เข้าสู่ระบบ“ใช่แล้วล่ะ กลิ่นอายพวกนี้ที่ข้ากำลังตามหาอยู่! ไม่คิดเลยว่ามันจะถูกซุกซ่อนใต้พลังที่ดูเหมือนจะบริสุทธิ์! และทุกครั้งที่พลังพวกนี้คล้ายจะมีการชะล้างความดำมืดนั่น มันไม่ใช่การชะล้าง แต่เป็นการดูดกลืนเพื่อกักเก็บในตัวของมัน!” อิงหลิวกล่าวออกมาก่อนที่จะใช้ทักษะตรวจสอบ เพื่อตรวจสอบสิ่งที่อยู่ตรงหน้าอีกค
เส้นทางที่อิงหลิวต้องเคลื่อนผ่านไปนั้นถูกปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายของพลังที่นางสัมผัสได้ถึงก่อนหน้า ทั้งพลังเหล่านั้นก็แผ่กลิ่นอายอันอ่อนโยนแฝงไปด้วยความดำมืด ซึ่งหากมีแค่ตัวของนางเท่านั้นที่ต้องสัมผัสกับกลิ่นอายเหล่านี้ก็คงจะไม่เป็นไร! แต่ ในความเป็นจริง พลังเหล่านี้กำลังลอยเข้าปกคลุมร่างของผู้บ่มเพาะที
“น่าเสียดายที่ข้ายังมีคำถามอีกมากที่อยากจะถามเจ้า แต่ก็ช่างเถอะ ในเมื่อเป็นกฎของธรรมชาติ ที่ตัวข้าเองก็ไม่สามารถที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวได้ ดังนั้น ลาก่อนล่ะ เฟยหลัน” สิ้นเสียงของนาง ดวงวิญญาณที่อยู่ตรงหน้าก็สลายไปทันที“...จากตรงนี้ไป ข้าตะ...!” แววตาของอิงหลิวหันไปยังเส้นทางที่นางสัมผัสได้ถึงแหล่งกำเ
สำนักเทียบเสมอฟ้า แผ่นดินตอนบน ดินแดนซานซี โลกบ่มเพาะเย่วจือหานเดินออกจากบริเวณชั้นในของสำนักด้วยฝีเท้าที่ไร้ซึ่งความหนักแน่นเหมือนอย่างเช่นเคย ตอนนี้ในความคิดของเย่วจือหานเต็มไปด้วยความสับสนและว่างเปล่าในเวลาเดียวกัน“หนึ่งในสายเลือดของเทพที่แท้จริง อย่างนั้นเหรอ!?” “สายเลือดของเทพที่แท้จริง แล้ว
“ข้าก็ไม่รู้” ปิงปิงก็เผยสีหน้าสับสนออกมาเช่นกัน“ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อตอนนี้พวกเขาต่างก็หมดสติกันไปหมด พวกเราก็รีบตรวจสอบพื้นที่ในนี้เลยดีกว่า และในตอนนี้พวกเราก็สามารถใช้พลังได้เต็มที่แล้วด้วย ไม่ต้องคอยระแวงกับสายตาของมนุษย์เหล่านี้!” ซานซานเผยแววตาประกายออกมาหลังนึกได้ว่าในตอนนี้พวกตนจะสามารถเรี
โจวเจียลี่ โจวจิ่งอี๋ โจวเฉิน มองดูภาพตรงหน้าด้วยความหวาดกลัวที่เริ่มเกาะกินหัวใจของพวกตน หลังจากที่เหล่าภูตทั้งสามบังเอิญพาพวกนางเดินผ่านประตูทางออกมิติ สองสตรีหนึ่งบุรุษก็ได้เอ่ยปากออกมาว่าเขาและพวกนางขอออกจากมิติแห่งนี้ก่อน เหล่าภูตทั้งสามก็หาได้กล่าวอะไรมาทั้งไม่มีท่าทีที่จะปฏิเสธคำขอของพวกนางด้
“จะว่าไปสมุนไพรที่พวกข้าใช้ในการพยุงร่างของท่านหญิงพวกเจ้า พวกข้ายังไม่ได้พูดถึงมูลค่าของพวกมันเลยนะ หวังว่าพวกเจ้าจะไม่ปัดหนี้ของพวกเจ้าทิ้งล่ะ” หลี่ช่านเอ่ยขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะก้มหน้าซ่อนแววตาเบื่อหน่ายในนิสัยของสหายสนิทรวมถึงตนเอง“ข้าไม่ได้เป็นคนหงุดหงิดง่ายเช่นสหายของข้า แต่ข้าเองก็ไม่ใช่คนใจกว
“เหมยเหม่ย ม่านหลิว พวกเจ้าสบายดีหรือไม่?” ในทันทีที่อิงหลิวถามขึ้น โจวเหมยเหม่ยและโจวม่านหลิวก็เผยรอยยิ้มแรกในรอบกว่าสองปีออกมาทันที และนั่นทำให้สาวใช้ข้างกายและบ่าวรับใช้ที่รู้จักคุณหนูโจวทั้งสองนั้นแทบจะยกมือขึ้นขยี้ตาทันที ภาพลวงตา! ใช่ รอยยิ้มเมื่อครู่นั้นต้องเป็นภาพลวงตาแน่นอน!“ข้าสบายดี แล้ว
“แพทย์โอสถที่สำนักแพทย์หลวงส่งมาในครั้งนี้ก็ถูกจับไปมากถึงห้าคน แม้จะมีจำนวนไม่มากเมื่อเทียบกับสำนักของพวกท่าน แต่พวกเขาล้วนเป็นแพทย์โอสถฝีมือดีของสำนักพวกเรา เพียงครึ่งก้าวก็จะก้าวขึ้นสู่เซียนโอสถแล้ว หากพวกเขาเป็นอะไรไปถือได้ว่าเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ สำนักเซียนเหินของท่านคงชดใช้ให้พวกเราไม่ไหวแน
“เข้าใจแล้วพี่อิงหลิว / พี่ใหญ่อิงหลิวไว้ใจข้าได้เลย” สิ้นเสียงของโจวหลิงหยุนและโจวหนาน อิงหลิวก็เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหันหลังกลับไปจัดการมารอาคมทั้งสามต่อ โดยปล่อยหน้าที่การเฝ้าจับตามองให้กับญาติผู้น้องทั้งสองและสัตว์ในตำนานทั้งสาม แม้จะไม่มีพวกของไป๋จูคอยช่วยเหลือ นางก็มั่นใจว่าญาติผู้น้องของ







