Falling for Him ( พี่ชายข้างบ้าน )

ถ้าความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องทำให้เราสองนั้นไม่สามารถหึงหวงซึ่งกันและกันได้ทำทุกอย่างเสมือนแฟนแต่สถานะไม่ใช่ สิ่งเดียวที่จะทำได้คือก็ต้องสยบเสือร้ายให้กลายมาเป็นแมวน้อยที่อยู่ในกำมือของยัยเด็กแสบรุ่นน้องข้างบ้านที่โตมาด้วยกันแทนฉัน "เพชร" เป็นแค่เพียงนักเรียนม.ปลายปีห้าที่ครอบครัวของฉันนั้นจากตอนแรกเราอยู่ด้วยกันสี่คนฉันมีพี่สาวร่วมด้วยหนึ่งคนแต่เหตุเพราะความไม่เข้าใจกันในครอบครัวหลังจากการหย่าแล้วนั้นแม่ก็พาพี่สาวของฉันไปอยู่กับสามีใหม่ของท่านด้วยที่ต่างประเทศเหลือเพียงฉันและพ่อที่อยู่ด้วยกันที่นี่ป๊าเลี้ยงดูฉันมาเพียงลำพังตั้งแต่ฉันยังอยู่ป.ห้าโดยมีอาศรที่เป็นเพื่อนบ้านช่วยดูแลฉันอยู่ด้วยและมีพี่ชายต่างสายเลือดคนหนึ่งที่คอยดูแลและปกป้องฉันมาตั้งแต่เด็ก เราสองคนอายุห่างกันแค่เพียงหนึ่งปีเท่านั้นและพี่เขาก็มีอายุรุ่นราวคราวเดียวกับพี่สาวของฉันอีกต่างหากจึงทำให้ฉันเองไม่ได้รู้สึกขาดครอบครัวเลยสักนิด"อาศรคะ เจ้าเด็กยักษ์ตื่นรึยังคะ""ยังเลยลูก""ไปเรียกพี่แบบนั้นได้ไงยัยเพชร เดี๋ยวเถอะ"ฉันเองทำท่าทีไม่ได้สนใจอะไรมากนักและเลือกที่จะเดินขึ้นไปยังชั้นบนของตัวบ้านเพื่อไปปลุกพี่ชายข้างบ้า

"ป๊าไม่กลับอีกแล้ว แล้วครั้งนี้ไปนานอีกไหม ป๊าสัญญากับเพชรแล้วไงคะว่าป๊าจะพาเพชรไปดินเนอร์กันสองคน"ร่างเล็กเอ่ยออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์กับปลายสายที่พึ่งติดต่อได้หลังจากที่หายไปเลยสามวันจนฉันที่เป็นลูกถึงกลับหัวเสียไปไม่น้อย(อาทิตย์หน้าป๊ากลับไปเราค่อยไปดินเนอร์กันนะ)"ไม่เอาแล้วเพชรไม่อยากไปไหนทั้งนั้น"(ลูกสาว ป๊าติดงานจริงๆ)"ไม่ใช่ว่าป๊าแอบไปสร้างครอบครัวแล้วนะ"เสียงปลายสายนิ่งเงียบไปจนทำเอาตอนนั้นฉันเองใจหายไปวูบหนึ่งเมื่อคนเป็นพ่อนิ่งเงียบไปแบบนั้นไม่ได้ตอบกลับมาแต่อย่างใดจนพ่อของพี่จัสตินที่เห็นจึงรีบเดินเข้ามาเสิร์ฟอาหารมื้อเช้าให้กับฉันได้ทานพร้อมทั้งพี่จัสตินด้วยอีกคน"กินข้าวลูก""ป๊าเงียบทำไม"(ปะ ป่าวลูก เมื่อกี้ป๊ากำลัง.....จะต้มนํ้าหน่ะ)"ป๊าจะไม่ทิ้งเพชรไปเหมือนแม่กับพี่พลอยใช่ไหมคะ ป๊าจะไม่ทิ้งเพชรใช่ไหม"(แค่นี้ก่อนนะเพชรเดี๋ยวป๊าต้องจัดการเอกสารก่อน)บทสนทนาพ่อลูกตัดจบไปแค่นั้นร่างเล็กในชุดนักเรียนทำได้แค่เพียงนั่งจ้องมองมือถือที่ถูกตัดสายไปอย่างไม่ได้เอ่ยคำลาใดต่อกันเลยสักนิดเดียวและพึ่งได้คุยกันได้ไม่ถึงสิบนาทีเลยด้วยซํ้า"เออ....ป๊าเราน่าจะยุ่งจริงๆแหละเพชร""จริง

