องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ

องค์หญิงเช่นข้าต้องง้อท่านด้วยหรือ

last updateآخر تحديث : 2026-08-18
بواسطة:  ลัยลาتم تحديثه الآن
لغة: Thai
goodnovel16goodnovel
10
2 تقييمات. 2 المراجعات
190فصول
6.5Kوجهات النظر
قراءة
أضف إلى المكتبة

مشاركة:  

تقرير
ملخص
كتالوج
امسح الكود للقراءة على التطبيق

“องค์หญิงเช่นข้ามีศักดิ์ศรีเป็นของตัวเอง อีกอย่างตัวข้าก็ดีพร้อมทุกด้านไม่จำเป็นต้องเฝ้าตามงอนง้อบุรุษเช่นหัวหน้าองครักษ์เมิ่งให้เสียค่าเสียราคาหรอกกระมัง”

عرض المزيد

الفصل الأول

ตอนที่ 1 ชิงกล่าวโทษตัวเองก่อน

ณ.เมืองหย่งอัน แคว้นเซี่ย องค์หญิงสามนามโจวอันหนิง พระธิดาในลู่เฟยหรือลู่เหม่ยหลิน สนมรักของฮ่องเต้โจวเมิ่งสือกำลังร้องห่มร้องไห้อย่างน่าสงสารอยู่ท่ามกลางอุทยานอันงดงามแห่งวังหลวง

“ฮือฮือฮือ..ขออภัยเพคะพี่หญิงรอง หม่อมฉันผิดไปแล้ว หม่อมฉันไม่น่ามายืนเกะกะขวางทางพี่หญิงเลยจริงๆ”

“ดูสิ..ทำพี่หญิงล้มลงแล้วตัวหม่อมฉันเองยังบาดเจ็บไปด้วย หม่อมฉันช่างซุ่มซ่ามยิ่งนัก”

อันหนิงร้องไห้พลางเฝ้าโทษตัวเองที่ทำให้องค์หญิงรองโจวซูฉี พระธิดาในเสิ่นกุ้ยเฟยหรือเสิ่นซูเหยาบุตรีเสนาบดีกลาโหมล้มลงไปกับพื้น

“เกิดอะไรขึ้นนะ?”

ไห่เฉิงไท่จื่อโอรสจิ้งฮองเฮา องค์รัชทายาทแห่งแคว้นเซี่ยพี่ชายขององค์หญิงทั้งสองเสด็จมาพร้อมกับหัวหน้าองครักษ์เมิ่งมู่เฉิน รีบเข้ามาถามไถ่เรื่องราวเมื่อเห็นน้องสาวทั้งสองบาดเจ็บล้มลงไปกองกับพื้นทั้งคู่”

“เสด็จพี่..” ซูฉีตั้งท่าจะร้องไห้คร่ำครวญขอความเห็นใจจากไห่เฉิงไท่จื่อและมู่เฉิน

“เสด็จพี่ เป็นหม่อมฉันไม่ดีเองเพคะ หม่อมฉันมายืนให้อาหารปลาในสระได้พักหนึ่งแล้ว แต่คงเกะกะขวางทางพี่หญิงรองทำให้นางชนหม่อมฉันเต็มแรงจนล้มกลิ้งลงไปทั้งคู่เพคะ”

“ต้องโทษหม่อมฉันที่ไม่มีตาหลัง ไม่รู้จักหลบหลีกทำให้ได้รับบาดเจ็บกันทั้งคู่ ขออภัยด้วยนะเพคะพี่หญิงรอง” อันหนิงรีบกล่าวโทษตัวเองตัดหน้าซูฉี ทำเอานางถึงกับอึ้งไปเลย

‘นังเด็กนี่อยู่ๆเกิดบ้าอะไรขึ้นมากัน ปกติต้องโวยวายไม่ยอมรับผิด มาตอนนี้เหตุใดจึงออกหน้ากล่าวหาตัวเองซะก่อนเล่า’ ซูฉีคิดพร้อมมองอันหนิงด้วยแววตางุนงงสงสัยแฝงความมุ่งร้าย

  เสิ่นกุ้ยเฟยมารดาซูฉีริษยาและเกลียดชังลู่เฟยมารดาอันหนิงซึ่งเป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้เมิ่งสือมานานแล้ว จึงปลูกฝังให้ซูฉีเกลียดชังอันหนิงไปด้วย

