Home / โรแมนติก / รอยแค้น แรงปรารถนา / เสียงสะอื้นใต้เงาอดีต 2

Share

เสียงสะอื้นใต้เงาอดีต 2

Author: H.O.Darkness
last update Petsa ng paglalathala: 2026-09-18 22:23:15

ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…

ปัจจุบัน…

​พิมพ์รดายกมือขึ้นปาดคราบน้ำตาบนแก้ม พลางเค้นยิ้มสมเพชให้กับตัวเ
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง 2

    ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…กลางดึก…ตรีภพเดินกลับมาจากบ้านไม้หลังเก่า เขารู้สึกโชคดีที่ตนเองได้ซ่อมแซมระบบไฟฟ้าและสายไฟต่างๆ ไว้จนเรียบร้อย เพราะไม่อย่างนั้นคงมีปัญหาเรื่องที่พักเวลานทีเมาหัวราน้ำแบบนี้ ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน พลางทอดสายตามองดูร่างอวบอิ่มที่กำลังนั่งอยู่บนพื้น รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อแต่งนิยายอย่างตั้งอกตั้งใจ “พิมพ์… พี่อยากมีลูกแล้ว”พิมพ์รดาชะงักมือที่กำลังกดแป้นพิมพ์ทันที เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากใจ ก่อนจะหันไปมองหน้าเขา “ขอเวลาพิมพ์สักปีได้ไหมคะ... พิมพ์อยากใช้เวลาอยู่กับพี่ให้หายคิดถึงก่อน”ตรีภพถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะขยับตัวเข้าไปนั่งลงข้างกายของเธอ พลางก้มลงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่และแชมพูจากเรือนร่างอวบอิ่มอย่างแสนรัก “ได้สิ… พี่เองก็อยากอยู่กับพิมพ์ให้หายคิดถึงเหมือนกัน”พิมพ์รดายิ้มออกมาอย่างงดงาม เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจากหัวใจ “พี่ภพไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ ตัวเหม็นกลิ่นเหล้ามากๆ เลย”ฝ่ามือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะภรรยาอย่างอ่อนโยน “เหม็นมากเลยเหรอครับ”พิมพ์รดาพยักหน้ารับทันที “เหม็นมากจริงๆ ค่ะ”ตรีภพยิ้มขำพลางส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยอมลุกขึ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง

    Vortex Innovation…ต่อ...“เวรกรรม… เวรกรรม… คำว่าเวรกรรมสะกดยังไง ให้ตามมาดูไอ้สองตัวที่นั่งกอดกันกลมตรงนี้ได้เลย! เชี่ยเอ้ย! ไอ้ภพ... แม่ง... มึงนี่มันควายถวายเจ้าที่ของแท้ล้วนๆ ไม่มีวัวผสมเลยสักนิด!” นทีนั่งบ่นงึมงำอย่างเอือมระอาหลังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจมารับตัวพรรณนิภาออกไปแล้ว เขาก็ได้แต่นั่งอึ้ง ทึ่ง ตะลึง... เพราะต่อให้คิดอย่างไรเขาก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่ายัยนั่นไปเอาความคิดมาจากไหนว่าตรีภพเคยยื่นมือเข้าไปช่วยตอนโดนแกล้ง เพราะลำพังแค่ไอ้ภพเดินผ่านแล้วยอมหันไปมองหน้าใครสักคนได้ ก็นับว่าที่สุดของมันแล้ว จะเอาอารมณ์ที่ไหนไปช่วยคนอื่น!ตรีภพกอดกระชับร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้ในอ้อมอก “ส้นตีนเถอะไอ้ที! กูบอกมึงแล้วว่าอย่าเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น สุดท้ายผลกรรมมึงทำไว้ มันเลยตกมาลงที่กูเนี่ย!”“แต่กูก็ต้องยอมรับเลยนะว่ายัยนั่นฉลาดมากจริงๆ” นทีถอนหายใจยาว “มึงคิดดูสิ... วางแผนเล่นงานมึงได้อย่างแยบยวนสุดๆ อาศัยจังหวะและรอยร้าวในใจของพวกมึงจนจัดฉากได้แนบเนียนขนาดนี้ เสียดายความสามารถชะมัดที่เอาไปใช้ผิดทาง” นทีเอ่ยขึ้นเรียบๆ... โดยปกติเขาเป็นคนเคารพคนเก่งเสมอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาตัดสินใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ 2