พอมาถึงบ้านแล้วนั้นยังไม่ทันที่ฉันจะได้เดินเข้าไปในบ้านคนพี่ที่พึ่งดับรถรีบลากพาฉันให้เดินเข้าไปในบ้านของเขาทันทีโดยที่ฉันเองแทบจะล้มอยู่แล้วโดยที่เขาเองนั้นลากฉันขึ้นไปยังชั้นบนเพื่อหมายที่จะพาฉันเข้าไปในห้องนอนเพื่อพูดเคลียร์กันเพราะห้องนอนของเขาเก็บเสียงดีเป็นที่สุด"เดี๋ยวสิ ไอ้เด็กยักษ์ ปล่อยนะ!!"".....""พี่จะพาไปไหน"พอเข้ามาในห้องนอนแล้วนั้นเขาเองก็เหวี่ยงให้ฉันไปที่เตียงนอนจนร่างกายของฉันนั้นล้มลงไปกับเตียงทันทีและค่อนข้างที่จะจุกมากพอสมควร"อ๊ะ!! ไอ่เด็กยักษ์!!!""หยุดก้าวร้าวกับพี่สักทีก่อนที่พี่จะทนเธอไม่ไหว""ทำไม!! หลีกเพชรจะกลับบ้าน""จะรีบไปไหน! แล้วนี่เป็นอะไรทำไมไม่คุยกับพี่""เรื่องของเพชรรึเปล่า!!"ฉันเองที่พยายามดีดดิ้นและวิ่งหนีเขาเพื่อที่

หลายวันต่อมาความสัมพันธ์ของฉันและพี่ชายข้างบ้านนั้นก็ดีขึ้นกว่าที่ผ่านมาแต่ก็ไม่ได้เหมือนเดิมเหมือนแต่ก่อน ต่างคนต่างวางตัวกันมากขึ้นจากตอนแรกที่แทบจะไม่ต้องได้คิดเลยว่าเราสองคนต่างก็โตๆกันแล้วไม่ใช่เด็กน้อยเหมือนแต่ก่อนที่ต้องมาคอยถึงเนื้อถึงตัวกันอย่างเกินงามและทางพี่กันเองหลังจากที่บอกว่าจะจีบฉันนั้นเขาก็รุกแรงมากขึ้นเรื่อยๆและชัดเจนเป็นอย่างมากว่าจะจีบฉันอย่างที่เขาได้บอก งานปัจฉิมนิเทศ ฉันที่มีหน้าที่ถ่ายภาพไปพร้อมกับต้านั้นก็แทบจะวุ่นกันทั้งงานเพราะหลังจากที่บูมรุ่นพี่เสร็จสิ้นแล้วนั้นต่างคนก็ต่างโดนลากขอให้ไปถ่ายรูปให้กว่าฉันจะสามารถปลีกตัวออกมาได้และขอไปถ่ายรูปกับพี่ชายและพี่กันก็ค่อนข้างจะยากมากพอสมควร"พี่กัน ถ่ายรูปกัน""มาๆ กูถ่ายให้"ฉันรีบเดินเข้าไปยื่นของให้กับพี่กันที่ได้ตั้งใจเลือกซื้อให้เขาและยืนถ

"อาศรคะ เพชรพาคนมาผลาญอาหารเช้าช่วยเราด้วยค่ะ"ร่างเล็กเมื่อเดินลงมาจากรถในยามเช้าแล้วนั้นเธอเองก็รีบวิ่งเข้าไปในบ้านของพี่ชายเธอทันทีอย่างไม่รอช้าพร้อมทั้งพี่ชายที่เดินตามเข้ามาในบ้านด้วยและยืนจ้องมองพ่อของเขาที่กำลังยืนทำอาหารอย่างนิ่ง"จัสติน""สวัสดีครับ""เออ....พ่อทำอาหารเช้าไว้เยอะเลย ทานด้วยกันก่อนนะ""เช้านี้ทำอะไรหรอคะ อ้าวน้องเพชรไปนอนห้องผู้ชายมากลับเช้าเลยหรอ"ผู้หญิงคนนั้นที่เดินเข้ามาด้วยนํ้าเสียงและกิริยาท่าทางของเธอที่ทำเอารอยยิ้มของฉันในตอนนั้นต้องยอมหุบลงและพยายามที่จะพุ่งไปหาเธอทันที"อี....""เพชร!""ฉันไม่ได้ทำเผื่อโทษที""ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจจะมากินข้าวของพี่หรอกค่ะ แค่อยากจะมาตามลูกสาวกลับบ้าน ที่เมื่อคืนดันไปนอนกับผู้ชาย"