เนื่องจากอันหนิงเป็นองค์หญิงองค์เล็กของราชวงศ์ ทั้งยังเกิดแก่พระสนมที่ฮ่องเต้เมิ่งสือทรงโปรดมากที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นลู่เฟยยังเป็นเครือญาติห่างๆทางฝั่งฮองเฮา จึงนับได้ว่าเป็นพวกพ้องเดียวกัน

จิ้งฮองเฮาที่ให้กำเนิดองค์รัชทายาทกับองค์หญิงใหญ่โจวอ้ายเหม่ยพี่น้องฝาแฝดให้กับแคว้นเซี่ยก็รักใคร่เอ็นดูอันหนิงดุจดั่งบุตรสาวแท้ๆ

เนื่องด้วยนางช่วยเลี้ยงดูอันหนิงมาพร้อมกับลู่เฟยซึ่งสุขภาพร่างกายไม่ใคร่จะแข็งแรงนักหลังให้กำเนิดพระธิดาออกมา ทำให้อันหนิงกลายเป็นที่รักของผู้เป็นใหญ่สุดทั้งตำหนักนอกและในวังหลวง

เพิ่มความอิจฉาริษยาให้กับซูฉีมากขึ้น อีกทั้งอันหนิงยังหมายตาบุรุษคนเดียวกับนางคือหัวหน้าองครักษ์เมิ่งมู่เฉิน พระสหายไห่เฉิงไท่จื่อบุตรชายแม่ทัพใหญ่เมิ่งถังจื่อด้วย นางจึงเกลียดขี้หน้าอันหนิงมากนัก

ซูฉีหาเรื่องกลั่นแกล้งใส่ร้าย คอยนินทาลับหลังอันหนิงองค์หญิงสามแห่งแคว้นเซี่ยให้ผู้คนได้รู้กันทั่ว ให้นางกำนัลคนสนิทอย่างเม่ยชิงหยวนไปคอยปล่อยข่าวลือเสียหายทั้งนอกและในวังหลวง

ทำให้ผู้ที่ไม่รู้จักองค์หญิงสามแห่งแคว้นเซี่ยดีพอหลงเชื่อไปตามนั้น แม้นแต่หัวหน้าองครักษ์อย่างมู่เฉินก็เป็นไปด้วย เพราะหลงเชื่อในคำพูดและกิริยาท่าทางเสแสร้งของซูฉีนั่นเอง

ความจริงแล้วอันหนิงมีความดื้อรั้น ร้ายกาจและเอาแต่ใจจริง หากแต่ไม่ได้ร้ายจนไม่น่าให้อภัย ทั้งยังมีสาเหตุที่มาที่ไปของทุกการกระทำ

“ฟังดูแล้วหนิงเอ๋อไม่ได้เป็นฝ่ายผิดเลยนะ ตรงกันข้าม..นางยืนอยู่ริมสระบัวให้อาหารปลาก่อนหน้านั้นนานแล้วมิใช่เหรอ” 

ไห่เฉิงไท่จื่อตรัสตามเรื่องราวที่ได้รับฟังจากอันหนิง ทำให้ซูฉีรู้สึกขัดใจยิ่งนักที่พี่ชายกล่าววาจาเข้าข้างน้องสาวคนเล็ก

จากที่หมายใจหาเรื่องใส่ร้ายใส่ความอันหนิงเหมือนทุกครั้งแต่คราวนี้กลับโดนนางเอ่ยชิงรับผิดเองเสียก่อน

“เสด็จพี่ตรัสเช่นนี้ไม่ถูกนะเพคะ แม้นอันหนิงจะยืนอยู่ที่นี่ก่อนหน้านั้นแล้ว แต่นางกลับไม่ระมัดระวังถอยหลังมาชนหม่อมฉันราวกับจงใจจนต้องเจ็บตัวเช่นนี้” 

ซูฉีกล่าววาจาสีหน้าท่าทางน่าสงสารเรียกร้องความเป็นธรรม

ขณะเดียวกันอันหนิงได้ฟังแล้วก็ลอบยิ้มเยาะนางอยู่ในใจ เพราะซูฉีเสียรู้ พูดจาเข้าทางนางพอดี

