Beranda / โรแมนติก / รอยแค้น แรงปรารถนา / โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ

Share

โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ

Penulis: H.O.Darkness
last update Tanggal publikasi: 2026-10-05 21:37:44

Vortex Innovation…

ต่อ...

“ก็ใช่นะสิ!” นทีสบถกร้าว

“ส่วนไอ้ควายตัวนี้… ก็เอาแต่ปิดหูปิดตาตัวเอง ไม
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง 2

    ณ บ้านสีเทาเข้มหลังเล็ก…กลางดึก…ตรีภพเดินกลับมาจากบ้านไม้หลังเก่า เขารู้สึกโชคดีที่ตนเองได้ซ่อมแซมระบบไฟฟ้าและสายไฟต่างๆ ไว้จนเรียบร้อย เพราะไม่อย่างนั้นคงมีปัญหาเรื่องที่พักเวลานทีเมาหัวราน้ำแบบนี้ ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน พลางทอดสายตามองดูร่างอวบอิ่มที่กำลังนั่งอยู่บนพื้น รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์เพื่อแต่งนิยายอย่างตั้งอกตั้งใจ “พิมพ์… พี่อยากมีลูกแล้ว”พิมพ์รดาชะงักมือที่กำลังกดแป้นพิมพ์ทันที เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างลำบากใจ ก่อนจะหันไปมองหน้าเขา “ขอเวลาพิมพ์สักปีได้ไหมคะ... พิมพ์อยากใช้เวลาอยู่กับพี่ให้หายคิดถึงก่อน”ตรีภพถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะขยับตัวเข้าไปนั่งลงข้างกายของเธอ พลางก้มลงสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆ ของสบู่และแชมพูจากเรือนร่างอวบอิ่มอย่างแสนรัก “ได้สิ… พี่เองก็อยากอยู่กับพิมพ์ให้หายคิดถึงเหมือนกัน”พิมพ์รดายิ้มออกมาอย่างงดงาม เป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขจากหัวใจ “พี่ภพไปอาบน้ำก่อนเถอะค่ะ ตัวเหม็นกลิ่นเหล้ามากๆ เลย”ฝ่ามือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะภรรยาอย่างอ่อนโยน “เหม็นมากเลยเหรอครับ”พิมพ์รดาพยักหน้ารับทันที “เหม็นมากจริงๆ ค่ะ”ตรีภพยิ้มขำพลางส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยอมลุกขึ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   หมอกควันแห่งอดีตที่ยังไม่จาง

    Vortex Innovation…ต่อ...“เวรกรรม… เวรกรรม… คำว่าเวรกรรมสะกดยังไง ให้ตามมาดูไอ้สองตัวที่นั่งกอดกันกลมตรงนี้ได้เลย! เชี่ยเอ้ย! ไอ้ภพ... แม่ง... มึงนี่มันควายถวายเจ้าที่ของแท้ล้วนๆ ไม่มีวัวผสมเลยสักนิด!” นทีนั่งบ่นงึมงำอย่างเอือมระอาหลังจากเจ้าหน้าที่ตำรวจมารับตัวพรรณนิภาออกไปแล้ว เขาก็ได้แต่นั่งอึ้ง ทึ่ง ตะลึง... เพราะต่อให้คิดอย่างไรเขาก็คิดไม่ออกจริงๆ ว่ายัยนั่นไปเอาความคิดมาจากไหนว่าตรีภพเคยยื่นมือเข้าไปช่วยตอนโดนแกล้ง เพราะลำพังแค่ไอ้ภพเดินผ่านแล้วยอมหันไปมองหน้าใครสักคนได้ ก็นับว่าที่สุดของมันแล้ว จะเอาอารมณ์ที่ไหนไปช่วยคนอื่น!ตรีภพกอดกระชับร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้ในอ้อมอก “ส้นตีนเถอะไอ้ที! กูบอกมึงแล้วว่าอย่าเอาตัวเข้าไปยุ่งเรื่องของคนอื่น สุดท้ายผลกรรมมึงทำไว้ มันเลยตกมาลงที่กูเนี่ย!”“แต่กูก็ต้องยอมรับเลยนะว่ายัยนั่นฉลาดมากจริงๆ” นทีถอนหายใจยาว “มึงคิดดูสิ... วางแผนเล่นงานมึงได้อย่างแยบยวนสุดๆ อาศัยจังหวะและรอยร้าวในใจของพวกมึงจนจัดฉากได้แนบเนียนขนาดนี้ เสียดายความสามารถชะมัดที่เอาไปใช้ผิดทาง” นทีเอ่ยขึ้นเรียบๆ... โดยปกติเขาเป็นคนเคารพคนเก่งเสมอ นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาตัดสินใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ 2

    นทียกมือขึ้นนวดขมับตัวเองแรงๆ ด้วยความเหนื่อยหน่าย เพราะตัวเขากับตรีภพสนิทกันจนแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว ขนาดเวลาพาผู้หญิงไปเปิดห้องนอนยังต้องเปิดห้องติดกัน แล้วการที่ตรีภพจะแยกตัวไปนั่งกับเธอเพียงลำพังมันจะเป็นไปได้อย่างไร... “พรรณนิภา... เธอตั้งสติแล้วคิดดูดีๆ มองหน้าฉันสิ! เธอไม่เห็นฉันตอนที่ไอ้ภพเข้าใกล้เธอจริงๆ เหรอ”ตรีภพส่ายหน้าอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่พรรณนิภาพูด แต่ก็ยังคงกอดร่างอวบอิ่มของภรรยาไว้แน่น พยายามเค้นนึกถึงช่วงเวลาเมื่อเกือบยี่สิบปีก่อน ทว่ากลับไม่มีความทรงจำเหล่านั้นอยู่ในหัวเลย “พรรณนิภา... ฉันไม่รู้จักเธอจริงๆ เรื่องที่บอกว่าฉันช่วยเธอจากการโดนแกล้ง ฉันไม่รู้เลยว่ามันเกิดขึ้นตอนไหน และฉันมั่นใจว่าไม่เคยทำเรื่องแบบนั้น แล้วเรื่องที่บอกว่าฉันเข้าไปนั่งใกล้เธอตามลำพัง ยิ่งเป็นไปไม่ได้ใหญ่! เพราะฉันกับไอ้นทีอยู่ติดกันตลอดเวลาที่อยู่ในมหาวิทยาลัย!”พรรณนิภาจ้องมองภาพสองสามีภรรยาที่กอดกันกลมด้วยความอิจฉาริษยาที่ปะทุขึ้นในอก “ฮ่าๆ นั่งกอดเมียที่แสนรัก... เมียที่แสนน่ารังเกียจ! แล้วจะกล้าพูดออกมาได้ยังไงว่าเคยหรือไม่เคย! ฮ่าๆ ผู้หญิงที่ยอมคุณทุกอย่าง ไม่เถียง ไม่ตอบโต้ ยอมใ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   โศกนาฏกรรมแห่งจินตนาการ

    Vortex Innovation…ต่อ...“ก็ใช่นะสิ!” นทีสบถกร้าว “ส่วนไอ้ควายตัวนี้… ก็เอาแต่ปิดหูปิดตาตัวเอง ไม่ยอมรับฟังความจริงอะไรเลยตอนที่อยู่ในคุกตั้งสิบปี! ถ้ามันรู้จักใช้สมองเปิดใจรับฟังเรื่องราวรอบตัวสักนิด มันก็คงคิดได้ตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว ไม่ต้องปล่อยให้เวลาล่วงเลยมานานขนาดนี้หรอก!” นทีทิ้งตัวลงนั่งกระแทกกับโซฟาด้วยความหัวเสียและโกรธแค้นแทนเพื่อน​“สรุปก็คือ... ทั้งตัวกู พิมพ์ และไอ้ตาม... ตกเป็นเหยื่ออยู่ในเกมของผู้หญิงจิตวิปริตคนนั้นสินะ” ตรีภพแค่นหัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยันตัวเอง ทั้งหมดนี้เป็นเพราะความใจร้อนและทิฐิของเขาเองที่ไม่ยอมรอบคอบให้ดีเสียก่อน​“ก็เออนะสิ!” นทีตอกกลับทันควัน “ยัยนั่นเฝ้าสังเกตชีวิตมึงมาหลายปี ตั้งใจเล็งจุดอ่อนที่เปราะบางที่สุดของมึง คอยกวนตะกอนอารมณ์ให้มึงเดือดดาลแล้วลงมือทำลายทิ้ง แถมยังจงใจทรมานคนที่มึงรัก ที่สามารถครอบครองมึงให้แหลกคามือเล่นอีก... เรื่องเล่าตลกบ้าบอคอแตกอะไรตั้งสิบปี เวรจริงๆ! มึงคอยดูนะไอ้ภพ เรื่องตลกเหี้ยๆ แบบนี้น่ะ กูจะเก็บเอาไว้เล่ากรอกหูยันทายาทลูกหลานของมึง! กูจะบังคับให้มันเล่าสืบทอดต่อไปยันโคตรเหง้าศักราชของหลานมึงโน่นเลยคอยดู!”​นทีส