    นทียกมือขึ้นนวดขมับตัวเองแรงๆ ด้วยความเหนื่อยหน่าย เพราะตัวเขากับตรีภพสนิทกันจนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว ขนาดเวลาพาผู้หญิงไปเปิดห้องนอนยังต้องเปิดห้องติดกัน แล้วการที่ตรีภพจะแยกตัวไปนั่งกับเธอเพียงลำพังมันจะเป็นไปได้อย่างไร... “พรรณนิภา... เธอตั้งสติแล้วคิดดูดีๆ มองหน้าฉันสิ! เธอไม่เห็นฉันตอนที่ไอ้ภพเข้าใกล้เธอจริงๆ เหรอ”ตรีภพส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่พรรณนิภาพูด แต่ก็ยังคงกอดร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้แน่น พยายามเค้นนึกถึงช่วงเวลาเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ทว่ากลับไม่มีความทรงจำเหล่านั้นอยู่ในหัวเลย “พรรณนิภา... ฉันไม่รู้จักเธอจริงๆ เรื่องที่บอกว่าฉันช่วยเธอจากการโดนแกล้ง ฉันไม่รู้เลยว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน และฉันมั่นใจว่าไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น แล้วเรื่องที่บอกว่าฉันเข้าไปนั่งใกล้เธอตามลำพัง ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่! เพราะฉันกับไอ้นทีอยู่ติดกันตลอดเวลาที่อยู่ในมหาวิทยาลัย!”พรรณนิภาจ้องมองภาพสองสามีภรรยาที่กอดกันกลมด้วยความอิจฉาริษยาที่ปะทุขึ้นในอก “ฮ่าๆ นั่งกอดเมียที่แสนรัก... เมียที่แสนน่ารังเกียจ! แล้วจะกล้าพูดออกมาได้ยังไงว่าเคยหรือไม่เคย! ฮ่าๆ ผู้หญิงที่ยอมคุณทุกอย่าง ไม่เถียง ไม่ตอบโต้ ยอมใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ

    Vortex Innovation…ต่อ...“ก็ใช่นะสิ!” นทีสบถกร้าว “ส่วนไอ้ควายตัวนี้… ก็เอาแต่ปิดหูปิดตาตัวเอง ไม่ยอมรับฟังความจริงอะไรเลยตอนที่อยู่ในคุกตั้งสิบปี! ถ้ามันรู้จักใช้สมองเปิดใจรับฟังเรื่องราวรอบตัวสักนิด มันก็คงคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไม่ต้องปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานขนาดนี้หรอก!” นทีทิ้งตัวลงนั่งกระแทกกับโซฟาด้วยความหัวเสียและโกรธแค้นแทนเพื่อน​“สรุปก็คือ... ทั้งตัวกู พิมพ์ และไอ้ตาม... ตกเป็นเหยื่ออยู่ในเกมของผู้หญิงจิตวิปริตคนนั้นสินะ” ตรีภพแค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันตัวเอง ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความใจร้อนและทิฐิของเขาเองที่ไม่ยอมรอบคอบให้ดีเสียก่อน​“ก็เออนะสิ!” นทีตอกกลับทันควัน “ยัยนั่นเฝ้าสังเกตชีวิตมึงมาหลายปี ตั้งใจเล็งจุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดของมึง คอยกวนตะกอนอารมณ์ให้มึงเดือดดาลแล้วลงมือทำลายทิ้ง แถมยังจงใจทรมานคนที่มึงรัก ที่สามารถครอบครองมึงให้แหลกคามือเล่นอีก... เรื่องเล่าตลกบ้าบอคอแตกอะไรตั้งสิบปี เวรจริงๆ! มึงคอยดูนะไอ้ภพ เรื่องตลกเหี้ยๆ แบบนี้น่ะ กูจะเก็บเอาไว้เล่ากรอกหูยันทายาทลูกหลานของมึง! กูจะบังคับให้มันเล่าสืบทอดต่อไปยันโคตรเหง้าศักราชของหลานมึงโน่นเลยคอยดู!”​นทีส