توسيع
الفصل التالي
تحميل

أحدث فصل

فصول أخرى

المراجعات

ลัยลา
ลัยลา
เรื่องนี้จบไปแล้วนะคะ 152 ตอน แต่ไรต์มีเขียนภาคพิเศษเป็นเรื่องราวขององค์หญิงใหญ่โจวอ้ายเหม่ยและหลี่เจียงไท่จื่อแห่งแคว้นหนาน รวมทั้งเรื่องราวหลังแต่งงานของอันหนิงกับท่านแม่ทัพจ้าวเหว่ย จะปิดจบในเดือนสิงหาคมนี้ค่ะ ประมาณ 50+ ตอนนะคะ สนใจติดตามอ่านได้เลยค่ะลงทุกวันจนจบเหมือนเดิมค่า ^^
2026-08-04 15:21:13
3
0
ลัยลา
ลัยลา
เรื่องนี้ไรต์เขียนจบแล้ว มีทั้งหมด 152 ตอนนะคะ ลงให้อ่านทุกวันจนจบ หากรี้ดท่านใดสนใจแวะเวียนเข้ามาอ่านกันได้เลยค่า 8(^-^)8
2026-06-15 15:12:47
8
1
190 فصول
ตอนที่ 1 ชิงกล่าวโทษตัวเองก่อน
ณ.เมืองหย่งอัน แคว้นเซี่ย องค์หญิงสามนามโจวอันหนิง พระธิดาในลู่เฟยหรือลู่เหม่ยหลิน สนมรักของฮ่องเต้โจวเมิ่งสือกำลังร้องห่มร้องไห้อย่างน่าสงสารอยู่ท่ามกลางอุทยานอันงดงามแห่งวังหลวง“ฮือฮือฮือ..ขออภัยเพคะพี่หญิงรอง หม่อมฉันผิดไปแล้ว หม่อมฉันไม่น่ามายืนเกะกะขวางทางพี่หญิงเลยจริงๆ”“ดูสิ..ทำพี่หญิงล้มลงแล้วตัวหม่อมฉันเองยังบาดเจ็บไปด้วย หม่อมฉันช่างซุ่มซ่ามยิ่งนัก”อันหนิงร้องไห้พลางเฝ้าโทษตัวเองที่ทำให้องค์หญิงรองโจวซูฉี พระธิดาในเสิ่นกุ้ยเฟยหรือเสิ่นซูเหยาบุตรีเสนาบดีกลาโหมล้มลงไปกับพื้น“เกิดอะไรขึ้นนะ?”ไห่เฉิงไท่จื่อโอรสจิ้งฮองเฮา องค์รัชทายาทแห่งแคว้นเซี่ยพี่ชายขององค์หญิงทั้งสองเสด็จมาพร้อมกับหัวหน้าองครักษ์เมิ่งมู่เฉิน รีบเข้ามาถามไถ่เรื่องราวเมื่อเห็นน้องสาวทั้งสองบาดเจ็บล้มลงไปกองกับพื้นทั้งคู่”“เสด็จพี่..” ซูฉีตั้งท่าจะร้องไห้คร่ำครวญขอความเห็นใจจากไห่เฉิงไท่จื่อและมู่เฉิน“เสด็จพี่ เป็นหม่อมฉันไม่ดีเองเพคะ หม่อมฉันมายืนให้อาหารปลาในสระได้พักหนึ่งแล้ว แต่คงเกะกะข
اقرأ المزيد
ตอนที่ 2 เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
“เสด็จพี่ เป็นเช่นที่พี่หญิงรองตรัสทุกประการเพคะ หม่อมฉันยืนให้อาหารปลาอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว และถอยหลังไปชนนางเอง” อันหนิงรีบกล่าวส่งเสริมคำพูดซูฉีทันที ซึ่งนางก็พยักหน้าพอใจกับคำกล่าวนั้น‘หนิงเอ๋อ วันนี้เป็นอันใดไปนะ ปกติเกิดเหตุการณ์เช่นนี้หากตัวนางไม่ผิดย่อมไม่มีทางยอมรับ คงได้โวยวายลั่นอุทยานไปแล้ว’‘แต่วันนี้กลับเป็นฝ่ายสารภาพยอมรับผิดเสียเองซะอย่างงั้น’ ไห่เฉิงไท่จื่อที่ทรงสนิทสนมกับน้องสาวคนเล็กมากกว่าคนรอง รู้นิสัยใจคอนางดีคิดอย่างแปลกใจ“ฉีเอ๋อ ข้าฟังดูแล้วหนิงเอ๋อไม่ได้เป็นฝ่ายผิดตามที่เจ้ากล่าวหานะ จริงตามที่นางบอกว่านางอาจจะไม่ระมัดระวัง มองไม่เห็นเนื่องจากนางไม่มีตาหลังอย่างที่กล่าว”“ดังนั้นถือว่าเรื่องนี้เป็นอุบัติเหตุ หนิงเอ๋อคงไม่ได้ตั้งใจหรอก” ไห่เฉิงไท่จื่อสรุปซูฉีเมื่อได้ฟังเช่นนั้นก็หน้าง้ำยิ่งกว่าเดิม หากแต่ไม่กล้าโวยวายอะไร เพราะอยู่ต่อหน้ามู่เฉินบุรุษที่ตนหมายปอง อันหนิงลอบยิ้มอย่างพอใจซึ่งมู่เฉินเห็นท่าทีรอยยิ้มของนางเต็มตา“องค์หญิงสามทรงแน่พระทัยหรือ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 3 จากรุ่นแม่สู่รุ่นลูก
ทุกคนมองตามหลังอันหนิงไปจนลับสายตา ก่อนจะหันหน้ามามองกันอีกครั้ง“วันนี้หนิงเอ๋อดูแปลกไปนะ” ไห่เฉิงไท่จื่อตรัสขณะจ้องมองไปยังทิศทางที่อันหนิงเดินจากไป“นั่นสิเพคะ” ซูฉีตอบกลับมาแทบไม่ต้องกลั่นกรองเพราะคิดเหมือนกันไม่มีผิด ส่วนมู่เฉินนิ่งเฉยไม่ได้เอ่ยแสดงความคิดเห็นอะไร“แต่นิสัยนางก็ยังเหมือนเดิม ชอบกลั่นแกล้งรังแกข้า ดูสิเจ้าคะพี่มู่เฉิน ข้าปวดเมื่อยเนื้อตัวไปหมดเลย” ซูฉีเอ่ย พร้อมสำออยทำเป็นปวดเมื่อยเนื้อตัวออดอ้อนขอความเห็นใจจากมู่เฉิน“นี่ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะฉีเอ๋อ ข้าดูแล้วเจ้าไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย หนิงเอ๋อนู่นที่เป็นแผลถลอกฟกช้ำเลือดออกอีกต่างหาก ดูก็รู้ว่าเจ็บไม่น้อย”ไห่เฉิงไท่จื่อหันไปตรัสกับน้องสาวคนรองซึ่งกำลังออดอ้อนสหายของเขาอยู่ โดยเขารู้ดีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต้องเป็นซูฉีที่หาเรื่องใส่ร้ายน้องหญิงเล็กของเขาอีกแล้วทั้งเสด็จพ่อเสด็จแม่และน้องสาวฝาแฝดของเขาต่างรู้ดีในข้อนี้ เนื่องจากเกิดและเติบโตในวังหลวงเห็นเล่ห์เหลี่ยม กลโกง การเสแสร้งแกล้งทำของผู้คนมาเยอะ“องค์หญิงรอง
اقرأ المزيد
ตอนที่ 4 เป็นบัวขาวผู้บริสุทธิ์
ทางด้านอันหนิงเมื่อกลับมายังตำหนักที่ประทับฝ่ายในก็นั่งลง ปล่อยหมอหลวงทำการรักษาบาดแผลให้“ท่านหมอหลวงกู่ไม่ทราบว่าองค์หญิงสามทรงมีพระอาการเป็นอย่างไรบ้าง” เจินจูนางกำนัลคนสนิทของอันหนิงเอ่ยปากถามหมอหลวงกู่หรือกู่อี้หยางอย่างร้อนใจ“องค์หญิงทรงมีบาดแผลถลอกเลือดออกตรงหัวเข่าและฝ่ามือ มีรอยฟกช้ำที่หัวเข่า ส่วนข้อมือซ้นเล็กน้อยข้าพันข้อมือเอาไว้ให้แล้ว”“ระหว่างนี้องค์หญิงอย่าทรงใช้มือซ้ายยกหรือทำอะไรหนักๆนะพ่ะย่ะค่ะ” หมอหลวงบอกเจินจูพร้อมหันไปกล่าวกับอันหนิง“ขอบใจท่านหมอหลวงมาก