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   ยามม่านความแค้นล่มสลาย

    Vortex Innovation…ต่อ...​“ไอ้ที… ไอ้เหี้ย! มึง!” ตรีภพสบถเสียงลั่นด้วยความเดือดดาล เมื่อเพื่อนรักดันไปขุดเอาเรื่องราวในอดีตสมัยมหาลัยปีหนึ่งปีสองที่เขาเคยนอนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ก่อนจะมาคบกับพิมพ์รดาขึ้นมาพูด... ในช่วงวัยรุ่นตอนนั้น เขาเองก็เคยหลงใหลไปกับความแปลกใหม่และผู้หญิงที่เสนอตัวมาให้ แต่หลังจากที่เขาเริ่มคบหากับพิมพ์รดา เขาก็ไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนอีกเลย​พิมพ์รดากะพริบตาถี่รัว พลางนึกภาพตาม แม้ก้อนเนื้อที่อกข้างซ้ายจะชาหนึบและเจ็บปวดจนจุกยามเมื่อนึกภาพที่นทีบอก แต่เธอก็ยอมพูดสิ่งที่คิดออกมา “ก็คง... ตัดใจมั้งคะ ถ้าพี่ภพไม่ได้รักไม่ได้ชอบพิมพ์ พิมพ์ก็คงพยายามออกห่าง แต่ก็คงยังวนเวียนอยู่ใกล้ๆ คอยสังเกตการณ์ใช้ชีวิตของเขาต่อไป... แต่คงไม่เข้าไปยุ่งวุ่นวายอีก”​“แล้วถ้ามันเป็นตรงกันข้ามล่ะ... ประเภทที่ว่า ถ้ากูไม่ได้ครอบครอง กูจะทำลายมึงทิ้งให้หมดจนไม่มีใครได้มึงไปล่ะ” นทีเอ่ยขึ้น พลางก้าวขายาวๆ ข้ามโซฟากลับมานั่งอีกครั้ง​“มันจะมีคนแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ... มันไม่ใช่นิยายเสียหน่อยนะคะ” พิมพ์รดาเอ่ยตอบ พลางเอียงศีรษะลงซบกับไหล่กว้างของตรีภพตามการจับจัดของฝ่ามือหนา​“มีสิ… ก็พรรณนิภาไ

  • รอยแค้น แรงปรารถนา   เงามืดหลังฉากสิบปี

    ณ บ้านหลังเล็กสีเทาเข้ม…ต่อ...ทว่าเวลานี้... พิมพ์รดากลับกำลังอึ้งและจุกแน่นในอกกับคำว่า 'ตรีภพอยากติดคุกเอง'เธอมองไปยังแผ่นหลังกว้างของสามีที่ยืนอยู่ด้านนอก แล้วน้ำตาก็ไหลร่วงออกมาอย่างห้ามไม่อยู่... ตอนนั้นเธอคงสร้างความเจ็บปวดและทำตัวแย่ขนาดไหนกันนะ ถึงทำให้ผู้ชายรักเธอมากคนนี้ตัดสินใจหนีเธอเข้าไปอยู่ในคุก... ร่างอวบอิ่มเปิดประตูเดินตรงออกไป แล้วเข้าไปโอบกอดแผ่นหลังอันหนักแน่นของสามีไว้แน่นจากด้านหลัง“พิมพ์… เป็นอะไรไป” ตรีภพสะดุ้งตกใจเล็กน้อย ยามเมื่อร่างอวบอิ่มเดินเข้ามาโอบกอดตนอย่างไม่ทันตั้งตัวพิมพ์รดาส่ายหน้าไปมาก่อนจะปล่อยอ้อมแขนออก แล้วขยับเดินไปเอ่ยถามผู้ใหญ่บ้าน “ลุงตี๋คะ… เมื่อคืนพี่ภพอยู่กับพิมพ์และพี่ทีค่ะ เราสามคนไปกินข้าวที่บ้านแม่ของพิมพ์ เพราะพิมพ์กับพี่ภพตัดสินใจจะกลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้ง จึงไปพูดคุยให้พ่อแม่รับรู้ ส่วนพี่ทีก็มาเป็นเพื่อนพี่ภพ เขานอนอยู่ในห้องด้านนอกนี้เองค่ะ ผู้ใหญ่บ้านเข้าไปตรวจดูได้เลย... ไม่มีใครออกไปไหนทั้งนั้นค่ะ”ตรีภพวาดแขนโอบเอวนุ่มอิ่มของภรรยาเข้ามาแนบชิด “ไปโรงพยาบาลกันเลยดีกว่าครับ... ไปตรวจร่างกายให้รู้แล้วรู้รอด! ถ้าผมไปนอนกับผู้

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status