือนสติว่าสิ่งที่พัชรมณีขอไม่ใช่การแก้ปัญหา แต่มันคือการเพิ่มปัญหาต่างหาก เมื่อจัดการเรื่องพัชรมณีแล้วเขาจึงคิดจะไปคุยกับลดาวัลย์ เธอส่งข้อความมาบอกเลิกเขาเมื่อเดือนก่อนคงจะเพราะเห็นข้อความของพัชรมณีที่ไลน์มาหาเขา ในช่วงที่เขาหลับในวันสุดท้ายที่เจอกันวสนต์ไม่ได้ตอบกลับเธอเพราะคิดว่าเรื่องนี้มันยาวเกินกว่าที่จะคุยกันทางนี้ เขาอยากอธิบายให้เธอฟังเอง ชายหนุ่มไม่ได้เห็นเธอเป็นแฟนหลอกๆ มาตั้งนานแล้ว ลืมเรื่องข้อตกลงนั้นไปแล้วด้วยซ้ำ“สนต์รู้เรื่องที่โรงพยาบาลรึยังลูก” คุณมัญชุตาเข้ามาถามบุตรชายคนเล็กในห้องส่วนตัวของเขา“เรื่องอะไรครับแม่” เขาลืมตาทันที“ลดาลาออกจากงานไปแล้ว ย้ายอ
You may also like
ท่านรองฯร้อนแรง (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น475.5K viewsHow Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์91.2K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 63.4K viewsขย่มรักคุณหมอ (คุณหมอขาขายสเปิร์มให้ฉันที) NC-20
C36.6K viewsลับซ่อนชู้
จิรัฐติกาล380 viewsพี่ชายข้างบ้านมันคลั่งรัก
หยดพิรุณ1.3K viewsแค้นรักแฟนเก่ามาเฟีย
Milady466 viewsสาวไซด์ไลน์ยั่วสวาท
พริกหวานน้อยแต่เผ็ดมาก53 views