ข้าจะระวังและทำตามที่ท่านหมอกล่าว” อันหนิงตอบกลับไป พร้อมให้เจินจูส่งหมอหลวงออกจากตำหนัก“องค์หญิงเพคะ องค์หญิงรองทรงทำเกินไปจริงๆ ครั้งนี้นางเป็นฝ่ายเดินเข้ามาชนท่านแท้ๆแต่กลับใส่ความผู้อื่น ช่างร้ายกาจนัก” เจินจูที่เห็นเหตุการณ์เอ่ยอย่างเจ็บใจ“ว่าแต่เหตุใดวันนี้องค์หญิงทรงตรัสรับความผิดเอาไว้เองเล่าเพคะ ทำไมจึงไม่กล่าวออกไปตามความจริง” เจินจูไม่เข้าใจการกระทำวันนี้ของผู้เป็นนายเพราะโดยปก
اقرأ المزيد
ตอนที่ 5 นางไม่หาเรื่องใครก่อน
ทางด้านไห่เฉิงไท่จื่อที่ตรงกลับมาห้องทรงงานเพื่อพูดคุยกับมู่เฉิน หลังปรึกษาหารือเรื่องงานสำคัญเสร็จก็ชักชวนสหายอยู่ดื่มชาทานของว่างด้วยกันก่อน“อาเฉิน เจ้าว่าน้องหญิงคนเล็กของเราวันนี้ดูแปลกไปหรือไม่” ไห่เฉิงไท่จื่อตรัสถามความเห็นสหาย“กระหม่อมไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบกลับไปน้ำเสียงเรียบเฉย“เจ้าจะไม่รู้ได้อย่างไรกัน ก่อนหน้านี้หากนางได้พบเจอเจ้าก็จะยิ้มแย้มยินดีเข้ามาพูดจาเอาอกเอาใจคอยวนเวียนอยู่ใกล้ๆ”“แต่วันนี้นางกลับมองเจ้าด้วยสายตาเย็นชาท่าทีเฉยเมยจนรู้สึกได้ ทั้งยังเรียกเจ้าตามตำแหน่งหน้าที่การงานว่าหัวหน้าองครักษ์ หาได้เรียกพี่มู่เฉินอย่างเคยไม่”“แล้ววันนี้ยังพูดจาออกหน้ารับผิดตามคำกล่าวหาของฉีเอ๋อด้วย ช่างน่าแปลกประหลาดใจเสียจริง”“เจ้าไม่รู้สึกแปลกบ้างงั้นหรือ?” ไห่เฉิงทวงถามสหายอีกครั้งเมื่อเห็นมู่เฉินมีท่าทีนิ่งเฉยและเงียบไป“บางทีอาจเป็นเพราะองค์หญิงสามกระทำผิดจริง คิดได้จึงยอมรับออกมาตามตรงกระมังพ่ะย่ะค่ะ” มู่เฉินตอบกลับไปด้วยน้ำเ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 6 ชัยชนะที่ไม่คุ้มค่า
“ว่าไงล่ะอาเฉิน มีเรื่องใดที่เจ้าคิดว่าน้องหญิงเล็กของเรากลั่นแกล้งรังแกซูฉีอีก” ไห่เฉิงไท่จื่อเห็นสหายของตนเงียบไปจึงถามมู่เฉินอีกครั้ง“กระหม่อมเคยเห็นองค์หญิงสามผลักองค์หญิงรองตกน้ำในสระบัวพ่ะย่ะค่ะ ครั้งนั้นไท่จื่อเองก็ทรงประทับอยู่ที่นั่นด้วย”มู่เฉินเอ่ยถึงเรื่องเมื่อไม่กี่เดือนก่อนที่เขาเห็นอันหนิงผลักซูฉีตกลงไปในสระบัวขณะเดินตรวจเวรยามเหล่าองครักษ์ภายในวังหลวง“ใช่สิ..