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   ยามม่านความแค้นล่มสลาย

    Vortex Innovation…ต่อ...​“ไอ้ที… ไอ้เหี้ย! มึง!” ตรีภพสบถเสียงลั่นด้วยความเดือดดาล เมื่อเพื่อนรักดันไปขุดเอาเรื่องราวในอดีตสมัยมหาลัยปีหนึ่งปีสองที่เขาเคยนอนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ก่อนจะมาคบกับพิมพ์รดาขึ้นมาพูด... ในช่วงวัยรุ่นตอนนั้น เขาเองก็เคยหลงใหลไปกับความแปลกใหม่และผู้หญิงที่เสนอตัวมาให้ แต่หลังจากที่เขาเริ่มคบหากับพิมพ์รดา เขาก็ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนอีกเลย​พิมพ์รดากะพริบตาถี่รัว พลางนึกภาพตาม แม้ก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายจะชาหนึบและเจ็บปวดจนจุกยามเมื่อนึกภาพที่นทีบอก แต่เธอก็ยอมพูดสิ่งที่คิดออกมา “ก็คง... ตัดใจมั้งคะ ถ้าพี่ภพไม่ได้รักไม่ได้ชอบพิมพ์ พิมพ์ก็คงพยายามออกห่าง แต่ก็คงยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ คอยสังเกตการณ์ใช้ชีวิตของเขาต่อไป... แต่คงไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายอีก”​“แล้วถ้ามันเป็นตรงกันข้ามล่ะ... ประเภทที่ว่า ถ้ากูไม่ได้ครอบครอง กูจะทำลายมึงทิ้งให้หมดจนไม่มีใครได้มึงไปล่ะ” นทีเอ่ยขึ้น พลางก้าวขายาวๆ ข้ามโซฟากลับมานั่งอีกครั้ง​“มันจะมีคนแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ... มันไม่ใช่นิยายเสียหน่อยนะคะ” พิมพ์รดาเอ่ยตอบ พลางเอียงศีรษะลงซบกับไหล่กว้างของตรีภพตามการจับจัดของฝ่ามือหนา​“มีสิ… ก็พรรณนิภาไ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   เงามืดหลังฉากสิบปี

    ณ บ้านหลังเล็กสีเทาเข้ม…ต่อ...ทว่าเวลานี้... พิมพ์รดากลับกำลังอึ้งและจุกแน่นในอกกับคำว่า 'ตรีภพอยากติดคุกเอง'เธอมองไปยังแผ่นหลังกว้างของสามีที่ยืนอยู่ด้านนอก แล้วน้ำตาก็ไหลร่วงออกมาอย่างห้ามไม่อยู่... ตอนนั้นเธอคงสร้างความเจ็บปวดและทำตัวแย่ขนาดไหนกันนะ ถึงทำให้ผู้ชายรักเธอมากคนนี้ตัดสินใจหนีเธอเข้าไปอยู่ในคุก... ร่างอวบอิ่มเปิดประตูเดินตรงออกไป แล้วเข้าไปโอบกอดแผ่นหลังอันหนักแน่นของสามีไว้แน่นจากด้านหลัง“พิมพ์… เป็นอะไรไป” ตรีภพสะดุ้งตกใจเล็กน้อย ยามเมื่อร่างอวบอิ่มเดินเข้ามาโอบกอดตนอย่างไม่ทันตั้งตัวพิมพ์รดาส่ายหน้าไปมาก่อนจะปล่อยอ้อมแขนออก แล้วขยับเดินไปเอ่ยถามผู้ใหญ่บ้าน “ลุงตี๋คะ… เมื่อคืนพี่ภพอยู่กับพิมพ์และพี่ทีค่ะ เราสามคนไปกินข้าวที่บ้านแม่ของพิมพ์ เพราะพิมพ์กับพี่ภพตัดสินใจจะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง จึงไปพูดคุยให้พ่อแม่รับรู้ ส่วนพี่ทีก็มาเป็นเพื่อนพี่ภพ เขานอนอยู่ในห้องด้านนอกนี้เองค่ะ ผู้ใหญ่บ้านเข้าไปตรวจดูได้เลย... ไม่มีใครออกไปไหนทั้งนั้นค่ะ”ตรีภพวาดแขนโอบเอวนุ่มอิ่มของภรรยาเข้ามาแนบชิด “ไปโรงพยาบาลกันเลยดีกว่าครับ... ไปตรวจร่างกายให้รู้แล้วรู้รอด! ถ้าผมไปนอนกับผู้

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status