ครั้งนั้นข้าอยู่ที่นั่นด้วย แต่เมื่อไปถึงก็พบเห็นน้องสาวทั้งสองคนตกลงไปในสระน้ำแล้ว”“เจ้ามุ่งหน้าเข้าไปช่วยเหลือฉีเอ๋อซึ่งว่ายน้ำเป็น ขณะเดียวกันหากข้าไปไม่ทัน หนิงเอ๋อน้องหญิงเล็กของข้าซึ่งว่ายน้ำไม่เป็นอาจจะตายไปแล้ว” ไห่เฉิงไท่จื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้แล้วก็อดใจหายไม่ได้‘หนิงเอ๋อว่ายน้ำไม่เป็น ตะเกียกตะกายร้องขอชีวิตอยู่นาน ดื่มน้ำเข้าไปหลายอึก เหล่าองครักษ์ก็ไม่กล้าเข้าไปแตะต้องพระวรกาย’‘ส่วนหัวหน้าองครักษ์ที่มีอำนาจเด็ดขาดในการสั่งความก็มัวแต่สนใจเพียงซูฉีเท่านั้น สุดท้ายเมื่อเขามาเจอเข้าจึงร
اقرأ المزيد
ตอนที่ 7 สอบปากคำหมอหลวง
เพียงไม่นานหมอหลวงที่เป็นผู้รับผิดชอบตรวจรักษาอาการบาดเจ็บและล้มป่วยของทั้งซูฉีและอันหนิง ในเหตุตกน้ำและเหตุชนกันล้มกระแทกพื้นวันนี้ก็มาเข้าเฝ้าไห่เฉิงไท่จื่อกันพร้อมหน้า“เอาล่ะ พวกเจ้าบอกผลตรวจรักษาองค์หญิงรองกับองค์หญิงสามตอนที่พวกนางตกลงไปในสระน้ำก่อนหน้านี้ให้ข้าฟังหน่อยสิ” ไห่เฉิงไท่จื่อทรงเอ่ยปากถามหมอหลวงที่รับผิดชอบดูแลองค์หญิงทั้งสอง“องค์หญิงสามหลังตกลงไปในสระน้ำครั้งนั้น พระวรกายดูดซับความเย็นสำลักน้ำเข้าไปในปอด ทรงจับไข้อาการสาหัสบาดเจ็บลึกถึงภายใน” “หากไท่จื่อทรงเสด็จไปพบช้าอีกเพียงก้าวเดียว คาดว่าองค์หญิงสามทรงไม่รอดแน่แล้วพ่ะย่ะค่ะ”“มายามนี้พระวรกายก็เปราะบางลง อ่อนไหวต่อสัมผัสไอเย็นมากกว่าผู้คนทั่วไป ยากนักที่จะรักษาให้หายขาดได้”หมอหลวงกู่ซึ่งเป็นหมอหลวงรักษาประจำตำหนักลู่เฟยกราบทูลกลับไป มู่เฉินได้ยินเช่นนั้นก็สีหน้าสลดลงทันที ขณะที่ไห่เฉิงไท่จื่อรู้อาการอันหนิงอยู่ก่อนแล้ว“ทางด้านหมอหลวงถังล่ะ หลังตรวจอาการองค์หญิงรองแล้วเป็นอย่างไรบ้าง” ไห่เฉิง
اقرأ المزيد
ตอนที่ 8 ดีดพิณให้วัวฟัง
“เป็นอย่างไรอาเฉิน ฟังเรื่องราวจากหมอหลวงทั้งสองคนแล้ว หูตาเจ้าสว่างขึ้นบ้างหรือไม่เล่า” ไห่เฉิงไท่จื่อหันไปถามสหาย“ยามนี้กระหม่อมรู้แล้วว่าองค์หญิงรองหาใช่สตรีที่ผู้ใดมารังแกได้โดยง่ายไม่” มู่เฉินเอ่ย ไห่เฉิงไท่จื่อพยักหน้าเห็นด้วย“หากแต่ที่องค์หญิงสามทรงกระทำเรื่องเช่นนั้น แสร้งเจ็บปวดโดนทำร้าย ตีตนไปก่อนคงเป็นเพราะต้องการปกป้องตนเองไม่ให้ถูกรังแกนั่นแหละพ่ะย่ะค่ะ”หลังฟังประโยคที่สองซึ่งมู่เฉินกล่าวออกมา ไห่เฉิงไท่จื่อก็ถอนหายใจยาวพร้อมส่ายหน้าให้กับความคิดที่มู่เฉินยังคงปกป้องและมองซูฉีในแง่ดีทันที“เฮ้อออ..เจ้านี่มัน..”“ข้าดีดพิณให้วัวฟัง[1]คงจะง่ายกว่าสินะ”ไห่เฉิงไท่จื่อรู้สึกขัดใจยิ่งนักที่สหายยังคงเข้าข้างซูฉี แม้นรู้ว่านางเสแสร้งแกล้งทำโกหกหลอกลวงเก่งมากเพียงใด แต่สุดท้ายมู่เฉินกลับคิดว่าผู้ที่ผิดและเป็นฝ่ายหาเรื่องก่อนคืออันหนิงอยู่ดี“ฟังจากที่เจ้ากล่าวมา ยังคงคิดว่าหนิงเอ๋อเป็นฝ่ายหาเรื่องทำร้ายรังแกซูฉีก่อนอยู่ดีสินะ”“กระหม่อมเพ
اقرأ المزيد
ตอนที่ 9 บุรุษเลือดเย็นไร้หัวใจ
“องค์หญิงเพคะ เหตุใดระยะหลังมานี้ท่านจึงไม่เสด็จไปเยี่ยมเยือนหัวหน้าองครักษ์เมิ่งเหมือนเมื่อก่อนอีกล่ะเพคะ” เจินจูถามอันหนิงด้วยความสงสัยด้วยก่อนหน้านี้องค์หญิงของนางชอบพอในตัวหัวหน้าองครักษ์อย่างมู่เฉินมาก คอยตามติดเขาไปทั่ววังหลวงเป็นที่โจษขานโดยถ้วนหน้า“บุรุษผู้นั้นหามีค่าคู่ควรให้ใส่ใจไม่” อันหนิงตอบกลับไป“แต่เมื่อก่อนองค์หญิงทรงพึงใจในตัวหัวหน้าองครักษ์เมิ่งมากไม่ใช่หรือเพคะ”“เมื่อก่อนมันเป็นอดีต ยามนี้ข้าคิดได้แล้วว่าบุรุษผู้นั้นไม่มีค่าให้ต้องใส่ใจเลยสักนิด” อันหนิงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงติดเย็นชาเล็กน้อย“ด้วยเหตุใดกันเพคะ ทำไมองค์หญิงจึงคิดตัดใจจากหัวหน้าองครักษ์เมิ่งได้เล่า”“จะว่าไปแล้ววันที่เกิดเหตุกับองค์หญิงรองครั้งล่าสุด องค์หญิงก็พูดจาและมองเขาด้วยสีหน้าแววตาเย็นชาไม่น้อยเลย”“คราวแรกหม่อมฉันคิดว่าเป็นเพราะตอนนั้นท่านกำลังคิดแค้นเคืองอยู่กับองค์หญิงรอง อารมณ์มิสู้ดีจึงได้ทำสีหน้าท่าทางเช่นนั้นออกไปเสียอีก”เจินจูถามผู้เป็นนายที
اقرأ المزيد
ตอนที่ 10 ไม่เหมาะสมคู่ควร
“องค์หญิงเพคะ องค์หญิง” เจินจูเรียกอันหนิงเมื่อเห็นว่านางนิ่งเงียบไป“อ่ะ เจ้าว่าอะไรนะจูจู” อันหนิงได้สติหันกลับไปถามคนสนิท“เปล่าเพคะ เพียงแค่หม่อมฉันเข้าใจแล้วว่าเหตุใดองค์หญิงจึงคิดตัดใจจากหัวหน้าองครักษ์เมิ่งได้”“ทรงตัดใจเสียได้ก็ดีเพคะ องค์หญิงของหม่อมงดงามสูงค่า เป็นที่รักใคร่เอ็นดูของผู้คนมากมาย”“นอกจากลู่เฟยพระมารดาแล้วยังมีฝ่าบาท ฮองเฮา ไท่จื่อ องค์หญิงใหญ่ หม่อมฉันและเหล่าบรรดาข้าหลวงมากมายที่รู้จักองค์หญิงดี ทุกคนล้วนแล้วแต่รักใคร่เชิดชูองค์หญิงทั้งสิ้น”“ส่วนพวกมีตาแต่ไร้หัวคิดก็ปล่อยไปเถอะเพคะ” เจินจูเอ่ยยืดยาวราวเก็บกดอัดอั้นมานาน ทำให้อันหนิงถึงกับหัวเราะออกมาเลย“ฮ่าฮ่าฮ่า นี่เจ้าคงเก็บคำพูดเหล่านี้เอาไว้กับตัวมานานแล้วสินะ” อันหนิงเอ่ยอย่างรู้ใจคนสนิทที่เติบโตมาพร้อมกับนาง“ความจริงแล้วก็เป็นเช่นนั้นแหละเพคะ”“หัวหน้าองครักษ์เมิ่งนั่นหาได้มีดีอะไรไม่ หากเทียบกับองค์หญิงของหม่อมฉันแล้วไม่คู่ควรเลยสักนิด&rdquo
اقرأ المزيد
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status